III SA/Gd 540/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 27 sierpnia 2012 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. F. na decyzję Wojewody z dnia 8 czerwca 2012r. nr [...] w przedmiocie uchylenia decyzji w sprawie uznania za osobę bezrobotną postanawia odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. A. F. wniósł skargę na decyzję Wojewody z dnia 8 czerwca 2012 r. Decyzją tą organ odwoławczy utrzymał w mocy decyzję Starosty z dnia 15 maja 2012 r., uchylającą decyzję z dnia 13 maja 2011 r. w sprawie uznania strony z dniem 13 maja 2011r. za osobę bezrobotną i odmawiającą przyznania prawa do zasiłku dla bezrobotnych oraz orzekającą o odmowie uznania strony za osobę bezrobotną z dniem 13 maja 2011r. Skarżący wniósł o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że jej wykonanie doprowadzi do niekorzystnego dla niego rozstrzygnięcia w sprawie zwrotu jednorazowych środków na podjęcie działalności gospodarczej. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz.U. z 2012r., poz. 270) wniesienie skargi do sądu nie wstrzymuje wykonania zaskarżonego aktu lub czynności. Jednakże, w myśl art. 61 § 3 p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wyjaśnienia wymaga, że chodzi tu o taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego lub wyegzekwowanego świadczenia, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Z konstrukcji art. 61 § 3 p.p.s.a wynika , że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny skargi, dlatego też wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie, bowiem samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 p.p.s.a. nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia. Uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wykazać, że wstrzymanie zaskarżonego aktu jest w danej sprawie obiektywnie zasadne (por. postanowienie NSA z dnia 12 grudnia 2008 r. sygn. akt I OZ 896/08, publ. LEX nr 564272 , postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., sygn. akt GZ 121/04 oraz postanowienie NSA z dnia 29 września 2009 r., sygn. akt I OSK 1333/09 – publ. Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 20 maja 2011 r., sygn. akt I FSK 1693/10, publ. baza LEX nr 795228). W przedmiotowej sprawie skarżący nie uprawdopodobnił okoliczności uzasadniających wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Nie podał żadnych danych dotyczących jego sytuacji finansowej czy majątkowej, które Sąd mógłby wziąć pod uwagę analizując przedmiotowy wniosek. Sąd nie ma obowiązku ani upoważnienia do czynienia ustaleń faktycznych w tym zakresie. Samo stwierdzenie, że wykonanie decyzji doprowadzi do niekorzystnego dla skarżącego rozstrzygnięcia w sprawie zwrotu jednorazowych środków na podjęcie działalności gospodarczej, bez wskazania jakichkolwiek powodów i przesłanek warunkujących wstrzymanie zaskarżonego aktu nie jest wystarczające do pozytywnego ustosunkowania się do przedmiotowego wniosku. Ewentualne orzeczenie o zwrocie przez skarżącego uzyskanych środków na podjęcie działalności gospodarczej nie musi automatycznie pociągać za sobą możliwości wystąpienia niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wobec powyższego, Sąd uznając wniosek za niezasadny na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.