III SA/Gd 458/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 27 stycznia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. R. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 18 sierpnia 2011 r. nr [...] w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu postanawia z urzędu sprostować oczywistą omyłkę pisarską w rozstrzygnięciu postanowienia Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 19 stycznia 2012 r. sygn. akt III SA/Gd 458/11 w ten sposób, że na stronie pierwszej postanowienia w wersie 14 skreślić słowo "skargi" i wpisać w to miejsce słowo "decyzji". W rozstrzygnięciu postanowienia z dnia 19 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku napisał, że postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej skargi. W przedmiotowym postępowaniu niewątpliwie chodziło o wstrzymanie zaskarżonej decyzji, a nie skargi. Zgodnie z art. 156 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) sąd może z urzędu sprostować w wyroku niedokładności, błędy pisarskie albo rachunkowe lub inne oczywiste omyłki. Przepis ten ma zastosowanie także do sprostowania uzasadnienia orzeczeń sądu (por. Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 23 września 2008 r. sygn. akt I OZ 684/08 , publ. LEX nr 493797, Sąd Najwyższy w postanowieniu z dnia 15 kwietnia 1982 r. sygn. akt I PZ 7/82 , publ. OSNC 1982/10/155 ) Wskazane w art. 156 § 1 p.p.s.a. nieprawidłowości muszą mieć charakter oczywisty i powinny jednoznacznie wynikać z treści orzeczenia czy uzasadnienia w sposób pozwalający na natychmiastowe ich rozpoznanie. Stosownie do art. 166 p.p.s.a. do postanowień stosuje się odpowiednio przepisy o wyrokach, jeżeli ustawa nie stanowi inaczej. Z akt sprawy, jak i sentencji postanowienia jednoznacznie wynika, że dotyczy ono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Mając na uwadze powyższe Sąd na mocy art. 156 § 1 p.p.s.a. w zw. z art. 166 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.