III SA/Gd 404/25

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Asesor WSA Maja Pietrasik Protokolant: Agnieszka Gross po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 października 2025 r. sprawy ze skargi "S" z siedzibą w W. na decyzję Dyrektora Dyrekcji Rozbudowy Miasta Gdańska z dnia 18 czerwca 2025 r. nr BKS-I.054.182.2025.EP w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) zasądza od Dyrektora Dyrekcji Rozbudowy Miasta Gdańska na rzecz "S" Spółki z siedzibą w W. kwotę 680 (sześćset osiemdziesiąt) złotych tytułem zwrotów kosztów postępowania. S. S.A. z siedzibą w W. (dalej: "skarżąca"), wnioskiem z dnia 16 maja 2025 r. zwróciła się do Dyrekcji Rozbudowy Miasta Gdańska o udostępnienie następujących informacji dotyczących zamówienia publicznego pn. "Budowa linii tramwajowej wraz z infrastrukturą towarzyszącą w ulicy N. w G. w ramach Gdańskiego Projektu Komunikacji Miejskiej - etap IV" (dalej: "inwestycja"), zrealizowanego przez konsorcjum utworzone na mocy umowy z dnia 9 kwietnia 2018 r., w skład którego wchodzą: N. S.A. w S. (lider) oraz partnerzy: N. Sp. z o.o. w S., B. Sp. z o.o. w W. oraz B. S.A. w B. (C.): 1/ wskazania, który z członków konsorcjum i w jakim zakresie brał realny (faktyczny) udział w realizacji inwestycji; 2/ wskazania, który z członków konsorcjum realizował: roboty drogowe i w jakim zakresie, roboty torowe, budowę sieci trakcyjnej wraz ze sterowaniem i ogrzewaniem rozjazdów, przebudowę kanalizacji deszczowej, przebudowę kanalizacji sanitarnej, przebudowę sieci wodociągowej, przebudowę sieci cieplnej, przebudowę gazociągu średniego ciśnienia, przebudowę sieci teletechnicznej, budowę i przebudowę oświetlenia, przebudowę linii napowietrznej elektroenergetycznej, przebudowę sieci elektroenergetycznej oraz rozbudowę sygnalizacji świetlnej, prace w zakresie zagospodarowania zieleni, 3/ wskazania wykazu ww. robót z podziałem na członków konsorcjum je realizujących oraz wskazania, czy którykolwiek z członków konsorcjum realizował część inwestycji w siłach własnych, a jeżeli tak, to którą; 4/ wskazania, który z członków konsorcjum zawierał umowy podwykonawcze i w jakim zakresie powierzono podwykonawcy realizację robót; 5/ udostępnienia umów podwykonawczych oraz protokołów odbiorów robót częściowych i końcowego. Wyjaśnić w tym miejscu należy, że opatrzenia poszczególnych żądań wniosku skarżącej numeracją punktową dokonał na potrzeby niniejszego uzasadnienia Sąd, bowiem wniosek skarżącej punktów nie zawiera. Skarżąca uzasadniła swój wniosek potrzebą weryfikacji złożonych przez N. S.A. wyjaśnień dotyczących posiadanego doświadczenia w ramach toczącego się postępowania przetargowego na realizację inwestycji pn. "Budowa trasy tramwajowej w ul. R. na odcinku od ul. Ś. do ul. K. wraz ze skrzyżowaniem z ul. M. i W. w ramach projektu Program Centrum - etap II - budowa trasy tramwajowej wraz z uspokojeniem ruchu samochodowego w ul. R." (postępowanie numer: [...]). Skarżąca, która złożyła ofertę na realizację ww. zamówienia publicznego, ma interes w pozyskaniu informacji wskazanych we wniosku. Skarżąca zwróciła się o udostępnienie żądanych informacji w siedzibie Dyrekcji Rozbudowy Miasta Gdańska lub przesłanie dokumentów w formie skanów na adres e-mail. Jako podstawę żądania skarżąca wskazała art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001r. o dostępie do informacji publicznej. Dyrektor Dyrekcji Rozbudowy Miasta Gdańska (dalej: "organ", "Dyrektor DRMG") informacje zawarte w punktach od 1, 2, 3 i 4 zakwalifikował jako informacje publiczne przetworzone i pismem z dnia 3 czerwca 2025 r., działając na podstawie art. 3 ust. 1 pkt 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 902, dalej: "u.d.i.p."), wezwał skarżącą do wykazania w terminie 7 dni, że za udostępnieniem wnioskowanej informacji przemawia szczególnie uzasadniony interes publiczny. Organ wskazał, że realizacja wniosku wymaga ponadstandardowego nakładu pracy, tj. użycia dodatkowych sił i środków oraz dodatkowego zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych danych – przeanalizowania dokumentacji dotyczącej budowy, analizy wszystkich, licznych umów podwykonawczych. Żądana informacja jest informacją przygotowywaną "specjalnie" dla skarżącej, według wskazanych przez nią kryteriów, na podstawie pierwotnego zasobu danych, a więc jest informacją przetworzoną. Otrzymanie takiej informacji uwarunkowane jest wykazaniem przez skarżącą szczególnej istotności dla interesu publicznego. W piśmie z dnia 9 czerwca 2025 r. skarżąca wyjaśniła, że zwróciła się także o umożliwienie wglądu do dokumentów urzędowych. Odnosząc się do wezwania organu skarżąca zakwestionowała kwalifikację żądanych informacji jako informacji publicznej przetworzonej, bowiem informacje objęte wnioskiem mogą zostać uznane co najwyżej za przekształcone. Czynności, jakie organ miałby podjąć w celu udostępnienia żądanych informacji nie powodują powstania nowej informacji, lecz tylko stanowią pewne jej "obrobienie", tak aby mogła zostać udostępniona. Informacje objęte wnioskiem obejmują działania w interesie ogółu, rozumianego jako sprawy publicznoprawne. Interes publiczny należy wiązać z funkcjonowaniem struktur państwowych i realną możliwością oddziaływania na nie. Dostęp do informacji przetworzonej w zakresie przedmiotowego wniosku wpływa na poprawę funkcjonowania lub usprawnienie działalności podmiotów publicznych, poprzez rzetelną ocenę zdolności podmiotu składającego ofertę, celem realizacji zamówienia za wydatkowane na ten cel środki publiczne. Skarżąca udostępnioną informację wykorzysta dla poprawy funkcjonowania danego podmiotu publicznego, w szerokim tego znaczeniu, poprzez weryfikację własną, ale i organu powołanego do oceny poprawności i prawidłowości działań na gruncie publicznym, tj. Krajową Izbę Odwoławczą. Sfera zamówień publicznych jest obszarem szczególnie wrażliwym na potrzebę weryfikacji i kontroli zachowań podmiotów je realizujących, przestrzegania procedur zawierania kontraktów, które są finansowane ze środków publicznych, a więc ze względu na szczególny styk sfery publicznej i prywatnej. W interesie podmiotów zobowiązanych do stosowania ustawy – Prawo zamówień publicznych, wykonawców i obywateli jest prowadzenie i realizacja zamówień publicznych według transparentnych i niedyskryminujących reguł, by zapewnić jak najefektywniejsze i racjonalne wydatkowanie środków publicznych. Weryfikacja i potrzeba zbadania poprawności w działaniu, wiarygodności, gwarancji oczekiwanej jakości podmiotu, który złożył ofertę w postępowaniu o udzielenie zamówienia publicznego wynika z potrzeby zapewnienia udziału w postępowaniu podmiotom dającym gwarancję należytego wykonania zamówienia, rzetelnym, spełniającym warunki udziału w postępowaniu, co winno być celem również dla podmiotu udostępniającego informacje. Uniemożliwienie weryfikacji zdolności podmiotowych do wykonania zamówienia publicznego godzi w fundamentalne zasady państwa prawa jak i zasady zamówień publicznych – równego traktowania wykonawców, zachowania uczciwej konkurencji, a także proporcjonalności. Zasady te wywodzą się wprost z dyrektyw unijnych implementowanych przez prawo zamówień publicznych oraz wiążą się bezpośrednio z zasadami z TFUE – swobodnego przepływu towarów, swobody przedsiębiorczości oraz swobody świadczenia usług. W piśmie z dnia 18 czerwca 2025 r. organ podał skarżącej link, pod którym udostępnił żądane protokoły odbioru robót. Wskazał także, że dla pozostałego zakresu wniosku wydana zostanie odrębna decyzja. Dnia 3 lipca 2025 r., drogą e-mail, przesłano skarżącej nowy link do pobrania oraz sześć plików w formacie pdf zawierających: dwa protokoły odbioru końcowego i przekazania robót, protokół odbioru (nasadzenia zastępcze), dwa protokoły odbioru końcowego i przekazania robót niekubaturowych oraz protokół przekazania robót. Decyzją z dnia 18 czerwca 2025 r. Dyrektor DRMG, działając na podstawie art. 16 ust. 1 w zw. z art. 17 ust. 1, art. 1 ust. 1 oraz art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2 u.d.i.p. w zw. z art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (t.j. Dz.U. z 2024 r. poz. 572 ze zm., dalej: "k.p.a."), w punkcie 1. odmówił skarżącej udzielenia informacji publicznej w zakresie wskazanym w punktach 1, 2, 3 i 4 wniosku jako informacji przetworzonych oraz w punkcie 2. odmówił skarżącej udostępnienia umów podwykonawczych jako dokumentów niebędących dokumentami urzędowymi. Organ wskazał, że informacje w zakresie wskazanym w punkcie 1. decyzji to informacje przetworzone w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. Pytania dotyczące członków konsorcjum i podwykonawców oraz zakresu ich robót/zadań to informacje nowe, nieistniejące dotychczas w przyjętej ostatecznie treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu organu. Warunkiem ich wytworzenia jest przeprowadzenie przez organ czynności analitycznych, organizacyjnych i intelektualnych w oparciu o posiadane informacje proste. Informacje te są wynikiem ponadstandardowego nakładu pracy organu, który wymaga użycia dodatkowych sił i środków oraz zaangażowania intelektualnego w stosunku do posiadanych przez niego danych i wyodrębniania w związku z żądaniem skarżącej oraz na podstawie kryteriów przez nią wskazanych. Jest to zatem informacja przygotowywana "specjalnie" dla skarżącej. Przygotowanie żądanych informacji jest zdeterminowane szerokim zakresem (przedmiotowym, podmiotowym, czasowym) wniosku, wymagającym zgromadzenia i przekształcenia (zanonimizowania i usunięcia danych objętych tajemnicą prawnie chronioną) znacznej ilości dokumentów. Przekształcenie wymaga jedynie prostych czynności technicznych, a informacje objęte wnioskiem wymagają m.in. ich wytworzenia (sporządzenia nowych jakościowo zestawień) i analizy m.in. z punktu widzenia ograniczenia w dostępie do informacji publicznej ze względu na prywatność osoby fizycznej lub tajemnicę przedsiębiorcy, co wymaga również znacznego nakładu pracy. Zdaniem organu skarżąca nie wykazała szczególnie istotnego interesu w uzyskaniu informacji przetworzonych. Skarżąca szczególnego interesu publicznego w uzyskaniu informacji upatruje w kontroli zamówień publicznych i toczącym się lub możliwym postępowaniem przed Krajową Izbą Odwoławczą. O ile rozważać można, czy powody te są istotne dla interesu publicznego, to – w ocenie organu – nie są szczególnie istotne dla interesu publicznego. Służą bowiem w istocie interesowi skarżącej, która przystąpiła do postępowania przetargowego i złożyła ofertę na realizację wskazanej przez nią inwestycji. Dyrektor DRMG odmówił skarżącej udostępnienia umów podwykonawczych zawartych dla realizacji inwestycji, gdyż nie są one dokumentami urzędowymi w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 2 w zw. z art. 6 ust. 2 u.d.i.p. Nie były one bowiem podpisywane przez funkcjonariuszy publicznych. Na powyższą decyzję skarżąca wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, w której zarzuciła rażące naruszenie prawa materialnego oraz przepisów postępowania, mających istotny wpływ na wynik sprawy: 1/ art. 61 ust. 1 i 2 w zw. z art. 61 ust. 3 i art. 31 ust. 3 Konstytucji w zakresie, w jakim przepisy te normują dozwolone ograniczenia prawa do informacji, poprzez ich błędną wykładnię i nieprawidłowe zastosowanie, w szczególności poprzez zbyt szeroką interpretację zakresu pojęcia "informacji przetworzonej" i arbitralną interpretację przesłanki istotności dla interesu publicznego; 2/ art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. w zakresie, w jakim przepis ten normuje instytucję "informacji przetworzonej", poprzez jego błędną wykładnię i nieprawidłowe zastosowanie, polegające na uznaniu, że przedmiotem wniosku była informacja przetworzona alternatywnie w zakresie, w jakim przepis ten normuje uprawnienie do uzyskania informacji przetworzonej, poprzez jego błędną wykładnię i nieprawidłowe zastosowanie, polegające na uznaniu, że przesłanka szczególnej istotności dla interesu publicznego nie została spełniona , alternatywnie, że skarżącej nie przysługuje dostęp do informacji w zakresie niewymagającym przetworzenia; 3/ art. 3 ust. 1 pkt 1 i 2 w zw. z art. 6 ust. 1 pkt 4 lit. a) u.d.i.p. w zakresie, w jakim przepisy te normują prawo do wglądu do dokumentów urzędowych, poprzez ich błędną wykładnię i nieprawidłowe zastosowanie, polegające na uznaniu, że w niniejszej sprawie objęte wnioskiem umowy podwykonawcze (ani informacje w nich zawarte) nie podlegały udostępnieniu skarżącej; 4/ art. 77 § 1, 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a. w zw. z art. 8 § 1 k.p.a. i art. 3 ust. 1 pkt 1 oraz art. 16 i art. 17 ust. 1 u.d.i.p., w zakresie w jakim przepisy te normują zakres uzasadnienia decyzji, poprzez ich błędną wykładnię i nieprawidłowe zastosowanie, polegające na pominięciu w uzasadnieniu decyzji okoliczności umożliwiających ocenę, czy informacje objęte wnioskiem miały charakter "informacji przetworzonych"; 5/ art. 7, art. 8 § 1, art. 77 § 1 i art. 80 k.p.a., w zakresie w jakim przepisy te normują zasady zbierania i oceny materiału dowodowego, poprzez nierzetelne ustalenie stanu faktycznego sprawy z pominięciem wykazanych przez skarżącą okoliczności, że pozyskanie informacji było istotne dla interesu publicznego; 6/ art. 104 § 1 k.p.a. oraz art. 16 i art. 17 ust. 1 u.d.i.p., poprzez nierozstrzygnięcie w decyzji żądań zawartych we wniosku w odniesieniu do załączników protokołów oraz protokołów częściowych i branżowych. Skarżąca wniosła o stwierdzenie nieważności zaskarżonej decyzji w całości bądź jej uchylenie w całości oraz o zasądzenie na jej rzecz kosztów postępowania. W ocenie skarżącej informacje objęte przedmiotowym wnioskiem nie mają charakteru "informacji przetworzonej", bowiem dotyczyły one realizacji wyłącznie jednej inwestycji i zgromadzone były w jednym zbiorze dokumentów przechowywanych przez organ. Istniały już w chwili złożenia wniosku i były zawarte w dokumentacji dotyczącej zamówienia publicznego – z protokołów częściowych wynika, który z konsorcjantów wykonywał poszczególne roboty i jaki był udział poszczególnych konsorcjantów w faktycznej realizacji inwestycji; z umów podwykonawczych wynika, czy i który z konsorcjantów zawierał umowy podwykonawcze i jaki był zakres podwykonawstwa; ze Specyfikacji Warunków Zamówienia wynika zakres robót, których wykonania zamawiający wymagał w siłach własnych (jeżeli był taki wymóg określony w postępowaniu przetargowym); ze złożonej przez konsorcjum oferty wynika zakres prac, które konsorcjum zamierzało powierzyć podwykonawcom. Organ mógł albo udostępnić powyższe dokumenty, albo też wyłącznie wyodrębnić precyzyjnie określone informacje ze wskazanych dokumentów i dokonać ich prostego zestawienia. Selekcja dokumentów i ich analiza pod względem treści są zwykłymi zabiegami technicznymi związanymi z rozpatrywaniem każdego wniosku o udzielenie dostępu informacji publicznej i nie można ich uznać za "przetworzenie". Udzielenie przez organ ograniczonych informacji związanych z realizacją jednej inwestycji nie powinno wiązać się z zaangażowaniem zasobów ludzkich w stopniu, który zakłóciłby normalny tok działania organu lub realizację innych obowiązków. Art. 14 i art. 15 u.d.i.p. przewidują szczególne instrumenty prawne, które mają na celu zaradzenie trudnościom technicznym związanym z określonym sposobem udostępnienia informacji oraz kosztami z tym związanymi. Uzasadnienie zaskarżonej decyzji jest lakoniczne, nie zawiera żadnych konkretnych danych wskazujących na to, jakie zaangażowanie środków, czasu i pracowników byłoby konieczne dla przygotowania informacji objętej wnioskiem. Decyzja odmawiająca udostępnienia informacji publicznej powinna być sporządzona w sposób umożliwiający ocenę prawidłowości stanowiska organu co do tego, czy żądana informacja rzeczywiście ma charakter informacji przetworzonej, a zaskarżona decyzja nie spełnia tych wymogów. Nawet przyjmując, że żądane informacje to informacje przetworzone, to skarżąca wykazała, że ich udostępnienie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Argumentacja skarżącej nie została należycie przeanalizowana. Gdyby z kolei nawet przyjąć, że żądane informacje to informacje przetworzone, a ich udostępnienie nie jest szczególnie istotne dla interesu publicznego, to organ był obowiązany do udostępnienia informacji prostych. Skarżąca domagała się dostępu do informacji zawartych w określonych dokumentach, co mogło zostać zrealizowane poprzez ich udostępnienie do wglądu na miejscu lub przesłanie w formie skanów. Skarżąca nie podzieliła stanowiska organu, że umowy podwykonawcze nie stanowią dokumentów urzędowych w rozumieniu art. 3 ust. 1 pkt 2 u.d.i.p. z uwagi na regulację zawartą w art. 6 ust. 2 u.d.i.p. Wskazała, że wśród przesłanych jej protokołów brakowało protokołów częściowych i branżowych, a przesłane protokoły nie zawierały załączników. Zaskarżona decyzja nie zawiera rozstrzygnięcia w zakresie nieudostępnionych protokołów. W odpowiedzi na skargę Dyrektor DRMG wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie, choć nie można było podzielić jej wszystkich zarzutów i twierdzeń. Ustawa z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej ( tj. Dz.U. z 2022 r. poz. 902 ) stanowi m.in.: Każda informacja o sprawach publicznych stanowi informację publiczną w rozumieniu ustawy i podlega udostępnieniu na zasadach i w trybie określonych w niniejszej ustawie ( art. 1 ust. 1). Każdemu przysługuje, z zastrzeżeniem art. 5, prawo dostępu do informacji publicznej, zwane dalej "prawem do informacji publicznej". Od osoby wykonującej prawo do informacji publicznej nie wolno żądać wykazania interesu prawnego lub faktycznego ( art. 2 ust.1 i 2 ). Prawo do informacji publicznej obejmuje uprawnienia do:1) uzyskania informacji publicznej, w tym uzyskania informacji przetworzonej w takim zakresie, w jakim jest to szczególnie istotne dla interesu publicznego; 2) wglądu do dokumentów urzędowych; 3) dostępu do posiedzeń kolegialnych organów władzy publicznej pochodzących z powszechnych wyborów ( art. 3 ust. 1 ). Udostępnianie informacji publicznej na wniosek następuje w sposób i w formie zgodnych z wnioskiem, chyba że środki techniczne, którymi dysponuje podmiot obowiązany do udostępnienia, nie umożliwiają udostępnienia informacji w sposób i w formie określonych we wniosku. Jeżeli informacja publiczna nie może być udostępniona w sposób lub w formie określonych we wniosku, podmiot obowiązany do udostępnienia powiadamia pisemnie wnioskodawcę o przyczynach braku możliwości udostępnienia informacji zgodnie z wnioskiem i wskazuje, w jaki sposób lub w jakiej formie informacja może być udostępniona niezwłocznie. W takim przypadku, jeżeli w terminie 14 dni od powiadomienia wnioskodawca nie złoży wniosku o udostępnienie informacji w sposób lub w formie wskazanych w powiadomieniu, postępowanie o udostępnienie informacji umarza się ( art. 14 ust.1 i 2 ). Odmowa udostępnienia informacji publicznej następuje w drodze decyzji ( art. 16 ust. 1 oraz art. 17 ust.1 u.d.i.p.). Dla oceny legalności kwestionowanej decyzji istotne były trzy kwestie: charakter żądanych przez skarżącą informacji, szczególna istotność ich udostępnienia dla interesu publicznego oraz rozstrzygnięcie decyzją całości wniosku skarżącej. Pierwsza kwestia dotyczy zarówno uznania przez organ, że informacje wskazane w punktach 1, 2, 3 i 4 wniosku są informacjami publicznymi przetworzonymi, jak i uznanie, że umowy podwykonawcze, nie będące dokumentami urzędowymi, nie podlegają udostępnieniu. Odnosząc się do tej ostatniej kwestii wskazać trzeba, że organ skoncentrował się w tej mierze jedynie na ocenie, że umowy podwykonawcze nie są dokumentami urzędowymi, co stało się podstawą odmowy ich udostępnienia skarżącej. Pogląd ten jest błędny. Sąd orzekający podziela stanowisko Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Lublinie, zawarte w uzasadnieniu wyroku z dnia 3 marca 2022 r. sygn. akt II SAB/Lu 137/21, odnoszące się do umów podwykonawczych. Sąd ten wskazał, że pojęcia informacji publicznej nie można odnosić wyłącznie do dokumentów urzędowych, bowiem pojęcie dokumentu zawierającego informację publiczną jest znacznie szersze od pojęcia dokumentu urzędowego. W przypadku innych dokumentów, niż urzędowe, które jedynie zawierają w swej treści informacje publiczne (wraz z innego rodzaju informacjami), lecz nie wypełniają definicji dokumentów urzędowych, przyjmuje się, że prawo dostępu do informacji publicznej obejmuje jedynie uprawnienie do uzyskania owych informacji publicznych, a nie prawo dostępu do materiału źródłowego (nośnika), zawierającego tę informację. Jeżeli jednak treść żądanych w trybie u.d.i.p. dokumentów, niebędących dokumentami urzędowymi, w całości stanowi informację publiczną wytworzoną w zawiązku z realizacją zadania publicznego, wnioskodawca – określając formę udostępnienia owych treści – jest uprawniony do żądania udostępnienia kopii dokumentu, w którym jest ona zawarta. W takiej sytuacji nie dojdzie bowiem do udostępnienia wnioskodawcy – poza informacjami publicznymi – również informacji niespełniających tego kryterium. Stanowisko, że umowy podwykonawcze są dokumentami zawierającymi informację publiczną zaaprobował Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 17 października 2023 r., sygn. akt III OSK 1571/22 ( patrz też wyrok NSA z dnia 25 czerwca 2025 r., sygn. akt III OSK 119/25). Zatem przedmiotowe umowy podwykonawcze są dokumentami zawierającymi informację publiczną, mimo że – wbrew stanowisku samej skarżącej - nie są one dokumentami urzędowymi. Dokumenty te zostały wytworzone w związku z realizacją celów publicznych, dotyczą wydatkowania środków publicznych oraz pozwalają na ocenę realizacji obowiązków przez wykonawcę. Stwierdzić zatem trzeba, że organ, odmawiając udostępnienia skarżącej umów podwykonawczych czy to w formie skanów, czy też wglądu do nich, jedynie na tej podstawie, że nie są one dokumentami urzędowymi, naruszył art. 1 ust.1 u.d.i.p. Odnosząc się do stanowiska organu, że informacje wskazane w punktach 1, 2, 3 i 4 wniosku skarżącej są informacjami publicznymi przetworzonymi zaznaczyć należy, że udostępnienie żądanych informacji miało przybrać postać wglądu do dokumentów bądź ich przesłania w formie skanów. Organ w zaskarżonej decyzji uznał, że w/w informacje są informacjami przetworzonymi. Zauważyć zatem należy, że w przepisach u.d.i.p. pojęcie informacji przetworzonej nie zostało zdefiniowane. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się, że przez informację przetworzoną należy rozumieć jakościowo nową informację, która nie istnieje w przyjętej treści i postaci, chociaż jej źródłem są materiały znajdujące się w posiadaniu podmiotu zobowiązanego. Stworzenie informacji przetworzonej wiąże się z czynnościami, które wykraczają poza zwykłą działalność podmiotu zobowiązanego do jej udostępnienia. Dlatego nawet zbiór informacji prostych może być uznany za informację przetworzoną, gdy ich udostępnienie wiąże się z koniecznością wyboru, odnalezienia i anonimizacji. Jeśli utworzenie zbioru informacji prostych wymagałoby takiego nakładu środków i zaangażowania sił podmiotu zobowiązanego, które negatywnie wpływałoby na tok realizacji ustawowych zadań nałożonych na zobowiązanego, a w szczególności, gdy wymaga to analizowania całego zasobu posiadanych dokumentów w celu wybrania tylko tych żądanych przez wnioskodawcę, bądź wymaga odnalezienia i posegregowania wielu informacji prostych, to jest to informacja przetworzona (wyroki NSA: z dnia 5 marca 2013 r. sygn. akt I OSK 3097/12, z dnia 9 sierpnia 2011 r. sygn. akt I OSK 977/11, z dnia 6 października 2011 r. sygn. akt I OSK 1199/11, z dnia 17 maja 2012 r. sygn. akt I OSK 416/12). Stwierdzić trzeba, że w kontrolowanej decyzji organ motywując stanowisko, że w/w informacje są informacjami przetworzonymi, powołał się jedynie ogólnie na ponadstandardowy nakład pracy , konieczność użycia dodatkowych sił i środków oraz dodatkowego zaangażowania intelektualnego. Jednak w przypadku odmowy udostępnienia informacji publicznej konieczne jest sporządzenie przez organ prawidłowego i wyczerpującego uzasadnienia decyzji. W tym zakresie ustawa o dostępie do informacji publicznej odsyła do odpowiednich przepisów Kodeksu postępowania administracyjnego. Zgodnie bowiem z art. 17 ust. 1 w zw. z art. 16 ust. 2 u.d.i.p. do decyzji o odmowie udostępnienia informacji publicznej stosuje się przepisy Kodeksu postępowania administracyjnego. W myśl zaś art. 107 § 1 pkt 6 i § 3 k.p.a., decyzja musi zawierać uzasadnienie faktyczne i prawne. Odmawiając udostępnienia informacji publicznej przetworzonej organ zobligowany jest do wykazania zakresu nakładów, jakie musi ponieść, ich czasochłonności, liczby zaangażowanych pracowników, konkretnej ilości koniecznych do przeanalizowania i zanonimizowania dokumentów, czy też innego rodzaju okoliczności mogących zakłócić normalny tok działania podmiotu zobowiązanego i utrudnić wykonywanie przypisanych mu zadań ( tak Naczelny Sąd Administracyjny w wyrokach: z dnia 4 sierpnia 2015 r., sygn. akt I OSK 1645/14, z dnia 5 marca 2015 r., sygn. akt I OSK 863/14 oraz z dnia 9 sierpnia 2011 r., sygn. akt I OSK 792/11). W niniejszej sprawie konieczne było zatem wyczerpujące i szczegółowe przedstawienie okoliczności przemawiających za uznaniem informacji publicznej za informację przetworzoną, przykładowo takich jak ilość dokumentacji dotyczącej inwestycji, ilość dokumentów niezbędnych do przeanalizowania i udzielenia odpowiedzi na wniosek skarżącej, dostępne zasoby kadrowe i techniczne. Jedynie ogólne wskazanie na konieczność znacznego nakładu pracy w celu zestawienia i samodzielnego zredagowania informacji oraz konieczność działań intelektualnych i organizacyjnych nie czyniło zadość obowiązkom organu i nie mogło prowadzić do uznania, że wnioskowana informacja ma charakter informacji publicznej przetworzonej. Z tych powodów , w ocenie Sądu, doszło do naruszenia art. 107 § 3 k.p.a. w związku z art. 17 ust.1 i art. 16 ust. 2 u.d.i.p. Brak wykazania w zaskarżonej decyzji , że wnioskowana przez skarżącą informacja ma charakter informacji przetworzonej sprawia, że przedwczesne było dokonywanie przez Sąd oceny prawidłowości stanowiska organu, że skarżąca nie wykazała, że uzyskanie informacji przetworzonej jest szczególnie istotne dla interesu publicznego. Na koniec odnieść się należy do zarzutu skargi, dotyczącego nieważności zaskarżonej decyzji z uwagi na jej wydanie z rażącym naruszeniem prawa wobec nierozstrzygnięcia wszystkich żądań wniosku ( dotyczących załączników do protokołów, protokołów częściowych i branżowych). Zarzut ten Sąd, co do zasady, uznaje za chybiony i nie mogący skutkować stwierdzeniem nieważności zaskarżonej decyzji czy też jej uchyleniem jedynie ze wskazanego powodu. Zauważyć należy, że właściwy organ , po otrzymaniu od wnioskodawcy wniosku o udostępnienie informacji publicznej, powinien – co do zasady - w określonym ustawą o dostępie do informacji publicznej terminie, udostępnić żądaną informację publiczną, poinformować wnioskodawcę, że żądana informacja informacją publiczną nie jest lub wydać decyzję odmawiającą udostępnienia żądanej informacji. W przypadku braku odpowiedzi na wniosek lub część wniosku wnioskodawcy przysługuje skarga na bezczynność organu, wnoszona do wojewódzkiego sądu administracyjnego. Wnioskodawca - podobnie jak w niniejszej sprawie - może domagać się udostępnienia informacji publicznej w formie wielu pytań, dotyczących różnych kwestii. Tak skonstruowany wniosek nie zawsze musi być rozpatrzony przez organ jednolicie, bowiem część żądanych informacji organ może np. udostępnić, odmawiając udostępnienia innych żądanych informacji. Zatem , w ocenie Sądu, w realiach niniejszej sprawy brak odniesienia się przez organ w wydanej decyzji do wszystkich informacji, określonych we wniosku skarżącej, nie może skutkować stwierdzeniem nieważności tej decyzji, ani jej uchyleniem tylko z tego względu, że organ nie objął rozstrzygnięciem wszystkich żądanych informacji, wcześniej przez organ nie udostępnionych. Organ w zaskarżonej decyzji nie wypowiadał się na temat dokumentów, wskazanych w skardze przez skarżącą , wobec czego w omawianym zakresie organ może pozostawać w bezczynności , lecz analiza i ocena tych zagadnień wykracza poza przedmiot niniejszej sprawy. Mając na uwadze powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił zaskarżoną decyzję na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( tj. Dz.U. z 2024 r., poz. 935 ze zm., dalej jako "p.p.s.a.") Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ, mając na uwadze powyższe wskazania, zastosuje przewidziany w przepisach u.d.i.p. tryb postępowania i rozpozna wniosek w sposób przewidziany w tej ustawie. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 i 205 § 2 p.p.s.a. w zw. z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności radców prawnych (Dz. U. z 2023 r., poz. 1935 ). Na zasądzoną kwotę składa się wpis od skargi w wysokości 200 zł oraz wynagrodzenie radcy prawnego w wysokości 480 zł. Orzeczenia sądów administracyjnych powoływane w niniejszym uzasadnieniu dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (pod adresem internetowym http://orzeczenia.nsa.gov.pl).