III SA/Gd 338/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik - Grzanka po rozpoznaniu w dniu 21 lipca 2009 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. K. na uchwałę Rady Miejskiej w B. z dnia 28 listopada 2008 r., nr [...] przedmiocie ustalenia zasad i trybu przeprowadzenia konsultacji z mieszkańcami miejscowości Gminy [...] w przedmiocie wprowadzenia dodatkowych nazw tych miejscowości w języku kaszubskim postanawia: odrzucić skargę. Zgodnie z treścią art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą podjętą przez organ gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może - po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia - zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. Badając kwestię dopuszczalności skargi w rozumieniu art. 58 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym Wojewódzki Sąd Administracyjny wskazuje, iż "wezwanie do usunięcia naruszenia", o jakim mowa w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym, stanowi bezwzględny warunek dopuszczalności skargi do sądu administracyjnego na uchwałę organu gminy (tak też Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 24 kwietnia 1995 roku, sygn. II SA 105/95, publ. ONSA 1996/2/81). Oznacza to, że podmiot, który na podstawie art. 101 cyt. ustawy wniósł do sądu administracyjnego skargę na uchwałę rady gminy, musi przede wszystkim wykazać przed sądem, że zwrócił się do właściwego organu gminy o zmianę lub uchylenie uchwały w zakresie przez niego kwestionowanym. Z takiego wezwania powinno wynikać po pierwsze, że dany podmiot kwestionuje zaskarżoną uchwałę. Po drugie, w wezwaniu należy wskazać, w jaki sposób określona uchwała narusza interes prawny lub uprawnienia. Celem warunku wezwania do usunięcia naruszenia jest umożliwienie organowi gminy przeprowadzenia samokontroli podjętej uchwały i ewentualnego dokonania jej odpowiedniej reasumpcji bez konieczności kierowania sprawy na drogę sądowej kontroli legalności uchwały. Pozostaje to w ścisłym związku z istotą samorządności i zasadą samodzielności gmin w wykonywaniu lokalnych zadań publicznych. Dla należytego przeprowadzenia tej samokontroli kluczowe jest nadto określenie w wezwaniu podmiotów, których ewentualny interes został naruszony. Z akt niniejszej sprawy wynika wprost, że skarżący wezwał organ do usunięcia naruszenia prawa po wniesieniu skargi do sądu. Z tych też przyczyn Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uznał skargę za niedopuszczalną i na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi w związku z art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym skargę odrzucił.