III SA/Gd 513/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka ( spr. ) Sędziowie: Sędzia WSA Alina Dominiak Sędzia WSA Jolanta Sudoł Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Hanna Tarnawska po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 23 lutego 2012 r. sprawy ze skargi L. G. na decyzję Dyrektora Izby Celnej [...] z dnia 5 października 2011 r. nr [...]; [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej towaru cła antydumpingowego oraz podatku od towarów i usług oddala skargę. L. G. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "Ślusarstwo M.i L.G." z siedzibą w N. D. M. w dniu 29 stycznia 2009 r. działając za pośrednictwem A Sp. z o.o. z siedzibą w W. zgłosił do procedury dopuszczenia do obrotu w Urzędzie Celnym w G. towar sprowadzony z Chin – "śruby i nakrętki" deklarując kod towaru 7415 33 00 00. W stosownym zgłoszeniu importer wskazał stawkę celną 3 % oraz stawkę podatku VAT 22%. Przedmiotowe zgłoszenie zostało przyjęte i zaewidencjonowane pod numerem [...]. Po zwolnieniu towaru organ celny wszczął postępowanie weryfikacyjne stwierdzając nieprawidłowości w zakresie klasyfikacji taryfowej w/w towaru. Następnie decyzją z dnia 16 czerwca 2011 r. znak [...] Naczelnik Urzędu Celnego określił klasyfikację importowanego towaru: łączniki obrotowe ze stali węglowej – kod Taric 7307 99 90 98; nakrętki ze stali węglowej – kod Taric 7318 16 99 99; drążony element gwintowany ze stali węglowej – kod Taric 7307 99 10 90. W decyzji określono również niezaksięgowaną kwotę należności celnych podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 140 zł, niezaksięgowaną kwotę cła antydumpingowego podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 3.961 zł oraz podatek od towarów i usług w tytułu importu towaru objętego w/w zgłoszeniem w kwocie 5.407 zł. Jednocześnie Naczelnik Urzędu Celnego orzekł o poborze odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy – Prawo celne. Jako podstawę prawną decyzji wskazano art. 207 § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, art. 65 ust. 5, art. 73 ust. 1 ustawy z dnia 19 marca 2004 r. - Prawo celne, art. 20 ust. 1, ust. 3 i ust. 6, art. 67, art. 78 ust. 1 i ust. 3, art. 201 ust. 2, art. 214 ust. 1, art. 220 ust. 1 Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny, Rozporządzenie Komisji (WE) Nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej, art. 1 Rozporządzenia Rady (WE) Nr 964/2003 z dnia 2 czerwca 2003 r. nakładającego ostateczne cło antydumpingowe na przywóz niektórych żeliwnych lub stalowych łączników rur i przewodów rurowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii oraz tych przywożonych z Tajwanu, niezależnie od tego, czy zostały zgłoszone jako pochodzące z Tajwanu, czy też nie, i uchylającego zwolnienie przyznane przedsiębiorstwom Chup Hsin Enterprise Co. Ltd i Nian Hong Pipe Fittings Co. Ltd oraz art.5 ust. 1 pkt 3, art. 19 ust.7, art. 29 ust. 13, art. 33 ust. 2, art. 34 ust. 4, art. 41 ust. 1 ustawy z dnia 11 marca 2004 r. o podatku od towarów i usług. W uzasadnieniu wydanego rozstrzygnięcia Naczelnik Urzędu Celnego - w nawiązaniu do zapisów znajdujących się na fakturze nr [...] z dnia 28 września 2010 r. włączonej jako dowód do akt przedmiotowej sprawy - wskazał, że towar wymieniony na fakturze handlowej nr [...] z dnia 13 stycznia 2009 r. załączonej do zgłoszenia oznaczonego nr [...] jest produktem tego samego rodzaju. W związku z tym organ uznał, ze przedmiotem importu były nakrętki (nut), łączniki obrotowe (banjo bolt) oraz drążone elementy gwintowane (bolt) ze stali węglowej. Biorąc zaś pod uwagę wyniki przeprowadzonej rewizji, zdjęcia i opis towarów z faktur handlowych oraz treść poszczególnych pozycji taryfy celnej i uwag do nich organ uznał, że przedmiotowy towar należy klasyfikować w następujący sposób: - pozycja 1 – nakrętki ze stali węglowej – kod Taric 7318 16 99 99 ze stawką celną dla krajów trzecich w wysokości 3,7 %, który to kod obejmuje m.in. pozostałe nakrętki ze stali nierdzewnej o średnicy wewnętrznej przekraczającej 12 mm; - pozycja 2 – łączniki obrotowe ze stali węglowej – kod Taric 7307 99 90 98 ze stawką celną dla krajów trzecich w wysokości 3,7 %, który obejmuje pozostałe z pozostałych łączniki rur lub przewodów rurowych (w tym złączki nakrętne, kolanka, tuleje), z żeliwa lub stali, pozostałe z pozostałych; - pozycja 3 – drążone elementy gwintowane ze stali węglowej – kod Taric 7307 99 10 90 ze stawką celną dla krajów trzecich w wysokości 3,7 %, który obejmuje pozostałe z pozostałych, gwintowane łączniki rur lub przewodów rurowych (w tym złączki nakrętne, kolanka, tuleje), z żeliwa lub stali. Dokonana zmiana klasyfikacji towaru "łączniki obrotowe ze stali węglowej" do kodu Taric 7307 99 90 98 skutkowała z kolei nałożeniem ostatecznego cła antydumpingowego na towar oraz zmianą wysokości podatku VAT. L. G. odwołał się od tej decyzji twierdząc, że przedmiotowy towar jest łączony poprzez lutowanie, a zatem nie może być zakwalifikowany do pozycji 7307, która obejmuje łączniki rur lub przewodów rurowych uzyskiwanych poprzez skręcanie, spawanie lub przez styk. Odwołujący podniósł nadto, że łączniki obrotowe stanowią części zamienne ciągników rolniczych i należy je kwalifikować do kodu Taric 8708 99 97 90. Ponadto rozporządzenie Rady (WE) Nr 803/2009 z dnia 27 sierpnia 2009 r. w oparciu o które organ pierwszej instancji nałożył cło antydumpingowe nie ma zastosowania do importowanego towaru. Również niezasadne było obciążenie strony odsetkami. Odwołujący się nie podawał bowiem nieprawdziwych informacji a na wszelkie zapytania dotyczące uściślenia kwalifikacji spornego towaru odpowiadał jak najszybciej i zgodnie z prawdą. Po rozpatrzeniu wniesionego odwołania Dyrektor Izby Celnej decyzją z dnia 5 października 2011 r. nr [...] utrzymał w mocy decyzję organu pierwszej instancji. W ocenie organu odwoławczego fakt, że łączniki mogą być wykorzystywane jako części przewodów hydraulicznych do ciągników rolniczych nie może stanowić wystarczającej przesłanki do klasyfikowania ich do pozycji 8708. W szczególności nie jest wykluczone ich wykorzystanie do innych celów, np. jako łączniki do przewodów hydraulicznych lub paliwowych do wózków widłowych czy pojazdów wewnątrzzakładowych lub innych urządzeń. Z opisu na fakturze i na podstawie rysunku technicznego - załączonych do zgłoszenia, można stwierdzić, że przedmiotowe towary stanowią łączniki obrotowe do przewodów rurowych. Potwierdziła to również strona w piśmie z 26 kwietnia 2011 r. oraz w odwołaniu. Zatem niemożliwa jest identyfikacja łączników obrotowych, w stanie w jakim znajdują się one w dniu zgłoszenia, jako części do stosowania wyłącznie lub głównie do pojazdów klasyfikowanych od pozycji 8701 do 8705. Organ wskazał nadto, że z jednej strony łączy się przedmiotową złączkę na stałe z rurą lub przewodem rurowym, na przykład przez lutowanie, lutem twardym lub opaską, a z drugiej strony łączenie następuje przez styk specjalną śrubą wydrążoną w środku i przewierconą ścianką. Nota wyjaśniająca do Systemu Zharmonizowanego dla pozycji 7307 przewiduje jako przykład połączeń połączenie przez styk i takie połączenie jest w połączeniach typu "banjo". Wyjaśnienia nie mają zaś mocy wiążącej, a jedynie stanowią wskazówkę interpretacyjną przy dokonywaniu klasyfikacji taryfowej. Pozycja 7307 obejmuje łączniki rur lub przewodów rurowych, z żeliwa lub stali. Biorąc pod uwagę stan towaru w dniu zgłoszenia, zgromadzony materiał dowodowy oraz przepisy przywołane w podstawie prawnej decyzji organu pierwszej instancji, prawidłową pozycją kodu Taric, dla przedmiotowych łączników obrotowych ze stali węglowej typu "banjo" jest 7307 99 90 98. Z kolei brzmienie art. 1 rozporządzenia Rady (WE) Nr 964/2003 przesądza, że towary klasyfikowane do kodu TARIC 7307 99 90 98 pochodzące z Chińskiej Republiki Ludowej objęte są cłem antydumpingowym w wysokości 58,6 %. Nadto w pełni prawidłowe w ocenie organu odwoławczego było obciążenie strony odsetkami na podstawie art. 65 ust. 5 ustawy - Prawo celne. Zgłoszenia dokonał bowiem upoważniony przez importera agent celny, który powinien prawidłowo zakwalifikować importowany towar. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku L. G. wniósł o uchylenie w/w rozstrzygnięcia Dyrektora Izby Celnej. Skarżący zarzucił, że pozycja 7307 dotyczy towaru, w którym połączenie uzyskuje się przez skręcanie albo przez spawanie, jeżeli stosowane są złączki stalowe do połączeń spawanych czołowych lub kielichowych. W przypadku spawania czołowego końce złączek i rur są cięte prostopadle do osi lub fazowane; lub przez styk, jeżeli stosuje się złączki do wielokrotnego montażu. Łączenie przez styk polega zaś na założeniu pierścienia samozacinającego się na rurę, a następnie poprzez dokręcenie nakrętki w trakcie montażu następuje uszczelnienie połączenia. Sporny towar natomiast jest łączony poprzez lutowanie twarde. Istotne jest tutaj połączenie łącznika z rurą, a nie - jak sugeruje Dyrektor Izby Celnej - sposób przymocowania gotowego przewodu do ciągnika. Zdaniem skarżącego w niniejszej sprawie nie miały zastosowania przepisy rozporządzenia Rady (WE) Nr 803/2009 z dnia 27 sierpnia 2009 r. Analiza rozporządzenia pozwala bowiem na stwierdzenie, że nie dotyczy ono łączników stosowanych w przemyśle motoryzacyjnym. Niemniej jednak istotnym jest ustalenie, jakie przedsiębiorstwa z Unii Europejskiej złożyły skargę do Komisji. Skargi te stanowiły bowiem podstawę do przeprowadzenia stosownego dochodzenia i wprowadzenia cła antydumpingowego. Skarżący stwierdził również, że treść uwag do sekcji XV Taryfy celnej nie daje podstaw do kwalifikacji towaru do pozycji 7307. W jego ocenie właściwym dla towaru jest kod Taric 8708 99 97 90. Wskazuje na to treść uwag do sekcji XVII Taryfy celnej. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej wniósł o jej oddalenie, podtrzymując swoje dotychczasowe stanowisko w sprawie. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. Nr 153, poz. 1269 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie zaś z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270) sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. Sporne w niniejszej sprawie było do jakiego kodu Taric należy klasyfikować przedmiotowy towar - łączniki obrotowe ze stali węglowej. Skarżący w zgłoszeniu celnym zadeklarował kod 7415 33 00 00, a później wskazał, że właściwym kodem jest 8708 99 97 90. Organy celne stoją natomiast na stanowisku, że właściwym kodem jest w tym wypadku kod 7307 99 90 98. W chwili dokonania przedmiotowego zgłoszenia celnego obowiązywało rozporządzenie Komisji (WE) nr 1031/2008 z dnia 19 września 2008 r., zmieniające załącznik I do Rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Zgodnie z regułą 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej przy klasyfikacji towarów tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; do celów prawnych klasyfikacje towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów, oraz o ile nie są sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag, zgodnie z pozostałymi regułami. W pozycji 7318 klasyfikowane są wkręty, śruby, nakrętki, wkręty do podkładów, haki gwintowane, nity, zawleczki, przetyczki, podkładki (włącznie z podkładkami sprężystymi) oraz wyroby podobne, z żeliwa lub stali. Niewątpliwie klasyfikacja łączników obrotowych do powyższej pozycji nie jest trafna; brzmienie tej pozycji wyklucza bowiem taryfikację łączników do wskazanego kodu. Pozycja 7307, do jakiej klasyfikują przedmiotowy towar organy celne, to łączniki rur lub przewodów rurowych (na przykład złączki nakrętne, kolanka, tuleje), z żeliwa lub stali. Z kolei pozycja 8708, do jakiej klasyfikuje towar skarżący, to części i akcesoria do pojazdów mechanicznych objętych pozycjami od 8701 do 8705. Skarżący argumentuje, że przedmiotowe łączniki to części przewodu hydraulicznego do ciągnika rolniczego, wobec czego są to części do pojazdów mechanicznych ujętych w pozycjach od 8701 do 8705. Organy z kolei stoją na stanowisku, że w dniu dokonania odprawy łączniki nie były identyfikowalne jako części do przewodu hydraulicznego do ciągnika rolniczego. Łączniki rurowe nie służą bowiem jedynie jako części do przewodu hydraulicznego ciągnika rolniczego. Uwagi do sekcji i działów zawarte w części drugiej – Tabeli stawek celnych wyżej wymienionego rozporządzenia nie zawierają odniesień do omawianych pozycji, wobec czego istotne w niniejszym przypadku jest jedynie brzmienie pozycji, które to brzmienie wskazuje, że przedmiotowy towar powinien być z powyższych względów klasyfikowany do pozycji 7307. Takiej klasyfikacji dokonały organy. Organy dla dokonania zaklasyfikowania przedmiotowego towaru posłużyły się wyjaśnieniami do Taryfy celnej, zawartymi w obwieszczeniu Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (M.P. Nr 86, poz.880). Identycznie postąpił sam skarżący. Dokonując jednakże oceny możliwości klasyfikacji przedmiotowego towaru do konkretnej pozycji przez pryzmat wyjaśnień do Taryfy celnej należy przychylić się do stanowiska prezentowanego przez organy celne. Uwaga 2 a do sekcji XV (w Rozporządzeniu nosząca nazwę artykuły z żeliwa lub stali, w której znajduje się pozycja 7307) wskazuje, że w całej nomenklaturze wyrażenie "części ogólnego użytku" oznacza artykuły objęte pozycją 7307, 7312, 7315,7317 lub 7318 i podobne artykuły z pozostałych metali nieszlachetnych. Z kolei uwaga 2 do sekcji XVII (w Rozporządzeniu nosząca nazwę pojazdy nieszynowe oraz ich części i akcesoria, w której znajduje się pozycja 8708) stanowi, że wyrażeń "części" oraz "części i akcesoria" nie stosuje się do artykułów wymienionych poniżej , nawet jeżeli są one identyfikowane jako należące do towarów objętych niniejszą sekcją: (a) złączy, podkładek i podobnych, z dowolnego materiału (klasyfikowanych stosownie do materiału, z którego są wykonane, lub do pozycji 8484) lub pozostałych artykułów, z gumy innej niż ebonit (pozycja 4016); (b) części ogólnego stosowania , określone w uwadze 2 do sekcji XV, z metali nieszlachetnych (sekcja XV) lub podobnych towarów z tworzyw sztucznych (dział 39). Wynika z powyższego, że "części ogólnego stosowania" wyłączone są uwagą 2 z sekcji XVII. Tak więc towary będące częściami ogólnego stosowania nie mogą być w tej sytuacji klasyfikowane do kodu Taric 8708, który obejmuje części i akcesoria do pojazdów mechanicznych. Sąd nie podziela poglądu skargi, że przedmiotowy towar - łączniki obrotowe ze stali węglowej - należy wyłączyć z pojęcia "części ogólnego użytku". Towar ten to łączniki obrotowe, które nie są przewodami hamulcowymi, linkami przyśpieszenia czy innymi podobnymi przewodami. W innym wypadku dokonano by także innego oznaczenia towaru w zgłoszeniu celnym. W tej sytuacji przedmiotowy towar organy zasadnie zaklasyfikowały do kodu CN 7307, obejmującego łączniki rur lub przewodów rurowych. Skoro, jak wskazano wyżej, istotne jest brzmienie pozycji i uwag do sekcji lub działów, to fakt, iż w dalszej części not wyjaśniających do Sekcji XV, następującej po treści Uwag, dotyczącej wprost podpozycji 7307 nie wymieniono połączenia przez lutowanie nie ma decydującego znaczenia dla dokonania klasyfikacji przedmiotowego towaru. Wobec powyższego stwierdzić należy, że zaskarżona decyzja odpowiada prawu, bowiem dokonuje prawidłowej klasyfikacji przedmiotowego towaru. Podkreślenia wymaga, że nawet stwierdzenie naruszenia prawa może skutkować uchyleniem decyzji jedynie wówczas, gdy mogło ono mieć wpływ na rozstrzygnięcie, co w sprawie niniejszej nie miało miejsca. Zarzut skargi, iż w niniejszej sprawie nie można było stosować przepisów Rozporządzenia Rady (WE) nr 803/2009 z dnia 27 sierpnia 2009 r., nakładającego ostateczne cło dumpingowe na przywóz niektórych żeliwnych lub stalowych łączników rur i przewodów rurowych pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii oraz tych przywożonych z Tajwanu, niezależnie od tego, czy zostały zgłoszone jako pochodzące z Tajwanu, czy też nie, i uchylające zwolnienie przyznane przedsiębiorstwom Chup Hsin Enterprise Co.Ltd. i Nian Hong Pipe Fittings Co.Ltd. jest bezzasadny. Nieistotne jest bowiem, jakie przedsiębiorstwa złożyły skargę do Komisji, istotna jest treść postanowień Rozporządzenia. Zgodnie z jego art. 1 nakłada się ostateczne cło antydumpingowe na przywóz łączników i przewodów rurowych (innych niż łączniki odlewane, kołnierze i łączniki gwintowane), z żeliwa lub stali (z wyłączeniem stali nierdzewnej), o największej średnicy zewnętrznej nieprzekraczającej 609,6 mm, rodzaju stosowanego do spawania doczołowego lub do innych celów, pochodzących z Chińskiej Republiki Ludowej i Tajlandii oraz objętych kodami m.in. 7307 99 90 98. Stawka ostatecznego cła antydumpingowego to 58,6% na towary sprowadzane z Chin z wszystkich przedsiębiorstw. Organy celne zasadnie zatem zastosowały treść powyższego rozporządzenia. Towar został zaklasyfikowany do kodu wskazanego w tym rozporządzeniu i został sprowadzony z Chin, przy czym nie jest istotne, z jakiego przedsiębiorstwa. Sąd dokonując kontroli zaskarżonej decyzji nie tylko przez pryzmat zarzutów zawartych w skardze nie stwierdził zaś naruszeń prawa skutkujących jej uchyleniem. Organy prawidłowo ustaliły wysokość cła antydumpingowego i określiły podatek od towarów i usług, jak również zasadnie orzekły o poborze odsetek. W tej sytuacji Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 151 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi oddalił wniesioną skargę.