III SA/Gd 511/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut Sędziowie: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak (spr.) Sędzia WSA Janina Guść Protokolant starszy sekretarz sądowy Wioleta Gładczuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 sierpnia 2013 r. sprawy ze skargi Z. S. L.P. w B. na decyzję Inspektora Sanitarnego z dnia 18 kwietnia 2013 r. nr [...] w przedmiocie nakazu przeprowadzenia badań i pomiarów czynników szkodliwych na stanowisku pracy 1) uchyla zaskarżoną decyzję, 2) zasądza Inspektora Sanitarnego na rzecz Z. S. L. P. w B. kwotę 457 (czterysta pięćdziesiąt siedem) złotych tytułem zwrotu kosztów postępowania, 3) stwierdza, że zaskarżona decyzja nie może być wykonana. Zaskarżoną decyzją z dnia 18 kwietnia 2013 r. (nr [...]) [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia 21 lutego 2012 r. (nr [...]) nakazującą Zespołowi Składnic Lasów Państwowych w B. przeprowadzenie badania i pomiaru czynnika szkodliwego w zakresie hałasu i drgań mechanicznych dla stanowiska pilarza w Składnicy Drewna w D. w terminie do dnia 30 marca 2012 r. Zaskarżone rozstrzygnięcie zostało wydane w następujących okolicznościach faktycznych i prawnych: Decyzją z dnia 21 lutego 2012 r. (nr [...]) Powiatowy Inspektor Sanitarny, działając na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (t.j.: Dz. U. z 2011 r. Nr 212, poz. 1263 ze zm.) w związku z § 13 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 2 lutego 2011 r. w sprawie badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz. U. Nr 33, poz. 166) oraz art. 104 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.) - dalej: "k.p.a.", nakazał Zespołowi Składnic Lasów Państwowych w B. (dalej: "strona", "skarżący") przeprowadzić badania i pomiary czynnika szkodliwego w zakresie hałasu i drgań mechanicznych na stanowisku pilarza w Składnicy Drewna w D. w terminie od dnia 30 marca 2012 r. Organ wskazał, że w wyniku kontroli w Składnicy Drewna w D. stwierdzono brak aktualnych badań środowiskowych w ww. zakresie – co jest niezgodne z § 13 pkt 1 i 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 2 lutego 2011 r. w sprawie badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy, określającym częstotliwość wykonania badań i pomiarów czynników szkodliwych. Strona złożyła odwołanie od tej decyzji zarzucając naruszenie art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 i art. 77 k.p.a. poprzez nieprawidłowo przeprowadzoną kontrolę sanitarną w Składnicy Drewna w D. Podkreśliła, że organ pominął wyjaśnienia i zastrzeżenia do protokołu kontroli dyrektora Zespołu Składnic Lasów Państwowych w B., natomiast uwzględnił wyjaśnienia nieupoważnionego pracownika oraz nieaktualną dokumentację. Zdaniem strony posiadała ona stosowne badaniami i pomiary, które - mimo, że były wykonane w innym zakładzie w marcu 2011 r. - były reprezentatywne dla stanowiska pilarza w Składnicy Drewna w D. Decyzją z dnia 12 kwietnia 2012 r. (nr [...]) [...] Państwowy Inspektor Sanitarny utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. Decyzja organu odwoławczego została uchylona wyrokiem Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 listopada 2012 r. sygn. akt III SA/Gd 398/12. Sąd uznał, że w sprawie nie wyjaśniono dlaczego przedstawione przez stronę badania nie spełniają wymagań określonych w § 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 2 lutego 2011 r. w sprawie badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy. Po ponownym rozpatrzeniu odwołania [...] Państwowy Inspektor Sanitarny decyzją z dnia 18 kwietnia 2013 r. (nr [...]) - działając na podstawie art. 37 ust. 1 ustawy o Państwowej Inspekcji Sanitarnej oraz art. 138 § 1 pkt 1 k.p.a. - utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W uzasadnieniu organ odwoławczy wskazał, że przedstawione przez stronę badania środowiskowe w zakresie hałasu i drgań mechanicznych na stanowisku pilarza, wykonane w dniu 10 marca 2011 r. przez Laboratorium Badań Środowiska Pracy "[...]" w K. - stosownie do adnotacji tam zawartych - odnoszą się wyłącznie do stanowisk pracy, wykonywanych czynności, obsługiwanych maszyn i narzędzi oraz warunków pomiarowych związanych wyłącznie z Zakładem Przerobu Drewna i Składnicą Drewna w P. Zespół Składnic Lasów Państwowych w B. składa się z: 7 Składnic Drewna, Zakładu Przerobu Drewna oraz Punktu Dystrybucyjno-Handlowego w S.; zatrudnia ogółem 62 osoby, w tym 34 pracowników fizycznych. Z analizy zgromadzonej w sprawie dokumentacji wynika, że pracownicy obsługujący pilarki spalinowe posługują się prywatnym sprzętem, co oznacza, że producent, model, typ, rok produkcji oraz stopień eksploatacji urządzeń jest zróżnicowany. Obróbce poddawane jest drewno dębowe, brzozowe, sosnowe oraz olchowe. Ponadto [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny ustalił, że średni czas narażenia pracowników na hałas i drgania mechaniczne wynosi ok. 1 godziny w ciągu zmiany roboczej. W świetle § 14 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 2 lutego 2011 r. w sprawie badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy - badania i pomiary dla szkodliwego czynnika fizycznego występującego w postaci hałasu i drgań mechanicznych wykonuje się każdorazowo, jeżeli nastąpiły zmiany w wyposażeniu technicznym, procesie technologicznym lub warunkach wykonywania pracy, które mogły mieć wpływ na zmianę emisji lub poziomu narażenia. W ocenie organu w niniejszej sprawie takie zmiany właśnie miały miejsce. Co istotne, warunki pracy na stanowisku pilarza opisane w sprawozdaniu z badań wykonanych w dniu 10 marca 2011 r. odnoszą się do Zespołu Składnic Lasów Państwowych w B., Zakładu Przerobu Drewna w P., Składnicy Drewna w P. i nie są tożsame z warunkami pracy w Składnicy Drewna w D. Nie można uznać, że narażenie zawodowe pilarzy we wszystkich jednostkach terenowych Zespołu Składnic Lasów Państwowych w B. jest identyczne. Miejsce wykonywania pracy, użyte wyposażenie oraz czas ekspozycji na hałas i drgania mechaniczne pracownika obsługującego pilarkę spalinową są czynnikami wpływającymi na poziom narażenia pracownika. Pilarki stanowiące prywatne wyposażenie pilarza emitują zróżnicowany hałas i drgania mechaniczne. Poziom emisji jest uzależniony od producenta, modelu, typu, roku produkcji, stopnia eksploatacji urządzenia, a także rodzaju przycinanego drewna. Nadto, czas ekspozycji pracownika obsługującego pilarkę spalinową w Składnicy Drewna w D. wynosi 1 godzinę w ciągu zmiany roboczej, a nie 30 minut jak opisano w sprawozdaniu z badań wykonanych w dniu 10 marca 2011 r. w P. Organ odwoławczy podkreślił, że stosownie do art. 207 § 2 Kodeksu Pracy w związku z § 4 ust. 1, § 5 ust. 2 i § 6 rozporządzenia Ministra Gospodarki i Pracy z 5 sierpnia 2005 r. w sprawie bezpieczeństwa i higieny pracy przy pracach związanych z narażeniem na hałas lub drgania mechaniczne (Dz. U. z 2005 r. Nr 157, poz. 1318) obowiązkiem pracodawcy jest dobór środków ochrony indywidualnej słuchu o odpowiedniej charakterystyce tłumienia dla wszystkich pracowników zatrudnionych na określonych stanowiskach pracy w oparciu o reprezentatywne wyniki badań i pomiarów wykonanych dla tych stanowisk (badania i pomiary hałasu oraz drgań mechanicznych muszą odnosić się do konkretnych miejsc pracy i stosowanych tam środków i procesów pracy). Wiąże się to z koniecznością sprawdzenia i potwierdzenia skuteczności każdego stosowanego ochronnika słuchu, przy uwzględnieniu warunków charakterystycznych dla danego stanowiska. Podsumowując stwierdził, że strona nie okazała aktualnych badań i pomiarów na stanowisku pracy pilarza w Składnicy Drewna w D. i zasadnie organ pierwszej instancji nałożył wskazane obowiązki. Zespół Składnic Lasów Państwowych w B. zaskarżył opisaną wyżej decyzję organu odwoławczego do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku domagając się stwierdzenia nieważności decyzji wydanych przez organy obu instancji, ewentualnie ich uchylenia. Zaskarżonej decyzji zarzucił naruszenie przepisów postępowania, tj.: - art. 138 w zw. z art. 156 k.p.a. poprzez wydane decyzji, która jest niewykonalna i której niewykonalność ma charakter trwały, bowiem skarżący nie może wykonać nałożonego obowiązku w terminie do 30 marca 2012 r.; - naruszenie art. 107 k.p.a. poprzez nie zawarcie w zaskarżonej decyzji uzasadnienia faktycznego i prawnego, w szczególności poprzez nie wskazanie w zaskarżonej decyzji dowodów, na których organ się oparł i z powodu, których odmówił wiarygodności i mocy dowodowej przedstawionym przez skarżącego dowodom, z których wynika, że badania środowiskowe w zakresie hałasu i drgań mechanicznych na stanowisku pilarza w Zespole Składnic Lasów Państwowych B., Zakład Przerobu Drewna w P., Składnica Drewna w P. są reprezentatywne dla stanowiska pilarza w Składnicy Drewna w D., a także nie wyjaśnienie podstawy prawnej zaskarżonej decyzji wskutek nie dokonania wykładni § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 2 lutego 2011 r., w sytuacji gdy skarżący skonsultował z przedstawicielami pracowników w trybie u niego przyjętym, działania dotyczące wykonywania badań i pomiarów na stanowisku pilarza, przyjmując za reprezentatywne dla stanowiska pilarza we wszystkich podległych mu jednostkach badania wykonane w oparciu o ustalenia przewidziane w uzgodnieniach z dnia 2 marca 2011 r. i uzgodnieniach dodatkowych z dnia 30 grudnia 2011 r., co w konsekwencji spowodowało, że organ nie zastosował się do wskazań Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wyrażonych w wyroku z dnia 15 listopada 2012 r. (sygn. akt III SA/Gd 398/12); - art. 7, art. 8, art. 9, art. 10 i art. 77 k.p.a. poprzez nieprawidłowo przeprowadzoną kontrolę sanitarną w Składnicy Drewna w D. w dniu 5 marca 2013 r., wskutek nie podjęcia czynności niezbędnych do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz załatwienie sprawy i wydania decyzji w oparciu o materiał zebrany i rozpatrzony w sposób niewyczerpujący oraz niewszechstronny, gdyż w następstwie nie zbadania warunków pracy w Składnicy Drewna w P., gdzie pilarze pracują w tożsamych warunkach co pilarze w Składnicy Drewna w D., bowiem obsługują prywatne pilarki spalinowe o identycznych bądź zbliżonych parametrach, oraz wskutek nie rozważenia treści dokumentów w postaci protokołu z kontroli Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego [...] przeprowadzonych w jednostkach podległych skarżącemu w lutym 2013 r. oraz z protokołu kontroli z dnia 2 kwietnia 2013 r. lekarza medycyny pracy, z których jednoznacznie wynika, że w kontrolowanych jednostkach nie stwierdzono żadnych nieprawidłowości wymagających wydania stosownych zaleceń do wykonania przez skarżącego. W uzasadnieniu skarżący wskazał, że z obiektywnych przyczyn nie może wykonać nałożonego obowiązku w terminie do 30 marca 2012 r. Jego zdaniem organ odwoławczy nie odniósł się właściwie do wskazań wyrażonych w wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 15 listopada 2012 r. W szczególności nie wykazał dlaczego uznał, że wyniki badań i pomiarów wykonanych w Składnicy Drewna w P., gdzie warunki pracy na stanowisku pilarza są tożsame z warunkami pracy w Składnicy Drewna w D., nie mogą być odnoszone do tej ostatniej jednostki. Jak się wydaje, organ z faktu, że pilarze w D. używają własnych pilarek, sprzedanych im wcześniej przez skarżącego, za co otrzymują ekwiwalent, wyprowadził nieprawidłowe wnioski, że nastąpiła zmiana w wyposażeniu technicznym czyniąca koniecznym przeprowadzenie nowych badań i pomiarów. Tymczasem wcześniej pracownicy jednostki obsługiwali ten sam sprzęt - zmienił się jedynie właściciel. Twierdził, że badania w P. zostały dokonane w oparciu o pomiary przeprowadzone na pilarkach o identycznych lub porównywalnych parametrach, jak pilarki którym posługują się pracownicy Składnicy Drewna w D. Zatem twierdzenia organów jakoby doszło do zmiany warunków wykonywania pracy jest chybione i bezzasadne, tym bardziej że nie zbadały tych warunków w jednostce w P. Ponieważ w obu wymienionych jednostkach warunki pracy są zbieżne skarżący mógł w oparciu o § 2 ust. 2 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 2 lutego 2011 r. w sprawie badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy, skonsultować z przedstawicielami pracowników w trybie u niego przyjętym, działania dotyczące wykonywania badań i pomiarów na stanowisku pilarza i przyjąć za reprezentatywne dla stanowiska pilarza we wszystkich podległych mu jednostkach. Skarżący podniósł również, że organ odwoławczy nie rozważył wniosków z kontroli przeprowadzonych przez inspektorów nadzoru sanitarnego w B. i lekarza medycyny pracy, z których wynika, że w kontrolowanych przez nich jednostkach skarżącego nie stwierdzono żadnych nieprawidłowości a stanowiska pracy są utrzymane w stanie dobrym pod względem warunków pracy oraz wymogów higienicznych i sanitarnych. W odpowiedzi na skargę [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny wniósł o jej oddalenie podtrzymując dotychczasowe stanowisko. Jego zdaniem niezasadny jest zarzut, że zaskarżona decyzja jest niewykonalna i jej niewykonalność ma charakter trwały. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r. poz. 270 ze zm.), dalej zwanej p.p.s.a., sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przedmiotem kontroli Sądu w niniejszym postępowaniu jest sprawa dotycząca nałożenia na skarżącego obowiązku przeprowadzenia w nakazanym terminie badania i pomiaru czynnika szkodliwego w zakresie hałasu i drgań mechanicznych w Składnicy Drewna w D. na stanowisku pilarza. Materialnoprawną podstawą wydania zaskarżonej decyzji stanowiły: art. 27 ust. 1 ustawy z dnia 14 marca 1985 r. o Państwowej Inspekcji Sanitarnej (t.j.: Dz. U. z 2011 r. Nr 212, poz. 1263 ze zm.), zwanej dalej "ustawą", oraz § 13 oraz § 14 rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 2 lutego 2011 r. w sprawie badań i pomiarów czynników szkodliwych dla zdrowia w środowisku pracy (Dz. U. Nr 33, poz. 166 ze zm.), zwanego dalej "rozporządzeniem". Na początku rozważań należy wskazać, że niniejsza sprawa była już rozpatrywana przez Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku, a zatem - zgodnie z przepisem art. 153 p.p.s.a. - ocena prawna i wskazania co do dalszego postępowania wyrażone w orzeczeniu sądu wiążą w sprawie ten sąd oraz organ, którego działanie lub bezczynność było przedmiotem zaskarżenia. Mając zatem na celu dokonanie oceny legalności zaskarżonej decyzji należało w pierwszej kolejności ustalić czy wytyczne zawarte w ww. orzeczeniu sądowym zostały przez organ wykonane. Wyrokiem z dnia 15 listopada 2012 r. (sygn. akt III SA/Gd 398/12) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku uchylił decyzję [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 12 kwietnia 2012 r. (nr [...]). W uzasadnieniu Sąd wskazał, że rozstrzygający sprawę organ II instancji utrzymał pierwszoinstancyją decyzję nie wyjaśniając w żaden sposób, dlaczego przedstawione przez skarżącego badania i dokonane pomiary czynnika szkodliwego w postaci hałasu i drgań mechanicznych dla stanowiska pilarza wykonane w Składnicy Drewna w P., nie są wystarczające dla przyjęcia, że skarżący spełnił wymagania określone § 2 ust. 2 rozporządzenia, a w konsekwencji, że badania te mogą być reprezentatywne do Składnicy Drewna w D. Sąd wskazał, że organ naruszył art. 107 § 3 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2000 r. Nr 98, poz. 1071 ze zm.), zwanej dalej "k.p.a.", gdyż mimo zarzutów odwołania nie wskazał z jakich konkretnie przyczyn odmówił mocy dowodowej przedstawionym przez skarżącego badaniom, a także co legło u podstaw ustalenia, że skarżący nie zastosował się do wymogu określonego w § 2 ust. 2 rozporządzenia tj. nie wskazał przyczyn nieuwzględnienia badań wykonanych w oparciu o ustalenia przewidziane w uzgodnieniach z dnia 2 marca 2011 r. i z dnia 30 grudnia 2011 r. Z materiału dowodowego znajdującego się w aktach sprawy wynika, że w toku postępowania [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny zwrócił się w drodze pomocy prawnej do [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z prośbą o przekazanie informacji dotyczących jednostek organizacyjnych skarżącego (Zespołu Składnic Lasów Państwowych w B.), znajdujących się na terenie województwa [...] (m.in. w Składnicy Drewna w P. i Zakładzie Przerobu Drewna w P.), w zakresie dotyczącym: liczby zatrudnionych tam pracowników (w tym w narażeniu), rodzaju wykonywanej pracy i czasu pracy w narażeniu, badań środowiskowych pracy (daty ostatnich pomiarów, rodzaju badanych parametrów środowiska pracy, stwierdzonych przekroczeń), ilości i rodzaju stosowanych maszyn i urządzeń (nazwa, producent, nr seryjny, istotne dane zawarte w dokumentacji techniczno-ruchowej dotyczącej emisji hałasu i drgań), ogólnych warunków pracy, stosowanych ochron indywidualnych i zbiorowych. Postępowanie kontrolne zostało w tym zakresie przeprowadzone przez Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego w dniach 21-22 i 25-27 lutego 2013 r. Natomiast [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny dokonał w dniu 5 marca 2013 r. ponownej kontroli w Składnicy Drewna w D. W oparciu o wyniki ww. kontroli organ stwierdził, że pracownicy zatrudnieni w jednostkach organizacyjnych skarżącego, obsługujący pilarki spalinowe posługują się prywatnym sprzętem. Organ przyjął, że sprzęt ten – zważywszy na takie jego cechy, takie jak: producent, model, typ, rok produkcji oraz stopień eksploatacji – jest zróżnicowany, a średni czas narażenia pracowników na hałas i drgania mechaniczne wynosi ok. 1 godziny w ciągu zmiany roboczej. W związku z powyższym organ stwierdził, że przedstawione przez skarżącego badania środowiskowe w zakresie hałasu i drgań mechanicznych na stanowisku pilarza wykonane w dniu 10 marca 2011 r. przez Laboratorium Badań Środowiskowych Pracy "[...]" w K. odnoszą się wyłącznie do stanowisk pracy, wykonywanych czynności, obsługiwanych maszyn i narzędzi oraz warunków pomiarowych związanych z Zakładem Przerobu Drewna w P. i Składnicą Drewna w P., a zatem nie są tożsame z warunkami pracy (narażeniem zawodowym pilarza) w Składnicy Drewna w D. Organ przyjął, że miejsce wykonywania pracy, użyte wyposażenie oraz czas ekspozycji na hałas i drgania mechaniczne pracownika obsługującego pilarkę spalinową są czynnikami wpływającymi na poziom narażenia pracownika a z porównania tych warunków w jednostce w P. i w D. nie wynika, że są one tożsame. W tym kontekście organ powołał się na § 14 rozporządzenia, który stanowi, że badania i pomiary dla szkodliwego czynnika fizycznego występującego w postaci hałasu i drgań mechanicznych wykonuje się każdorazowo, jeżeli nastąpiły zmiany w wyposażeniu technicznym, procesie technologicznym lub warunkach wykonywania pracy, które mogły mieć wpływ na zmianę emisji lub poziomu natężenia. W ocenie organu – z uwagi na fakt, że pilarze posługują się prywatnymi pilarkami, które emitują zróżnicowany hałas i drgania mechaniczne, oraz z uwagi na to, że czas ekspozycji pracownika obsługującego pilarkę spalinową w Składnicy Drewna w D. wynosi 1 godzinę w ciągu zmiany roboczej, a nie 30 minut, jak opisano w sprawozdaniu z badań wykonanych w dniu 10 marca 2011 r. – zaistniały zmiany co do warunków pracy, a zatem badania przeprowadzone w jednostce w P. nie mogą być reprezentatywne dla jednostki w D. Dokonując oceny prawidłowości zaskarżonej decyzji przez pryzmat zaleceń wynikających wyroku Sądu należy przyjąć, że organ zrealizował te zalecenia. Jakkolwiek organ nie odniósł się wprost do § 2 ust. 2 rozporządzenia, to jednak z uzasadnienia decyzji jasno wynika, z jakich powodów odmówiono w rozpoznawanej sprawie mocy dowodowej badaniom środowiskowym przeprowadzonym w marcu 2011 r. w jednostce skarżącego w P. Organ przyjął bowiem, że warunki pracy pracowników obsługujących pilarki na stanowiskach pracy w obu tych jednostkach różnią się z uwagi na użyte wyposażenie i czas ekspozycji na hałas i drgania mechaniczne. Temu stwierdzeniu zaprzecza jednak skarżący, twierdząc, że warunki pracy na stanowiskach pracy pilarzy w jednostce w P. i D. są tożsame, w szczególności pilarze w obu ww. jednostkach używają takich samych pilarek, a zatem nie można mówić o zmianie warunków pracy i należy dla oceny spełnienia warunku określonego w § 13 rozporządzenia w Składnicy Drewna w D. uznać za reprezentatywne badania środowiskowe dotyczące pomiaru natężenia hałasu i drgań mechanicznych w jednostce w P. W ocenie Sądu zgromadzony przez organ materiał dowodowy w istocie nie potwierdza stanowiska organu, co do braku tożsamości stanowisk pracy pilarzy w jednostkach w D. i P., co w świetle podnoszonych przez skarżącego twierdzeń prowadzi do wniosku, iż organ nie zebrał w sposób wyczerpujący, a w konsekwencji nie rozpatrzył, całego materiału dowodowego istotnego dla wydania rozstrzygnięcia w przedmiocie nakazania Zespołowi Składnic Lasów Państwowych w B. przeprowadzenie badania i pomiaru czynnika szkodliwego na stanowisku pilarza w zakresie hałasu i drgań mechanicznych w Składnicy Drewna w D. Należy wskazać, że jakkolwiek z treści sprawozdania z badań środowiskowych wykonanych w dniu 10 marca 2011 r. przez Laboratorium Badań Środowiskowych Pracy "[...]" w K. wynika jakich pilarek dotyczyły przeprowadzone badania (pilarka SAFO DNBA [...] oraz pilarka łańcuchowa Husqvarna [...]), to jednak z protokołu kontroli w Składnicy Drewna w D. nie wynika, czy istotnie – tak jak przyjmuje organ - używane tam przez pilarzy pilarki różnią się od tych, których dotyczyły przeprowadzone badania i pomiary. W protokole kontroli z dnia 5 marca 2013 r. odnotowano jedynie, że "pracownicy – drwale – robotnicy pomocniczy wykonując swoją pracę posługują się prywatnym sprzętem – pilarki spalinowe". Brak jest też jakichkolwiek ustaleń co do rodzaju używanego przez pilarzy sprzętu w "pierwotnym" protokole kontroli przeprowadzonej w Składnicy Drewna w D. w dniu 18 stycznia 2012 r. Biorąc to pod uwagę należy uznać, że w toku ponownie prowadzonego postępowania organ winien wyjaśnić, czy warunki pracy pilarza z uwagi na używaną przez niego pilarkę są tożsame na stanowiskach pracy pilarzy w jednostkach w D. i P., i czy w konsekwencji badania przeprowadzone dla jednostki w P. mogą być miarodajne przy ocenie czynnika szkodliwego (hałasu i drgań mechanicznych) na stanowisku pilarza w Składnicy Drewna w D. Ponadto, zgodnie z art. 27 ust. 1 ustawy w razie stwierdzenia naruszenia wymagań higienicznych i zdrowotnych, państwowy inspektor sanitarny nakazuje, w drodze decyzji, usunięcie w ustalonym terminie stwierdzonych uchybień. Z przepisu tego jasno wynika, że w przypadku nałożenia przez organ inspekcji sanitarnej obowiązku usunięcia stwierdzonego naruszenia w zakresie wymagań higienicznych lub zdrowotnych, organ ten określa w decyzji termin, do upływu którego zobowiązany ma wykonać zalecenie organu (usunąć stwierdzone uchybienie). Oczywistym być przy tym musi, że określony w decyzji termin realizacji nałożonego obowiązku musi być realny, tj. umożliwiający adresatowi obiektywnie wykonanie decyzji. W doktrynie przyjmuje się, że w przypadku, gdy organ administracji ma swobodę w kształtowaniu treści decyzji w zakresie terminu, to winien przy jego wyznaczeniu uwzględniać słuszny interes strony (zob. Cz. Marzysz [w:] G. Łaszczyca, Cz. Marzysz, A. Matan, Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz, t. II, Wolters Kluwer, W-wa 2010, s. 82). Wyznaczenie "właściwego" terminu w wydanej na podstawie art. 27 ust. 1 ustawy decyzji nakładającej przez organ inspekcji sanitarnej obowiązku przeprowadzenia badań i pomiarów czynnika szkodliwego jest to o tyle istotne, że obowiązek ten podlega wykonaniu w postępowaniu egzekucyjnym według przepisów o egzekucji administracyjnej obowiązków o charakterze niepieniężnym. W rozpoznawanej sprawie [...] Państwowy Wojewódzki Inspektor Sanitarny w dniu 18 kwietnia 2013 r. utrzymując w całości decyzję Państwowego Powiatowego Inspektora Sanitarnego z dnia 21 lutego 2012 r. doprowadził de facto do pozostawienia w obiegu prawnym decyzji niewykonalnej w zakreślonym terminie, gdyż określony w pierwszoinstancyjnej decyzji termin jej wykonania (do dnia 30 marca 2012 r.) upłynął przed wydaniem decyzji przez organ II instancji, a więc przed momentem, w którym decyzja stała się ostateczna i podlegała wykonaniu. W ocenie Sądu – wbrew twierdzeniu skarżącego – wydana decyzja nie jest jednak obarczona kwalifikowaną wadliwością określoną w art. 156 § 1 pkt 5 k.p.a., gdyż co do zasady decyzja, a ściślej mówiąc nałożony nią obowiązek jest wykonalny, jednakże wskazane działanie organu stanowi niewątpliwie naruszenie art. 27 ust. 1 ustawy w zw. z art. 107 § 2 k.p.a. Mając powyższe na uwadze Sąd orzekł na podstawie art. 145 § 1 pkt 1 lit. a) i c) p.p.s.a. Orzeczenie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonej decyzji znajduje oparcie w przepisie art. 152 p.p.s.a. O kosztach Sąd orzekł na podstawie art. 200 i art. 205 § 2 p.p.s.a. Organ II instancji ponownie rozpatrując sprawę winien uwzględnić powyższą ocenę prawną i przeprowadzić postępowanie wyjaśniające w zasygnalizowanym zakresie.