III SA/Gd 461/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak, Sędzia WSA Paweł Mierzejewski, Protokolant Asystent sędziego Marzena Cybulska - Kulesza, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 13 stycznia 2022 r. sprawy ze skargi K.P. na postanowienie (...)Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 15 kwietnia 2021 r., nr (...) w przedmiocie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania 1. uchyla zaskarżone postanowienie; 2. zasądza od (...) Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego na rzecz skarżącego K.P. kwotę 100 (sto) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. III SA/Gd 461/21 Uzasadnienie Postanowieniem z dnia 15 kwietnia 2021r. nr (...) (...) Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny na podstawie art. 58 k.p.a w związku z art. 59 §1 i 2 k.p.a. odmówił K.P. przywrócenia terminu do wniesienia odwołania od decyzji Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w (...) z dnia 25 września 2020 r. sygn. akt (...) w sprawie nakazania poddania się obowiązkowej izolacji w warunkach domowych. W uzasadnieniu postanowienia wskazano, że Państwowy Powiatowy Inspektor Sanitarny w (...) w dniu 25 września 2020r. wydał decyzję nakazującą K.P. poddanie się obowiązkowej izolacji odbywanej w warunkach domowych w miejscu zamieszkania, tj. pod adresem (...), (...) D.K. od dnia 25 września 2020 r. Decyzja zawierała pouczenie o obowiązującym 14 dniowym terminie do wniesienia odwołania. Termin do wniesienia odwołania upłynął w dniu 9 października 2020 r. Zobowiązany uchybił terminowi do wniesienia odwołania. Zobowiązany złożył wniosek o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania w dniu 5 marca 2021 r. Jako przyczynę uchybienia terminu zobowiązany podał brak doręczenia decyzji nakazującej poddanie się obowiązkowej izolacji odbywanej w warunkach domowych oraz nienaruszenie obowiązku poddania się izolacji odbywanej w warunkach domowych. Organ odwoławczy wskazał, że pracownik organu I instancji po uzyskaniu wiadomości o pozytywnym wyniku testu na COVID 19 u K.P. przeprowadził z nim rozmowę telefoniczną, dzwoniąc pod numer podany przez zainteresowanego podczas pobierania wymazu. Pan K.P. podczas tej rozmowy odmówił podania danych osobowych, w celu ich potwierdzenia, jednakże został poinformowany o obowiązku odbycia izolacji w warunkach domowych w miejscu zamieszkania, tj. (...), (...) D.K. od dnia 25 września 2020 r. Tak więc decyzja została przekazana ustnie na co pozwala art. 33 ust. 3a ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu i zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (t.j. Dz.U. 2020r. poz. 1845 ze zm.). Decyzję o izolacji (w tym o jej miejscu) organ I instancji przesłał MMS-em pod nr telefonu wskazany podczas wykonywania u wnioskującego badania w kierunku SARS-CoV-2, w związku z odmową podania jakichkolwiek danych co do adresu stałego zameldowania bądź miejsca aktualnego zamieszkania. Według odwołującego się wskazane powyżej okoliczności uniemożliwiły mu zaskarżenie przedmiotowego postanowienia w przewidzianym ustawą terminie. Z tego też względu wniósł o przywrócenie termin składając jednocześnie odwołanie. W ocenie (...) Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego nie wystąpiła w sprawie przeszkoda niedająca się przezwyciężyć, mogąca uzasadniać przywrócenie terminu w rozumieniu art. 58 k.p.a. We wniesionej do sądu skardze na powyższe postanowienie skarżący podnosił szereg zarzutów, w tym zarzut niedoręczenia mu zaskarżonej odwołaniem decyzji. Twierdził bowiem, że nie należy do niego numer telefonu wskazywany w korespondencji z organem jako ten, pod którym organ I instancji z nim się kontaktował. W związku z tym doręczenie decyzji na ten numer telefonu nie może być, jego zdaniem, uznane za skuteczne. W odpowiedzi na skargę organ podtrzymywał swe stanowisko wyrażone w zaskarżonym postanowieniu. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j.: Dz. U. z 2021 r., poz. 137 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Stosownie do art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.), dalej powoływanej jako: "p.p.s.a." sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga zasługiwała na uwzględnienie. W myśl art. 129 § 2 k.p.a. odwołanie wnosi się w terminie czternastu dni od dnia doręczenia decyzji stronie, a gdy decyzja została ogłoszona ustnie - od dnia jej ogłoszenia stronie. Przepisy art. 58 § 1 i 2 k.p.a. stanowią, że w razie uchybienia terminu należy przywrócić termin na prośbę zainteresowanego, jeżeli uprawdopodobni, że uchybienie nastąpiło bez jego winy, przy czym prośbę o przywrócenie terminu należy wnieść w ciągu siedmiu dni od dnia ustania przyczyny uchybienia terminu. Zgodnie z art. 33 a ust. 3a ustawy z dnia 5 grudnia 2008 r. o zapobieganiu i zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi (t.j. Dz.U. z 2020r. poz. 1845 ze zm.), zwanej dalej ustawą, decyzje, o których mowa w ust. 1 (w tym decyzje o nałożeniu obowiązku izolacji domowej) wydawane w przypadku podejrzenia zakażenia lub choroby szczególnie niebezpiecznej i wysoce zakaźnej, stanowiącej bezpośrednie zagrożenie dla zdrowia lub życia innych osób: 1) mogą być przekazywane w każdy możliwy sposób zapewniający dotarcie decyzji do adresata, w tym ustnie; 2) nie wymagają uzasadnienia; 3) przekazane w sposób inny niż na piśmie, są następnie doręczane na piśmie po ustaniu przyczyn uniemożliwiających doręczenie w ten sposób. Niewątpliwie rozpoznanie wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania wymaga zawsze ustalenia daty doręczenia decyzji organu I instancji, skoro od tej daty liczy się termin 14 dni do wniesienia odwołania. Ustalenie tej daty jest konieczne, by stwierdzić, czy istotnie do uchybienia terminu doszło, a jeśli tak, to kiedy ustały ewentualne przyczyny usprawiedliwiające to uchybienie. Powołany wyżej przepis art. 33 a ust. 3a ustawy przewiduje dwie formy udostępnienia stronie treści decyzji nakładającej na nią określone obowiązki. Pierwsza z tych form, związana ze specyfiką postępowania w sprawie dotyczącej stosowania środków zapobiegających rozpowszechnianiu choroby zakaźnej to "przekazanie decyzji" w dowolnej formie. Sens takiego sposobu udostępnienia decyzji np. o nałożeniu na osobę zakażoną obowiązku izolacji domowej łączy się z ustanowionym w decyzji rygorem natychmiastowej wykonalności. Jakakolwiek forma skutecznego przekazania decyzji skutkować musi jej natychmiastową wykonalnością i koniecznością zastosowania przewidzianego w niej środka. Jest to oczywiście niezbędne dla zapewnienia skuteczności zastosowanych, izolacyjnych środków. Podkreślić należy, że środki takie jak izolacja domowa i kwarantanna polegają na ograniczeniu kontaktów ze światem zewnętrznym przez zakaz opuszczania miejsca pobytu i mogą być przedłużane. Drugą formą udostępnienia stronie decyzji jest natomiast obligatoryjne doręczenie jej na piśmie "po ustaniu przyczyn uniemożliwiających doręczenie w ten sposób". Pod pojęciem tych przyczyn należy rozumieć przyczyny związane z brakiem możliwości osobistego odebrania korespondencji przez stronę. Nie ma żadnych wątpliwości co do tego, że od decyzji o nałożeniu obowiązku izolacji domowej przysługuje odwołanie, zgodnie z zasadą dwuinstancyjności wynikającą z art. 15 k.p.a. Przepis art. 33 ust. 3 a pkt 3 ustawy stanowi gwarancję zachowania skutecznego prawa do wniesienia odwołania, nakładając na organ obowiązek doręczenia decyzji na piśmie po ustaniu przyczyn uniemożliwiających skuteczne odebranie korespondencji przez stronę. Przyjęcie, zgodnie ze stanowiskiem organu odwoławczego, że termin do wniesienia odwołania rozpoczyna swój bieg od daty przekazania decyzji w formie MMS czyniłoby prawo strony do wniesienia odwołania iluzorycznym w każdym przypadku przedłużenia kwarantanny lub izolacji domowej. Wniesienie odwołania byłoby bowiem niemożliwe z powodu izolacji dla każdej osoby niekorzystającej z elektronicznej formy korespondencji z organami administracji. Jak wskazuje doświadczenie, takie sytuacje nie należą do rzadkości. Skoro zgodnie z k.p.a. termin do wniesienia odwołania rozpoczyna swój bieg od daty doręczenia decyzji, to gdyby intencją ustawodawcy było przyjęcie, że w sytuacjach regulowanych przez art. 33 ust. 3 a termin ten należy liczyć od daty "przekazania" decyzji to musiałby zawrzeć w ustawie normę nakazującą zrównanie skutków "przekazania" z doręczeniem. Skoro takiej wyjątkowej normy w ustawie brak, to należy stwierdzić, że zgodnie z regułą ogólną zawartą w k.p.a. termin do wniesienia odwołania od decyzji rozpoczyna swój bieg od daty doręczenia jej na piśmie w myśl art. 33 ust. 3a pkt 3 ustawy o zapobieganiu i zwalczaniu zakażeń i chorób zakaźnych u ludzi. Organ odwoławczy w zaskarżonym postanowieniu wadliwie przyjął, że termin do wniesienia odwołania należy liczyć od daty "przekazania" decyzji drogą telefoniczną (MMS). Nie ustalił zarazem tego, czy decyzja Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w (...) z dnia 25 września 2020 r. została skutecznie doręczona skarżącemu na piśmie zgodnie z art. 33 ust. 3a pkt 3 ustawy. W aktach administracyjnych brak jest także dowodu doręczenia tej decyzji. Wobec powyższego za przedwczesne należało uznać rozstrzygnięcie o odmowie przywrócenia terminu do wniesienia odwołania, skoro w ogóle nie wiadomo, czy skarżący uchybił terminowi do jego wniesienia, a jeśli tak to kiedy ustały przyczyny dla których nie złożył go w terminie. W tym stanie sprawy, uznając, że organ odwoławczy nie wyjaśnił należycie kwestii skutecznego doręczenia decyzji organu I instancji i tym samym naruszył przepisy art. 33 ust. 3a pkt 3 ustawy w związku z art. 7 i 77 k.p.a. w sposób mogący mieć istotne znaczenie dla rozstrzygnięcia Sąd uchylił zaskarżone postanowienie na podstawie art. 145§1 pkt 1 lit. c p.p.s.a. O kosztach orzeczono na podstawie art. 200 p.p.s.a. zasądzając je na rzecz skarżącego, z uwagi na uwzględnienie skargi w całości. Ponownie rozpatrując sprawę organ odwoławczy zobowiązany będzie zastosować się do przedstawionej powyżej oceny prawnej, co oznacza, że winien on ustalić, czy zostało dokonane skuteczne doręczenie decyzji z dnia 25 września 2020r. o nałożeniu obowiązku izolacji domowej na skarżącego, a jeśli tak, to w jakim terminie. Od dokonanych w tym zakresie ustaleń uzależnione będzie rozstrzygnięcie przez organ wniosku skarżącego o przywrócenie terminu do wniesienia odwołania. Kontrola legalności w niniejszej sprawie została dokonana w trybie uproszczonym, na podstawie art. 119 pkt 3 p.p.s.a., zgodnie z którym sprawa może być rozpoznana w trybie uproszczonym, jeżeli przedmiotem skargi jest postanowienie wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także postanowienie rozstrzygające sprawę co do istoty oraz postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie.