III SA/Gd 525/10

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 19 listopada 2010 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. P. na czynność Prezesa Sądu Apelacyjnego z dnia 29 lipca 2010 r. nr [...] w przedmiocie odmowy dopuszczenia do egzaminu sędziowskiego postanawia odrzucić skargę. Pismem z dnia 27 lipca 2010 r. Ł. P., powołując się na art. 66 ust. 4 ustawy z dnia 23 stycznia 2009 r. o Krajowej Szkole Sądownictwa i Prokuratury (Dz. U. Nr 26, poz. 157 ), zgłosił Prezesowi Sądu Apelacyjnego zamiar przystąpienia do egzaminu sędziowskiego przed komisją egzaminacyjną Sądu Apelacyjnego , wnosząc o dopuszczenie go do egzaminu sędziowskiego. Prezes Sądu Apelacyjnego w dniu 29 lipca 2010 r. poinformował skarżącego, że nie zostaje on dopuszczony do egzaminu z powodu nie spełnienia przesłanki z art. 66 ust. 4 przywołanej ustawy- zatrudnienia na stanowisku asystenta sędziego przez 3 lata na dzień wejścia w życie ustawy. Pismo zawierające powyższe stanowisko doręczono skarżącemu w dniu 6 sierpnia 2010 r. W dniu 13 sierpnia 2010 r. Ł. P. wezwał Prezesa Sądu Apelacyjnego do usunięcia naruszenia prawa. Po doręczeniu skarżącemu w dniu 25 sierpnia 2010 r. negatywnego stanowiska organu złożył on skargę na czynność Prezesa Sądu Apelacyjnego z dnia 29 lipca 2010 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku. Skarżący złożył skargę osobiście w Wojewódzkim Sądzie Administracyjnym w Gdańsku w dniu 24 września 2010 r. Skarga ta została przekazana Prezesowi Sądu Apelacyjnego przez sąd administracyjny w dniu 28 września 2010 r. ( data stempla pocztowego, k. 2, 26, ). Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność organów w przypadkach określonych w pkt 1-4a. W myśl art. 52 § 3 p.p.s.a., jeżeli ustawa nie przewiduje środków zaskarżenia w sprawie będącej przedmiotem skargi, skargę na akty lub czynności, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4 i 4a, można wnieść po uprzednim wezwaniu na piśmie właściwego organu - w terminie czternastu dni od dnia, w którym skarżący dowiedział się lub mógł się dowiedzieć o wydaniu aktu lub podjęciu innej czynności - do usunięcia naruszenia prawa. Czynność Prezesa Sądu Apelacyjnego z dnia 29 lipca 2010 r. jest czynnością, o której mowa w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., a zatem warunkiem wniesienia na nią skargi do Sądu było wezwanie organu (Prezesa Sądu Apelacyjnego ) do usunięcia naruszenia prawa. Skarżący dokonał tego wezwania w dniu 13 sierpnia 2010 r., otrzymując odpowiedź organu w dniu 25 sierpnia 2010 r. Należy podkreślić, że art. 53 § 2 p.p.s.a. przewiduje, iż w przypadkach, o których mowa w art. 52 § 3 i 4, skargę wnosi się w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa, a jeżeli organ nie udzielił odpowiedzi na wezwanie, w terminie sześćdziesięciu dni od dnia wniesienia wezwania o usunięcie naruszenia prawa. W sprawie niniejszej, z uwagi na udzielenie przez organ odpowiedzi na wezwanie, skargę należało wnieść w terminie trzydziestu dni od dnia doręczenia odpowiedzi organu na wezwanie do usunięcia naruszenia prawa. Ponadto, zgodnie z art. 54 § 1 p.p.s.a., skargę do sądu administracyjnego wnosi się za pośrednictwem organu, którego działanie lub bezczynność są przedmiotem skargi. Sformułowanie zawarte w przywołanym przepisie "skargę do sądu wnosi się za pośrednictwem organu" oznacza, że w przypadku jej wniesienia bezpośrednio do sądu powinien on przekazać skargę właściwemu organowi administracji publicznej. W przypadku wniesienia skargi bezpośrednio od sądu administracyjnego datą wniesienia skargi jest data jej nadania przez sąd do organu (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 12 stycznia 2009 r. II OSK 1918/08, baza Lex nr 527759; postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Łodzi z dnia 16 września 2010 r. III SA/Łd 427/09, baza Lex nr 523501). Termin do wniesienia skargi rozpoczął bieg w dniu 26 sierpnia 2010 r. ,a upłynął w dniu 24 września 2010 r. Skarżący wniósł skargę bezpośrednio do Sądu w dniu 24 września 2010 r., która została przekazana organowi w dniu 28 września 2010 r. Tak więc datą wniesienia skargi do sądu administracyjnego przez skarżącego w niniejszej sprawie, w rozumieniu art. 54 § 1 p.p.s.a., jest dzień 28 września 2010 r. W tych okolicznościach Sąd przyjął, że skarga została złożona z uchybieniem terminu , o jakim mowa w art. 53 § 2 p.p.s.a. Mając na uwadze powyższe Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 2 p.p.s.a. , który stanowi, iż sąd odrzuca skargę wniesioną po upływie terminu do jej wniesienia, orzekł jak w sentencji.