III SA/Gd 507/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla Sędziowie: Sędzia NSA Anna Orłowska (spr.) Sędzia WSA Alina Dominiak Protokolant starszy sekretarz sądowy Anna Zegan po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 2 lutego 2012 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 5 października 2011 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatów do gier o niskich wygranych 1. uchyla zaskarżoną decyzję oraz decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 31 maja 2011 r. nr [...], 2. zasądza od Dyrektora Izby Celnej na rzecz strony skarżącej "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3. stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Decyzją z dnia 31 maja 2011 r. Naczelnik Urzędu Celnego w [...], powołując art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. Ordynacja podatkowa (tekst jednolity Dz. U. z 2005 r. Nr 8, poz.60 ze zm.) w związku z art. 8, art. 129 ust. 1 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540) w zw. z art. 2 ust. 2b ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27 ze zm.) oraz § 10 ust. 4 pkt 2 lit. b, § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz. U. Nr 102, poz. 946 ze zm.) orzekł o cofnięciu rejestracji automatów do gier o niskich wygranych o numerach [...] należących do "A" Sp. z o.o. z siedzibą w [...]. Jak wynika z uzasadnienia, Prokuratura Apelacyjna w [...] złożyła wniosek o wszczęcie postępowania administracyjnego o wyrejestrowanie automatów, po zatrzymaniu ich w kwietniu 2009 r. W toku śledztwa prowadzonego przez Prokuraturę Apelacyjną w [...] pod sygn. akt [...], opisane wyżej automaty zostały poddane ekspertyzie biegłego sądowego, mającego ustalić czy automaty te spełniają wymogi techniczne dla automatów o niskich wygranych, podlegających przepisom ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych. Kontrolujący automaty biegły ustalił, że w każdym z automatów wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze jest wyższa niż 0,07 euro, tj. wyższa niż określona w art. 2 ust. 2b ustawy o grach i zakładach wzajemnych. Wartość ta waha się od 4 do 20 zł. Z dopuszczonych postanowieniem z dnia 17 marca 2010 r. jako dowód ekspertyz biegłego sądowego Sądu Okręgowego w [...] z zakresu informatyki wynika, m.in., że badane automaty do gier realizują ciąg informacyjno - skutkowy prowadzący do wygranej wyższej od 15 euro i w związku z tym nie spełniają wymogów technicznych dla automatów o niskich wygranych, zgodnych z przepisami ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych. Organ I instancji podkreślił, że w myśl art. 2 ust. 2b tej ustawy, grami na automatach o niskich wygranych są gry na urządzeniach mechanicznych, elektromechanicznych i elektronicznych o wygrane pieniężne lub rzeczowe, w których wartość jednorazowej wygranej nie może być wyższa niż równowartość 15 euro, a wartość maksymalnej stawki za udział w jednej grze nie może być wyższa niż 0,07 euro. Tymczasem w badanych automatach maksymalna stawka za udział w jednej grze wynosi od 4 do 20 zł, a jednorazowa wygrana jest wyższa od 15 euro. W ocenie organu I instancji, zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, a w szczególności ustalenia ekspertyz biegłego dotyczące przedmiotowych automatów do gier, uzasadniał zastosowanie § 14 ust. 5 cyt. rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych, a w konsekwencji cofnięcie rejestracji automatów wymienionych w sentencji decyzji. Po rozpatrzeniu odwołania "A" Sp. z o.o. w [...], Dyrektor Izby Celnej w [...], decyzją z dnia 5 października 2011 r., powołując m.in. art. 233 § 1 pkt 1 Ordynacji podatkowej, art. 8, art. 23a ust.7, art. 129 ust. 1 i art. 129 ust.3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych (Dz. U. Nr 201, poz. 1540 ze zm.), § 10 ust. 4 pkt 2 lit.b, § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz. U. Nr 102, poz. 946 ze zm.) oraz art. 2 ust. 2b ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (tekst jednolity Dz. U. z 2004 r. Nr 4, poz. 27 ze zm.), utrzymał w mocy decyzję organu I instancji. W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy wyjaśnił, że odwołująca prowadziła do dnia 28 lipca 2011 r. działalność w zakresie gier na automatach o niskich wygranych na terenie województwa [...] na podstawie zezwolenia wydanego na okres 6 lat przez Dyrektora Izby Skarbowej w [...] z dnia 28 lipca 2005 r. W ocenie organu odwoławczego, dopuszczone dowody w sprawie w postaci ekspertyz biegłego Sądu Okręgowego w [...] potwierdziły, że badane automaty nie spełniają wymogów technicznych określonych w ustawie o grach i zakładach wzajemnych, przewidzianych dla automatów o niskich wygranych. Dyrektor izby celnej podkreślił, że w toku postępowania odwoławczego, w dniu 14 lipca 2011 r. weszła w życie ustawa z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 134, poz.779), na mocy której, do ustawy o grach hazardowych dodano art. 23a-23f. Uwzględnił przy tym przepis art. 23a ust. 7 ustawy o grach hazardowych, w myśl którego naczelnik urzędu celnego, w drodze decyzji, cofa rejestrację przed jej wygaśnięciem, jeżeli zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie. W ocenie organu II instancji, zarzuty odwołania dotyczące niewyczerpującego postępowania dowodowego i naruszenia zasady swobodnej oceny dowodów nie znalazły potwierdzenia w aktach sprawy. Z dowodów zgromadzonych w aktach sprawy nie wynikają żadne rozbieżności co do funkcjonowania kontrolowanego urządzenia, które wymagałyby powtórnego badania. Potwierdzają one niezgodność działania automatów z warunkami rejestracji. Z punktu widzenia przepisów rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych obojętne jest, czy stan niezgodności urządzenia z warunkami jego rejestracji istniał przez cały okres eksploatacji automatu, czy też zmiany w jego funkcjonowaniu nastąpiły w trakcie jej trwania i w jaki sposób zostało to dokonane. Rozporządzenie nie wprowadza żadnych innych wymogów (w tym – ustalenia czasu i okoliczności zaistnienia zdarzenia powodującego niezgodność stanu rzeczywistego automatu z warunkami rejestracji) dla podjęcia decyzji o cofnięciu rejestracji automatu do gier. Z tego też względu prowadzone postępowanie administracyjne nie było nakierowane na ustalenie chwili, od której automat nie spełnia warunków określonych w art. 2 ust.2b ustawy o grach i zakładach wzajemnych ani też okoliczności, w których to nastąpiło, w tym – ewentualnego zerwania plomby (wyrok WSA w Białymstoku z dnia 19 kwietnia 2011 r. I SA/Bk 752/10). W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku, "A" Sp. z o.o. w [...] wniosła o uchylenie w całości obu wydanych w sprawie decyzji oraz o umorzenie postępowania (jako bezprzedmiotowego) i zasądzenie kosztów postępowania. Skarżąca podniosła zarzuty naruszenia następujących przepisów: - art. 120, art. 121 i art. 122 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. – Ordynacja podatkowa (teks jednolity Dz. U. Nr 8 z 2005 r. poz.60 ze zm.) poprzez niepodjęcie działań w celu dokładnego wyjaśnienia sprawy, nie przeprowadzenie istotnych dla sprawy dowodów oraz naruszenie zasady swobodnej oceny dowodów; - art. 2 Konstytucji RP, bowiem organ administracji nie zastosował w praktyce zasady wynikającej z tego przepisu, że Rzeczpospolita Polska jest państwem prawnym; - art. 7 Konstytucji RP, bowiem organ administracji nie uwzględnił okoliczności faktycznych i prawnych towarzyszących sprawie. Strona skarżąca podniosła, że przedmiotowe automaty zostały w dniu 2 kwietnia 2009 r. zatrzymane na mocy postanowienia Prokuratury Krajowej z dnia 27 marca 2009 r. pod pozorem "uzasadnionego podejrzenia, że automaty te stanowią dowód popełnienia przestępstw skarbowych z art. 107 kks". Ani Prokuratura ani organy celne nie wzięły pod uwagę, że strona skarżąca urządziła i prowadziła przy pomocy tych automatów gry na automatach do gier o niskich wygranych, a automaty zostały przebadane przez wybraną do tego celu jednostkę badającą ds. rejestracji Politechniki [...], posiadały dopuszczające do obrotu certyfikaty, ważne poświadczenia rejestracji i zostały dopuszczone do obrotu jako automaty do gier o niskich wygranych. Strona Skarżąca używała ich w dobrej wierze – jako automaty do gier o niskich wygranych. W chwili zatrzymania w dniu 2 kwietnia 2009 r. automaty miały nienaruszone plomby rejestracyjne świadczące o niemożności dokonania jakichkolwiek zmian w oprogramowaniu lub ingerencji w istotne funkcje i systemy automatów. Wskazywany przez organ I instancji § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych nie mógł stanowić podstawy rozstrzygnięcia w przedmiocie cofnięcia rejestracji automatów albowiem stan rzeczywisty automatów nie zmienił się od momentu przedstawienia ich do procesu uzyskiwania rejestracji i następnie uznania ich za automaty do gier o niskich wygranych. Są to nadal te same i takie same automaty, które uzyskały rejestrację i w sposób nieprzerobiony (na co wskazują dowody) funkcjonowały w obrocie prawnym jako automaty do gier o niskich wygranych. Tych cech nie może urządzeniom odebrać opinia biegłego powołanego w toku sprawy. Z uwagi na charakterystykę tych urządzeń i unikatowość zastosowanych w nich systemów elektronicznych Minister Finansów powołał specjalne jednostki mogące jako jedyne dokonywać oceny rzeczywistego stanu technicznego automatów. Dlatego działania organów posługujących się opinią biegłego nie posiadającego upoważnienia Ministra Finansów stanowi naruszenie art. 122 Ordynacji podatkowej. Naruszeniem podstawowych zasad prawnych obowiązujących w Polsce jest sytuacja, w której jednego dnia automat przechodzi pełen proces certyfikacji i zostaje przez wszystkie organy państwa uznany za automat do gier o niskich wygranych, drugiego zaś dnia organy państwa stwierdzają, że udzielone zezwolenia i licencje nie są wiążące i odbierają automatowi przymiot "do gier o niskich wygranych". Tego rodzaju praktyka narusza zaufanie obywateli do organów administracji oraz powołane przepisy Konstytucji RP. W odpowiedzi na skargę i piśmie z dnia 31 stycznia 2012 r. Dyrektor Izby Celnej w [...], wskazując wybrane orzeczenia sądów administracyjnych, wniósł o jej oddalenie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje: Zgodnie z zasadami wyrażonymi w art. 1 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1269 ze zm.) i art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. 2002 r. Nr 153 poz. 1270 ze zm.), określanej dalej jako P.p.s.a., Sąd bada zaskarżone orzeczenie pod kątem jego zgodności z obowiązującym prawem i nie jest przy tym związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Rozpoznając spór zaistniały w sprawie w świetle powyższych zasad, Sąd uznał, że skarga zasługuje na uwzględnienie, choć nie wszystkie zawarte w niej wnioski zasługiwały na uwzględnienie. Jako podstawę rozstrzygnięć zapadłych w niniejszej sprawie, organy obu instancji wskazały § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych (Dz. U. Nr 102, poz. 946 ze zm.). Przepis ten umożliwiał naczelnikowi urzędu cofnięcie rejestracji automatu lub urządzenia do gier w razie stwierdzenia niezgodności stanu rzeczywistego takiego automatu lub urządzenia do gier z warunkami rejestracji. Przy sięgnięciu po tę podstawę prawną powinnością organów było zatem ustalenie, czy w stanie faktycznym sprawy wystąpiła niezgodność stanu rzeczywistego automatów do gier o niskich wygranych o numerach [...] z warunkami ich rejestracji. W pierwszej kolejności należało zatem prawidłowo ustalić stan faktyczny sprawy, zgodnie z obowiązującymi w tym zakresie przepisami procesowymi. Rozpatrujący niniejszą sprawę Sąd nie podziela stanowiska organu odwoławczego, co do prawidłowości postępowania dowodowego, prowadzącego do ustalenia, że sporne automaty pozwalają na uzyskiwanie wygranych wyższych niż przewidziane w art. 2 ust. 2 b ustawy z dnia 29 lipca 1992 r. o grach i zakładach wzajemnych (obecnie art. 129 ust. 3 ustawy z dnia 19 listopada 2009 r. o grach hazardowych), a w konsekwencji do cofnięcia rejestracji tych automatów. Stosownie do § 7 rozporządzenia w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych, warunkiem dopuszczenia automatu lub urządzenia do gier do eksploatacji i użytkowania na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej, jest rejestracja takiego automatu lub urządzenia na podstawie badania takiego automatu lub urządzenia, o którym mowa w § 8. Na dzień wydania zaskarżonej decyzji zakres badań został określony w § 8 rozporządzenia. Zgodnie z § 8 ust. 2 pkt 5 tego rozporządzenia (w wersji obowiązującej po nowelizacji dokonanej rozporządzeniem Ministra Finansów z dnia 24 lutego 2009 r.), badanie poprzedzające rejestrację polega m.in. na sprawdzeniu, czy konstrukcja automatu lub urządzenia do gier zapewnia dla automatów o niskich wygranych: a) prawidłowe ustalenie wartości maksymalnej stawki i uniemożliwienie przekraczania wartości maksymalnej stawki w wyniku kontynuacji gry za uzyskane wygrane, b) prawidłowe ustalenie wartości jednorazowej wygranej i uniemożliwienie uzyskania jednorazowej wygranej w kwocie wyższej niż 15 euro, o której mowa w art. 2 ust. 2b ustawy o grach i zakładach wzajemnych, (obecnie w kwocie określonej w art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych). Po przeprowadzeniu badania poprzedzającego rejestrację automatu jednostka badająca wydaje opinię techniczną, zawierającą – w przypadku automatu do gier o niskich wygranych – m.in. wskazanie jednorazowej wygranej i maksymalnej stawki za udział w jednej grze (§ 8a ust. 1 w zw. z ust. 2 pkt 8 rozporządzenia z 2003 r.). Wskazać należy, że zgodnie z brzmieniem § 8 ust. 2 pkt 5 rozporządzenia w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych, w wersji obowiązującej przed wskazaną nowelizacją, badanie poprzedzające rejestrację polegało m.in. na sprawdzeniu, czy konstrukcja automatu lub urządzenia do gier zapewnia dla automatów o niskich wygranych prawidłowe ustalenie wartości maksymalnej stawki i wartości maksymalnej jednorazowej wygranej. Z przepisów tych wynika, że podstawą rejestracji automatu może być wyłącznie dowód potwierdzający spełnienie przez automat określonych prawem wymagań w postaci badania tzw. jednostki badającej, a nie jakikolwiek inny dowód, np. opinia biegłego albo eksperyment funkcjonariusza celnego. Wskazać należy, że przepisy tego rozporządzenia stanowią, że wyznaczony naczelnik urzędu celnego może zarządzić przeprowadzenie na koszt podmiotu prowadzącego gry na automatach o niskich wygranych badań kontrolnych automatów i urządzeń do gier przez jednostkę badającą (§ 14 ust. 4). Ponadto stanowią, że w razie stwierdzenia niezgodności stanu rzeczywistego automatów lub urządzeń do gier z warunkami rejestracji wyznaczony naczelnik urzędu celnego cofa rejestrację takiego automatu lub urządzenia do gier (§ 14 ust. 5). Sąd rozpoznający niniejszą sprawę, podziela stanowisko Naczelnego Sądu Administracyjnego - wyrażone w wyroku z dnia 29 listopada 2011 r. sygn. akt II GSK 1031/11 - że wskazane powyżej dwa ustępy § 14 rozporządzenia należy interpretować łącznie i w powiązaniu z § 7 i 8 rozporządzenia. W konsekwencji uznać należy, iż stwierdzenie niezgodności stanu rzeczywistego automatów lub urządzeń do gier z warunkami rejestracji, w zakresie objętym badaniem jednostki badającej poprzedzającym rejestrację, jest dopuszczalne wyłącznie na podstawie badań kontrolnych jednostki badającej. Tym samym więc zarówno dopuszczenie automatu lub urządzenia do eksploatacji i użytkowania (zarejestrowanie), jak i cofnięcie rejestracji wymaga przeprowadzenia przez jednostkę badającą odpowiednio: badania poprzedzającego rejestrację i badania kontrolnego. W obu tych przypadkach podstawą rozstrzygnięcia organu o zarejestrowaniu lub cofnięciu rejestracji automatu lub urządzenia do gier może być wyłącznie dowód w postaci opinii jednostki badającej. W tej sytuacji nie jest prawidłowa taka interpretacja ust. 4 § 14 rozporządzenia (ze względu na użycie zwrotu "może zażądać przeprowadzenia badań kontrolnych"), która czyni te badania jednym tylko z możliwych dowodów służących stwierdzeniu niezgodności stanu rzeczywistego automatów z warunkami rejestracji. W świetle łącznej interpretacji ust. 4 i ust. 5 § 14 rozporządzenia, w powiązaniu z § 7 i 8 rozporządzenia, należy uznać, że naczelnik urzędu celnego może zażądać przeprowadzenia badań kontrolnych przez jednostkę badającą w tym tylko znaczeniu, że ma takie prawo. Nie ciąży więc na nim obowiązek permanentnego żądania przeprowadzania takich badań. Jeżeli natomiast zamierza cofnąć rejestrację, ze względu na niezgodność stanu rzeczywistego automatu lub urządzenia z warunkami rejestracji, musi się oprzeć wyłącznie na opinii jednostki badającej. Z powyższych rozważań wynika, iż organy celne dopuściły się naruszenia § 14 ust. 5, poprzez jego błędną wykładnię, tj. poprzez przyjęcie, że cofnięcie rejestracji jest możliwe także już w przypadku stwierdzenia w drodze opinii biegłego sądowego i eksperymentu, czy jedynie przekroczenia wartości maksymalnej stawki za udział w jednej grze, bez zakwestionowania zgodności stanu rzeczywistego automatu lub urządzenia z warunkami rejestracji, przez upoważnioną jednostkę badającą. Dodatkowo podkreślić należy, iż zaskarżona decyzja została wydania w dniu 5 października 2011 r. Natomiast ustawą z dnia 26 maja 2011 r. o zmianie ustawy o grach hazardowych oraz niektórych innych ustaw (Dz. U. Nr 134, poz. 779) wprowadzono do ustawy o grach hazardowych, obowiązujące od dnia 14 lipca 2011 r., nowe zapisy odnośnie cofania rejestracji automatów. I tak, zgodnie z nowym art. 23a ust. 7, naczelnik urzędu celnego, w drodze decyzji, cofa rejestrację przed jej wygaśnięciem, jeżeli zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie. Natomiast stosownie do nowego art. 23b ust. 1, na pisemne żądanie naczelnika urzędu celnego, w przypadku uzasadnionego podejrzenia, że zarejestrowany automat lub urządzenie do gier nie spełnia warunków określonych w ustawie, podmiot eksploatujący ten automat lub urządzenie jest obowiązany poddać automat lub urządzenie badaniu sprawdzającemu. Badanie sprawdzające przeprowadza, na zlecenie naczelnika urzędu celnego, jednostka badająca upoważniona do badań technicznych automatów i urządzeń do gier, w terminie nie dłuższym niż 60 dni od dnia otrzymania zlecenia (ust. 3 art. 23b). Powyższe przepisy wskazują także, że cofnięcie rejestracji powinno być poprzedzone badaniem sprawdzającym przez uprawnioną jednostkę badającą. Wskazać należy, że zgodnie z art. 11 ust. 2 ustawy zmieniającej, powyższe przepisy art. 23a-23c i art. 23e ust. 1 i 2 oraz przepisy wydane na podstawie art. 23d i art. 23e ust. 3 stosuje się odpowiednio również do eksploatacji automatów i automatów o niskich wygranych przez podmioty prowadzące na podstawie art. 129 ust. 1 ustawy o grach hazardowych, do czasu wygaśnięcia udzielonego zezwolenia. Organ odwoławczy zwrócił uwagę na powyższą zmianę stanu prawnego. Jednakże w ocenie Sądu w niniejszym składzie, postępowania dowodowego, przeprowadzonego przez organy, prowadzącego do ustalenia, że sporne automaty pozwalały na uzyskiwanie wygranych wyższych niż przewidziane w art. 2 ust. 2b ustawy o grach i zakładach wzajemnych, (obecnie w kwocie określonej w art. 129 ust. 3 ustawy o grach hazardowych), a tym samym uzasadniającego cofnięcie rejestracji tych automatów, nie można uznać za prawidłowe. W ponownym postępowaniu organ winien rozstrzygnąć, mając na względzie przedstawioną przez Sąd wykładnię § 14 ust. 5 rozporządzenia Ministra Finansów z dnia 3 czerwca 2003 r. w sprawie warunków urządzania gier i zakładów wzajemnych, a także wskazane powyżej dodane przepisy ustawy o grach hazardowych, czy zarejestrowane automaty do gier nie spełniają warunków określonych w ustawie, co uzasadniałoby cofnięcie rejestracji. Z podanych względów, na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) P.p.s.a. należało orzec jak w pkt 1 sentencji wyroku. Orzeczenie zawarte w pkt 2 sentencji znajduje umocowanie w art. 200 P.p.s.a. W punkcie 3 wyroku orzeczono na podstawie art. 152 P.p.s.a. Natomiast zawarty w skardze wniosek o umorzenie postępowania administracyjnego nie znajduje oparcia w przepisach P.p.s.a.. Nie ulega bowiem najmniejszej wątpliwości, że sąd administracyjny orzeka co do zasady kasatoryjnie, zaś w świetle art. 145 § 1 P.p.s.a., uwzględnienie skargi na decyzję organu administracji może polegać na uchyleniu zaskarżonego aktu, stwierdzeniu jego nieważności albo stwierdzeniu wydania wymienionego aktu z naruszeniem prawa.