III SA/Gd 350/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w następującym składzie: Przewodniczący Sędzia WSA Dariusz Kurkiewicz po rozpoznaniu w dniu 21 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. o wznowienie postępowania sądowego w sprawie o sygn. akt III SA/Gd 289/19 zakończonej wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 4 lipca 2019 r. wydanym w sprawie ze skargi M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 lutego 2019 r. nr [...] w przedmiocie pomocy pieniężnej na zagospodarowanie postanawia: odrzucić skargę o wznowienie postępowania. Wyrokiem z dnia 4 lipca 2019 r. w sprawie o sygnaturze III SA/Gd 289/19 Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił skargę M. P. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 lutego 2019 r. nr [...]. Decyzją tą organ utrzymał w mocy decyzję Starosty z 19 października 2018 r. nr [...] w sprawie odmowy przyznania M. P. pomocy pieniężnej na zagospodarowanie. Powyższy wyrok nie został uzasadniony z powodu braku wniosku stron o sporządzenie uzasadnienia. Uprawomocnił się z dniem 6 sierpnia 2019 r. M. P. wniosła o wznowienie postępowania w sprawie. W uzasadnieniu swego wniosku powołała dwie podstawy wznowienia art. 271 pkt 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2019, poz. 2325 ze zm.) – dalej p.p.s.a., oraz art. 273 § 2 pkt 7 p.p.s.a.. Z lektury uzasadnienia wniosku można wywieść, że SKO wydało w dniu 20 lutego 2019 r. dwie decyzję: w sprawie [...] w przedmiocie pomocy pieniężnej na zagospodarowanie i w sprawie [...] w przedmiocie pomocy na usamodzielnienie. Z akt administracyjnych wynika, że obie decyzje zostały wysłane do skarżącej w jednej przesyłce (czemu konsekwentnie skarżąca zaprzecza). Wniesiona do Sądu skarga dotyczyła decyzji [...] i w tej sprawie został wydany w dniu 4 lipca 2019 r. wyrok. W istocie skarżąca niniejszą skargą o wznowienie dąży do uznania, że druga decyzja [...] również powinna podlegać wyrokowaniu sądu. Wywodzi, że w przesyłce nie otrzymała dwu decyzji, a jedną, tą od której wniosła skargę. Szeroko uzasadnia skarżąca na czym jej zdaniem podlega wadliwość decyzji [...]. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga o wznowienie postępowania jest nadzwyczajnym środkiem zaskarżenia, zmierzającym do uchylenia lub zmiany prawomocnego orzeczenia kończącego postępowanie sądowoadministracyjne i nie stanowi alternatywy dla zwykłego środka odwoławczego służącego usunięciu istniejącej wadliwości postępowania. Zgodnie z art. 270 p.p.s.a. w przypadkach przewidzianych w dziale VII dotyczącym wznowienia postępowania można żądać wznowienia postępowania, które zostało zakończone prawomocnym orzeczeniem. Stosownie do treści przepisu art. 280 § 1 p.p.s.a. sąd bada na posiedzeniu niejawnym, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W braku jednego z tych wymagań sąd skargę o wznowienie odrzuci, w przeciwnym razie wyznaczy rozprawę. W niniejszej sprawie strona skarżąca wnosząc skargę o wznowienie postępowania z powołaniem się na art. 271 pkt 2 i art. 273 § 2 p.p.s.a. wskazała na okoliczność późniejszego wykrycia okoliczności faktycznych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Za taką okoliczność uznaje brak doręczenia jej decyzji SKO z 20 lutego 2019 r. wydanej w sprawie [...], a w konsekwencji brak poddania tej decyzji ocenie Sądu. Niezależnie od powyższego, zgodnie z art. 277 p.p.s.a. skargę o wznowienie postępowania wnosi się w terminie trzymiesięcznym. Termin ten liczy się od dnia, w którym strona dowiedziała się o podstawie wznowienia, a gdy podstawą wznowienia jest pozbawienie możności działania lub brak należytej reprezentacji - od dnia, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. Skarga o wznowienie postępowania powinna ponadto zawierać oznaczenie zaskarżonego orzeczenia, podstawę wznowienia i jej uzasadnienie, okoliczności stwierdzające zachowanie terminu do wniesienia skargi oraz żądanie uchylenia lub zmiany zaskarżonego orzeczenia (art. 279 p.p.s.a.). Przepis art. 281 p.p.s.a. ustanawia bowiem obowiązek zbadania przez sąd w pierwszej kolejności, czy skarga jest wniesiona w terminie i czy opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. W razie braku jednej z tych przesłanek sąd ma obowiązek taką skargę odrzucić. Uruchomienie trybu wznowienia postępowania uzależnione jest zatem od pozytywnego ustalenia istnienia formalnych przesłanek wszczęcia postępowania wznowieniowego, jakimi są: zakończenie postępowania prawomocnym orzeczeniem, złożenie wniosku o wznowienie z zachowaniem terminu określonego w art. 277 p.p.s.a. oraz powołanie we wniosku przyczyny mieszczącej się w kategorii podstaw wznowienia. Przenosząc powyższe uwagi na grunt rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że skarga o wznowienie postępowania sądowego zakończonego prawomocnym wyrokiem z 4 lipca 2019 r. sygn. akt III SA/Gd 289/19 została wniesiona po terminie. W dniu 6 sierpnia 2019 r., uprawomocnił się wyrok wydany w sprawie III SA/Gd 289/19 i wówczas też rozpoczął bieg trzymiesięczny termin na wniesienie skargi o wznowienie postępowanie sądowego, o którym mowa w art. 277 p.p.s.a. Ponieważ skarga o wznowienie postępowania sądowoadministracyjnego została wniesiona 19 marca 2020 r. (data nadania skargi w placówce pocztowej) należało ją odrzucić, gdyż została złożona po terminie trzymiesięcznym określonym w art. 277 p.p.s.a.. W sprawie niniejszej podstawą żądania przez skarżącą wznowienia postępowania w sprawie o sygn. akt II SA/Gd 289/19 jest, jak wynika z treści skargi o wznowienie postępowania, pozbawienie jej możliwości działania (przesłanka z art. 271 pkt 2 p.p.a.a.). Przepis art. 277 p.p.s.a. w takiej sytuacji jednoznacznie wskazuje od kiedy należy liczyć termin trzymiesięczny na złożenie skargi o wznowienie postępowania - jest to dzień, w którym o orzeczeniu dowiedziała się strona, jej organ lub jej przedstawiciel ustawowy. W badanej sprawie strona skarżąca otrzymała odpis sentencji wyroku w dniu 15 października 2019 r. Natomiast druga przesłanka z przepisu art. 273 § 2 p.p.s.a. związana jest z okolicznościami, o których skarżąca dowiedziała się, jak sama wskazała, z odpowiedzi na skargę doręczonej jej w dniu 5 marca 2019 r. Rozpatrując natomiast czy w niniejszej sprawie zachodzą przesłanki do wznowienia postępowania sądowego należy na wstępie podkreślić, że samo sformułowanie podstawy wznowienia w sposób odpowiadający ustawie nie oznacza, że skarga opiera się na ustawowej podstawie wznowienia. Taka sytuacja ma również miejsce, gdy na podstawie wstępnej analizy akt sprawy, sąd władny jest ocenić że powołane przez stronę przesłanki nie stanowią rzeczywistej podstawy wznowienia (zob. np. postanowienie NSA z 28 stycznia 2010 r., sygn. akt I OSK 44/10; postanowienie NSA z 3 listopada 2009 r., sygn. akt I OSK 1471/09, CBOIA; J. Drachal, A. Wiktorowska, K. Wojciechowska, [w:] Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, pod red. R. Hausera i M. Wierzbowskiego, 3 wyd., Warszawa 2015, s. 1128-1129). Strona skarżąca żąda wznowienia postępowania, wskazując jako powód okoliczność braku doręczenia jej decyzji wydanej przez Kolegium w dniu 20 lutego 2019 r. w sprawie [...]. W ocenie strony skarżącej jest to nowa okoliczność – wydanie decyzji [...], o której nie wiedziała, nie mogła zatem wnieść skargi na ową decyzję do sądu. Argumentację strony skarżącej należy uznać za chybioną. Przede wszystkim sąd orzeka jedynie w sprawach, w których zostały wniesione skargi. Jak sama skarżąca twierdzi skargi od decyzji [...] nie wniosła, bo nie wiedziała o jej istnieniu. A brak wniesienia skargi oznacza, że sąd nie mógł orzekać co do decyzji, która zaskarżona nie została. Poprzez kwestionowanie zasadności wyroku wydanego w sprawie III SA/Gd 289/19 nie doprowadzi skarżąca do wydania wyroku co do legalności decyzji Kolegium wydanej w sprawie [...]. Ponadto skoro skarżąca twierdzi, że Kolegium nie doręczyło jej decyzji z 20 lutego 2019 r. to przed tym organem winna dochodzić doręczenia tej decyzji. Sąd nie był autorem tej decyzji, ani jej nie otrzymał, nie jest zatem stroną sporu czy istotnie egzemplarz decyzji dla skarżącej był w przesyłce czy też nie. Przepis art. 273 § 2 p.p.s.a. stanowi, że można żądać wznowienia w razie późniejszego wykrycia takich okoliczności faktycznych lub środków dowodowych, które mogły mieć wpływ na wynik sprawy, a z których strona nie mogła skorzystać w poprzednim postępowaniu. Tymczasem skarżąca dowiedziała się o wydaniu decyzji [...] przed wydaniem wyroku przez Sąd, więc okoliczność ta w niniejszej sprawie nie ma żadnego znaczenia. I powtórzyć należy, że brak skargi od decyzji [...] oznacza brak kompetencji Sądu do zajmowania się jej treścią. Biorąc pod uwagę powyższe okoliczności sprawy należy zauważyć, że wniesiona skarga została złożona z uchybieniem terminu, o którym mowa w art. 277 § 1 p.p.s.a oraz strona skarżąca nie wykazała, że w sprawie zachodzi przesłanka wznowieniowa, o której mowa w art. 273 § 2 p.p.s.a i art. 271 pkt 2 do wznowienia postępowania sądowego zakończonego wyrokiem z 4 lipca 2019 r. W tym stanie rzeczy Sąd, na podstawie art. 281 w zw. z art. 273 § 2 i art. 277 p.p.s.a., orzekł jak w sentencji postanowienia.