III SA/Gd 375/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Jacek Hyla, Sędzia NSA Anna Orłowska, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Hanna Tarnawska, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 11 grudnia 2008 r. sprawy ze skargi K. D. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 19 sierpnia 2008 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego oddala skargę. Decyzją z dnia 6 czerwca 2008 r. nr [...] Prezydent Miasta, na podstawie art. 7, art. 5 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz. U. z 2001 r., Nr 71, poz. 734) i § 1 rozporządzenia Rady ministrów z dnia 28 grudnia 2001 r. w sprawie dodatków mieszkaniowych (Dz.U nr 156 poz. 1817 z późn.zm) odmówił przyznania K. D. dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu przedmiotowego rozstrzygnięcia organ I instancji wskazał, iż K. D. prowadzi 1 osobowe gospodarstwo domowe w lokalu mieszkalnym o powierzchni 48,35 m2. Powierzchnia normatywna dla jednoosobowego gospodarstwa domowego w myśl art. 5 ust.1 wynosi 35 m2 powiększona o 30 % wynosi 45,50 m2. Łączna powierzchnia pokoi i kuchni w lokalu wynosi 39 m2 co stanowi 80,66% powierzchni użytkowej lokalu. Powierzchnia normatywna lokalu nie może być powiększona o 50% ponieważ udział łącznej powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej lokalu przekracza 60%. W powyższym przypadku nie jest możliwe zastosowanie art.5 ust.3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych, który mówi o możliwości powiększenia powierzchni normatywnej o 15 m2 jeżeli w lokalu zamieszkuje osoba niepełnosprawna wymagająca zamieszkiwania w oddzielnym pokoju, ponieważ zgodnie z wyrokiem NSA w Warszawie z dnia 15 grudnia 2006r., sygn. I OSK 565/06 dotyczy wyłącznie zamieszkiwania w lokalu mieszkalnym co najmniej dwóch osób natomiast K. D. prowadzi jednoosobowe gospodarstwo domowe i dlatego dodatek mieszkaniowy nie przysługuje. W odwołaniu od powyższej decyzji K. D. podniosła, że decyzja organu pierwszej instancji nie jest prawidłowa, gdyż łączna powierzchnia pokoi i kuchni wynosi 29 m2 a nie 39 m2. Natomiast możliwy do zastosowania wówczas jest art. 5 ust.3 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych, który mówi o możliwości powiększenia powierzchni normatywnej o 15 m2, jeżeli zamieszkuje osoba niepełnosprawna. W załączeniu złożyła orzeczenie II gr. inwalidzkiej i wskazała, że cierpi na różne choroby i posiada bardzo niskie dochody. Decyzją z dnia 19 sierpnia 2008r. nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, na podstawie art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a., art. 5 ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001r. o dodatkach mieszkaniowych(Dz.U nr 71 poz.734) zaskarżoną decyzję utrzymało w mocy. W uzasadnieniu wydanej decyzji organ odwoławczy przytoczył przepis art. 5 ust. 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych i oceniając ustalony stan faktyczny / ostatecznie wyjaśnił na podstawie dokumentu spółdzielni mieszkaniowej jaka jest łączna powierzchnia pokoi i kuchni w lokalu skarżącej/ w kontekście przepisów prawnych stanowiących podstawę rozstrzygnięcia uznał, że dodatek mieszkaniowy nie przysługuje. Wyjaśnił także, iż przepisy ustawy o dodatkach mieszkaniowych nie przewidują możliwości przyznania go osobom znajdującym się w trudnej sytuacji finansowej. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku K. D. zarzuciła, iż jej sprawę potraktowano podle. Wskazała, że jej dochody miesięczne jako inwalidki II grupy wynoszą 556 zł. a nie jak podano w decyzji 1924 zł. oraz w jakiej wysokości zobowiązana jest płacić czynsz i media. Powołała się również na konieczność zakupu lekarstw z uwagi na zły stan zdrowia oraz wskazała na rozbieżność danych co do powierzchni pokoi i kuchni. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W myśl art. 134 § 1 w/w aktu prawnego sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Przedmiotem postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie jest rozstrzygnięcie Samorządowego Kolegium Odwoławczego utrzymujące w mocy decyzję Prezydenta Miasta a o odmowie przyznania skarżącej dodatku mieszkaniowego. W myśl art. 5 ust. 5 pkt 1 i 2 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U nr 71 poz. 734 z późn.zm.) dodatek mieszkaniowy przysługuje, gdy powierzchnia użytkowa lokalu mieszkalnego nie przekracza normatywnej powierzchni o więcej niż 30% albo 50% pod warunkiem, że udział powierzchni pokoi i kuchni w powierzchni użytkowej tego lokalu nie przekracza 60%. Normatywna powierzchnia użytkowa lokalu w przeliczeniu na liczbę członków gospodarstwa domowego nie może przekraczać 35 m2 dla 1 osoby/art.5 ust.1 pkt1 ustawy/. Organ odwoławczy ustalił prawidłowo, że nie została spełniona przesłanka określona w art.5 ust.5 pkt 1 w/w ustawy albowiem dodatek mógłby zostać przyznany, gdyby powierzchnia użytkowa lokalu nie przekraczała 45,50 m2 /35 m2 + 30% /. Lokal posiada natomiast pow. użytkową 48,35m2. Zatem dopuszczalna powierzchnia została przekroczona. Organ odwoławczy podjął działania celem wyjaśnienia jaka jest łączna powierzchnia pokoi i kuchni w lokalu skarżącej - i na podstawie oświadczenia Spółdzielni Mieszkaniowej [...] w tym przedmiocie / karta [...] i [...] SKO/ – prawidłowo ustalił, że nie została również spełniona przesłanka określona przepisem art. 5 ust.5 pkt 2 omawianej ustawy. Jednocześnie organ zasadnie odstąpił od dalszych ustaleń w zakresie kryterium powierzchniowego, gdyż w świetle poczynionych ustaleń nie miały one znaczenia dla rozstrzygnięcia. Odnośnie zarzutu skarżącej, iż wskazana w zaskarżonej decyzji kwota uzyskiwanych przez nią dochodów miesięcznych została znacznie zawyżona, stwierdzić należy, że powyższa okoliczność także nie miała wpływu na trafność rozstrzygnięcia albowiem wykazane przez nią dochody miesięczne za luty, marzec, kwiecień 2008r. stanowiące podstawę ustalania kryterium dochodowego na podstawie art. 3 ust.1 ustawy kształtowały się na poziomie ponad 1800 złotych, tak więc nie można zarzucić organowi, że znacznie je zawyżył bowiem nie był to dochód miesięczny natomiast prawidłowe ustalenie przez organ, iż kryterium " powierzchniowe" uniemożliwia przyznanie skarżącej dodatku mieszkaniowego, skutkowało brakiem obowiązku szczegółowego odnoszenia się do kryterium " dochodowego". Trudna sytuacja materialna skarżącej, w okolicznościach sprawy, nie mogła spowodować oczekiwanego przez nią rozstrzygnięcia. Sąd dodatkowo wyjaśnia, że prawidłowe jest także stanowisko organu pierwszej instancji, że w sprawie nie ma podstaw do zastosowania art. 5 ust. 3 omawianej ustawy, zgodnie z którym powierzchnię normatywną powiększa się o 15 m2, jeżeli w lokalu mieszkalnym zamieszkuje osoba niepełnosprawna. Przepis ten zezwala na powiększenie powierzchni mieszkalnej nie z tytułu samej niepełnosprawności osoby zamieszkującej w lokalu, ale tylko wówczas, gdy osoba niepełnosprawna porusza się na wózku lub gdy niepełnosprawność wymaga zamieszkiwania w oddzielnym pokoju. W sytuacji gdy osoba zamieszkuje sama i ma zapewnione w lokalu zamieszkiwanie w oddzielnym pokoju – jak ma to miejsce w przypadku skarżącej – nie ma podstaw do zastosowania tego przepisu / por. wyrok NSA z dnia 15.12.2006r. sygn. akt I OSK 565/06 /. Mając powyższe na uwadze na mocy art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi Sąd orzekł jak w sentencji.