III SA/Gd 482/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Orłowska Sędziowie: Sędzia NSA Marek Gorski Sędzia WSA Elżbieta Kowalik – Grzanka (spr.) Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Wioleta Gładczuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 grudnia 2010 r. sprawy ze skargi B. B. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 17 maja 2010 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) zasądza od Samorządowego Kolegium Odwoławczego na rzecz skarżącego B. B. kwotę 440 (czterysta czterdzieści) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania. Decyzją z dnia 29 marca 2010 r. Burmistrz działając na podstawie art. 18 ust. 10 pkt 3 ustawy z dnia 26 października 1982 r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (tekst jednolity: Dz. U. z 2002 r., Nr 147, poz. 1231 ze zm.) oraz art. 104 i 106 § 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. – Kodeks postępowania administracyjnego (dalej w skrócie k.p.a.) ponownie (tj. w następstwie decyzji Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 20 stycznia 2010 r.) cofnął B. B. zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych zawierających do 4,5 % alkoholu oraz na piwo (w lokalu [...] położonym w C. przy ul. [...]) wydane w dniu 12 czerwca 2009 r. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia wskazano, że podstawą wszczęcia postępowania administracyjnego w sprawie była informacja Komendy Powiatowej Policji w C. o zakłóceniach ładu i porządku publicznego w miejscu lub najbliższej okolicy punktu sprzedaży napojów alkoholowych. Z materiałów zebranych w sprawie wynikało bowiem, że w dniu 19 lipca 2009 r. w w/w lokalu doszło do pobicia grupy młodych ludzi. Kolejny przypadek naruszenia art. 18 ust. 10 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi miał miejsce w dniu 18 października 2009 r., kiedy to konkretna osoba została pobita w lokalu oraz następnie w jego bliskiej okolicy. W tym przypadku zarówno pokrzywdzony jak i podejrzany spożywali alkohol w lokalu [...]. W obydwu wskazanych przypadkach zgłoszenia nie pochodziły od pracowników lokalu ale od osób pokrzywdzonych. W związku z tym organ uznał, że wskazane zdarzenia można uznać jako powtarzające się zakłócenia porządku publicznego w związku ze sprzedażą napojów alkoholowych przez dany punkt stanowiące rażące naruszenie przepisów w/w ustawy i uzasadniające cofniecie zezwolenia. W odwołaniu od w/w decyzji B. B. reprezentowany przez radcę prawnego wniósł o uchylenie decyzji organu I instancji wskazując, że ze zdarzeń opisanych przez organ I instancji nie można wyciągnąć wniosków, które prowadziłyby do uznania, że cofnięcie zezwolenia było zasadne. Pierwsze ze zdarzeń zostało zainicjowane wtargnięciem do lokalu grupy intruzów a zatem nie można ustalić związku zakłócenia porządku publicznego z faktem sprzedaży alkoholu w lokalu. Drugie ze zdarzeń jest z kolei wątpliwe, co uniemożliwia ustalenie przebiegu zdarzeń. Co więcej, prowadzone postępowanie karne zostało ostatecznie umorzone na etapie postępowania przygotowawczego, w którym nie przesłuchano jakiegokolwiek pracownika lokalu. Nie ma zatem jednoznacznych i wiążących ustaleń z tego postępowania. Samorządowe Kolegium Odwoławcze decyzją z dnia 17 maja 2010 r. utrzymało w mocy zaskarżoną decyzję Burmistrza. W uzasadnieniu decyzji – w nawiązaniu do treści art. 18 ust. 10 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi – wskazano, że w okresie 6 miesięcy (odpowiednio 19 lipca i 18 października 2009 r.) w w/w lokalu miało miejsce powtarzające się zakłócanie porządku publicznego w związku ze sprzedażą napojów alkoholowych, które to zdarzenia odnotowała Policja. W tym stanie należało uznać cofnięcie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych za w pełni uzasadnione. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku B.B. zarzucając naruszenie art. 18 ust. 10 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi wniósł o uchylenie decyzji organu odwoławczego. W uzasadnieniu skargi wskazano, że zdarzenia opisywane przez organy administracji publicznej w swoich rozstrzygnięciach są bardzo wątpliwe. Skarżący nie może być z kolei obciążany odpowiedzialnością za wtargnięcie do lokalu osób postronnych czy za niepoparte ustaleniami wiązanie przyczyn pobicia konkretnej osoby z faktem sprzedaży napojów alkoholowych. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze wniosło o jej oddalenie podtrzymując dotychczasową argumentację w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Skarga zasługuje na uwzględnienie. Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Postępowanie przed sądami administracyjnymi prowadzone jest zaś na podstawie ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.). Wskazać należy, iż przedmiotem kontroli sądowoadministracyjnej w niniejszej sprawie jest ocena zgodności z prawem rozstrzygnięcia Samorządowego Kolegium Odwoławczego, utrzymującego w mocy decyzję organu I instancji cofającą B. B. zezwolenie na sprzedaż napojów alkoholowych nr [...] z dnia 12.06.2009r. Dla dokonania przedmiotowej oceny zasadniczego znaczenia nabiera treść art.18 ust. 10 pkt 3 ustawy z dnia 26 października 1982r. o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi (tj. z 2002 r. Dz. U. Nr 147, poz.1231) zgodnie z którym zezwolenie, o którym mowa w ust. 1, organ zezwalający cofa w przypadku: - powtarzającego się co najmniej dwukrotnie w okresie 6 miesięcy, w miejscu sprzedaży lub najbliższej okolicy, zakłócania porządku publicznego w związku ze sprzedażą napojów alkoholowych przez dany punkt sprzedaży, gdy prowadzący ten punkt nie powiadamia organów powołanych do ochrony porządku publicznego. W zaskarżonej decyzji organ wskazuje na dwa zdarzenia z 2009 roku tj. z dnia 19 lipca i 18 października. O ile co do drugiego zdarzenia na podstawie akt sprawy - a nie uzasadnienia zaskarżonej decyzji – można przyjąć, że do zakłócenia porządku doszło w związku ze sprzedażą napojów alkoholowych w lokalu skarżącego, to ustalenia takiego nie można poczynić co do zdarzenia z dnia 19 lipca 2009 roku. Organ odwoławczy w zaskarżonej decyzji stwierdza, że w tym dniu miała miejsce awantura pomiędzy grupą młodych ludzi w stanie nietrzeźwości w wyniku, której doszło do pobicia i urazów. Z notatki urzędowej z dnia 19 lipca 2009 roku sporządzonej przez st. post. K. W. wynika, że do zakłócenia porządku doszło wskutek wtargnięcia do lokalu grupy ok. 10 mężczyzn, którzy bez powodu wszczęli awanturę. Świadków opisujących zdarzenie inaczej nie ustalono. Tak więc brak jakichkolwiek dowodów, że zakłócenie porządku wynikłe z tego zdarzenia nastąpiło w związku ze sprzedażą napojów alkoholowych w lokalu skarżącego. A zatem nie sposób uznać za zgodne z prawem ustalenia organu odwoławczego, iż w omawianej sprawie zostały spełnione przesłanki wymagane przepisem art. 18 ust. 10 pkt 3 ustawy o wychowaniu w trzeźwości i przeciwdziałaniu alkoholizmowi. Skutkuje to koniecznością wyeliminowania zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego. Zważywszy, iż organ odwoławczy rozpatruje sprawę ponownie merytorycznie w jej całokształcie, jego rzeczą było szczegółowe odniesienie do zarzutów odwołania w kontekście obowiązującego prawa w tym zakresie. Nie można uznać za spełniającą te wymagania konkluzji organu, iż skarżący "winien w taki sposób organizować funkcjonowanie lokalu aby nie dochodziło do wtargnięć z zewnątrz osób postronnych [...]". Konstatację tę co do zasady uznać należy za słuszną, jednak w okolicznościach przedmiotowej sprawy istotne było ustalenie - czy do zakłócania porządku publicznego doszło w związku ze sprzedażą napojów alkoholowych przez dany punkt sprzedaży. Spełnienie tej przesłanki wraz z dwiema pozostałymi określonymi w powołanym przepisie uzasadnia cofnięcie zezwolenia na sprzedaż napojów alkoholowych. Organ odwoławczy nie wyjaśnił powyższej okoliczności, czym naruszył przepisy postępowania administracyjnego tj. art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. co mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Mając na uwadze powyższe rozważania Wojewódzki Sąd Administracyjny orzekł jak w sentencji na mocy art. 145 § 1 pkt 1 lit. c ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. O kosztach postępowania Sąd orzekł na mocy art. 200 w zw. z art. 209 w/w aktu prawnego. Przy ponownym rozpatrzeniu sprawy organ administracji winien w pełni uwzględnić zasygnalizowane wyżej uwagi odnoszące się do prawidłowości przeprowadzenia postępowania wyjaśniającego.