III SA/Gd 486/12

PostanowienieWSA w Gdańsku2012-12-06

Skład orzekający: Paweł Mierzejewski

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wnioskodawczyni, która jest w trudnej sytuacji finansowej, powinna zostać przyznana pomoc prawna w postaci ustanowienia adwokata w postępowaniu sądowoadministracyjnym?
Ratio decidendi
Wnioskodawczyni wykazała, że nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i rodziny. Z tego względu, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 PPSA, przyznano jej prawo pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata.
Stan faktyczny
Wnioskodawczyni D. Z. złożyła wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata, w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego dotyczącą świadczenia z funduszu alimentacyjnego. Po analizie jej oświadczenia o stanie majątkowym i dochodach oraz dodatkowych dokumentów, sąd uznał, że wnioskodawczyni nie jest w stanie ponieść kosztów ustanowienia pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku dla koniecznego utrzymania siebie i syna.
Rozstrzygnięcie
Przyznano wnioskodawczyni prawo pomocy przez ustanowienie adwokata.

Pełny tekst orzeczenia

Referendarz sądowy Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 6 grudnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku D. Z. o przyznanie prawa pomocy w sprawie ze skargi na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 25 maja 2012 r. nr [...] w przedmiocie świadczenia z funduszu alimentacyjnego postanawia: przyznać wnioskodawczyni prawo pomocy przez ustanowienie adwokata. Wnioskiem z dnia 19 listopada 2012 r. złożonym na urzędowym formularzu PPF skarżąca D. Z. zwróciła się o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym ustanowienie adwokata. Na podstawie złożonego przez wnioskodawczynię oświadczenia o stanie rodzinnym, majątku i dochodach oraz dokumentów znajdujących się w aktach sprawy ustalono, że wnioskodawczyni prowadzi gospodarstwo domowe wraz z niepełnoletnim synem, a aktualnym źródłem jej dochodu jest wynagrodzenie z tytułu umowy o pracę w kwocie 1.936 zł brutto miesięcznie (1.415,23 zł netto miesięcznie). Wnioskodawczyni nie posiada nieruchomości, zasobów pieniężnych ani przedmiotów o wartości powyżej 3.000 euro. W związku z tym, iż oświadczenie zawarte we wniosku o przyznanie prawa pomocy okazało się niewystarczające do oceny rzeczywistego stanu majątkowego i możliwości płatniczych wnioskodawczyni, na podstawie art. 255 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zarządzeniem referendarza sądowego z dnia 21 listopada 2012 r., wezwano wnioskodawczynię do przedłożenia – w terminie siedmiu dni od dnia doręczenia wezwania – następujących dokumentów: odpisów zeznań podatkowych za rok 2011 bądź imiennych informacji o wysokości osiągniętego dochodu lub rocznego obliczenia podatku za ten rok; wyciągów ze wszystkich posiadanych przez wnioskodawczynię rachunków bankowych i innych, na których gromadzone są środki pieniężne, w tym kont i lokat dewizowych, obrazujących historię (przelewy, wpłaty, wypłaty) tych rachunków w okresie ostatnich trzech miesięcy bądź też oświadczenia o ich nieposiadaniu; oświadczenia, czy wnioskodawczyni korzysta obecnie z form pomocy społecznej, a jeżeli tak, do przedłożenia kopii dokumentów (decyzji) potwierdzających charakter pomocy oraz jej wysokość; dokumentów obrazujących wysokość ponoszonych w okresie ostatnich trzech miesięcy kosztów utrzymania wnioskodawczyni oraz niepełnoletniego syna; informacji o stanie zaległości w sprawie egzekucyjnej prowadzonej przeciwko T. Z. wraz z informacją o ewentualnych wpłatach z tytułu zaległych alimentów; oświadczenia w przedmiocie zarejestrowanych na wnioskodawczynię pojazdów mechanicznych (z podaniem ich marki, modelu, roku produkcji oraz aktualnej wartości). W dniu 4 grudnia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęło pismo datowane na dzień 29 listopada 2012 r., w którym wnioskodawczyni wskazała, że zamieszkując w lokalu należącym do ojca ponosi koszty stałe w wysokości 879,70 zł miesięcznie, na które składają się: należności czynszowe w kwocie 298,90 zł; należności za gaz w kwocie 49,40 zł; należności za prąd w kwocie 119,40; należności za treningi syna w kwocie 50 zł; opłata za kartę miejską w kwocie 51 zł; opłata za Internet w kwocie 59 zł; ubezpieczenie w kwocie 92 zł oraz należności związane ze spłatą karty kredytowej w kwocie 160 zł. Ponadto wnioskodawczyni wskazała, że w miesiącu listopadzie 2012 r. poniosła m.in. wydatki związane z zakupem butów zimowych (99 zł), naprawą okularów (45 zł), zakupem stroju do treningów (134 zł) oraz zakupem leków (159,95 zł). W treści pisma podniesiono również, że syn wnioskodawczyni pozostaje pod kontrolą lekarza dermatologa, co z oczywistych względów generuje odpowiednie wydatki. W lipcu 2012 r. rodzina korzystała ze świadczeń z opieki społecznej (zasiłki celowe). Obecnie rodzinie pomaga ojciec wnioskodawczyni oraz Caritas. Do pisma z dnia 29 listopada 2012 r. dołączona została informacja o stanie zaległości w sprawie alimentacyjnej wraz z zaświadczeniem o bezskuteczności egzekucji świadczeń alimentacyjnych, zaświadczenie Naczelnika Pierwszego Urzędu Skarbowego z dnia 20 lutego 2012 r. wskazujące jako roczny dochód wnioskodawczyni kwotę 21.435,53 zł, kserokopia decyzji Prezydenta Miasta z dnia 24 lipca 2012 r. w przedmiocie specjalnych zasiłków celowych oraz dowody wpłat (rachunki) dokonywanych z różnych tytułów. W myśl art. 246 § 1 pkt 2 w zw. z art. 245 § 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, przyznanie prawa pomocy osobie fizycznej w zakresie częściowym obejmującym ustanowienie adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego następuje, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść pełnych kosztów postępowania, bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny. Stosownie do przepisu art. 246 § 3 ww. ustawy adwokata, radcę prawnego, doradcę podatkowego lub rzecznika patentowego można ustanowić dla strony, która nie zatrudnia lub nie pozostaje w innym stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym, doradcą podatkowym lub rzecznikiem patentowym. Nie dotyczy to adwokata, radcy prawnego, doradcy podatkowego lub rzecznika patentowego ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. Z kolei zgodnie z regulacją zawartą w art. 262 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi przepisy o przyznaniu prawa pomocy, w zakresie dotyczącym zastępstwa prawnego na zasadach prawa pomocy, mają odpowiednie zastosowanie do stron korzystających z ustawowego zwolnienia od obowiązku uiszczenia kosztów sądowych. W świetle powołanych uregulowań prawo pomocy przez ustanowienie profesjonalnego pełnomocnika przyznaje się, gdy wnioskodawca wykaże, że nie jest w stanie ponieść kosztów związanych z ustanowieniem pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku utrzymania koniecznego dla siebie i rodziny, oraz gdy nie pozostaje w stosunku prawnym z adwokatem, radcą prawnym lub doradcą podatkowym, z wyjątkiem ustanowionego na podstawie przepisów o prawie pomocy. Zatem to na podmiocie wnoszącym o przyznanie prawa pomocy spoczywa ciężar dowodu, że znajduje się w sytuacji uprawniającej go do skorzystania z prawa pomocy, zaś rozstrzygnięcie w tej kwestii zależy od tego, co zostanie przez stronę udowodnione. Dając wiarę oświadczeniom wnioskodawczyni oraz biorąc pod uwagę obecne dochody netto i koszty utrzymania jej rodziny zobrazowane dołączonymi do akt dokumentami uznano, iż D. Z. dostatecznie wykazała, że nie ma realnych możliwości finansowych poniesienia kosztów ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika z wyboru bez uszczerbku koniecznego utrzymania dla siebie i rodziny. Dla dokonanej oceny udzielenia prawa pomocy w zakresie ustanowienia profesjonalnego pełnomocnika ma także znaczenie obecny etap prowadzonego postępowania sądowoadministracyjnego (zob. w tej: materii: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 19 maja 2011 r., sygn. akt II GZ 245/11; orzeczenia.nsa.gov.pl). W reasumpcji, na podstawie art. 246 § 1 pkt 2 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, orzeczono jak w sentencji postanowienia.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 26.07.2026. · Źródło