III SA/Gd 367/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 10 maja 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi B. P. na rozkaz personalny Komendanta Powiatowego Policji z dnia 20 lutego 2013 r. nr [...] w przedmiocie obniżenia nagrody rocznej postanawia odrzucić skargę. Rozkazem personalnym nr [...] z dnia 20 lutego 2013 r. Komendant Powiatowy Policji obniżył podkom. B. P. o 30 % nagrodę roczną za 2012 r. W rozkazie zostało zawarte pouczenie, że policjantowi służy prawo wniesienia odwołania do Komendanta Wojewódzkiego Policji w terminie 14 dni od dnia doręczenia rozkazu. Pismem z dnia 25 marca 2013 r. B. P. – za pośrednictwem Komendanta Wojewódzkiego Policji - wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na orzeczenia Komendanta Wojewódzkiego Policji: nr [...], nr [...] (w przedmiocie naruszenia dyscypliny służbowej i uznania winnym odstąpienia od czynności służbowych). W skardze domagał się uchylenia wyżej wskazanych orzeczeń, jak również uchylenia rozkazu personalnego nr [...] z dnia 20 lutego 2013 r. Komendanta Powiatowego Policji. W odpowiedzi na skargę dotyczącą ww. rozkazu personalnego nr [...] Komendant Wojewódzki Policji wniósł o jej odrzucenie wskazując, że skarżący nie wyczerpał toku instancyjnego tzn. nie wniósł odwołania do organu drugiej instancji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.) – dalej: "p.p.s.a." skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich lub Rzecznik Praw Dziecka. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie (art. 52 § 2 p.p.s.a.). W przedmiotowej sprawie od rozkazu personalnego Komendanta Powiatowego Policji o obniżeniu nagrody rocznej, skarżącemu przysługiwało odwołanie do Komendanta Wojewódzkiego Policji w terminie 14 dni od daty jego doręczenie. Stosownie do art. 6a ust. 1 ustawy z dnia 6 kwietnia 1990 r. o Policji (t.j. Dz. U. z 2011 r. nr 287, poz. 1687 ze zm.) w postępowaniu administracyjnym, w sprawach związanych z wykonywaniem zadań i kompetencji Policji, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, organem właściwym jest komendant powiatowy (miejski) Policji, a na obszarze m.st. Warszawy - komendant rejonowy Policji. Zgodnie zaś z art. 6 a ust. 2 pkt 1 tej ustawy w postępowaniu administracyjnym w sprawach, o których mowa w ust. 1, organem wyższego stopnia w stosunku do komendanta powiatowego (miejskiego) Policji - komendant wojewódzki Policji. W myśl § 7 ust. 1 rozporządzenia Ministra Sprawa Wewnętrznych i Administracji z dnia 21 grudnia 2006 r. w sprawie przyznawania policjantom nagród i zapomóg, a także sposobu tworzenia funduszu nagród i zapomóg dla policjantów (Dz. U. nr 251, poz. 1859) nagrody roczne przyznają przełożeni właściwi w sprawach mianowania policjantów na stanowiska służbowe, przenoszenia oraz zwalniania z tych stanowisk – czyli w sprawie Komendant Powiatowy Policji. Zatem od rozkazu personalnego nr [...] Komendanta Powiatowego Policji skarżący mógł wnieść odwołanie w trybie instancyjnym. O tej możliwości został prawidłowo pouczony w zaskarżonym rozkazie personalnym. Niemniej, jak wynika z akt administracyjnych, skarżący nie skorzystał z tego uprawnienia i zaskarżył do sądu administracyjnego rozkaz wydany w pierwszej instancji. Na marginesie można zaznaczyć, że Komendant Wojewódzki Policji nie mógł potraktować przedmiotowej skargi jako odwołania; intencja skarżącego została bowiem wyrażona w sposób jednoznaczny (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 marca 2012 r. sygn. akt I OSK 445/12, baza Lex nr 1136704). W przytoczonych okolicznościach Sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 w związku z art. 52 § 1 p.p.s.a. stwierdził, że skarga jest niedopuszczalna i ją odrzucił.