III SA/Gd 499/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 23 listopada 2009 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi "A" Sp. z o.o. w G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 1 września 2009 r. nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. "A" Sp. z o.o. w G. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 1 września 2009 r. nr [...] w przedmiocie wymiaru należności celnych. Przedmiotową decyzją organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji, którą wymierzono skarżącej należności celne przywozowe w wysokości 120 845 zł wraz z należnymi odsetkami. Skarżąca w skardze zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, iż wykonanie szeregu decyzji określających kwoty długu celnego łącznie na kwotę ponad 650.000 zł osłabiać może pozycję skarżącej w kontekście konkurencyjności na rynku międzynarodowym. W ocenie skarżącej w/w skutek byłby trudny do odwrócenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wskazać należy, że art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.) daje sądowi administracyjnemu możliwość wstrzymania wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Badaniu przez sąd administracyjny podlegają zatem przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W toku tego badania uwzględnieniu podlegają z kolei wszystkie istotne w tej materii okoliczności, nawet te nie podniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy. Co istotne, brak jest podstaw do oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu pod kątem zasadności wniesionej skargi. W postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2005 r. (sygn. II OZ 184/05, baza Lex nr 302251) Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, iż niezgodność decyzji z prawem, która będzie przedmiotem oceny Sądu I instancji w toku rozprawy, i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi to dwie różne kwestie. O ile bowiem pierwsza z nich (kontrola legalności aktu) jest celem postępowania sądowoadministracyjnego, to druga - jako poprzedzająca merytoryczne rozstrzygnięcie sądu - ma odmienną funkcję. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcie Sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności zaskarżonej decyzji administracyjnej. Dla spełnienia przesłanek z powołanego przepisu p.p.s.a. wystarczające jest prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oceniając złożony wniosek na tle wysokości należności celnych jak i faktu ich zabezpieczenia w toku postępowania administracyjnego Sąd uznał, że skarżąca dostatecznie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować skutki, o których mowa w powołanym wyżej przepisie. Wobec powyższego, Sąd na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.