III SA/Gd 481/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka /spr./ Sędzia WSA Alina Dominiak Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 22 listopada 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku S. M. o wyłączenie sędziego NSA Anny Orłowskiej w sprawie ze skargi S. M. na postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 czerwca 2012 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku celowego postanawia oddalić wniosek S.M. o wyłączenie sędziego Anny Orłowskiej od rozpoznania sprawy. S. M. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku postanowienie Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 czerwca 2012 r. nr [...] wydane w sprawie zasiłku celowego . Pismem z dnia 16 listopada 2012 r. skarżący wniósł o wyłączenie od rozpatrzenia sprawy sędziego Anny Orłowskiej. W uzasadnieniu wniosku podał, że sędzia wydając postanowienie w dniu 12 listopada 2012 roku w sprawie o sygn. III SAB/Gd 34/12 tut. Sądu dokonała rażącego nadużycia prawa, chroniąc sędziego WSA Felicję Kajut. Art. 37 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 roku Kodeks postępowania administracyjnego (tj. Dz.U z 2000r. nr 98 poz. 1071 ze zm.) przedstawia normę o treści: § 1. Na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art.36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. Dalej w uzasadnieniu wniosku S. M. pisze " Nieuznanie, że dopisany tekst " a jeżeli nie ma takiego organu – wezwanie do usunięcia naruszenia prawa", którego dokonała sędzia WSA F. K., nie jest przestępstwem z którego mają wynikać skutki prawne, nie jest poparte żadną normą prawną i podstawą prawną". Zdaniem wnioskującego, sędzia NSA powinien wiedzieć, że fakty powinny być spójne z normą prawną, a wówczas można mówić, że dana osoba zna prawo. Nadto S. M. stwierdził, że takie postępowanie eliminuje zaufanie co do dalszej uczciwości i rzetelności tego sędziego. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Podstawy do wyłączenia sędziego określają art. 18 § 1 i art. 19 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) – w skrócie p.p.s.a. W myśl art.18 § 1 sędzia jest wyłączony z mocy samej ustawy w sprawach: 1) w których jest stroną lub pozostaje z jedną z nich w takim stosunku prawnym, że wynik sprawy oddziałuje na jego prawa lub obowiązki; 2) swojego małżonka, krewnych lub powinowatych w linii prostej, krewnych bocznych do czwartego stopnia i powinowatych bocznych do drugiego stopnia; 3) osób związanych z nim z tytułu przysposobienia, opieki lub kurateli; 4) w których był lub jest jeszcze pełnomocnikiem jednej ze stron; 5) w których świadczył usługi prawne na rzecz jednej ze stron lub jakiekolwiek inne usługi związane ze sprawą; 6) w których brał udział w wydaniu zaskarżonego orzeczenia, jak też w sprawach o ważność aktu prawnego z jego udziałem sporządzonego lub przez niego rozpoznanego oraz w sprawach, w których występował jako prokurator; 6a) dotyczących skargi na decyzję albo postanowienie, jeżeli w prowadzonym wcześniej postępowaniu w sprawie brał udział w wydaniu wyroku lub postanowienia kończącego postępowanie w sprawie; 7) w których brał udział w rozstrzyganiu sprawy w organach administracji publicznej. Sędzia, który brał udział w wydaniu orzeczenia objętego skargą o wznowienie postępowania, nie może orzekać co do tej skargi /§ 3/. Z kolei stosownie do art. 19 niezależnie od przyczyn wymienionych w art. 18, sąd wyłącza sędziego na jego żądanie lub na wniosek strony, jeżeli istnieje okoliczność tego rodzaju, że mogłaby wywołać uzasadnioną wątpliwość co do jego bezstronności w danej sprawie. S.M. wnosząc o wyłączenie w/w sędziego od rozpoznania sprawy nie wskazał jakichkolwiek przesłanek określonych w art. 18 § 1 (tzw. ustawowe przyczyny wyłączenia sędziego) lub art. 19 p.p.s.a. (wątpliwości co do bezstronności sędziego). Z oświadczenia w/w sędziego z dnia 16 listopada 2012 r. wynika, że nie zachodzą jakiekolwiek podstawy uzasadniające wniosek o wyłączenie. W związku z powyższym na mocy art. 22 § 2 p.p.s.a., po zapoznaniu się z wyjaśnieniem sędziego, Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.