III SA/Gd 520/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi "A" – Spółka Akcyjna w T. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 17 września 2009 r. nr [...] w przedmiocie zwrotu należności celnych postanawia sprostować oczywistą omyłkę pisarską w sentencji wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 26 stycznia 2012 r., sygn. akt III SA/Gd 520/11 w ten sposób, że w pkt. 1 sentencji wyroku zamiast oznaczeń: " z dnia 27 sierpnia 2004 r. nr [...];" wpisać prawidłowo "z dnia 23 czerwca 2009 r. nr [...]" . Powołanym wyrokiem z dnia 26 stycznia 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku orzekał o zgodności z prawem decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia z dnia 17 września 2009 r. nr [...] i poprzedzającej ją decyzji Naczelnika Urzędu Celnego dnia 23 czerwca 2009 r. nr [...]. Wynika to jednoznacznie z akt sprawy, a między innymi – z treści decyzji Dyrektora Izby Celnej z dnia z dnia 17 września 2009 r. nr [...], treści skargi, odpowiedzi na skargę, uzasadnienia do wyroku Sądu z dnia 26 stycznia 2012 r. IIISA/Gd 520/11. W zacytowanym w sentencji niniejszego postanowienia fragmencie wyroku Sądu z dnia 26 stycznia 2012 r. IIISA/Gd 520/11 w pkt. 1 sentencji w drugim wersie od góry pojawiły się oczywiste omyłki pisarskie wymagające sprostowania. Popełnione omyłki są oczywiste i nie zmieniają sposobu ani treści rozstrzygnięcia, bowiem z uzasadnienia do wyroku wynika, że nie zaszły błędy w orzekaniu lecz – błędy w samej treści orzeczenia, które podlegają sprostowaniu.(por. postanowienie SN z dn.7.07.1999r, III RN 24/99 MP 2000/9 str. 549; komentarz do ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi B.Dauter, B.Gruszczyński, A.Kabat, M.Niezgódka-Medek; Zakamycze 2005, str. 357 i n.). W związku z powyższym na mocy art. 156 § 1 i 2 w związku z art. 166 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270), należało orzec jak w sentencji postanowienia.