III SA/Gd 428/06

Dnia 23 października 2006 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak, , , po rozpoznaniu w dniu 23 października 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi D. D. na decyzję Wojewody [...] z dnia 1 czerwca 2006 r. Nr [...] w przedmiocie wymeldowania z pobytu stałego postanawia odrzucić skargę. Skarżąca D. D. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Wojewody [...] z dnia 1 czerwca 2006 r. utrzymującą w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] o odmowie wymeldowania małoletniej A. D. z pobytu stałego z lokalu nr [...] przy ulicy [...] w S.. Do skargi skarżąca załączyła prawomocne postanowienie Sądu Rejonowego w S. z dnia 17 maja 2006 r. w sprawie sygn. akt [...], mocą którego M. D. i R. D. zostali pozbawieni władzy rodzicielskiej nad małoletnią A. D., rozwiązana została rodzina zastępcza D. i T. D. ustanowiona dla małoletniej oraz umieszczono małoletnią A. D. w kontraktowej rodzinie zastępczej wskazanej przez Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w S.. Pismem z dnia 28 lipca 2006 r. wezwano skarżącą do uiszczenia wpisu sądowego od skargi w kwocie 100 zł oraz do uzupełnienia braków formalnych skargi przez nadesłanie 1 egzemplarza odpisu skargi wraz z załącznikami poświadczonego za zgodność z oryginałem oraz wskazanie imienia, nazwiska i adresu osoby upoważnionej aktualnie do reprezentowania małoletniej A.D. w postępowaniu przed sądem – w terminie 7 dni od dnia doręczenia wezwania pod rygorem odrzucenia skargi. W odpowiedzi na zobowiązanie Sądu skarżąca w piśmie procesowym z dnia 4 sierpnia 2006 r. wskazała, iż podtrzymuje wniesioną skargę oraz opisała zachowanie małoletniej A. D., które uniemożliwia wspólne z nią zamieszkiwanie. Do opisanego pisma procesowego skarżąca załączyła załączniki, jednak nie nadesłała odpisu skargi, ani też nie wskazała, kto może reprezentować małoletnią w postępowaniu przed sądem. Każde pismo strony powinno zawierać w myśl art. 47 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 153, poz.1270 ze zm.) odpisy, a w przypadku wymienienia w piśmie załączników, także odpisy załączników. Jest to konieczne dla doręczenia ich stronom i uczestnikom. Zgodnie z zasadą oficjalności czyni to sąd. Zgodnie zaś z art. 57 § 1 powołanej ustawy skarga powinna czynić zadość wymaganiom pisma w postępowaniu sądowym. Istotą odpisu – jak przyjmuje się w literaturze i orzecznictwie – jest odwzorowanie w dowolnej technice pełnej treści składanego pisma. Może to być dalszy egzemplarz pisma zgodny także swoim układem treści z oryginałem (to jest jego odbitka maszynowa lub wykonana techniką kserograficzną, kolejny wydruk dokumentu przygotowanego na komputerze, itp.), czy też osobno sporządzony dokument (por. postanowienie SN z 27.08.1998 r., OSNC 1999/3/52). Złożone przez skarżącą w odpowiedzi na wezwanie Sądu pismo nie stanowi odpisu uprzednio złożonej skargi, gdyż jest całkowicie odmienne w swej treści od skargi. Pismo owo jest zatem kolejnym pismem w sprawie. Nadto wskazać trzeba, że skarżąca nie wskazała imienia, nazwiska oraz adresu osoby upoważnionej do reprezentowania małoletniej w postępowaniu przed sądem. Podnieść trzeba, iż stosownie do treści art. 26 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi zdolność do czynności w postępowaniu w sprawach sądowoadministracyjnych (zdolność procesową) mają osoby fizyczne posiadające pełną zdolność do czynności prawnych. Osoby w okresie pomiędzy trzynastym a osiemnastym rokiem życia (A. D. ma 16 lat) mają ograniczoną zdolność do czynności prawnych (art. 15 Kodeksu cywilnego). Takie osoby, z wyjątkiem sytuacji, o której mowa w art. 26 § 2 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, nie mogą podejmować samodzielnie czynności procesowych w postępowaniu sądowoadministracyjnym, w którym mają zdolność sądową. W ich zastępstwie działają przedstawiciele ustawowi (art. 27 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi). W sprawie niniejszej sąd opiekuńczy – Sąd Rejonowy w S., wobec faktu, iż oboje rodzice zostali pozbawienia władzy rodzicielskiej, umieścił małoletnią A. D. w rodzinie zastępczej, którą miał wskazać Miejski Ośrodek Pomocy Rodzinie w S.. Następnie zaś sąd opiekuńczy powinien wydać orzeczenie w przedmiocie ustanowienia opieki dla małoletniej, zgodnie z przepisami ustawy z dnia 25 lutego 1964 r. Kodeks rodzinny i opiekuńczy (Dz. U. nr 9, poz. 59 ze zm.). W sytuacji zatem, gdy – jak w rozpoznawanej sprawie małoletnia A. D. ma ograniczoną zdolność do czynności prawnych, należało wezwać skarżącą, stosownie do treści art. 46 § 1 powołanej ustawy, do wskazania jej przedstawiciela ustawowego, który reprezentowałby ją w postępowaniu przed Sądem. Zgodnie bowiem z treścią art. 46 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, każde pismo strony powinno miedzy innymi zawierać oznaczenie sądu, do którego jest skierowane, imię i nazwisko lub nazwę stron, ich przedstawicieli ustawowych i pełnomocników. Skarżąca jednak nie uczyniła zadość zobowiązaniu Sądu i nie wskazała przedstawiciela małoletniej. Art. 58 § 1 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi stanowi, że sąd odrzuca skargę, gdy nie uzupełniono w wyznaczonym terminie jej braków formalnych. Wobec powyższego, na mocy powołanego przepisu Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.