III SA/Gd 352/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 18 czerwca 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi [...] P. i P. K. Spółki jawnej w R. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 26 marca 2012 r., nr [...] w przedmiocie cła antydumpingowego postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W dniu 19 sierpnia 2008 r. [...] P. i P. K. Spółka jawna w R. (zwana dalej Spółką), działając przez agencję celną, zgłosiła celem objęcia procedurą dopuszczenia do obrotu towar opisany jako energooszczędne świetlówki kompaktowe ze scaloną elektroniką, deklarując jako kraj pochodzenia - Tajlandia. Decyzją z dnia 18 kwietnia 2011 r., Naczelnik Urzędu Celnego określił kraj pochodzenia towarów objętych w/w zgłoszeniem celnym - Chiny; określił stawkę cła antydumpingowego w wysokości 66.1% z kodem dodatkowym A999; określił niezaksięgowaną kwotę cła antydumpingowego ostatecznego (A30), podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 169.774 zł; orzekł o poborze odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne od w/w kwot należności celnych. Po rozpatrzeniu odwołania strony Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 26 marca 2012 r., nr [...] uchylił decyzję organu pierwszej instancji w części dot. o poborze odsetek i orzekł o odstąpieniu od ich naliczenia; w pozostałej części utrzymał przedmiotową decyzję Naczelnika Urzędu Celnego w mocy. Spółka zaskarżyła powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku zarzucając jej naruszenie przepisów Ordynacji podatkowej, Wspólnotowego Kodeksu Celnego i ustawy - Prawo celne. W skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając ten wniosek twierdziła, że istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia jej znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków wynikające z faktu, że kwota długu celnego określona zaskarżoną decyzją jest tej wielkości, że skarżąca może nie być w stanie jej jednorazowo pokryć, a ewentualne jednorazowe pokrycie tak dłużej kwoty może zachwiać jej płynnością finansową. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej powołał się na art. 244 Wspólnotowego Kodeksu Celnego i stwierdził, że nie istnieją uzasadnione powody, by sądzić, że zaskarżona decyzja jest sprzeczna z prawem. Nie zachodzi też obawa, że jej wykonanie skutkowałoby nieodwracalna szkodą dla Spółki. Wtórne znaczenie ma, że Spółka nie złożyła zabezpieczenia oraz nie okazała dokumentów uprawdopodobniających, że wykonanie decyzji mogłoby spowodować trudności natury gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270) - w skrócie p.p.s.a., po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Podmiot wnioskujący o wstrzymanie wykonania decyzji jest obowiązany wykazać, że w konkretnej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 5 września 2008 r., sygn. akt II SA/Gd 652/08, baza LEX nr 477258, postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, baza LEX nr 493672). Obowiązek ten polega na uprawdopodobnieniu zaistnienia takich sytuacji. W rozpatrywanej sprawie skarżąca nie podała jakichkolwiek danych, które Sąd mógłby ocenić w odniesieniu do cytowanych wyżej przesłanek wstrzymania wykonania aktu. Sąd nie może domyślać się w czym skarżąca dopatruje się wystąpienia tych przesłanek, a prowadzenie dochodzenia w tym zakresie nie jest obowiązkiem Sądu. Wysokość zobowiązania określonego zaskarżoną decyzją nie może być podstawą do pozytywnego rozpatrzenia wniosku, skoro Spółka nie wykazała możliwości finansowych i stanu majątku w oparciu o dokumenty lub konkretne dane. Argumentacja wnioskodawczyni jest na takim poziomie ogólności, że Sąd nie jest w stanie poddać jej jakiejkolwiek ocenie. Należy dodać, że przy rozpatrywaniu wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu, postępowanie w tym zakresie toczy się na podstawie ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Podkreślenia wymaga, że odmowa wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu nie jest w żaden sposób uzależniona od oceny zasadności wniesionej skargi. Wobec powyższego Sąd na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.