III SA/Gd 505/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 18 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi P. K. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 27 marca 2017 r. nr [...] w przedmiocie ustalenia kwoty nienależnie pobranych płatności postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. P. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Dyrektora [...] Oddziału Regionalnego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 27 marca 2017 r. (nr [...]) utrzymującą w mocy decyzję Kierownika Biura Powiatowego Agencji Restrukturyzacji i Modernizacji Rolnictwa z dnia 16 sierpnia 2016 r., którą organ ustalił P. K. kwotę nienależnie pobranych płatności z tytułu zalesiania gruntów rolnych oraz zalesiania gruntów innych niż rolne w wysokości 49.071,60 zł. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji podnosząc, że ewentualna egzekucja kwoty blisko 50.000 zł spowodowałaby dla niego trudne do odwrócenia skutki. Zaznaczył, że cierpi na przewlekłe choroby. Ponadto wniósł o przyznanie prawa pomocy. Postanowieniem z dnia 30 sierpnia 2017 r. referendarz sądowy odmówił skarżącemu przyznania prawa pomocy w zakresie całkowitym przez zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienie adwokata. Skarżący nie złożył sprzeciwu i w dniu 20 września 2017 r. uiścił wpis od skargi. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie nie zajmując stanowiska w sprawie wniosku o wstrzymanie zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej jako "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie do powyżej regulacji zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek uzasadnia wstrzymanie zaskarżonego aktu. Co istotne, zaistnienie przesłanek, które uzasadniają udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej winno być wykazane przez wnioskodawcę. Skoro postępowanie w tym zakresie toczy się na wniosek skarżącego, to na nim spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Ponadto, do wniosku powinny zostać dołączone dokumenty popierające twierdzenie o spełnieniu przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 2 lutego 2016 r., sygn. akt II GZ 12/16; z dnia 9 lutego 2016 r., sygn. akt II GZ 35/16; z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt II GZ 87/13; z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt I GSK 763/13 - dostępne w Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – www.orzeczenia.nsa.gov.pl). W ocenie Sądu skarżący wnioskując o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji do czasu rozpoznania skargi nie uprawdopodobnił wystąpienia okoliczności odnoszących się do przesłanek określonych w art. 61 § 3 p.p.s.a. Jako zbyt ogólne i niemiarodajne należy ocenić stwierdzenie zawarte we wniosku o tym, że ewentualna egzekucja kwoty blisko 50.000 zł spowodowałaby dla skarżącego trudne do odwrócenia skutki. Ze złożonych dokumentów nie wynika jaką kwotą dysponuje skarżący oraz jego rodzina. W szczególności Sąd zwrócił uwagę, że skarżący złożył również wniosek o przyznanie prawa pomocy a wraz z nim wyciągi z konta dotyczące poszczególnych operacji finansowych oraz zaświadczenia lekarskie dotyczące jego stanu zdrowia. Ponadto był wzywany przez referendarza sądowego do przedłożenia innych dokumentów i oświadczeń dotyczących jego sytuacji majątkowej oraz sytuacji majątkowej jego żony (rozdzielność majątkowa) i córki. Referendarz odmawiając przyznania prawa pomocy słusznie zwrócił uwagę, że skarżący nie ujawnił wszystkich danych, o które został wezwany (m.in. wyciągów z rachunków bankowych). Należy zwrócić uwagę, że zaskarżoną decyzją utrzymano w mocy obowiązek zwrotu przez skarżącego określonej kwoty, a zatem jej uiszczenie (dobrowolne lub w drodze egzekucji), co do zasady nie powinno spowodować trudnych do odwrócenia skutków. W przypadku korzystnego dla skarżącego rozstrzygnięcia sprawy wskazana kwota będzie zwrócona przez organ. Skarżący nie wykazał, że w jego przypadku mogą wystąpić nieodwracalne skutki w przypadku wykonania zaskarżonej decyzji. Wyjaśnić końcowo należy, że na etapie postępowania wpadkowego odnośnie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji Sąd nie może oceniać merytorycznej zasadności skargi. Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł, jak w sentencji postanowienia.