III SA/Gd 355/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 30 sierpnia 2011 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 27 maja 2011 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia postanawia odmówić wstrzymania wykonania decyzji. Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia 27 maja 2011 r. utrzymał w mocy decyzję Kujawsko-Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 17 marca 2011 r. o nałożeniu kary pieniężnej w wysokości 6.000 zł. na E. S., prowadzącą Przedsiębiorstwo Transportowo – Handlowo- Usługowe "A", za wykonywanie transportu drogowego bez wymaganego zezwolenia. E. S. zaskarżyła powyższą decyzję do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, wnosząc jednocześnie o wstrzymanie wykonania decyzji ze względu na niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. W odpowiedzi na skargę organ stwierdził, że brak podstaw do wstrzymania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zasadą określoną w art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) jest, że wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Zgodnie natomiast z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi, sąd może wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (...). Osoba wnioskująca o wstrzymanie wykonania decyzji jest obowiązana wykazać, że w konkretnej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie WSA w Gdańsku z dnia 5 września 2008 r. , sygn. akt II SA/Gd 652/08, baza Lex nr 477258, postanowienie NSA z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08, baza Lex nr 493672). Skarżąca nie wykazała przesłanek określonych przywołanym przepisem do wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu. W okolicznościach niniejszej sprawy nie można też przyjąć, by zapłata przedmiotowej kary w wysokości 6.000 zł prowadziła do wyrządzenia znacznej szkody. Skarżąca musi liczyć się z możliwością powstania nadzwyczajnych wydatków lub kosztów związanych z prowadzeniem działalności gospodarczej. Normalne ryzyko prowadzenia firmy o profilu przewozowym obejmuje takie zdarzenia jak np. konieczność napraw, zwrot odpowiednich kwot za uszkodzony towar, czy obowiązek uiszczenia mandatów i kar. Podkreślenia wymaga, że poza powtórzeniem sformułowań przywołanego przepisu skarżąca nie przedstawiła jakichkolwiek danych wskazujących na możliwość powstania znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków wskutek zapłaty nałożonej kary. Nadmienić należy, że przy rozpoznaniu wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji Sąd nie ocenia w żaden sposób jej legalności ,a jedynie ocenia przesłanki z art. 61 § 3 p.p.s.a. Wobec powyższego Sąd na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.