III SA/Gd 391/08

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla, Sędziowie Sędzia WSA Alina Dominiak, Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka (spr.), Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Anna Zegan, po rozpoznaniu w dniu 15 stycznia 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi Komendanta Policji na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 2 lipca 2008 r. Nr [...] w przedmiocie sprawdzenia kwalifikacji do kierowania pojazdami p o s t a n a w i a odrzucić skargę. Decyzją z dnia 2 kwietnia 2008r. nr [...] Starosta - działając na podstawie art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym (Dz. U. z 2005r. Nr 108, poz. 908 ze zm.) - na wniosek Komendanta Wojewódzkiego Policji, skierował R. S. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w zakresie prawa jazdy kategorii A,B,C,D,B+E,C+E,D+E w terminie do dnia 2 czerwca 2008 r. Po rozpatrzeniu odwołania R. S., Samorządowe Kolegium Odwoławcze, decyzją z dnia 2 lipca 2008 r. nr [...] uchyliło zaskarżoną decyzję w całości i odmówiło skierowania R. S. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji do kierowania pojazdami. Opisane orzeczenie Samorządowego Kolegium Odwoławczego zakwestionował w skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Komendant Wojewódzki Policji, wnosząc o jego uchylenie oraz zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zaważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej P.p.s.a. Wszczęcie postępowania sądowoadministracyjnego oparte jest na zasadzie skargowości. Postępowanie to może być wszczęte jedynie na żądanie pochodzące od legitymowanego podmiotu. W myśl art. 50 P.p.s.a., uprawnionym do wystąpienia ze skargą jest każdy, kto ma w tym interes prawny, prokurator, Rzecznik Praw Obywatelskich oraz organizacja społeczna w zakresie jej statutowej działalności, w sprawach dotyczących interesów prawnych innych osób, jeżeli brała udział w postępowaniu administracyjnym. Z powyższego wynika, iż legitymację do złożenia skargi oparto, co do zasady, na kryterium interesu prawnego. Oznacza to, że skarżący musi mieć interes prawny w przeprowadzeniu sądowej kontroli zgodności z prawem konkretnego aktu lub czynności organu administracji publicznej, opartych na normach administracyjnego prawa materialnego, a nawet - jak się również przyjmuje - na normach procesowych czy ustrojowych (tak np. wyrok Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 kwietnia 2007 r., II OSK 2019/06, LEX nr 325285). Interes prawny we wniesieniu skargi winien być przy tym rozumiany jako istnienie związku między sferą indywidualnych praw i obowiązków autora skargi a zaskarżonym aktem, który powinien być doprowadzony do stanu zgodności z porządkiem prawnym. Wspomniany interes prawny musi być zatem interesem indywidualnym strony postępowania, innymi słowy, musi dotyczyć jej bezpośrednio. Przechodząc na grunt niniejszej sprawy Sąd stwierdza, iż skarga Komendanta Wojewódzkiego Policji podlega odrzuceniu jako wniesiona przez podmiot, który nie może mieć legitymacji skargowej w tej sprawie. Podstawę materialnoprawną decyzji organu I instancji stanowi art. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b cyt. ustawy z dnia 20 czerwca 1997 r. Prawo o ruchu drogowym, wedle którego kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji podlega osoba posiadająca uprawnienie do kierowania pojazdem, skierowana decyzją starosty na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, w razie przekroczenia 24 punktów otrzymanych na podstawie art. 130 ust. 1 tej ustawy. Wprawdzie cytowany przepis stanowi, iż starosta wydaje decyzję na wniosek komendanta wojewódzkiego Policji, jednak błędnym byłoby twierdzenie w tym przypadku, iż wszczęcie przedmiotowego postępowania następuje na wniosek w rozumieniu art. 61 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2000r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej k.p.a. Postępowanie zmierzające do wydania decyzji o skierowaniu na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji kierowcy wszczynane więc jest z urzędu. W ocenie Sądu, komendant wojewódzki policji nie ma w takim postępowaniu statusu uczestnika na prawach strony, natomiast złożony przez niego wniosek obliguje starostę do wszczęcia postępowania administracyjnego z urzędu. Stanowisko takie zostało wyrażone również w doktrynie (por. Ryszard A. Stefański, Komentarz do art.114 ustawy Prawo o ruchu drogowym [w:] R.A. Stefański, Prawo o ruchu drogowym. Komentarz, LEX, 2008, wyd. 111., Łaszczyca Grzegorz, Martysz Czesław, Matan Andrzej, Komentarz do art. 61 k.p.a. [w:] G. Łaszczyca, A. Martysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. Tom I. Komentarz do art. 1-103, LEX, 2007, wyd. II.) oraz orzecznictwie (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Rzeszowie z dnia 19 listopada 2008 r. sygn. akt II SA/Rz 750/08, niepubl.). Wobec powyższych okoliczności, Komendant Wojewódzki Policji nie miał przymiotu strony w postępowaniu administracyjnym prowadzonym tak przez Starostę, jak też przez Samorządowe Kolegium Odwoławcze. Nie jest również legitymowany do wystąpienia ze skargą do sądu administracyjnego na opisaną decyzję Kolegium z dnia 2 lipca 2008r. Dodać należy, iż Komendant Wojewódzki Policji występując z wnioskiem, o którym mowa wart. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b ustawy Prawo o ruchu drogowym działa w ramach przyznanych mu ustawowo kompetencji, nie zaś w granicach własnego interesu prawnego. Stosownie bowiem do art. 130 ust. 1 Prawa o ruchu drogowym w zw. z § 3 ust. 1 Rozporządzenia Ministra Spraw Wewnętrznych i Administracji z dnia 20 grudnia 2002 r. w sprawie postępowania z kierowcami naruszającymi przepisy ruchu drogowego (Dz.U. Nr 236 poz.1998) to bowiem komendant wojewódzki policji, właściwy ze względu na miejsce zamieszkania ewidencjonowanych, prowadzi ewidencję kierowców naruszających przepisy ruchu drogowego. Z tej przyczyny ustawa wyposażyła go w kompetencję do złożenia wniosku przewidzianego wart. 114 ust. 1 pkt 1 lit. b Prawa o ruchu drogowym. Wypełnia on w ten sposób określone wart. 1 ust. 1 i ust. 2 ustawy z dnia z 6 kwietnia 1990 r. o Policji (Dz. U. z 2007r. Nr 43 poz. 277) zadania Policji. Nie występuje więc wówczas jako podmiot mający interes prawny w rozumieniu art. 28 k.p.a. czy też art. 50 § 1 P.p.s.a. Mając na względzie powyższe, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi skargę należało odrzucić jako niedopuszczalną.