III SA/Gd 489/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka ( spr.) Protokolant Starszy sekretarz sądowy Hanna Tarnawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 10 października 2013 r. sprawy ze skargi K. J. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia 28 marca 2013 r. nr [...]; [...]; [...] w przedmiocie długu celnego, podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego oddala skargę. W dniu 29 listopada 2011 r. w Oddziale Celnym w S. przyjęto zgłoszenie celne o objęcie procedurą dopuszczenia do obrotu towaru w postaci używanego samochodu marki Volvo XC90 rok produkcji 2011, sprowadzonego ze Stanów Zjednoczonych przez K. J. prowadzącego działalność gospodarczą pod nazwą [...] K.J. Do zgłoszenia celnego załączono fakturę z dnia 27 listopada 2011 r. na kwotę 7.300 USD, dowód rejestracyjny oraz oświadczenie o cenie faktycznie zapłaconej. Zgłoszenie jako spełniające wymogi formalne zostało przyjęte i zarejestrowane pod numerem [...]. Postanowieniami z dnia 6 listopada 2012 r. Naczelnik Urzędu Celnego wszczął z urzędu postępowania w sprawie kontroli ww. zgłoszenia celnego w zakresie wartości celnej importowanego towaru oraz określenia kwoty podatku od towarów i usług oraz podatku akcyzowego z tytułu importu. W uzasadnieniach wydanych postanowień organ wskazał, że w świetle materiałów zgromadzonych w trakcie kontroli przeprowadzonej u importera przez funkcjonariuszy Referatu Kontroli Przedsiębiorców Urzędu Celnego w C. zachodzi podejrzenie, że przepisy regulujące procedurę celną zostały zastosowane w ww. zgłoszeniu celnym w oparciu o nieprawidłowe dane w zakresie wartości celnej towaru. Przedmiotowa okoliczność rzutuje na elementy kalkulacyjne zastosowane przy określeniu wysokości kwoty podatku od towarów i usług z tytułu importu towarów objętych ww. zgłoszeniem. Po przeprowadzeniu stosownych postępowań Naczelnik Urzędu Celnego decyzją z dnia 20 grudnia 2012 r. wydaną wobec K. J.: - określił niezaksięgowaną kwotę cła z tytułu importu ww. pojazdu podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 1.650 zł; - wezwał do naliczenia i uiszczenia odsetek, o których mowa w art. 65 ust. 5 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne od ww. kwoty za okres od dnia następującego po dniu powstania długu celnego (to jest 30 listopada 2011 r.) do dnia powiadomienia o kwocie należności wynikającej z tego długu; - określił kwoty podatków z tytułu importu towaru objętego procedurą dopuszczenia do obrotu, to jest podatku akcyzowego w wysokości 7.985 zł oraz podatku od towarów i usług w wysokości 11.710 zł; - wezwał do naliczenia i uiszczenia odsetek od niepobranej kwoty podatku od towarów i usług, o których mowa w art. 37 ust. 1a ustawy o podatku od towarów i usług. W podstawie prawnej wydanego rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji wskazał art. 207 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.), art. 51, art. 65 ust. 5 i art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. – Prawo celne (Dz. U Nr 68, poz. 622 ze zm.), art. 20 ust. 1, art. 29 ust. 1 i ust. 3 pkt a), art. 220 ust. 1 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz. Urz. WE L 302 ze zm.), art. 6, art. 8 ust. 1 pkt 3, art. 27 ust. 4, art. 100 ust. 1 pkt 1, art. 101 ust. 1, art. 104 ust. 1 pkt 3, art. 105 ust. 1 pkt 1 ustawy dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym (tekst jednolity: Dz. U. z 2011 r., Nr 108, poz. 626 ze zm.) oraz art. 5 ust. 1 pkt 3, art. 19 ust. 7, art. 29 ust. 13, art. 33 ust. 2, art. 34 ust. 4, art. 37 ust. 1ai art. 41 ust. 1 w zw. z art. 146a pkt 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług (tekst jednolity: Dz. U. z 2011 r., Nr 177, poz. 1054 ze zm.). W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ pierwszej instancji wskazał, że wartością zadeklarowaną przez właściciela pojazdu była kwota 7.300 USD widniejąca na fakturze z dnia 27 listopada 2011 r. nr [...]. Importer kontrolującym przedstawił zaś potwierdzenie wykonania przelewu na rzecz A kwotę 12.450 USD a więc o 5.150 USD wyższą. Zdaniem importera ww. różnica wynikała z faktu zakupu na serwisie aukcyjnym (poza ww. pojazdem) łodzi. Importer nie przedstawił jednak żadnej korespondencji mailowej związanej z zakupem ani też wydruków z aukcji zakupionego towaru. Jedynie do pisma z dnia 2 sierpnia 2012 r. dołączono dokument nie opatrzony pieczęciami ani podpisem. Organ wskazał dalej, że w poczet materiału kontrolnego włączono z kolei 8 wydruków ze stron internetowych gdzie kwoty wyjściowe dotyczące aukcji ww. pojazdu zbliżone były do kwoty wykonanego przez importera przelewu (to jest do kwoty 12.450 USD). Z przekazanego organowi pierwszej instancji przez Naczelnika Urzędu Celnego w C. materiału dowodowego wynika zatem, iż strona poniosła koszty związane z zakupem ww. pojazdu osobowego w kwocie 12.450 USD podczas gdy w zgłoszeniu celnym zadeklarowano kwotę 7.300 USD. Dwie spośród zebranych ofert zamieszczonych na stronach internetowych (www.easyexport.us oraz www.autobidmaster.ru) dotyczących ww. pojazdu oznakowane zostało numerem sprzedaży [...] oraz [...], który to numer jest zgodny z numerem zamieszczonym (widniejącym) zarówno na przelewie zagranicznym jak i na dokumentach handlowych. Jak wskazał organ pierwszej instancji, zgodnie z treścią art. 29 Wspólnotowego Kodeksu Celnego wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towar wtedy, gdy zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty, ustalana, o ile jest to konieczne, na podstawie art. 32 i art. 33 WKC. W reasumpcji do zadeklarowanej wartości celnej należało dodać kwotę 5.150 USD i w oparciu o wynik przedmiotowego działania ustalać wartość celną pojazdu i należności celno – podatkowe, które finalnie wyniosły: 39.027 zł (wartość celna pojazdu), 3.903 zł (cło), 7.985 zł (kwota podatku akcyzowego wyliczona według stawki 18,6 %) oraz 11.710 zł (kwota podatku od towarów i usług wyliczona według stawki 23 %). Ponadto w sprawie zaistniały okoliczności warunkujące orzeczenie w przedmiocie odsetek w oparciu o regulacje normatywne zawarte w ustawie – Prawo celne oraz ustawie o podatku od towarów i usług. W odwołaniu od ww. decyzji K. J. wniósł o uchylenie wydanego rozstrzygnięcia, względnie przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. Wydanemu rozstrzygnięciu ww. zarzucił rażące uchybienia w postępowaniu dowodowym, w szczególności oparcie się przez organ pierwszej instancji o materiał dowodowy przekazany przez organ kontrolujący, to jest Naczelnika Urzędu Celnego bez odniesienia się do wniosków i postulatów odwołującego się zawartych w piśmie skierowanym do ww. organu w związku z prowadzoną kontrolą. Jak wskazano w uzasadnieniu odwołania brak jest argumentacji przemawiającej za odrzuceniem jako dowodu potwierdzenia zakupu łodzi na kwotę 5.150 USD oraz dowodu w postaci zakupu samochodu na kwotę 7.300 USD. Nie wiadomo także dlaczego w obrocie niehandlowym zakup rzeczy ruchomych ma być potwierdzany dokumentem opatrzonym pieczęciami oraz podpisem. Decyzją z dnia 28 marca 2013 r. Dyrektor Izby Celnej działając na podstawie art. 233 § 1 pkt 1 ustawy – Ordynacja podatkowa w zw. z art. 73 ust. 1 ustawy – Prawo celne utrzymał w mocy zakwestionowaną decyzję Naczelnika Urzędu Celnego. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia organ odwoławczy wskazał, że uiszczenie przez odwołującego na rzecz A kwoty 12.450 USD (z tytułem płatności [...]) odnosiło się do płatności obejmującej wyłącznie zapłatę za zakupiony pojazd. Zgodnie bowiem z instrukcją płatności zawartej na stronie internetowej [...], dokonując płatności za konkretny pojazd należy podać numer lot. Potwierdzeniem powyższego są również znajdujące się w aktach wydruki ze stron internetowych, w których numer ten wskazano jako numer pojazdu. Ponadto z informacji zawartych w ww. dokumentach wynika, że pojazd marki Volvo XC 90 o numerze VIN [...], a więc zgodny z numerem pojazdu zakupionego przez stronę był przedmiotem licytacji w serwisie aukcyjnym A. W związku z powyższym organ pierwszej instancji prawidłowo uznał, że wartością celną importowanego pojazdu winna być kwota 12.450 USD, czyli cena faktycznie zapłacona za importowany towar. W ocenie organu odwoławczego importer nie przedstawił w toku prowadzonego postępowania dowodów pozwalających na przyjęcie za wartość celną importowanego towaru ceny wskazanej w dokumencie SAD w dniu odprawy. Za taki dowód nie może być zwłaszcza uznany dowód zakupu łodzi na kwotę 5.150 USD. Przedmiotowa transakcja nie została bowiem w żaden sposób uwiarygodniona, w tym poprzez przedstawienie dokumentacji z aukcji, korespondencji e – mailowej po jej zakończeniu czy też dowodu płatności, z którego w sposób bezsporny wynikałoby czego ta płatność dotyczy. Wątpliwości Dyrektora Izby Celnej budzi także sam dokument załączony do SAD. Z jego treści wynika bowiem, że kupujący dokonał w dniu 8 października 2011 r. zapłaty kwoty 7.300 USD chociaż fakt ten nie znalazł odzwierciedlenia w dokumentacji księgowej importera. Ponadto nie wiadomo dlaczego w dniu 12 października 2011 r. dokonano ponownej płatności za ten sam towar na rzecz A. Dodatkowo w dowodzie zakupu jako sprzedającego wskazano B podczas gdy w wydrukach z aukcji przedmiotowego pojazdu jako miejsce postoju (sprzedaży) wskazano G. W przedmiotowym dokumencie dwukrotnie błędnie przywołano nazwę miejscowości, co trudno uznać za omyłkę pisarską. W związku z powyższymi okolicznościami, w sprawie zaistniały przesłanki do odmowy uznania za wartość celną kwoty 7.300 USD zadeklarowanej przez stronę w zgłoszeniu celnym oraz – w dalszej kolejności – prawidłowego wyliczenia obciążających importera należności celno – podatkowych. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku K.J. wniósł o uchylenie wydanych w sprawie rozstrzygnięć z uwagi na rażące naruszenie przepisów art. 120 – 122 w zw. z art. 187 i art. 194 ustawy – Ordynacja podatkowa oraz art. 104 ust. 6 i ust. 11 ustawy z dnia 6 grudnia 2008 r. o podatku akcyzowym. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał m.in., że zakup pojazdu został dokonany przez firmę [...] natomiast zakupu łodzi skarżący dokonał na swój prywatny użytek. W związku z tym skarżący nie przywiązywał wagi do gromadzenia dokumentacji potwierdzającej transakcję. Co ważne, z jednego konta walutowego firmy [...] wykonano przelewy za obydwie transakcje. Z kolei w toku postępowania kontrolnego skarżący nie został przesłuchany mimo, iż w terminie wezwania był dostępny. Zdaniem skarżącego istotnym faktem jest pominięcie wnioskowanego przez niego w odpowiedzi na protokół kontrolny dowodu w postaci ustalenia zasad jakimi kierują się aukcje, w tym zasad aukcji w serwisie aukcyjnym A. Istotnym jest bowiem to, na ile cena "wywoławcza" zamieszczona na stronie internetowej może być podstawą ustalenia ceny rynkowej lub faktycznie zapłaconej. W ocenie skarżącego organ odwoławczy dokonał bardzo swobodnej oceny postępowania dowodowego przeprowadzonego przez organ pierwszej instancji, w tym nie dokonał jakichkolwiek czynności zmierzających do wyjaśnienia zaistniałych wątpliwości. Co równie ważne, organ celny pierwszej instancji przyjął zgłoszenie celne nie kwestionując zadeklarowanej wartości celnej. Oznacza to, że w momencie składania zgłoszenia organ nie miał wątpliwości co do właściwie zadeklarowanej wartości celnej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie nie znajdując podstaw do zmiany swojego stanowiska. Na rozprawie w dniu 10 października 2013 r. skarżący wskazał, że zakupiona przez niego parę dni przed zakupem pojazdu łódź nie została sprowadzona na polski obszar celny i pozostaje nadal na terytorium USA. Skarżący nie posiada swojego konta na witrynie A. Korzysta z kodów udostępnionych przez osobę trzecią na potrzeby konkretnej aukcji. Nie ma możliwości uzyskania samodzielnie wydruku potwierdzającego dokonanie ww. operacji. Formalnie nabywcą auta i łodzi z serwisu A jest pośrednik mający siedzibę w USA. Skarżący nabył ww. przedmioty od osoby pośredniczącej dokonując płatności na konto wskazane przez firmę pośredniczącą. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Skarga nie zasługuje na uwzględnienie, gdyż zaskarżona decyzja Dyrektora Izby Celnej jak i poprzedzającą ją decyzja Naczelnika Urzędu Celnego nie naruszają prawa. Art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne (tekst jednolity: Dz. U. z 2013 r., poz. 727) stanowi, że do postępowania w sprawach celnych stosuje się odpowiednio przepisy art. 12 oraz działu IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, z uwzględnieniem zmian wynikających z przepisów prawa celnego. Dział IV ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 749 ze zm.) obejmuje swym zakresem regulacje dotyczące postępowania podatkowego. Zgodnie z art. 20 ust. 2 rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (dalej w skrócie WKC), należności celne ustalane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich, która została wprowadzona rozporządzeniem Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej Załącznik I do tegoż rozporządzenia zawiera Nomenklaturę Scaloną oraz stawki celne, dodatkowe jednostki statystyczne i inne niezbędne informacje. Ponadto, zgodnie z art. 29 Wspólnotowego Kodeksu Celnego wartością celną przywożonych towarów jest wartość transakcyjna, to znaczy cena faktycznie zapłacona lub należna za towary, wtedy gdy zostały one sprzedane w celu wywozu na obszar celny Wspólnoty, ustalana, o ile jest to konieczne, na podstawie art. 32 i 33. Ceną faktycznie zapłaconą lub należną jest z kolei całkowita kwota płatności dokonana lub mająca zostać dokonana przez kupującego wobec lub na korzyść sprzedającego za przywożone towary i obejmująca wszystkie płatności dokonane lub mające być dokonane jako warunek sprzedaży przywożonych towarów przez kupującego sprzedającemu lub przez kupującego osobie trzeciej celem spełnienia zobowiązań sprzedającego (art. 29 ust. 3a WKC). Na wstępie wyjaśnić trzeba, wobec podnoszonych przez skarżącego zarzutów, co do których wprost nie odniosły się organy celne, że na podstawie art. 78 ust.1 WKC po zwolnieniu towarów organy celne mogą z urzędu lub na wniosek zgłaszającego dokonać zmian w zgłoszeniu. W myśl ust. 2 tego przepisu organy celne mogą w celu upewnienia się o prawidłowości danych zawartych w zgłoszeniu, przystąpić do kontroli dokumentów i danych handlowych dotyczących operacji przywozu [...] towarów objętych zgłoszeniem [...]. Jeśli z kontroli zgłoszenia lub kontroli a posteriori wynika, że przepisy regulujące procedurę celną, której to dotyczy, zostały zastosowane w oparciu o nieprawidłowe lub niekompletne dane, to organy celne podejmują, zgodnie z wydanymi w danym przypadku przepisami, niezbędne kroki w celu uregulowania sytuacji, biorąc pod uwagę nowe dane, którymi dysponują (ust.3). Z przepisów tych wynika, że brak zakwestionowania dokumentów przy dokonywaniu kontroli zgłoszenia celnego nie oznacza, iż nie może to nastąpić później gdy ma miejsce kontrola a posteriori. Skarżący tłumaczył przed Sądem, że kontrola miała miejsce dopiero rok po dokonaniu zgłoszenia celnego , co jego zdaniem jest nieprawidłowe, dlatego nie mógł poprzeć swojego stanowiska właściwymi dokumentami bo ich tak długo nie przechowuje, zwłaszcza, że zakupił łódź prywatnie. W związku z tym wyjaśnić należy, że w myśl art. 221 ust.2 WKC zwolnienie towarów przez organy celne jest równoznaczne z powiadomieniem dłużnika o kwocie zaksięgowanych należności celnych, przy czym powiadomienie dłużnika nie może nastąpić po upływie 3 lat, licząc od dnia powstania długu celnego – co następuje w dacie przyjęcia przez organy zgłoszenia celnego (art.67 WKC). Z powyższego wynika, że w okresie 3 lat od dnia przyjęcia zgłoszenia przez organy (powstania długu celnego) skarżący zobowiązany jest celem skutecznego wykazania swoich twierdzeń do przechowywania dokumentów, stanowiących dowód potwierdzający jego stanowisko. W niniejszej sprawie zakup samochodu na aukcji potwierdzają towarzyszące transakcji dokumenty. Zgodnie bowiem z instrukcją płatności zawartej na stronie internetowej A dokonując płatności za konkretny pojazd należy podać numer lot. Potwierdzeniem powyższego są również znajdujące się w aktach wydruki ze stron internetowych, w których numer ten wskazano jako numer pojazdu /k.81akt adm./. Ponadto z informacji zawartych w ww. dokumentach wynika, że pojazd marki Volvo XC 90 o numerze VIN [...], a więc zgodny z numerem pojazdu zakupionego przez stronę był przedmiotem licytacji w serwisie aukcyjnym A. W związku z powyższym organy celne prawidłowo uznały, że wartością celną importowanego pojazdu winna być kwota 12.450 USD, czyli cena faktycznie zapłacona za importowany towar albowiem dwie spośród zebranych ofert zamieszczonych na stronach internetowych (www.easyexport.us oraz www.autobidmaster.ru) dotyczących zakupionego pojazdu oznakowane zostało numerem sprzedaży [...] oraz [...], który to numer jest zgodny z numerem zamieszczonym zarówno na przelewie zagranicznym jak i na dokumentach handlowych. Zgodzić należy się z oceną dokonaną przez organ odwoławczy, że skarżący nie przedstawił w toku prowadzonego postępowania dowodów pozwalających na przyjęcie za wartość celną importowanego towaru ceny wskazanej w dokumencie SAD w dniu odprawy. Za taki dowód słusznie, w okolicznościach sprawy, nie uznał przedstawionego przez skarżącego dowodu zakupu łodzi na kwotę 5.150 USD. Przedmiotowa transakcja - inaczej niż w przypadku sprowadzonego samochodu - nie została bowiem w żaden sposób uwiarygodniona, w tym poprzez przedstawienie dokumentacji z aukcji, korespondencji e – mailowej po jej zakończeniu czy też dowodu płatności, z którego w sposób bezsporny wynikałoby czego ta płatność dotyczy. Podkreślić wszakże należy, że ciężar dowodu potwierdzającego zakup łodzi spoczywał na K. J. albowiem to on z tego dowodu chciał wywieść korzystne skutki prawne. Skarżący wnosił o wyjaśnienie reguł jakimi kierują się aukcje w USA. Zdaniem Sądu to skarżący, jako ich uczestnik powinien być z tymi regułami dokładnie zapoznany i ich ewentualny wpływ na czytelność swoich rozliczeń w zakresie należności celnych zobowiązany był wykazać. Z tego względu za zbędne uznać należało czynienie ustaleń z jakich powodów zakupiony przez niego samochód znajdował się na stronie aukcji jako dostępny. Brak dowodu z przesłuchania skarżącego w toku kontroli także nie stanowi naruszenia przepisów postępowania, skoro skarżący miał możliwość zaprezentowania swojego stanowiska a przede wszystkim zgłaszania istotnych z jego punktu widzenia dowodów, czego nie uczynił, gdyż jak sam stwierdził "zakupu łodzi dokonał na swój prywatny użytek i w związku z tym nie przywiązywał wagi do gromadzenia dokumentacji potwierdzającej transakcję". W reasumpcji stwierdzić trzeba, że w sprawie zaistniały przesłanki do odmowy uznania za wartość celną kwoty 7.300 USD zadeklarowanej przez stronę w zgłoszeniu celnym oraz – w dalszej kolejności – prawidłowego wyliczenia obciążających importera należności celno – podatkowych. W związku z tym Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku działając na podstawie art. 151 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 roku – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012r. poz.270 ze zm.) oddalił wniesioną skargę, o czym orzeczono jak w sentencji.