III SA/Gd 555/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 11 lipca 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi W. Dz. i Z. S. na uchwałę Rady Miejskiej z dnia 29 maja 2014r. , Nr [...] w przedmiocie ustosunkowania się Rady Miejskiej do wezwania do usunięcia naruszenia prawa postanawia odrzucić skargę. Rada Miejska uchwałą z dnia 29 maja 2014r. Nr [...], działając na podstawie art. 18 ust. 1 w zw. z art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990r. o samorządzie gminnym (t.j. Dz. U. z 2013r. Nr 594 ze zm.), § 35 Statutu Miasta Ł. oraz § 21 Regulaminu Rady Miejskiej w Ł., w sprawie ustosunkowania się Rady Miejskiej do wezwania do usunięcia naruszenia prawa stwierdziła, że uchwała Rady Miejskiej Nr [...] z dnia 30 kwietnia 2014r. została podjęta zgodnie z obowiązującymi przepisami prawa i w związku z tym odmówiono uwzględnienia wniosku Z. S. o usunięcie naruszenia prawa zawartego w tej uchwale. W. Dz. i Z. S. wnieśli skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na w/w uchwałę Rady Miejskiej, wnosząc o jej uchylenie. Rada Miasta w odpowiedzi na skargę wniosła o jej odrzucenie jako niedopuszczalnej. Powołując się na orzecznictwo sądów wskazano , że uchwała organów gminy dotycząca wezwania do usunięcia naruszenia ma charakter procesowy i nie reguluje spraw z zakresu administracji publicznej, podlegających zaskarżeniu na podstawie w/w przepisu prawa. W tej sytuacji podjęta uchwała warunkuje jedynie dopuszczalność skargi na uchwałę podjętą przez organ gminy – w tym wypadku uchwałę nr [...] z dnia 30 kwietnia 2014 r. w sprawie wygaśnięcia mandatu burmistrza. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j Dz. U z 2012 r., poz. 270 ze zm.), kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa; 4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4a. Zakres przedmiotowy zaskarżalności uchwał organów samorządu terytorialnego wyznacza zatem art. 3 § 2 pkt 6 p.p.s.a. Natomiast granice dopuszczalności skargi na uchwały organów gminy zostały określone w art. 101 ust. 1 ustawy z dnia 8 marca 1990 r. o samorządzie gminnym ( tj. Dz.U. z 2013 r. , poz. 594 ze zm.), który stanowi, że każdy, czyj interes prawny lub uprawnienie zostały naruszone uchwałą lub zarządzeniem podjętymi przez organy gminy w sprawie z zakresu administracji publicznej, może – po bezskutecznym wezwaniu do usunięcia naruszenia – zaskarżyć uchwałę do sądu administracyjnego. W niniejszej sprawie istotnym zagadnieniem wymagającym rozstrzygnięcia było to, czy zaskarżoną uchwałę z dnia 29 maja 2014r. można zaliczyć do form działania organów administracji publicznej objętych możliwością wniesienia skargi do sądu administracyjnego, w trybie przewidzianym w art. 101 ust. 1 ustawy o samorządzie gminnym. W uzasadnieniu postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 30 listopada 2000 r., sygn. akt I SA 794/00 ( publ. LEX 57172) zwrócono uwagę na to, że uchwała organów gminy dotycząca wezwania do usunięcia naruszenia ma charakter procesowy i nie reguluje spraw z zakresu administracji publicznej podlegających zaskarżeniu na podstawie art. 101 ust. 1 ustawy. Pogląd ten Sąd orzekający podziela. Przenosząc powyższe na grunt niniejszej sprawy należało stwierdzić, że zaskarżona uchwała, podjęta po wezwaniu do usunięcia naruszenia, warunkowała jedynie dopuszczalność skargi na uchwałę podjętą w sprawie stwierdzenia wygaśnięcia mandatu burmistrza, nie jest to jednak uchwała, o jakiej mowa w art. 3 § 2 pkt 5 p.p.s.a. W tej sytuacji Sąd odrzucił skargę na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd odrzuca skargę, jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.