III SA/Gd 389/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 24 września 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 7 czerwca 2010 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych postanawia sprostować z urzędu oczywistą omyłkę w uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 września 2010 r. sygn. akt III SA/Gd 389/10 w ten sposób, że na stronie pierwszej uzasadnienia w wersie 4 i w wersie 13 w miejsce sformułowania [...] wpisać [...]. W uzasadnieniu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 21 września 2010 r. popełniona została oczywista omyłka polegająca na wskazaniu, że sprawa dotyczyła decyzji wydanej przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...], gdy faktycznie chodziło o Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...]. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – w skrócie p.p.s.a., sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przepis ten ma zastosowanie także do sprostowania uzasadnienia orzeczeń sądu (por. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 23 września 2008 r. sygn. akt I OZ 684/08 , publ. LEX nr 493797, Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 15 kwietnia 1982 r. sygn. akt I PZ 7/82 , publ. OSNC 1982/10/155 ) Wskazane w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty i powinny jednoznacznie wynikać z treści orzeczenia czy uzasadnienia w sposób pozwalający na natychmiastowe ich rozpoznanie. Stosownie do art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. W uzasadnieniu postanowienia z dnia 21 września 2010 r. wskazano, że zaskarżoną decyzję wydało Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] oraz że organ ten nie odniósł się do wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Z akt sprawy, jak i sentencji postanowienia jednoznacznie wynika, że Sąd rozpatrywał wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...], a nie [...]. Mając na uwadze powyższe Sąd na mocy art. 156 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.