III SA/Gd 470/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Felicja Kajut, Sędziowie Sędzia WSA Paweł Mierzejewski, Sędzia WSA Jolanta Sudoł (spr.), Protokolant Asystent sędziego Krzysztof Pobojewski, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 6 września 2018 r. sprawy ze skargi W. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 kwietnia 2018 r. nr [...] w przedmiocie dodatku mieszkaniowego uchyla zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 1 marca 2018 r. nr [...]. Zaskarżoną decyzją z dnia 9 kwietnia 2018 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 1 marca 2018 r., nr [...] o odmowie przyznania W. K. dodatku mieszkaniowego. Z akt sprawy wynikają następujące istotne okoliczności faktyczne i prawne. Wnioskiem z dnia 29 października 2015 r. (wpływ do organu 6 listopada 2015 r.), przebywający w zakładzie karnym W. K. wystąpił o przyznanie dodatku mieszkaniowego z tytułu zamieszkania przy ul. B. [...] w S.. Zarządca ww. lokalu [...] Sp. z o. o. w S. na formularzu wniosku zamieścił informację, że lokal jest zajmowany bez tytułu prawnego (umowa najmu została wypowiedziana "na dzień 22.05.2014 10.06.2014" na podstawie art. 25 ustawy o ochronie praw lokatorów) oraz adnotację, że w sprawie Pana K. nie zapadł jeszcze wyrok w sądzie. Decyzją z dnia 4 stycznia 2016 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze w S. utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta S. z dnia 24 listopada 2015 r. nr [...] odmawiającą przyznania wnioskodawcy dodatku mieszkaniowego. W uzasadnieniu wskazano m.in., że w sprawie nie została spełniona żadna z przesłanek określonych w art. 2 ust. 1 ustawy o dodatkach mieszkaniowych. Umowa najmu mieszkania została bowiem skutecznie wypowiedziana w dniu 22 maja 2014 r. w trybie art. 25 ustawy o ochronie praw lokatorów, co potwierdził zarządca mieszkania pismem z dnia 28 maja 2015 r. Jednocześnie ustalono, że W. K. nie znajduje się na liście osób oczekujących na przyznanie mieszkania z zasobów Miasta S., a w sprawie tytułu prawnego do ww. lokalu nie zapadł jeszcze wyrok sądowy. Po rozpoznaniu skargi W.K., Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 12 maja 2016 r., w sprawie sygn. akt III SA/Gd 165/16 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia 24 listopada 2015 r. W ocenie Sądu, organy przedwcześnie uznały, że w sprawie doszło do skutecznego wypowiedzenia umowy najmu. Przede wszystkim, wbrew stanowisku organów, okoliczność, że wobec skarżącego został wniesiony do Sądu Rejonowego w S. pozew o eksmisję z lokalu przy ul. [...] w S. i sprawa ta nie została do dnia dzisiejszego rozstrzygnięta ma istotne znaczenie. Zarówno bowiem w niniejszym postępowaniu, jak też w postępowaniu toczącym się przed sądem powszechnym, W. K. konsekwentnie kwestionuje skuteczność wypowiedzenia umowy najmu. Przedwczesne było zatem stwierdzenie, że skarżący zajmuje lokal mieszkalny bez tytułu prawnego i nie oczekuje na przysługujący mu lokal zamienny albo socjalny (art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych). Sąd podkreślił, że organy poza powołaniem się na treść pisma [...] z dnia 22 maja 2014 r., znak [...], nie wskazały i nie wyjaśniły bliżej, z jakich względów przyjęły, że twierdzenia o braku skutecznego wypowiedzenia umowy najmu są w ich ocenie całkowicie niewiarygodne. Z ww. dokumentu nie wynika w żaden sposób przez jaki podmiot pismo zostało wystawione (nieczytelna pieczątka w lewym górnym rogu pisma), przez kogo i z czyjego upoważnienia podpisane (na piśmie znajduje się jedynie nieczytelna parafa bez pieczęci) ani też, czy pismo zostało skutecznie doręczone (brak zwrotnego potwierdzenia odbioru). Po ponownym rozpoznaniu sprawy, Prezydent Miasta decyzją z dnia 15 listopada 2016 r., nr [...] ponownie odmówił przyznania wnioskodawcy dodatku mieszkaniowego. Organ wskazał, że z dotychczas zebranego w sprawie materiału dowodowego bezspornie wynika, że doszło do skutecznego wypowiedzenia umowy najmu mieszkania. W. K. odebrał bowiem pismo dotyczące wypowiedzenia umowy najmu. Skutkiem wypowiedzenia umowy było wezwanie do opuszczenia, opróżnienia i wydania lokalu, co nastąpiło pismem z dnia 12 czerwca 2014 r. Następnie, w dniu 16 czerwca 2014 r. do sądu powszechnego skierowano pozew o eksmisję (sygn. akt [...]). Kolejna rozprawa ma odbyć się w dniu 29 listopada 2016 r., podczas niej ma nastąpić zmiana pełnomocnika z urzędu (organ już dwukrotnie zawiadamiał o przedłużeniu terminu załatwienia sprawy). Zakończenie ww. postępowania nie ma wpływu na przyznanie prawa do dodatku mieszkaniowego. Spełnienie przesłanki do jego uzyskania będzie bowiem możliwe, o ile sąd powszechny przyzna prawo do lokalu socjalnego. W wyniku wniesienia odwołania, decyzją z dnia 21 grudnia 2016 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję organu I instancji jako zgodną z prawem. Na skutek wniesionej przez W.K. skargi, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wyrokiem z dnia 20 kwietnia 2017 r., w sprawie sygn. akt III SA/Gd 150/17 uchylił zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia 15 listopada 2016 r. W ocenie Sądu organy przedwcześnie uznały, że w sprawie doszło do skutecznego wypowiedzenia umowy najmu, zaś okoliczność, że wobec skarżącego został złożony do Sądu Rejonowego w S. pozew o eksmisję i sprawa ta na dzień wydania zaskarżonej decyzji nie była rozstrzygnięta, ma kluczowe znaczenie dla przedmiotowej sprawy. Innymi słowy, twierdzenie, że wynik postępowania o eksmisję pozostawał bez wpływu na rozpatrzenie wniosku o przyznanie dodatku mieszkaniowego, było nieuprawnione. Organy, pomimo wyrażonej w wyroku z dnia 12 maja 2016 r., sygn. akt III SA/Gd 165/16 ocenie prawnej i wskazaniom co do dalszego postępowania błędnie przyjęły, że okoliczność skutecznego wypowiedzenia umowy najmu została bezspornie ustalona. Ocena ta nie została dokonana na podstawie całokształtu materiału dowodowego, jaki powinien zostać zgromadzony. W sprawie ponownie zatem nie przeprowadzono postępowania dowodowego w podstawowym dla jej rozstrzygnięcia zakresie. Sąd podniósł, że dokonanie przez organ ponownej oceny spełniania warunków przyznania dodatku mieszkaniowego powinno być przeprowadzone na podstawie pełnego materiału dowodowego, dla dokonania ustaleń podstawowe znaczenie ma wyrok Sądu Rejonowego w S. wydany w dniu 24 lutego 2017 r. w sprawie o sygn. akt [...] i - ewentualne dalsze wyroki sądu powszechnego. Mając na uwadze powyższe, ponownie rozpoznając sprawę Prezydent Miasta postanowieniem z dnia 1 sierpnia 2017 r. zawiesił postępowanie wszczęte wnioskiem z dnia 6 listopada 2015 r. do czasu wydania przez Sąd Okręgowy wyroku w sprawie tytułu prawnego do lokalu. Wyrokiem z dnia 27 września 2017 r., sygn. akt [...] Sąd Okręgowy w S. nakazał W. K. opróżnić i wydać Miastu [...] ww. lokal mieszkalny, ustalając, że przysługuje mu uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego oraz nakazując wstrzymanie wykonania obowiązku opróżnienia lokalu do czasu złożenia oferty zawarcia najmu lokalu socjalnego. Przedmiotowy wyrok został wydany na skutek apelacji od wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 24 lutego 2017 r., sygn. akt [...]. Postanowieniem z dnia 23 lutego 2018 r. Prezydent Miasta podjął zawieszone w sprawie postępowanie administracyjne. Decyzją z dnia 1 marca 2018 r., nr [...] Prezydent Miasta S. ponownie odmówił przyznania dodatku mieszkaniowego. Jako podstawę prawną decyzji wskazano art. 2 ust. 1 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. - o dodatkach mieszkaniowych (Dz.U. 2017 r., poz. 180). Organ wskazał, że wnioskodawca na dzień wydania decyzji nie spełnia warunku ustawy jakim jest posiadanie tytułu prawnego do zajmowanego lokalu, co jednoznacznie wynika ze zgormadzonego w sprawie materiału dowodowego, w tym oświadczeń zarządcy lokalu, tj. [...] Sp. z o.o. w S. o skutecznym wypowiedzeniu umowy najmu z dniem 22 maja 2014 r. Strona od wypowiedzenia umowy najmu nie odwołała się, co oznacza, że wypowiedzenie umowy jest skuteczne. Nadto, organ zaznaczył, że wypowiedziana umowa zawarta była na czas określony do 31 maja 2016 r. Wnioskodawca składając wniosek o przyznanie dodatku został poinformowany przez pracownika, że nie otrzyma dodatku mieszkaniowego, gdyż od trzech lat w sprawie tytułu prawnego do lokalu nie zapadł prawomocny wyrok i w dalszym ciągu nie ma podstaw do jego przyznania. Po wydaniu wyroku wnioskodawcy przysługiwać będzie dodatek mieszkaniowy na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy, właściwym dla osób zajmujących lokal bez tytułu prawnego, oczekujących na przysługujący im lokal zamienny lub socjalny. W złożonym odwołaniu W. K. zakwestionował decyzję organu pierwszej instancji jako sprzeczną z wydanym w sprawie wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku i zawartymi w nim wytycznymi. Decyzją z dnia 9 kwietnia 2018 r., nr [...] Samorządowe Kolegium Odwoławcze, utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Prezydenta Miasta, nie znajdując podstaw do uwzględnienia zarzutów wniesionego odwołania. W obszernym uzasadnieniu wskazano, że wyrok Sądu Okręgowego w S. z dnia 27 września 2017 r., sygn. akt IV Ca [...] jednoznacznie i ostatecznie przesądził o uznaniu skuteczności wypowiedzenia W. K. z dniem 22 maja 2014 r. umowy najmu lokalu przy u. [...] przez właściciela lokalu. Z tego względu Kolegium stanęło na stanowisku, że organ I instancji prawidłowo przyjął, że strona w dniu złożenia wniosku o przyznanie dodatku nie posiadała tytułu prawnego do przedmiotowego lokalu. Tytuł taki wobec treści art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy o dodatkach mieszkaniowych strona uzyskała z dniem prawomocności ww. wyroku, zaś do czasu jego prawomocności wymogu tego nie spełniała. "Obowiązek dostarczenia osobie uprawnionej lokalu socjalnego przez gmin aktualizuje się z momentem uprawomocnienia się wyroku nakazującego eksmisję z jednoczesnym przyznaniem prawa do lokalu socjalnego". Dopiero po uprawomocnieniu się takiego orzeczenia strona mogłaby wystąpić o przyznanie dodatku mieszkaniowego na podstawie art. 2 ust.1 pkt 5 ustawy. Z treści art. 7 ust. 5 ww. ustawy wynika bowiem, że dodatek mieszkaniowy przyznaje się na okres 6 miesięcy licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po złożeniu wniosku. Jeżeli więc strona składając wniosek nie była osobą oczekującą na przysługujący jej lokal socjalny, to nie spełnia ustawowego warunku. Zatem organ I instancji zasadnie uznał, że odwołujący się nie spełnił wymogów stawianych ustawą dla przyznania dodatku mieszkaniowego. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku W. K. podważył decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 kwietnia 2018 r., która w jego ocenie, zawiera wady prawne. W uzasadnieniu skargi podniósł m.in. brak analizy dokumentacji od 2014 r. oraz podkreślił, że z uzasadnienia wyroku WSA w Gdańsku wynika, iż "dotacja mieszkaniowa" się należy. Samorządowe Kolegium Odwoławcze w odpowiedzi na skargę wniosło o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r., poz. 2188 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Z kolei zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz.U. z 2018 r., poz. 1302, dalej jako: "p.p.s.a.") sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Kontroli Sądu poddana została decyzja Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 9 kwietnia 2018 r., utrzymująca w mocy decyzję Prezydenta Miasta z dnia 1 marca 2018 r., którą odmówiono przyznania dodatku mieszkaniowego W. K. (dalej jako - "skarżący"). Skarżący wnioskiem z dnia 29 października 2015 r., który wpłynął do organu w dniu 6 listopada 2015 r., wystąpił o przyznanie dodatku mieszkaniowego z tytułu zamieszkania przy ul. [...]. Podstawę materialnoprawną wydanych decyzji stanowiły przepisy ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. - o dodatkach mieszkaniowych (tekst jednolity: Dz.U. z 2017 r., poz. 180 ze zm., w skrócie - "ustawa"). Organy obu instancji odmawiając przyznania wnioskowanego przez skarżącego świadczenia wskazały na brak legitymowania się tytułem prawnym do ww. lokalu mieszkalnego (z uwagi na wypowiedzenie umowy najmu). Jednak zdaniem Sądu, stanowisko organów o nie posiadaniu przez skarżącego tytułu prawnego do przedmiotowego lokalu mieszkalnego w świetle zgromadzonego materiału dowodowego w sprawie, nie zasługuje na aprobatę. Przepis art. 2 ust. 1 ustawy stanowi, że dodatek mieszkaniowy przysługuje: 1) najemcom oraz podnajemcom lokali mieszkalnych; 2) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych, do których przysługuje im spółdzielcze prawo do lokalu mieszkalnego; 3) osobom mieszkającym w lokalach mieszkalnych znajdujących się w budynkach stanowiących ich własność i właścicielom samodzielnych lokali mieszkalnych; 4) innym osobom mającym tytuł prawny do zajmowanego lokalu mieszkalnego i ponoszącym wydatki związane z jego zajmowaniem; 5) osobom zajmującym lokal mieszkalny bez tytułu prawnego, oczekującym na przysługujący im lokal zamienny albo socjalny. Dodatek mieszkaniowy przysługuje na podstawie tylko jednego z ww. tytułów (art. 2 ust. 2 ustawy). Niniejsza sprawa była już przedmiotem dwukrotnego rozpoznania przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku (vide: wyroki przywołane na początku niniejszego uzasadnienia). Okoliczność ta nie jest obojętna dla przedmiotowej sprawy z uwagi na brzmienie przepisu art. 153 p.p.s.a., zgodnie z którym ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie, bezczynność lub przewlekłe prowadzenia postępowania było przedmiotem zaskarżenia, a także sądy, chyba że przepisy prawa uległy zmianie. W uzasadnieniu ostatniego wyroku z dnia 20 kwietnia 2017 r., w sprawie sygn. akt III SA/Gd [...], uchylając zaskarżoną decyzję oraz poprzedzającą ją decyzję Prezydenta Miasta z dnia 15 listopada 2016 r., Sąd wskazał, że organy przedwcześnie uznały, że w sprawie doszło do skutecznego wypowiedzenia umowy najmu skarżącemu. Okoliczność, że wobec skarżącego został złożony do Sądu Rejonowego w S. pozew o eksmisję i sprawa ta na dzień wydania zaskarżonej decyzji nie była rozstrzygnięta, ma w ocenie Sądu, kluczowe znaczenie dla przedmiotowej sprawy. W konkluzji poczynionych rozważań Sąd podniósł, że "dokonanie przez organ ponownej oceny spełniania warunków przyznania dodatku mieszkaniowego powinno być przeprowadzone na podstawie pełnego materiału dowodowego, który umożliwi stwierdzenie, czy skarżący zajmuje lokal na podstawie tytułu prawnego, czy też bez zgody uprawnionych osób i nie oczekuje na przysługujący mu lokal socjalny. Dla powyższych ustaleń podstawowe znaczenie ma wyrok Sądu Rejonowego w S. wydany w dniu 24 lutego 2017 r. w sprawie o sygn. akt I C [...] i - ewentualne dalsze wyroki sądu powszechnego w tej sprawie". Wobec treści otrzymanych wytycznych, organ I instancji ponownie rozpatrując sprawę, prawidłowo zawiesił postępowanie, oczekując na prawomocne rozstrzygnięcie sądu powszechnego. Poza sporem było w sprawie, że w dacie orzekania przez organy obu instancji zapadł w dniu 27 września 2017 r., prawomocny wyrok w sprawie sygn. akt IV Ca [...] Sądu Okręgowego w S. (wyrok ten został wydany na skutek apelacji Miasta S. od ww. wyroku Sądu Rejonowego w S. z dnia 24 lutego 2017 r., w sprawie sygn. akt I C [...], który oddalał pozew o eksmisję skarżącego). W wyroku tym: nakazano skarżącemu, aby opróżnił, opuścił i wydał Miastu S. lokal mieszkalny położony w S. przy ul. [...]; ustalono, że skarżącemu przysługuje uprawnienie do otrzymania lokalu socjalnego; nakazano wstrzymanie wykonania obowiązku opróżnienia lokalu do czasu złożenia pozwanemu przez Miasto S. oferty zawarcia najmu lokalu socjalnego. W uzasadnieniu przedmiotowego wyroku Sąd Okręgowy w S. jednoznacznie stwierdził, że umowa najmu ww. lokalu mieszkalnego wygasła w dniu 31 maja 2016 r. Oznacza to, że umowa najmu nie została wcześniej skutecznie rozwiązana poprzez jej wypowiedzenie. Tym samym uprawnione jest stanowisko, że skarżący został pozbawiony tytułu prawnego do zajmowania lokalu mieszkalnego z dniem 1 czerwca 2016 r. W tym miejscu należy podnieść, że wadliwe jest stanowisko organu odwoławczego reprezentowane w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji, że wynik sporu cywilnego przesądził o uznaniu skuteczności wypowiedzenia umowy najmu w dniu 22 maja 2014 r. Sąd Okręgowy w S. nie wypowiedział się bowiem w tej kwestii. Jednak w świetle stanowiska tego Sądu nie może budzić wątpliwości, że do dnia 31 maja 2016 r. skarżący miał tytuł prawny do lokalu mieszkalnego położonego przy ul. [...] w S.. Zatem skarżący w dacie złożenia wniosku, tj. w dniu 6 listopada 2015 r. legitymował się tytułem prawnym do lokalu mieszkalnego. Ponadto trzeba mieć na uwadze, że w niniejszej sprawie mamy do czynienia z wypowiedzeniem umowy najmu bez zachowania terminu wypowiedzenia, dokonanego na podstawie art. 25 ustawy z dnia 21 czerwca 2001 r. - o ochronie praw lokatorów, mieszkaniowym zasobie gminy i o zmianie Kodeksu cywilnego (tekst jednolity: Dz.U. z 2018 r., poz. 1234 ze zm.). Zgodnie z tym przepisem, gmina może wypowiedzieć najem lokalu socjalnego bez zachowania terminu wypowiedzenia, jeżeli najemca uzyskał tytuł prawny do innego lokalu i może używać tego lokalu. Skuteczne więc wypowiedzenie umowy najmu na tej podstawie prawnej wymagało ustalenia, że skarżący (najemca) uzyskał tytuł prawny do innego lokalu i może go używać. Takich ustaleń w niniejszej sprawie brak. Oparcie się w okolicznościach niniejszej sprawy tylko na fakcie złożenia wypowiedzenia oraz zapoznania się z nim przez skarżącego, jest niewystarczające dla uznania skuteczności wypowiedzenia. W świetle dokonanych rozważań brak tytułu prawnego skarżącego do lokalu mieszkalnego nie mógł więc stanowić podstawy do odmowy przyznania wnioskowanego świadczenia. Tym samym organy będą zobligowane do ponownego rozpoznania wniosku skarżącego złożonego w dniu 6 listopada 2015 r., uwzględniając przy tym treść art. 7 ust. 5 ustawy. Przepis ten stanowi, że dodatek mieszkaniowy przyznaje się na okres 6 miesięcy, licząc od pierwszego dnia miesiąca następującego po dniu złożenia wniosku. Zgodnie z utrwalonym w orzecznictwie sądów administracyjnych sformułowanie "przyznaje na okres 6 miesięcy" użyte w tym przepisie ustawy należy rozumieć w ten sposób, że uprawniony organ rozpoznając sprawę dodatku przysługującego w okresie od dnia pierwszego miesiąca następującego po miesiącu, w którym złożono wniosek, ocenia zasadność tego wniosku w całym tym okresie i stosownie do wyniku tej oceny, orzeka o przyznaniu dodatku za te miesiące, za które dodatek stosownie do poczynionych ustaleń może być przyznany, w pozostałym zaś zakresie odmawia przyznania dodatku. Pogląd ten należy w pełni podzielić. Wniosek skarżącego obejmuje zatem żądanie przyznania dodatku mieszkaniowego na następujące miesiące: grudzień 2015 r. oraz styczeń, luty, marzec, kwiecień i maj 2016 r., a tym samym dotyczy okresu, kiedy umowa najmu lokalu mieszkalnego jeszcze nie wygasła. Na marginesie rozważań należy dodać, że rację ma organ odwoławczy, iż w związku z ustaleniem uprawnienia do otrzymania lokalu socjalnego w prawomocnym wyroku sądu powszechnego, tj. w wyroku Sądu Okręgowego w S. z dnia 27 września 2017 r. w sprawie sygn. akt IV Ca [...], skarżący może się ubiegać o przyznanie dodatku mieszkaniowego na podstawie art. 2 ust. 1 pkt 5 ustawy. Wskazania co do dalszego postępowania wynikają z dokonanych rozważań. Ponownie więc rozpatrując sprawę organy powinny uwzględnić powyższe rozważania oraz przedstawioną w nich ocenę prawną stosownie do treści art. 153 p.p.s.a. Mając powyższe na uwadze, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. a i c w zw. z art. 135 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi uchylił zaskarżoną decyzję i poprzedzającą ją decyzję organu I instancji.