III SA/Gd 591/21

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Janina Guść (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak Asesor WSA Justyna Dudek-Sienkiewicz Protokolant: Starszy asystent sędziego Konrad Milczanowski po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 14 lipca 2022 r. sprawy ze skargi K. C. na decyzję z dnia 15 kwietnia 2021 r. stanowiącą załącznik do uchwały Zarządu Województwa Pomorskiego nr 374/242/21 w przedmiocie zwrotu dofinansowania do projektu oddala skargę. K. C. wniosła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Zarządu Województwa Pomorskiego z dnia 15 kwietnia 2021 r. nr (załącznik do uchwały nr 374/242/2021 Zarządu Województwa Pomorskiego z dnia 15 kwietnia 2021 r.) w przedmiocie zwrotu dofinansowania do projektu współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Pomorskiego na lata 2014-2020. W sprawie zaistniały następujące okoliczności faktyczne i prawne: K. C. prowadząca działalność pod firmą J. K. C., zawarła w dniu 26 stycznia 2017 r. z Województwem Pomorskim umowę nr [...] o dofinansowanie projektu pn.: "PLUS dla wiedzy, kwalifikacji i doświadczenia" (zwanej dalej: "umową o dofinansowanie") w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Pomorskiego na lata 2014-2020, Osi Priorytetowej 6 Integracja, Działania 6.1 Aktywna integracja. Przedmiotem umowy była aktywizacja społeczna i zawodowa sześćdziesięciu osób zagrożonych ubóstwem i wykluczeniem społeczny i ich trwałe wejście na rynek pracy. Umowę zawarto na podstawie art. 52 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 (Dz.U. z 2020 r. poz. 818). W § 4 ust. 1 pkt 2 umowy o dofinansowanie skarżąca zobowiązała się do realizacji projektu w sposób zgodny z Regionalnym Programem Operacyjnym dla Województwa na lata 2014-2020, Szczegółowym Opisem Osi Priorytetowych programu oraz regulaminem konkursu, jak również Standardami Realizacji Wsparcia w zakresie Działania 6.1 "Aktywna Integracja" RPO WP 2014-2020, stanowiących załącznik nr 6 do umowy o dofinansowanie. W § 4 ust. 4 umowy wskazano, że w sprawach nieuregulowanych w umowie znajdują zastosowanie, zgodnie z art. 206 ust. 2 pkt 4a u.f.p., wytyczne horyzontalne, wydane na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy wdrożeniowej (udostępniane na stronie internetowej ministra właściwego ds. rozwoju regionalnego) oraz wytyczne programowe, wydane na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy wdrożeniowej (dostępne na stronie internetowej Programu: "www.rpo.pomorksie.eu"), w zakresie, w jakim dotyczą one beneficjenta i Projektu. Beneficjent oświadczył w treści umowy, że ze wskazanymi dokumentami się zapoznał w zakresie niezbędnym do realizacji projektu oraz przyjął do wiadomości i stosowania fakt, że treść tych wytycznych może ulegać zmianie w czasie realizacji projektu. W § 1 pkt 9 umowy wskazano, że przez wydatki kwalifikowalne należy rozumieć wydatki kwalifikowalne zgodnie z Wytycznymi dotyczącymi kwalifikowalności wydatków w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Pomorskiego na lata 2014-2020, stanowiącymi wytyczną programową, o której mowa w art. 7 ust. 1 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, przyjętymi uchwałą nr 628/54/15 Zarządu Województwa Pomorskiego z dnia 30 czerwca 2015 r. ze zmianami. W § 20 ust. 2 pkt 2 umowy wskazano, że w przypadku zamówień od kwoty powyżej 50 000 zł należy stosować zasadę konkurencyjności a w przypadku kwoty zamówienia od 20 000 zł do 50 000 zł tryb uproszczony – przeprowadzenie udokumentowanego rozeznania rynku. W § 20 ust. 8 umowy uzgodniono, że beneficjent ustala łączną liczbę usług, dostaw, czy też robót budowlanych, tego samego rodzaju oraz szacuje ją dla całego okresu realizacji Projektu, zmówienia udziela się w procedurze właściwej dla łącznej wartości zamówień tego samego rodzaju. Na podstawie powyższej umowy beneficjentowi - K. C., przyznane zostało dofinansowanie w łącznej kwocie 848.550,21 zł. Umowa została następnie zmieniona aneksem nr [...] z dnia 26 czerwca 2019 r. Przyznane dofinansowanie zostało przekazane beneficjentowi 15 lutego 2017 r. w kwocie 440.000,00 zł (w ramach transzy nr RPPM.06.01.02-22-0032/16-001-T01) oraz 18 lipca 2018 r. w kwocie 408.550,21 zł (w ramach transzy nr RPPM.06.01.02-22 -0032/16-O08-T02). Środki zostały przez beneficjenta wykazane i rozliczone we wnioskach o płatność o nr: RPPM.06.01.02-22-0032/16-003, RPPM.06.01.02-22-0032/16-004, RPPM.06.01. 02-22-0032/16-005, RPPM.06.01.02-22-0032/16-006 i RPPM.06.01.02-22-0032/16 -007, w ramach których rozliczono dofinansowanie przekazane beneficjentowi w ramach transzy nr RPPM.06.01.02-22-0032/16-001-TO1 oraz RPPM.06.01.02-22 -0032/16-008, w ramach którego rozliczono dofinansowanie przekazane beneficjentowi w ramach transzy nr RPPM.06.01.02-22-0032/16-008-T02. W okresie od dnia 19 do 23 listopada 2018 r. projekt poddany został przez Instytucję Zarządzającą Regionalnym Programem Operacyjnym Województwa Pomorskiego na lata 2014-2020, zwaną dalej w skrócie: "IZ", kontroli planowej na miejscu realizacji projektu. Zakresem kontroli objęte zostały m.in. wydatki wykazane przez beneficjenta we wnioskach o płatność. W toku czynności kontrolnych poddano ocenie obszary: prawidłowości rozliczeń finansowych, kwalifikowalności personelu i uczestników projektu oraz prawidłowości udzielenia zamówień, w tym stosowania zasady konkurencyjności oraz stosowania przepisów prawa unijnego, w ramach których stwierdzono naruszenia warunków i procedur realizacji projektu skutkujące obowiązkiem zwrotu środków dofinansowania. Zarząd Województwa Pomorskiego ustalił, że w projekcie zostały rozliczone wydatki stanowiące nieprawidłowość w rozumieniu art. 2 pkt 36 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiającego przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006. Decyzją Zarządu Województwa Pomorskiego z dnia 16 lipca 2020 r., przyjętą uchwałą nr 621/164/20 z dnia 16 lipca 2020 r., będąc beneficjentem projektu nr [...], skarżąca została zobowiązana do zwrotu środków stanowiących: 1. dofinansowanie w wysokości 180.133,67 zł, przyznanych na podstawie umowy nr [...] o dofinansowanie projektu pt.: "PLUS dla wiedzy, kwalifikacji i doświadczenia" współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa Pomorskiego na lata 2014 - 2020, zawartej w G. w dniu 26 stycznia 2017 r. wraz z odsetkami, w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od kwoty 180.133,67 zł od dnia 5 marca 2020 r., tj. od dnia dokonania przez stronę częściowej zapłaty kwoty nieprawidłowości wskazanej w wezwaniu do zapłaty z dnia 11 lutego 2020 r. nr [...] do dnia całkowitej zapłaty, 2. zaległe odsetki w wysokości 43.784,55 zł, stanowiące kwotę odsetek liczonych jak dla zaległości podatkowych za okres od dnia przekazania środków do dnia 5 marca 2020 r., tj. do dnia dokonania niepełnej spłaty należności wskazanej w wezwaniu do zapłaty z dnia 11 lutego 2020 r. Zasadnicze ustalenia faktyczne organu I instancji, skutkujące określeniem kwoty przypadającej do zwrotu, zostały oparte na wynikach kontroli szczegółowo przedstawionych w treści informacji pokontrolnej (następnie sprostowanej w zakresie oczywistych omyłek pisarskich oraz błędów rachunkowych). Zespół kontrolujący poddał ocenie szereg obszarów realizacji projektu, w ramach których stwierdzono naruszenia warunków i procedur realizacji projektu skutkujące obowiązkiem zwrotu środków dofinansowania. K. C. we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zwróciła się o jej ponowne rozpatrzenie, szczególnie prawidłowości kwalifikowalności uczestników projektu na podstawie składanych w ramach wyjaśnień oświadczeń. Wniosek nie zawierał innych zarzutów i nie został przez skarżącą uzasadniony. W wyniku rozpatrzenia wniosku beneficjenta - K. C. o ponowne rozpatrzenie sprawy zaskarżoną decyzją, Zarząd Województwa uchylił decyzję administracyjną Zarządu Województwa Pomorskiego z dnia 16 lipca 2020 r. (przyjętą uchwałą nr 621/164/20 Zarządu Województwa Pomorskiego z dnia 16 lipca 2020 r.) – pkt 1 decyzji oraz w pkt 2 decyzji zobowiązał K. C. do zwrotu środków stanowiących: 1) dofinansowanie w wysokości 180.133,67 zł, przyznanych na podstawie umowy nr [...] o dofinansowanie projektu pt.: "PLUS dla wiedzy, kwalifikacji i doświadczenia" współfinansowanego ze środków Europejskiego Funduszu Społecznego w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego dla Województwa Pomorskiego na lata 2014 - 2020, zawartej w G. w dniu 26 stycznia 2017 r. wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych liczonymi od kwoty 180.133,67 zł od dnia 29 lutego 2020 r., tj. od dnia następującego po dniu dokonania przez stronę częściowej zapłaty kwoty nieprawidłowości wskazanej w wezwaniu do zapłaty z dnia 11 lutego 2020 r.nr [...] do dnia całkowitej zapłaty oraz 2) zaległe odsetki w wysokości 43.784,55 zł, stanowiące kwotę odsetek liczonych jak dla zaległości podatkowych za okres od dnia przekazania środków, tj. od dnia 15 lutego 2017 r. do dnia 28 lutego 2020 r., tj. do dnia dokonania niepełnej spłaty należności wskazanej w wezwaniu do zapłaty z dnia 11 lutego 2020 r. W uzasadnieniu organ województwa wyjaśnił, że ocena obszaru prawidłowości rozliczeń finansowych skutkowała stwierdzeniem braku udokumentowania wydatków poniesionych na dojazdy dla uczestników. Poczynione w następstwie analizy przedstawionych przez beneficjenta dokumentów i wyjaśnień ustalenia zespołu kontrolującego zostały ponownie zweryfikowane. W ocenie organu odwoławczego, beneficjent nie przedstawił żadnych wymaganych zapisami wniosku lub regulaminu rekrutacji dokumentów warunkujących możliwość rozliczenia w ramach projektu kosztów dojazdu uczestników szkolenia. Dokumenty takie nie zostały również przedstawione organowi w toku postępowania drugiej instancji, wobec czego ustalenia te odzwierciedlają rzeczywisty stan faktyczny. Z tych samych względów potwierdzono zasadność ustaleń w przedmiocie zawyżenia rozliczenia wkładu rzeczowego w postaci sal na spotkania indywidualne uczestników projektu, związanego z udziałem osób nie będących uczestnikami, wydatków na poradnictwo psychologiczne, prawne i obywatelskie, a także doradztwo zawodowe i job-coatching. Organ stwierdził ponadto brak zgodności kwoty przekazanej do ZUS z kwotą należną wynikającą z list wypłat stypendium. W ramach obszaru kwalifikowalności personelu projektu na skutek ponownej weryfikacji materiałów dowodowych sprawy organ wykazał nieprawidłowości związane z zatrudnieniem na umowę zlecenie M. P., A. S. oraz K. R. Organ stwierdził, że strona nie wykazała, że fakt zatrudnienia do projektu na podstawie umowy zlecenia osoby zatrudnionej na podstawie stosunku pracy nie miał miejsca. Strona nie wykazała ponadto, że fakt dwukrotnego rozliczenia wydatków na poradnictwo prawne i psychologiczne w ramach projektu oraz zaangażowanie do realizacji projektu w zakresie udzielania porad prawnych niemającego minimalnych kwalifikacji K. R., nie miały miejsca. W ramach obszaru kwalifikowalności uczestników projektu ocena skutkowała stwierdzeniem braku kwalifikowalności wydatków dotyczących 8 osób, co jest niezgodne z treścią SzOOP RPO WP 2014-2020, wniosku o dofinansowanie projektu, Podrozdziału 6.2 Ocena kwalifikowalności pkt 3 lit. c, d, e oraz f i Podrozdziału 8.2 Kwalifikowalność uczestników projektu Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków oraz stanowi naruszenie § 4 Umowy o dofinansowanie. W trakcie kontroli ustalono bowiem: a) brak kwalifikowalności 4 osób, które zamieszkiwały poza obszarem objętym projektem oraz poza obszarami o ponadprzeciętnym zagrożeniu wykluczeniem społecznym; b) brak kwalifikowalności 2 osób, które nie uzyskały żadnego wsparcia merytorycznego w okresie udziału w projekcie; c) brak kwalifikowalności 3 osób, które w momencie przystąpienia do projektu nie spełniały warunków udziału w projekcie w zakresie statusu na rynku pracy (nie były osobami bezrobotnymi ani osobami biernymi zawodowo). W dniu 24 września 2019 r. beneficjent przedstawił oświadczenia dotyczące statusu na rynku pracy - według beneficjenta były to oświadczenia S. K., J. P. i E. S. Przedstawione oświadczenia nie zostały uznane za dowód w sprawie, ponieważ nie umożliwiają identyfikacji osób składających dane oświadczenie (brak imienia, nazwiska, adresu i numer PESEL/dowodu osobistego osoby je składającej); nie zawierają podpisu osoby składającej umożliwiającego przypisanie do konkretnej osoby (podpis zawiera jedynie nazwisko); nie zawierają dziennej daty przystąpienia do projektu, według której status na rynku pracy zostaje potwierdzony przez osobę (ogólne sformułowanie "w dniu przystąpienia do projektu" nie pozwala na identyfikację statusu na rynku pracy w konkretny dzień uznany przez beneficjenta za dzień przystąpienia do projektu); nie zostały potwierdzone dokumentami określonymi przez Beneficjenta w Regulaminie projektu oraz we wniosku o dofinansowanie. Zgodnie z treścią Regulaminu projektu: "Warunkiem zgłoszenia udziału w Projekcie jest złożenie Formularza rekrutacyjnego w Biurze Projektu osobiście, pocztą, e-mailem (skan) - oryginał Karty należy dostarczyć w terminie uzgodnionym z pracownikiem Biura Projektu. W przypadku osób korzystających ze świadczeń pomocy społecznej należy dostarczyć zaświadczenie z OPS lub innej instytucji o korzystaniu z pomocy społecznej, a w przypadku osób bezrobotnych zarejestrowanych w ewidencji urzędu pracy konieczne będzie dostarczenie zaświadczenia z PUP." W kwestii braku kwalifikowalności wydatków dotyczących wsparcia udzielonego 10 uczestnikom projektu w okresie przed przystąpieniem przez nich do udziału w projekcie, organ wskazał, że jest to niezgodne z treścią Rozdziału 6.2 Ocena kwalifikowalności pkt 3 lit. c, d, e oraz f i Rozdziału 8.2 pkt 1-3 Kwalifikowalność uczestników projektu Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków oraz stanowi naruszenie § 4 Umowy o dofinansowanie. W trakcie kontroli stwierdzono, że beneficjent ustalił następujące zasady rekrutacji uczestników i uczestniczek projektu w Regulaminie projektu: § 2 ust. 6: "Warunkiem zgłoszenia udziału w Projekcie jest złożenie Formularza rekrutacyjnego w Biurze Projektu osobiście, pocztą, e-mailem (skan) - oryginał Karty należy dostarczyć w terminie uzgodnionym z pracownikiem Biura Projektu. W przypadku osób korzystających ze świadczeń pomocy społecznej należy dostarczyć zaświadczenie z OPS lub innej instytucji o korzystaniu z pomocy społecznej, a w przypadku osób bezrobotnych zarejestrowanych w ewidencji urzędu pracy konieczne będzie dostarczenie zaświadczenia z PUP." § 3 ust. 2: "Procedura rekrutacyjna Uczestniczek Projektu obejmuje następujące etapy: a) Złożenie przez Kandydata Formularza Rekrutacyjnego, b) Rejestracja dokumentów zgłoszeniowych, c) Przeprowadzenie rozmów rekrutacyjnych - analiza predyspozycji zawodowych potencjalnych Uczestników Projektu, d) Analiza dokumentów zgłoszeniowych oraz dokumentów z rozmów rekrutacyjnych, e) Stworzenie listy rankingowej i rezerwowej". W § 3 ust. 10 wskazano, że "Akceptacja Regulaminu Projektu i podpisanie Deklaracji uczestnictwa oraz udział w pierwszej formie wsparcia oznaczać będzie przystąpienie do Projektu". Beneficjent i Partner, w okresie objętym kontrolą, nie dokonywali zamówień w trybie zasady konkurencyjności, mimo że zgodnie z zapisami umowy o dofinansowanie, zaplanowane w projekcie kategorie wydatków obligowały go do stosowania zasady konkurencyjności określonej w Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków oraz Wytycznych dotyczących udzielania zamówień. Wydatki stanowiące nieprawidłowość w tym zakresie i odpowiadająca im kwota kosztów pośrednich, które zostały rozliczone we wnioskach o płatność w okresie objętym kontrolą uznano za koszt niekwalifikowany projektu. Wnosząc o ponowną ocenę tej kwestii strona nie wskazała żadnych nowych dokumentów. W związku z nieprzedstawieniem odpowiednich dokumentów (również we wniosku o ponowną ocenę) organ podtrzymał też zapatrywanie w przedmiocie braku kwalifikowalności wydatków poniesionych na wsparcie w ramach aktywizacji zawodowej 12 uczestników projektu będących osobami bezrobotnymi z ustalonym I lub II profilem. W toku kontroli przyjęto jedynie wyjaśnienia dotyczące M. K. Przechodząc do obszaru prawidłowości udzielania zamówień, w tym stosowania zasady konkurencyjności oraz stosowania przepisów prawa unijnego organ wskazał, że w okresie objętym kontrolą beneficjent i partner nie dokonywali zamówień w trybie tej zasady, mimo że zgodnie z zapisami umowy o dofinansowanie, zaplanowane w projekcie kategorie wydatków obligowały go do stosowania zasady konkurencyjności określonej w Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków oraz Wytycznych dotyczących udzielania zamówień. Ocena obszaru skutkowała stwierdzeniem dokonania przez beneficjenta nieprawidłowego oszacowania wartości zamówienia na szkolenia realizowane w ramach projektu, co w konsekwencji skutkowało brakiem odpowiedniego upublicznienia zamówienia zgodnie z zasadą konkurencyjności. Na podstawie zapisów we wniosku o dofinansowanie, treści zapytań ofertowych oraz faktycznego sposobu świadczenia usług szkoleniowych na rzecz uczestników, IZ ustaliła konieczność łącznego oszacowania wartości zamówienia, a następnie wybrania trybu wyboru wykonawcy. Podczas ustalania wartości zamówienia publicznego należy wziąć pod uwagę konieczność łącznego spełnienia następujących przesłanek: - usługi, dostawy oraz roboty budowlane są tożsame rodzajowo lub funkcjonalnie, - możliwe jest udzielanie zamówienia publicznego w tym samym czasie, - możliwe jest wykonanie zamówienia publicznego przez jednego wykonawcę. Beneficjent natomiast dokonał nieuprawnionego podziału zamówienia, zaniżył jego wartość oraz nie dopełnił obowiązku zastosowania zasady konkurencyjności. W celu dokonania oceny prawidłowości postępowania beneficjenta organ I instancji przytoczył w treści uzasadnienia decyzji warunki i procedury, których beneficjent na podstawie umowy o dofinansowanie zobowiązał się przestrzegać wydatkując przyznane środki dofinansowania. Zgodnie z treścią § 20 pkt 8 Umowy o dofinansowanie, beneficjent odpowiada za szacowanie wartości zamówień w ramach projektu. Beneficjent przed udzieleniem zamówienia zobowiązany był więc oszacować zamówienia z należytą starannością. Podczas szacowania usług należy uwzględnić kryteria takie jak: podobieństwo przedmiotowe i funkcjonalne zamówienia (kryterium to powinno prowadzić do wyodrębnienia nie tylko zbliżonych przedmiotowo zamówień, ale także zamówień, które mimo braku przedmiotowego podobieństwa tworzą funkcjonalną całość), tożsamość czasowa zamówienia (możliwe udzielenie zamówienia w tym samym czasie, ewentualnie możliwość realizacji zamówienia w tym samym czasie) i możliwość wykonania zamówienia przez jednego wykonawcę. Przywołane postanowienia umowy stanowią odzwierciedlenie zapisów rozdziału 6.5 Zamówienia udzielane w ramach projektów pkt 10 Wytycznych Ministra Rozwoju w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach EFRR, EFS oraz FS wiatach 2014 -2020, które niezmiennie od dnia podpisania umowy o dofinansowanie nakładały na Beneficjenta obowiązek udzielania zamówień z zachowaniem procedur właściwych, dla szacunkowej wartości tych zamówień. Podstawą ustalenia tej wartości, zgodnie z zapisami ww. Wytycznych jest "całkowite szacunkowe wynagrodzenie wykonawcy netto, tj. bez podatku od towarów i usług (VAT), ustalone z należytą starannością, z uwzględnieniem ewentualnych zamówień, o których mowa w pkt 7 lit. g. Szacowanie jest dokumentowane w sposób zapewniający właściwą ścieżkę audytu (np. w zatwierdzonym wniosku o dofinansowanie projektu lub w notatce z szacowania). Zabronione jest zaniżanie wartości szacunkowej zamówienia lub jego podział skutkujący zaniżeniem jego wartości szacunkowej, przy czym ustalając wartość zamówienia należy wziąć pod uwagę konieczność łącznego spełnienia trzech przesłanek (tożsamości): a) usługi, dostawy oraz roboty budowlane są tożsame rodzajowo lub funkcjonalnie (tożsamość przedmiotowa), b) możliwe jest udzielenie zamówienia w tym samym czasie (tożsamość czasowa), c) możliwe jest wykonanie zamówienia przez jednego wykonawcę (tożsamość podmiotowa). W przypadku udzielania zamówienia w częściach (z określonych względów ekonomicznych, organizacyjnych, celowościowych) wartość zamówienia ustala się jako łączną wartość poszczególnych jego części. Zgodnie z treścią przypisu 18 na stronie 53 ww. wytycznych: "wskazane przesłanki należy interpretować zgodnie z wykładnią przepisów Pzp dotyczących szacowania wartości zamówienia". Obowiązek dokonania przez Zamawiającego należytego ustalenia szacunkowej wartości zamówienia został wyrażony w przepisach art. 32 - 35 ustawy z dnia 29 stycznia 2004 r. Prawo zamówień publicznych. Dokonując na użytek oceny prawidłowości udzielonych przez stronę zamówień wykładni wskazanych przepisów prawa organ w pierwszej kolejności odwołał się do stanowiska prezentowanego m.in. przez Urząd Zamówień Publicznych, według którego w jednym postępowaniu powinny być nabywane świadczenia tego samego lub podobnego rodzaju, tj. usługi, które spełniają te same lub podobne funkcje, które łączy przynależność do tej samej lub podobnej grupy tematycznej (element przedmiotowy) i gdy istnieje wykonawca zdolny samodzielnie wykonać całe zamówienie (element podmiotowy). Ponadto, aby zakup określonego rodzaju usług możliwy był po przeprowadzeniu jednego postępowania, obok ww. przesłanek konieczne jest spełnienie dodatkowego warunku istnienia związku funkcjonalnego i czasowego pomiędzy nabywanymi usługami szkoleniowymi lub edukacyjnymi (zob. https://www.uzp.gov.pl/baza-wiedzy/interpretacja przepisów). Ponadto w zakresie zasad ustalania wartości szacunkowej zamówienia w ramach projektów współfinansowanych ze środków UE ugruntowane jest stanowisko wyrażone, że mówiąc o "jednym zamówieniu" należy w istocie używać pojęcia "zamówienie tego samego rodzaju". Nie ulega przy tym wątpliwości, że dla ustalenia, czy w danym przypadku mamy do czynienia z jednym zamówieniem, czy też odrębnymi zamówieniami, konieczna jest analiza okoliczności konkretnego przypadku (...). O tożsamości usług zlecanych dla danego projektu a więc o tym, czy w ramach umów realizowane było jedno zamówienie, decyduje to czy zamówienie objęte umowami w ramach danej usługi, w danym projekcie, obejmowało świadczenia o takim samym lub podobnym przeznaczeniu, służące realizacji przyjętego celu, czy było możliwe lub konieczne do udzielenia w tym samym czasie oraz czy jednocześnie mogło być wykonane przez jednego wykonawcę na danym rynku. W tym świetle prawidłowe było ustalenie, że: 1) szkolenia objęte wnioskiem o dofinansowanie i poddane ocenie przez zespół kontrolujący szkolenia pełniły podobną funkcje społeczno - gospodarczą, tj. miały charakter szkoleń zawodowych, mających na celu podnoszenie lub wyposażenie uczestników projektu w kwalifikacje niezbędne do umożliwienia tym uczestnikom powrotu na rynek pracy, nie mając przy tym charakteru usługi terapeutycznej, ani doradczej, nie były również realizowane w formach szkolnych, w strukturach systemu oświaty, ani szkolnictwa wyższego, 2) były realizowane w celu aktywizacji społecznej i zawodowej grupy osób (uczestników projektu) rekrutowanych wedle jednolitych, zunifikowanych kryteriów rekrutacji określonych w treści sekcji "D" wniosku o dofinansowanie co w istocie uzasadnia twierdzenie, że cechują się istotnym podobieństwem przedmiotowym. Spełniona została również przesłanka łączności czasowej zamówienia (tj. istnienie świadomości udzielenia określonych zamówień oraz obiektywnej możliwości ustalenia ich przedmiotu) w przewidywanej perspektywie czasowej. Okoliczność, że we wniosku o dofinansowanie, którego okres realizacji był stronie znany (strona samodzielnie ten okres wskazała), podano w sposób precyzyjny przedmioty szkoleń planowanych do realizacji w ramach projektu wraz z szacowaną kwotą przemawia za uznaniem, że przesłanka ta została w sprawie spełniona w sposób niebudzący wątpliwości. Zgodnie z § 20 ust 2 pkt 2 lit. b umowy o dofinansowanie, w przypadku zamówień o wartości szacunkowej przekraczającej kwotę 50 000 zł netto beneficjent był zobowiązany do udzielenia zamówienia z zastosowaniem Zasady konkurencyjności. Przywołane postanowienie umowy odpowiada treścią Rozdziałowi 6.5.2 Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach EFRR, EFS oraz FS (których treść w przywoływanym zakresie nie uległa zmianie od początku realizacji projektu), pkt. 1 lit. a, który stanowi, że udzielenie zamówienia w ramach projektu przez beneficjenta następuje zgodnie z zasadą konkurencyjności w przypadku beneficjenta niebędącego zamawiającym w rozumieniu Pzp w przypadku zamówień przekraczających wartość 50 tys. PLN netto, tj. bez podatku |od towarów i usług (VAT). W świetle poczynionych przez zespół kontrolujący ustaleń oraz przywołanego stanowiska w prawidłowy sposób ustalono, że fakt wyrażenia we wniosku o dofinansowanie zamiaru udzielenia zamówienia na usługi szkolenia zawodowego, dla - jak wskazano - jednorodnej grupy uczestników projektu przeznaczając na ten cel - jak wynika ze szczegółowego budżetu projektu - łączną kwotę w wysokości 74.800 zł (w sytuacji gdy usługi szkoleniowe są objęte zerową stawką podatku od towarów i usług - tj. VAT), powodował po stronie beneficjenta obowiązek zastosowania przy udzielaniu ww. zamówienia procedur określonych zapisami rozdziału 6.5.2 Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków, tj. zasady konkurencyjności. Brak przeprowadzenia postępowania o udzielenie zamówienia na przeprowadzenie kursów w trybie zasady konkurencyjności skutkuje nałożeniem korekty finansowej w wysokości 100% wartości zamówienia z tytułu niedopełnienia obowiązku odpowiedniego ogłoszenia, na podstawie pkt 3 załącznika do Rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 29 stycznia 2016 r. w sprawie warunków obniżania wartości korekt finansowych oraz wydatków poniesionych nieprawidłowo związanych z udzielaniem zamówień (Dz.U. z 2018 r. poz. 971). Beneficjent w trakcie realizacji projektu zawarł umowy na przeprowadzenie szkoleń wraz z przeprowadzeniem egzaminów na łączną wartość 59.252,00 zł, bez przeprowadzenia procedury rozeznania rynku oraz bez przeprowadzenia procedury zasady konkurencyjności. Ponowna weryfikacja informacji wprowadzanych przez beneficjenta na dedykowanej zamówieniom projektowym stronie internetowej potwierdza okoliczność, że beneficjent nie zastosował się do obowiązku opublikowania ogłoszeń o zamówieniach na tej stronie internetowej. Zgodnie z art. 207 ust. 1 ustawy o finansach publicznych, w przypadku gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich są: 1) wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem, 2) wykorzystane z naruszeniem procedur, o których mowa w art. 184, 3) pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości - podlegają zwrotowi wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia ostatecznej decyzji, o której mowa w ust. 9, na wskazany w tej decyzji rachunek bankowy. Organ wskazał, że zgodnie z aktualnym stanowiskiem Naczelnego Sądu Administracyjnego procedury, jakich naruszenie może uzasadniać zastosowanie art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p. mogą wynikać nie tylko z aktu prawa powszechnie obowiązującego, ale także z łączącej strony umowy o dofinansowanie, w której zostaje określony uzgodniony sposób działania beneficjenta. Na podstawie § 4 ust. 1 pkt 2 umowy o dofinansowanie strona zobowiązała się do realizacji projektu w sposób zgodny z Regionalnym Programem Operacyjnym dla Województwa Pomorskiego na lata 2014-2020, Szczegółowym Opisem Osi Priorytetowych programu oraz regulaminem konkursu, jak również Standardami Realizacji Wsparcia w zakresie Działania 6.1 "Aktywna integracja" RPO WP 2014 - 2020, stanowiących załącznik nr 6 do umowy o dofinansowanie (które stanowiły jednocześnie załącznik nr 3 do regulaminu konkursu). Zgodnie z ust. 4, w sprawach nieuregulowanych treścią umowy Beneficjent zobowiązał się do stosowania: 1) wytycznych horyzontalnych wydanych na podstawie at. 5 ust. 1 ustawy wdrożeniowej (udostępnianych na stronie internetowej Ministra właściwego ds. rozwoju regionalnego; 2) wytycznych programowych wydanych na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy wdrożeniowej; w zakresie w jakim dotyczą one beneficjenta i projektu. Beneficjent oświadczył w treści umowy, że ze wskazanymi dokumentami zapoznał się w zakresie niezbędnym do realizacji projektu oraz przyjął do wiadomości i stosowania fakt, że treść tych wytycznych może ulegać zmianie w czasie realizacji projektu. Zgodnie z § 20 ust 2 pkt 2 lit. b umowy o dofinansowanie, w przypadku zamówień o wartości szacunkowej przekraczającej kwotę 50 000 zł netto beneficjent był zobowiązany do udzielenia zamówienia z zastosowaniem Zasady konkurencyjności. Przywołane postanowienie umowy odpowiada treścią Rozdziałowi 6.5.2 Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach EFRR, EFS oraz FS (których treść w przywoływanym zakresie nie uległa zmianie od początku realizacji projektu), pkt. 1 lit. a, który stanowi, że udzielenie zamówienia w ramach projektu przez beneficjenta następuje zgodnie z zasadą konkurencyjności w przypadku beneficjenta niebędącego zamawiającym w rozumieniu Pzp w przypadku zamówień przekraczających wartość 50 tys. PLN netto, tj. bez podatku od towarów i usług (VAT). W tym świetle postanowień umowy o dofinansowanie oraz zapisów Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014 - 2020 jak również Wytycznych dotyczących kwalifikowalności wydatków w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Pomorskiego na lata 2014-2020, które w niezmienionym kształcie obowiązują w dniu wydania niniejszej decyzji, organ stwierdził, że działanie Beneficjenta w zakresie: 1) nieudokumentowanych wydatków poniesionych na dojazdy dla uczestników; 2) zawyżonej wysokości wkładu rzeczowego w postaci sal na spotkania indywidualne uczestników projektu; 3) wydatków na poradnictwo psychologiczne, poradnictwo prawne i obywatelskie, doradztwo zawodowe oraz job-coaching bez dokumentów merytorycznych potwierdzających poniesione tych wydatków, 4) składek na ubezpieczenie społeczne uczestników projektu, skierowanych do odbywania odpłatnego stażu, odprowadzanych do ZUS w wysokości wyższej niż należna (wynikająca z list wypłat stypendium) 5) wydatków na wynagrodzenie zatrudnionego w ramach projektu pracownika Partnera wiodącego, zatrudnionego jednocześnie na umowę o pracę (poza realizacją kontrolowanego projektu) przez Partnera; 6) wydatków na wynagrodzenie osoby zatrudnionej przez partnera w ramach projektu na umowę cywilnoprawną będącej jednocześnie pracownikiem Partnera zatrudnionym na umowę o pracę; 7) wydatków, rozliczonych dwukrotnie na podstawie tych samych dokumentów księgowych (podwójne finansowanie); 8) wydatków obejmujących wynagrodzenie osób zaangażowanych do realizacji zadań merytorycznych w projekcie, nie posiadających minimalnych kwalifikacji i doświadczenia zawodowego, określonych samodzielnie przez Beneficjenta, 9) wydatków, w ramach których sfinansowano wsparcie projektowe dla 8 osób, które nie spełniały określonych w projekcie kryterium kwalifikowalności; 10) wydatków, w ramach których sfinansowano wsparcie 10 osób w okresie przed dniem przystąpienia do projektu; 11) wydatków, w ramach których sfinansowano wsparcie projektowe dla 12 uczestników projektu zakwalifikowanych do udzielenia I lub II profilu pomocy, 12) Wydatków, w ramach których sfinansowano kursy i szkolenia zawodowe dla uczestników projektu, zamówionych bez przeprowadzenia procedury właściwej z uwagi na ogólną wartość zamówienia, tj. zasady konkurencyjności stanowi naruszenie postanowień umowy o dofinansowanie, zapisów Wytycznych (horyzontalnych oraz programowych), co w konsekwencji zakwalifikować należy, jako wydatek poniesiony z naruszeniem procedur wydatkowania środków dofinansowania, o których mowa w przepisie art. 184 ust. 1 u.f.p. Ich naruszenie skutkuje zaistnieniem materialnoprawnej przesłanki z art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p., który stanowi podstawę prawną wydania niniejszej decyzji administracyjnej. Organ stwierdził, że, zgodnie z art. 2 pkt 36 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) Nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 "nieprawidłowość" oznacza każde naruszenie prawa unijnego lub prawa krajowego i dotyczącego stosowania prawa unijnego, wynikające z działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego zaangażowanego we wdrażanie EFSI, które ma lub może mieć szkodliwy wpływ na budżet Unii poprzez obciążenie budżetu Unii nieuzasadnionym wydatkiem. Obciążenie - w następstwie poniesienia i rozliczenia w ramach projektu - budżetu Unii wydatkami poniesionymi z naruszeniem przepisów art. 184 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2009 r. o finansach publicznych stanowi nieprawidłowość w rozumieniu przywołanego wyżej przepisu art. 2 pkt 36 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013. Wskazać bowiem należy, że okoliczność: 1) poniesienia i rozliczenia nieudokumentowanych wydatków na dojazdy dla uczestników projektów - uzasadnia twierdzenie o możliwości obciążenia budżetu projektu, a w konsekwencji budżetu Unii wydatkami nieponiesionymi lub poniesionymi w wysokości większej niż niezbędna dla prawidłowego udzielenia wsparcia uczestnikowi projektu; 2) rozliczenia zawyżonej wysokości wkładu rzeczowego w postaci sal na spotkania indywidualne uczestników projektu - uzasadnia twierdzenie o możliwości obciążenia budżetu projekt, a w konsekwencji budżetu Unii, kwotą dofinansowania przekraczającą kwotę dofinansowania, określoną procentowo w postanowieniach umowy o dofinansowanie (na maksymalnym poziomie 95%); 3) poniesienia i rozliczenia wydatków na poradnictwo psychologiczne, poradnictwo prawnej obywatelskie, doradztwo zawodowe oraz job-coaching bez dokumentów merytorycznych potwierdzających poniesione tych wydatków, uzasadnia twierdzenie o możliwości obciążenia budżetu projektu, a w konsekwencji budżetu Unii wydatkami poniesionymi bez rzeczowego wykonania usługi, albo w wysokości nieodpowiadającej zakresowi lub rozmiarowi wykonanej usługi albo poniesionymi w wysokości większej niż niezbędna dla prawidłowego udzielenia wsparcia uczestnikowi projektu; 4) opłacenia i rozliczenia ze środków dofinansowania składek na ubezpieczenie społeczne uczestników projektu, skierowanych do odbywania odpłatnego stażu, odprowadzanych do ZUS w wysokości wyższej niż należna (wynikająca z list wypłat stypendium) uzasadnia twierdzenie o możliwości obciążenia budżetu projektu, a w konsekwencji budżetu Unii wydatkami poniesionymi bez uzasadnienia, w wysokości wyższej niż niezbędna dla prawidłowej realizacji wsparcia; 5) poniesienia i rozliczenia wydatków na wynagrodzenie zatrudnionego w ramach projektu pracownika Partnera wiodącego, zatrudnionego jednocześnie na umowę o pracę (poza realizacją kontrolowanego projektu) przez Partnera, uzasadnia twierdzenie o możliwości obciążenia budżetu projektu, a w konsekwencji budżetu Unii wydatkami poniesionymi z jednej strony w sposób wprost zakazany przywołanymi w treści decyzji zapisami Wytycznych Horyzontalnych oraz Programowych jak w również - w dalszej kolejności - w wysokości wyższej niż niezbędna dla prawidłowej realizacji projektu, co wynika z faktu, że taka konstrukcja zatrudnienia personelu z jednej strony wyłączałaby możliwość poddania wysokości wynagrodzenia pracownika kontroli względem stawek wynagrodzenia obowiązujących u pracodawcy, z drugiej istnienie relacji funkcjonalnej partnerstwa projektowego uzasadnia przypuszczenie, że zatrudnienie takie następuje w warunkach preferencji nieosiągalnych dla osób potencjalnie zdolnych do wykonywania zadań w projekcie lecz nie związanych z żadnym z podmiotów - stron umowy o partnerstwie; 6) poniesienia i rozliczenia wydatków na wynagrodzenie osoby zatrudnionej przez partnera w ramach projektu na umowę cywilnoprawną, będącej jednocześnie pracownikiem Partnera zatrudnionym na umowę o pracę, uzasadnia twierdzenie o możliwości obciążenia budżetu projektu, a w konsekwencji budżetu Unii wydatkami poniesionymi z jednej strony w sposób wprost zakazany przywołanymi w treści decyzji zapisami Wytycznych Horyzontalnych oraz Programowych jak w również - w dalszej kolejności - w wysokości wyższej niż niezbędna dla prawidłowej realizacji projektu, co wynika z faktu że taka konstrukcja zatrudnienia personelu z jednej strony wyłączałaby możliwość poddania wysokości wynagrodzenia pracownika kontroli względem stawek wynagrodzenia obowiązujących u pracodawcy; 7) poniesienia i rozliczenia wydatków, rozliczonych dwukrotnie na podstawie tych samych dokumentów księgowych (podwójne finansowanie) skutkuje nieuzasadnionym obciążeniem budżetu projektu, a w konsekwencji budżetu Unii wydatkami uprzednio już rozliczonymi w ramach projektu 8) poniesienia i rozliczenia wydatków obejmujących wynagrodzenie osób zaangażowanych do realizacji zadań merytorycznych w projekcie, nie posiadających minimalnych kwalifikacji i doświadczenia zawodowego, określonych samodzielnie przez Beneficjenta, uzasadnia twierdzenie o możliwości obciążenia budżetu projektu, a w konsekwencji budżetu Unii wydatkami poniesionymi z jednej strony w sposób wprost zakazany przywołanymi w treści decyzji zapisami Wytycznych Horyzontalnych oraz Programowych jak w również - w dalszej kolejności - w wysokości wyższej niż niezbędna dla prawidłowej realizacji projektu, co wynika z faktu, że taka konstrukcja zatrudnienia personelu z jednej strony wyłączałaby możliwość poddania wysokości wynagrodzenia pracownika kontroli względem stawek wynagrodzenia obowiązujących u pracodawcy; 9) poniesienia i rozliczenia wydatków, w ramach których sfinansowano wsparcie projektowe dla 8 osób, które nie spełniały określonych w projekcie kryterium kwalifikowalności uzasadnia twierdzenie o możliwości obciążenia budżetu projektu, a w konsekwencji budżetu Unii wydatkami poniesionymi w sposób wprost zakazany przywołanymi w treści decyzji zapisami Wytycznych Horyzontalnych oraz Programowych jak w również umowy o dofinansowanie projektu, z uwagi na brak posiadania przez osobę, na rzecz której były ponoszone wydatki statusu uczestnika projektu (w sposób nieuzasadniony, biorąc pod uwagę zapisy Umowy o dofinansowanie określające przeznaczenie przyznanych środków dofinansowania); 10) poniesienia i rozliczenia wydatków, w ramach których sfinansowano wsparcie 10 osób w okresie przed dniem przystąpienia do projektu i uzasadnia twierdzenie o możliwości obciążenia budżetu projektu, a w konsekwencji budżetu Unii wydatkami poniesionymi w sposób wprost zakazany przywołanymi w treści decyzji zapisami Wytycznych Horyzontalnych oraz Programowych jak w również umowy o dofinansowanie projektu z uwagi na brak posiadania przez osobę na rzecz której były ponoszone wydatki statusu uczestnika projektu w chwili ponoszenia wydatku (w sposób nieuzasadniony, biorąc pod uwagę zapisy Umowy o dofinansowanie określające przeznaczenie przyznanych środków dofinansowania); 11) poniesienia i rozliczenia wydatków, w ramach których sfinansowano wsparcie projektowe dla 12 uczestników projektu zakwalifikowanych do udzielenia I lub II profilu pomocy, uzasadnia twierdzenie o możliwości obciążenia budżetu projektu, a w konsekwencji budżetu Unii wydatkami poniesionymi w sposób wprost zakazany przywołanymi w treści decyzji zapisami Wytycznych Horyzontalnych oraz Programowych, jak w również umowy o dofinansowanie projektu z uwagi na ukierunkowanie wsparcia finansowanego ze środków UE do osób o innym profilu społeczno-zawodowym, które mogłyby wymagać innych form wsparcia niż udzielone, o innej wartości niż poniesiona w ramach projektu; 12) poniesienia i rozliczenia wydatków, w ramach których sfinansowano kursy i szkolenia zawodowe dla uczestników projektu, zamówionych bez przeprowadzenia procedury właściwej z uwagi na ogólną wartość zamówienia, tj. z zastosowaniem "zasady konkurencyjności" uzasadnia twierdzenie, że kwoty wydatków na te szkolenia w sposób istotny odbiegają od stawek rynkowych, jakie mogłyby być uzyskane w przypadku zastosowania transparentnej i konkurencyjnej procedury udzielenia zamówienia; w toku kontroli Strona nie przedłożyła dokumentów dotyczących oszacowania wartości zamówienia, które dałyby obraz możliwych rynkowych kosztów tych szkoleń. W odniesieniu zaś do naruszenia wykazanego w pkt 12, związanego z wadliwie udzielanymi zamówieniami w ramach projektu, organ zauważył, że co do zasady przepis § 2 ust. 1 i 2 rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 29 stycznia 2016 r. w sprawie warunków obniżania wartości korekt finansowych oraz wydatków poniesionych nieprawidłowo związanych z udzielaniem zamówień stanowi, że: Wartość korekty finansowej związanej z nieprawidłowością indywidulaną stwierdzoną w danym zamówieniu jest równa wartości wydatków objętych współfinansowaniem UE poniesionych w ramach tego zamówienia. Wartość pomniejszenia związanego z nieprawidłowością indywidualną stwierdzoną w danym zamówieniu jest równa kwocie wydatków kwalifikowanych poniesionych w ramach tego zamówieni. Wprawdzie dalsze przepisy tego rozporządzenia przewidują możliwość oraz warunki pomniejszania wartości korekt finansowych związanych z nieprawidłowo udzielanymi zamówieniami, jednakże biorąc pod uwagę ustalony w sprawie stan faktyczny, a w szczególności brak prawidłowo dokonanego oszacowania wartości zamówienia, jak również brak jakiegokolwiek upublicznienia ogłoszeń o zamówieniu, brak dokumentów umożliwiających prześledzenie ścieżki audytu w zakresie procesu udzielenia zamówienia (poprzedzającego zawarcie umowy) nie było możliwości złagodzenia zastosowanej sankcji finansowej. W skardze na decyzję Zarządu Województwa Pomorskiego z dnia 15 kwietnia 2021 r. K. C. zarzuciła decyzji: 1) błąd w ustaleniach faktycznych polegający na przyjęciu, że 8 uczestników projektu nie spełniało warunków do udziału w projekcie w zakresie statusu na rynku pracy, podczas gdy osoby te w momencie przystępowania do projektu spełniały wymagany status, gdyż były osobami bezrobotnymi niezarejestrowanymi w urzędach pracy; 2) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy - art. 207 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 9 w zw. z art. 184 ust. 1 u.f.p., poprzez jego nieprawidłowe zastosowanie i błędne uznanie, że beneficjent wykorzystał środki przyznane w ramach dofinansowania z naruszeniem procedur, a w konsekwencji nałożenie na skarżącą obowiązku zwrotu uzyskanego dofinansowania, 3) naruszenie prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy - art. 2 pkt 36 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. ustanawiające wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (dalej zwane Rozporządzeniem 1303/2013) poprzez jego niezastosowanie i poprzestanie na wyłącznym ustaleniu, iż doszło do wydatkowania przez skarżącą środków z naruszeniem procedur, podczas gdy nie każda nieprawidłowość powoduje konieczność dochodzenia zwrotu dofinansowania, aby bowiem orzec o zwrocie środków niezbędne jest wykazanie dwóch przesłanek, a mianowicie: po pierwsze musi zaistnieć naruszenie procedur, a po drugie skutek, że ich naruszenie spowodowało lub mogło spowodować szkodę w budżecie ogólnym Unii Europejskiej, 4) naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy polegające na naruszeniu art. 8 i 107 § 3 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego poprzez nienależyte uzasadnienie zaskarżonej decyzji, co uniemożliwia realizację zasady pogłębienia zaufania obywateli do organów państwa oraz uniemożliwia dokonanie kontroli zaskarżonej decyzji, w szczególności brak uzasadnienia prawnego w zakresie stwierdzenia, czy i w jaki sposób wydatkowanie środków przez beneficjenta wpłynęło na możliwość chociażby potencjalnej szkody dla budżetu ogólnego Unii Europejskiej, 5) naruszenie przepisów postępowania, które miało wpływ na wynik sprawy polegające na naruszeniu art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a., poprzez nieuwzględnienie przez organ całokształtu okoliczności mogących mieć wpływ na treść zaskarżonej decyzji, zaniechanie dokonania wszechstronnej oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego oraz dokonanie dowolnych ustaleń w zakresie stanu faktycznego sprawy sprowadzających się do błędnego przyjęcia, iż beneficjent dokonał nieuprawnionego podziału zamówienia, zaniżył jego wartość oraz nie dopełnił obowiązku zastosowania zasady konkurencyjności, a tym samym zachodzi podstawa do wydania decyzji określającej kwotę dofinansowania podlegającego zwrotowi, przy jednoczesnym braku uzależnienia jego wysokości od wagi stwierdzonego naruszenia. Skarżąca wniosła o uchylenie zaskarżonej decyzji oraz o umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie przedmiotowej decyzji i przekazanie sprawy do ponownego rozpoznania. W uzasadnieniu skarżąca podkreśliła, że uczestnicy: S. K., J. P., E. S., R. I., Z. L., S. M., S. P. oraz E. S. mimo, że w chwili przystępowania do projektu byli osobami bezrobotnymi niezarejestrowanymi w urzędach pracy, dokonali nieprawidłowego wypełnienia formularzy rekrutacyjnych w tym zakresie. Organ nie przyjął w tym zakresie wyjaśnień beneficjenta i przedstawionych przez niego oświadczeń uczestników, co do których uznał, że nie mogą one stanowić dowodu w sprawie, gdyż nie umożliwiały identyfikacji osób je składających, podpis zawierał jedynie nazwisko, nie zawierały daty przystąpienia do projektu i nie zostały potwierdzone dokumentami określonymi w Regulaminie projektu oraz wniosku o dofinansowanie Nie sposób zgodzić się z zarzutem organu, że oświadczenia te nie mogą zostać uznane za dowód w sprawie z uwagi na brak wskazaniach w nich daty przystąpienia do projektu. Data przystąpienia do projektu wynika z dokumentacji zgłoszeniowej i brak jej wymienienia w oświadczeniu nie może stanowić o jego nieskuteczności, czy też braku waloru dowodowego, skoro ustalenie tej okoliczności je możliwe za pomocą innych środków dowodowych. Ponadto w przypadku R. I., Z. L., S. M., S. P. oraz E. S. organ błędnie ustalił, że osoby te były osobami bezrobotnymi z ustalonym I lub II profilem, podczas gdy jedynie S. P. i R. I. oznaczyli (omyłkowo) tę pozycję w formularzu rekrutacyjnym, co zostało wyjaśnione w ich oświadczeniach. W związku z zarzutem organu co do nieprzedstawienia odpowiednich dokumentów potwierdzających status na rynku pracy w dniu przystąpienia do udziału w projekcie skarżąca wskazała, że obowiązek przedstawienia stosownych zaświadczeń z OPS czy PUP dotyczył sytuacji, gdy uczestnik pobierał stosowne świadczenia z pomocy społecznej lub był zarejestrowany jako bezrobotny. Wskazane osoby tymczasem nie były zobowiązane do przedstawienia powyższych zaświadczeń z uwagi na fakt, że były to osoby bezrobotne, ale niezarejestrowane w urzędzie pracy. Nie można zatem czynić skarżącej zarzutu ponoszenia wydatków, które nie mogły zostać uznane za kwalifikowane zgodnie z postanowieniami Wytycznych. Tym samym nie sposób uznać, że swym działaniem naraziła ona budżet Unii Europejskiej na szkodę. IZ poprzestała tymczasem na wymienieniu naruszenia przez beneficjenta procedur określonych Umową i Wytycznymi, z pominięciem rozważań w zakresie stwierdzenia, czy i w jaki sposób wydatkowanie środków przez beneficjenta wpłynęło na możliwość chociażby potencjalnej szkody dla budżetu ogólnego Unii Europejskiej. Skarżąca stwierdziła, że grupa spornych uczestników projektu stanowiła prawidłowo dobrany krąg osób, dlatego nie sposób uznać, że wydatki poniesione przez beneficjenta na aktywizację zawodową tychże 8 osób były nieuzasadnione, gdyż w stosunku do nich z pewnością osiągnięto cel publiczny założony w Działaniu 6.1. Aktywna integracja w ramach Regionalnego Programu Operacyjnego Województwa Pomorskiego na lata 2014-2020, Osi priorytetowej 6 Integracja. Natomiast nawet gdyby uznać, że doszło do naruszenia procedur dotyczących potwierdzenia kwalifikowalności spornych 8 uczestników, to nie zachodzi druga przesłanka uzasadniająca żądanie zwrotu środków, gdyż ich naruszenie nie spowodowało szkody w budżecie UE. W odniesieniu do obszaru prawidłowości udzielania zamówień, w tym stosowania zasady konkurencyjności oraz stosowania przepisów prawa unijnego, skarżąca wskazała, że nie sposób zgodzić się ze stanowiskiem organu, iż dokonała ona nieuprawnionego podziału zamówienia, zaniżyła i jego wartość oraz nie dopełniła obowiązku zastosowania zasady konkurencyjności. Nie istniała bowiem konieczność łącznego oszacowania wartości zamówienia w zakresie usług szkoleniowych. W czasie realizacji projektu nie było możliwości przeprowadzenia powyższych szkoleń przez jednego wykonawcę, a tym samym nie została spełniona trzecia przesłanka tożsamości podmiotowej zamówienia. Jeżeli organ twierdzi inaczej, powinien był przedstawić na te okoliczność dowody, tymczasem organ poprzestał na twierdzeniu, że przeprowadzona w toku kontroli analiza dostępności badanych szkoleń u potencjalnych wykonawców potwierdziła, iż mogą być one wykonane przez jednego wykonawcę, co nie może budzić wątpliwości z uwagi na silnie rozwinięty rynek usług szkoleniowych. Skarżąca wskazała, że wydatki poniesione na przeprowadzenie szkoleń i egzaminów elektrycznych nie przewyższały znacząco stawek rynkowych, gdyż zastosowana stawka 700 zł/osobę wraz z egzaminem, była aktualną stawką rynkową na tego tupu szkolenia. Skarżąca stwierdziła, że poza projektem często szkolenia kosztują mniej, aniżeli realizowane w projekcie, jednakże wynika to z praktyki firm szkoleniowych, na którą beneficjent nie ma wpływu, a która to praktyka w istocie kształtuje inne ceny rynkowe dla szkoleń "projektowych" i inne ceny rynkowe dla szkoleń "poza projektowych", z wolnego rynku. Dodatkowo ceny ustalane są w oparciu o wiele czynników, jak termin realizacji, czy liczebność grupy, dlatego ostatecznie zaoferowana przez wykonawcę cena zawsze będzie różna od ceny jednostkowego szkolenia oferowanej w cenniku, co do którego to wykonawca decyduje, kiedy szkolenie się odbędzie, a nie ma narzuconego przez zamawiającego terminu oraz innych dodatkowych wymogów. Skarżąca poddała w wątpliwość twierdzenia organu, że np. w przypadku szkolenia Elektryk do 1 kV wraz z egzaminem w firmie prowadzącej tego typu szkolenia w ramach kontrolowanego projektu poza projektem kosztują 360 zł/osobę. Organ nie przedstawił żadnych dowodów mających te okoliczności potwierdzić, a zatem okoliczność ta - jako nieudowodniona - nie może stanowić podstaw ustaleń faktycznych w niniejszej sprawie. Skarżąca stwierdziła, że przeprowadzone przez B. Sp. z o.o. z siedzibą w S. szkolenie z zakresu opiekuna osób starszych przewidywało stawkę 100 zł/h, tj. niższą aniżeli wynikającą z Taryfikatora towarów i usług stanowiącego załącznik nr 6 do Regulaminu Konkursu, który dla szkoleń zawodowych przewidywał stawkę 150 zł/h. Przeprowadzone przez Firmę E. szkolenia z zakresu palacza pieców CO i kosztowały 650 zł/osobę, natomiast operatora wózków widłowych 925 zł/osobę, co również mieściło się w powyższej stawce godzinowej dla szkoleń zawodowych określonej j Taryfikatorem, gdyż szkolenia te trwały odpowiednio 21h (4 uczestników) i 67h (8 uczestników). Zrealizowane przez beneficjenta szkolenia były, zdaniem skarżącej, zgodne z ceną rynkową szkoleń "projektowych" stosowaną przez wszystkie firmy szkoleniowe oraz średnimi cenami określonymi w Taryfikatorze cen towarów i usług przewidzianym dla tego projektu. Skarżąca zakwestionowała twierdzenia organu, że beneficjent mógł uzyskać oferty i zlecić realizację wszystkich szkoleń jednemu podmiotowi. W przypadku przedmiotowych szkoleń nie zachodziła łączność podmiotowa, zatem beneficjent nie był zobowiązany do ich realizacji w ramach jednego zamówienia. Z uwagi na fakt, że poszczególne zamówienia nie przewyższały kwoty 50.000 zł beneficjent nie był zobowiązany do przeprowadzenia procedury wyboru wykonawców zgodnie z regułą konkurencyjności. Wystarczające w tym zakresie było przeprowadzenie rozeznania rynku, które wbrew twierdzeniom organu, skarżąca przeprowadziła poprzez umieszczenie na swojej stronie internetowej zapytania ofertowego dotyczącego przedmiotowych szkoleń, przy czym wbrew twierdzeniom organu, wskazana data publikacji zapytania nie była jedynie częścią nazwy (tj. częścią przycisku przenoszącego odwiedzającego stronę beneficjenta do ogłoszenia), a faktyczną datą jego publikacji. Skarżąca przedstawia w tym zakresie wydruk ze strony internetowej: "[...]" z poziomu administratora strony wskazując, że wynika z niego, że zapytanie ofertowe zostało umieszczone 31 stycznia 2017 r. Beneficjent rozesłał przedmiotowe zapytanie również do potencjalnych wykonawców, jednakże nie otrzymał odpowiedzi. Z uwagi na powyższe beneficjent, chcąc uniknąć podobnego wyniku, nie ponowił procedury oraz przystąpił do wyboru wykonawców. Skarżąca podkreśliła fakt, że uzyskane ceny szkoleń nie przekraczają wartości rynkowych i były zgodne z aktualnie obowiązującym Taryfikatorem. Powyższe potwierdza również fakt, że beneficjent odnotował oszczędności w budżecie projektu w tym zakresie, gdyż wydatkował ostatecznie kwotę 59.225 zł, podczas gdy na szkolenia przewidziano 74.800 zł. Skarżąca wskazała, że nie można czynić jej zarzutu, że zarówno termin, jak i obszar realizacji poszczególnych szkoleń wykraczał poza pierwotnie założony, skoro nie mogła ona przewidzieć, iż z uwagi na brak wystarczającej ilości uczestników projektu, konieczne będzie rozszerzenie jego obszaru i okresu realizacji. Rozszerzenie zakresu szkolenia elektrycznego o jedną jego podkategorię, tj. do 1 kV również nie stanowi istotnej zmiany zamówienia. Z kolei zmiana liczby uczestników szkoleń wynikała z decyzji samych uczestników i odpowiedzi na ich potrzeby. Skarżąca zarzuciła, że badając wystąpienie ewentualnej nieprawidłowości, należało badać nie fakt naruszeń natury formalnej, ale ich realny wpływ na naruszenie konkurencji na rynku i równego traktowania wykonawców. Skarżąca wskazała, że zgodnie z § 3 rozporządzenia z dnia 29 stycznia 2016 r. Ministra Rozwoju w sprawie warunków obniżania wartości korekt finansowych oraz wydatków poniesionych nieprawidłowo związanych z udzieleniem zamówień: 1. Wartość korekty finansowej lub pomniejszenia może zostać obniżona, jeżeli anulowanie całości współfinansowania UE lub całości wydatków kwalifikowalnych i poniesionych w ramach zamówienia jest niewspółmierne do charakteru i wagi nieprawidłowości indywidualnej. 2. Charakter i wagę nieprawidłowości indywidualnej ocenia się odrębnie dla każdego zamówienia, biorąc pod uwagę stopień naruszenia zasad uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców, przejrzystości i niedyskryminacji. W ocenie skarżącej, charakter jej działań przemawia za przyjęciem, że 100% wartość korekty jest niewspółmierna do wagi ewentualnych naruszeń. W odpowiedzi na skargę Zarząd Województwa Pomorskiego wniósł o oddalenie skargi podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. W piśmie procesowym z dnia 19 kwietnia 2022 r., w wykonaniu zobowiązania Sądu, Zarząd Województwa Pomorskiego ustosunkował się do zarzutów podniesionych w skardze. Odpowiadając na zarzut błędu w ustaleniach faktycznych polegający na uznaniu ośmiu wymienionych w skardze uczestników projektu za niespełniających warunków udziału w projekcie organ wskazał, że nie dostrzega podstaw do oparcia swych ustaleń faktycznych na przedstawionych w toku postępowania administracyjnego oraz załączonych do skargi oświadczeniach ośmiu uczestników projektu. Oświadczenia te zostały złożone z datą przypadającą na koniec maja 2021 r., tj. po upływie długiego okresu po zakończeniu kontroli, a dotyczą stanu faktycznego istniejącego w 2017 r. Oświadczeń tych nie złożono również w toku prowadzonego postępowania administracyjnego pomimo wielokrotnego powiadomienia o przysługującym stronie prawie do aktywnego udziału w postępowaniu, prawie składania dowodów i wypowiedzeniu się co do zgromadzonych dowodów (ostateczna decyzja administracyjna została w sprawie wydana w dniu 15 kwietnia 2021 r., tj. przeszło miesiąc przed dniem podpisania załączonych do akt oświadczeń). Organ wskazał, że zakres dokumentów, których złożenie warunkowało możliwość objęcia wsparciem, został określony przez beneficjenta w regulaminie rekrutacji. Oparcie procesu rekrutacji uczestników projektu o wskazany regulamin zostało przewidziane w treści wniosku o dofinansowanie stanowiącym, jako załącznik, integralną część umowy o dofinansowanie. Pomimo wezwania do uzupełnienia wadliwych dokumentów beneficjent przez cały okres prowadzenia kontroli, do dnia wydania ostatecznej informacji pokontrolnej prawidłowych dokumentów nie złożył. Zdaniem organu, zarzut naruszenia art. 207 ust. 1 pkt 2 oraz art. 184 ust. 1 u.f.p. jest niezasadny. Wobec prawidłowego ustalenia stanu faktycznego, z uwagi na brak zwrotu środków dofinansowania w następstwie doręczonego wezwania do zapłaty, organ na podstawie przywołanych przepisów prawa był zobowiązany do wydania decyzji administracyjnej określającej kwotę przypadającą do zwrotu, sposób dokonania zwrotu oraz datę, od której naliczane są odsetki liczone jak dla zaległości podatkowych. Odnośnie naruszenia art. 2 pkt 36 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r. (...) organ wyjaśnił, że w treści decyzji administracyjnej skutek finansowy dla budżetu Unii Europejskiej, jaki powodują stwierdzone naruszenia został szczegółowo opisany (w odniesieniu do każdego ze wskazanych naruszeń na stronach 95-100 decyzji stanowiącej załącznik do Uchwały 374/242/21 Zarządu Województwa Pomorskiego z dnia 15 kwietnia 2021 r.). Ustosunkowując się do naruszenia art. 8 i 107 § 3 k.p.a., organ wskazał, że w treści decyzji w sposób szczegółowo przedstawił stan faktyczny dotyczący nieprawidłowego wydatkowania środków dofinansowania. Każde naruszenie zostało opisane osobno, z wykazaniem w opisie warunków i procedur wydatkowania środków, które zostały naruszone. W treści uzasadnienia decyzji, a poprzednio w treści informacji pokontrolnej przedstawiono w układzie tabelarycznym kwoty środków wydatkowanych nieprawidłowo. W odniesieniu do zarzutu naruszenia art. 7, art. 77 oraz art. 80 k.p.a. organ podkreślił, że w treści uzasadnienia decyzji (strony od 76 do 86) przedstawiono szczegółowy opis przyczyn (odwołujący się do przepisów prawa, zapisów wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków (...), postanowień umowy o dofinansowanie oraz aktualnego orzecznictwa Naczelnego Sądu Administracyjnego), dla których szkolenia zrealizowane w ramach projektu należy kwalifikować jako jedno szkolenie. W uzasadnieniu poddano szczegółowej ocenie charakter szkoleń realizowanych w projekcie pod kątem występowania w sprawie przesłanki tożsamości przedmiotowej. Stan ten, z uwzględnieniem występowania przesłanki tożsamości podmiotowej został zweryfikowany również przez zespół kontrolujący na stronach internetowych wykonawców szkoleń realizowanych w ramach projektu. Na stronie internetowej E. znajduje się oferta realizacji wszystkich szkoleń realizowanych w ramach projektu. Od szkoleń kwalifikowanych przez beneficjenta jako "miękkie" dotyczące aspektów komunikacji i rozwoju osobistego, przez szkolenia dotyczące pielęgnacji i dbałości o wygląd, po szkolenia stricte zawodowe. Przeczy to twierdzeniu strony jakoby na rynku brakowało wykonawców zdolnych do wykonania wszystkich szkoleń w ramach projektu, albowiem jednym z nich jest wykonawca szkoleń zrealizowanych w projekcie. Co więcej strona jest również przedsiębiorcą świadczącym usługi szkoleniowe. W zakresie swych usług, na swojej stronie internetowej, również oferuje zakres szkoleń o charakterze komunikacyjnym oraz zawodowym wskazując je jedynie przykładowo. Wbrew twierdzeniu strony przesłanka tożsamości podmiotowej przy usługach szkoleniowych zachodzi w sposób oczywisty. Podobnie szeroki zakres szkoleń oferowany jest na stronie internetowej spółki B. Sp. z o.o. Okoliczność, że w odpowiedzi na zapytanie strony o możliwości wykonania szkoleń przez podmioty, do których Strona wystąpiła z zapytaniem uzyskano odpowiedzi negatywne nie należy uważać za dowód braku na rynku podmiotów zdolnych do zorganizowania całości szkoleń planowanych do udzielenia w projekcie. Odpowiedzi te wskazują jedynie, że w zadanym okresie wykonawcy Ci nie planowali organizować tych szkoleń, co świadczy jedynie o braku odpowiedniej skali zainteresowania po stronie popytowej rynku. Organ wskazał, że pozbawionym znaczenia dla ustalenia skutku finansowego wskazanego naruszenia jest okoliczność, że koszt jednego z kursów zrealizowanych w projekcie tj.: "Elektryk do 1 kV" jest niższy niż stawka określona w treści załącznika nr 6 do regulaminu konkursu. Jak bowiem wskazano w jego treści, określa on maksymalne stawki, jakie beneficjent jest uprawniony do rozliczenia w ramach projektu. Okoliczność, że rozliczany koszt szkolenia mieści się w ramach wskazanego taryfikatora nie zdejmuje z beneficjenta obowiązku udzielania zamówienia w procedurze właściwej dla prawidłowo oszacowanej wartości zamówienia. Wynikającym z postanowień umowy o dofinansowanie skutkiem naruszenia wskazanych procedur jest nałożenie korekty finansowej zgodnie z przywołanymi w decyzji administracyjnej przepisami rozporządzenia w sprawie warunków obniżania wartości korekt finansowych oraz wydatków poniesionych nieprawidłowo związanych z udzielaniem zamówień. W przepisach prawa, postanowieniach umowy lub Wytycznych, do których stosowania jest zobowiązany beneficjent oraz orzecznictwie brak jest podstaw do wywodzonego przez skarżącą twierdzenia, że rozliczenie kosztu w wysokości zgodnej z taryfikatorem (a poniesionego z naruszeniem warunków i procedur udzielania zamówień) automatycznie skutkuje brakiem negatywnego skutku dla budżetu ogólnego UE. W nawiązaniu do wezwania zobowiązującego do oświadczenia, z jakiego tytułu zobowiązanie do zwrotu dofinansowania zostało przez skarżącą uznane w związku ze spłatą kwoty 65.000 zł, skarżąca wskazała, że dokonując spłaty nie miała zamiaru uznać zobowiązania. Dokonała zwrotu kwoty 65.000 zł z uwagi na fakt, że złożyła prośbę o rozłożenie należności na raty a pracownik urzędu zasugerował, że aby wniosek został rozpatrzony pozytywnie, skarżąca powinna część kwoty spłacić. Skarżąca wskazała, że kwestionuje zaskarżoną decyzję i domaga się jej uchylenia. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2021 r., poz. 137), sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola sprawowana jest pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Natomiast zgodnie z art. 3 § 1 i 2 pkt. 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2022 r., poz. 1329), dalej powoływanej jako p.p.s.a., sądy administracyjne sprawują kontrolę działalności administracji publicznej i stosują środki określone w ustawie. Kontrola działalności administracji publicznej obejmuje, między innymi orzekanie w sprawach skarg na decyzje administracyjne. Przepis art. 145 § 1 p.p.s.a., stanowi, że uwzględnienie skargi następuje w przypadku: naruszenia prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia prawa dającego podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub innego naruszenia przepisów postępowania, jeśli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy (pkt 1), a także w przypadku stwierdzenia przyczyn powodujących nieważność kontrolowanego aktu (pkt 2) lub wydania tego aktu z naruszeniem prawa (pkt 3). Sąd uwzględniając skargę stwierdza nieważność decyzji lub postanowienia w całości lub części, jeżeli zachodzą przyczyny określone w art. 156 Kodeksu postępowania administracyjnego lub w innych przepisach (art. 145 § 1 pkt 2 p.p.s.a.). Tylko zatem stwierdzenie, że zaskarżona decyzja została wydana z naruszeniem prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, z naruszeniem prawa dającym podstawę do wznowienia postępowania administracyjnego lub z innym naruszeniem przepisów postępowania, jeżeli mogło mieć ono istotny wpływ na wynik sprawy, może skutkować uchyleniem przez sąd zaskarżonej decyzji. Stosownie do art. 134 § 1 p.p.s.a. sąd wydaje rozstrzygnięcie w granicach danej sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Przeprowadzone w oparciu o powyższe kryteria badanie zgodności z prawem zaskarżonej decyzji wykazało, że skarga nie zasługuje na uwzględnienie, organowi nie można bowiem zarzucić naruszenia prawa materialnego i prawa procesowego, które miało wpływ lub mogło mieć wpływ na wynik sprawy. W ocenie Sądu, organ prawidłowo zastosował w niniejszej sprawie zarówno przepisy prawa krajowego jak i prawa unijnego. Przedmiotem zaskarżenia jest decyzja Zarządu Województwa Pomorskiego, utrzymująca w mocy decyzję tego organu, w której określono skarżącej kwotę przypadającą do zwrotu wraz z odsetkami, w związku ze stwierdzonymi uchybieniami w wydatkowaniu środków uzyskanych w ramach zawartej umowy o dofinansowanie. Wskazać na wstępie należy, że skarżąca w odwołaniu zakwestionowała jedynie stanowisko organu w zakresie prawidłowości kwalifikowalności uczestników projektu, a powstałe zarzuty podniosła we wniesionej do sądu skardze. Sąd przyjął za podstawę wyroku ustalenia faktyczne dokonane w zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzję wydano na podstawie art. 207 ust. 1 ustawy o finansach publicznych. Przepis ten stanowi, że w przypadku, gdy środki przeznaczone na realizację programów finansowanych z udziałem środków europejskich zostały wykorzystane niezgodnie z przeznaczeniem lub wykorzystane z naruszeniem procedur bądź pobrane nienależnie lub w nadmiernej wysokości, podlegają zwrotowi przez beneficjenta wraz z odsetkami w wysokości określonej jak dla zaległości podatkowych, liczonymi od dnia przekazania środków, w terminie 14 dni od dnia doręczenia decyzji, o której mowa w ust. 9, na wskazany w tej decyzji rachunek bankowy, z zastrzeżeniem ust. 8 i 10. Zgodnie z art. 184 ust. 1 u.f.p. wydatki związane z realizacją programów i projektów finansowanych ze środków, o których mowa w art. 5 ust. 1 pkt 2 i 3, są dokonywane zgodnie z procedurami określonymi w umowie międzynarodowej lub innymi procedurami obowiązującymi przy ich wykorzystaniu. Skarżąca w § 4 pkt 4 zawartej umowy zobowiązała się do stosowania, przy realizacji projektu wskazanych w art. 206 ust. 2 pkt 4a u.f.p. wytycznych, tj. wytycznych horyzontalnych wydanych na podstawie art. 5 ust. 1 ustawy wdrożeniowej i wytycznych programowych wydanych na podstawie art. 7 ust. 1 ustawy wdrożeniowej, w zakresie w jakim dotyczą one beneficjenta i projektu. W § 4 ust. 7 umowy wskazano, że wytyczne te będą stosowane do oceny prawidłowości umów zawartych w ramach projektu. Przede wszystkim wskazać należy, że organ trafnie zarzucił skarżącej zasady konkurencyjności, o której mowa w podrozdziale 6.5.2 Wytycznych w zakresie kwalifikowalności wydatków w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020 (dalej jako: Wytyczne) - podrozdział 6.5 pkt 1 oraz podrozdział 6.5.2 pkt 1 lit. a przez niezastosowanie konkurencyjnego trybu wyboru wykonawcy, a w konsekwencji naruszenie art. 207 ust. 1 pkt 2 u.f.p. Zgodnie z art. 6.5.2 pkt 1 lit. a Wytycznych, udzielenie zamówienia w ramach projektu przez beneficjenta następuje zgodnie z zasadą konkurencyjności w przypadku beneficjenta niebędącego zamawiającym w rozumieniu ustawy Prawo zamówień publicznych, w przypadku zamówień przekraczających wartość 50 000 zł netto, tj. bez podatku od towarów i usług (VAT). Art. 6.5.2 pkt 11 Wytycznych stanowi, że w celu spełnienia zasady konkurencyjności należy: a) upublicznić zapytanie ofertowe zgodnie z warunkami, o których mowa w pkt 12 lub 13. Zgodnie z tymi unormowaniami upublicznienie zapytania ofertowego polega na jego umieszczeniu w bazie konkurencyjności (strona internetowa wskazana w komunikacie ministra właściwego do spraw rozwoju regionalnego, przeznaczona do umieszczania zapytań ofertowych), a w przypadku, gdy wnioskodawca rozpoczyna realizację projektu na własne ryzyko przed podpisaniem umowy o dofinansowanie projektu, upublicznia zapytanie ofertowe na stronie internetowej wskazanej przez instytucję ogłaszającą nabór wniosków o dofinansowanie projektu. Zgodnie z Wytycznymi Ministra Rozwoju w zakresie kwalifikowalności wydatków, w ramach Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego oraz Funduszu Spójności na lata 2014-2020 wydanymi na podstawie art. 5 ust. 5 pkt 2 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020 podrozdział 6.5 pkt 10 zabronione jest zaniżanie wartości szacunkowej zamówienia lub jego podział skutkujący zaniżeniem jego wartości szacunkowej, przy czym ustalając wartość zamówienia należy wziąć pod uwagę konieczność łącznego spełnienia trzech przesłanek (tożsamości) 18: a) usługi, dostawy oraz roboty budowlane są tożsame rodzajowo lub funkcjonalnie (tożsamość przedmiotowa), b) możliwe jest udzielenie zamówienia w tym samym czasie (tożsamość czasowa) 19, c) możliwe jest wykonanie zamówienia przez jednego wykonawcę (tożsamość podmiotowa). W przypadku udzielania zamówienia w częściach (z określonych względów ekonomicznych, organizacyjnych, celowościowych), wartość zamówienia ustala się jako łączną wartość poszczególnych jego części. Powyższe wymogi nie zostały przez skarżącą spełnione. Niewątpliwym jest, że skarżącą nie zastosowała tego trybu i nie upubliczniła zapytania ofertowego w bazie konkurencyjności. Skarżąca wskazywała, że nie było to konieczne, bowiem wartość poszczególnych zamówień nie przekraczała kwoty 50 000 zł. Łączna wartość usług szkoleniowych, których dotyczyły zawarte przez skarżącą umowy przekraczała tę kwotę i wynosiła ponad 70 000 zł. Za przekonywujące uznać należy stanowisko organu, że usługi te, jako usługi szkoleniowe, stanowiły usługi jednorodzajowe pod względem przedmiotowym, były to szkolenia zawodowe, pełniące taką samą funkcję społeczno-gospodarczą, biorąc pod uwagę szeroko rozwinięty, dzięki funduszom unijnym, rynek szkoleniowy w Polsce, przyjąć należało, że mogły być one zrealizowane przez jednego wykonawcę w zbliżonym okresie czasu. Organ prawidłowo stwierdził, że skarżąca dokonała niedozwolonego podziału zamówienia, omijając w ten sposób zasadę konkurencyjności. Skarżąca twierdziła, że żaden usługodawców nie był w stanie zrealizować wszystkich planowanych szkoleń. Okoliczność ta nie została przez nią wykazana. W sytuacji, gdy skarżąca skierowała swoje zapytania ofertowe do ograniczonej liczby kilku podmiotów, brak jest podstaw do stwierdzenia, że zlecenie przeprowadzenia szkoleń przez jednego usługodawcę nie było możliwe. Skarżąca dołączyła do skargi protokoły z przeprowadzonego rozeznania rynku, wskazując na wysłanie ofert do min. 3 potencjalnych wykonawców oraz udostepnienie zapytania na stronie internetowej skarżącej, protokoły te dotyczą jednak zamówień poniżej 50 000 zł. Jak słusznie wskazał organ, na terenie kraju działa wiele firm zajmujących się prowadzeniem szkoleń, niewątpliwym jest, że skarżąca nie sprawdzała możliwości realizacji szkoleń u większości tych podmiotów. Skarżąca nie wykazała więc podmiotowego braku możliwości łącznej realizacji przedmiotowo tożsamych usług. Skarżąca mogłaby twierdzić, że nie było wykonawcy wszystkich planowanych szkoleń gdyby zamieściła swoją ofertę w bazie konkurencyjności, dostępnej dla wszystkich zainteresowanych podmiotów. Dopiero w sytuacji gdyby na takie ogłoszenie uzyskała jedynie oferty cząstkowe, mogłaby dokonać podziału zamówienia ze względu na brak podmiotów zainteresowanych realizacją wszystkich szkoleń. Nie spełnia wymogu udowodnienia braku podmiotów realizujących wszystkie szkolenia oraz skierowanie pism do kilku podmiotów z zapytaniem o szkolenia. Okoliczność zamieszczenia oferty na stronie internetowej skarżącej w dniu 31 stycznia 2017 r. nie stanowi o spełnieniu obowiązku zachowania zasady konkurencyjności, nadto wskazać należy, że skarżąca zamieściła 2 zapytania ofertowe, zamówienie podzielone zostało zatem na oferty nie przekraczające 50 000 zł, co potwierdza zarówno treść protokołów jak i wydruk ze strony internetowej skarżącej. Wskazać należy, że zgodnie z rozdziałem 6.5 pkt 7 lit. a możliwe jest niestosowanie procedur określonych w sekcjach 6.5.1 i 6.5.2 przy udzielaniu zamówień m.in. w sytuacji, gdy w wyniku prawidłowego zastosowania zasady konkurencyjności określonej w sekcji 6.5.2 nie wpłynęła żadna oferta lub wpłynęły tylko oferty podlegające odrzuceniu, albo wszyscy wykonawcy zostali wykluczeni z postępowania lub nie spełnili warunków udziału w postępowaniu. Skarżąca mogła zatem zgodnie z prawem dokonać podziału zamówienia na oferty cząstkowe, gdyby nie było podmiotów, które zrealizować mogły wszystkie szkolenia. Okoliczność ta winna zostać przez skarżącą, w realiach niniejszej sprawy (dotyczącej usług, których wykonanie nie ogranicza się o jednego lub kilku podmiotów w kraju), wykazana wyczerpaniem trybu przewidzianego w rozdziale 6.5 pkt 7 lit. a. Tryb ten nie został przez skarżącą zastosowany. Sąd rozważył, że samo naruszenie procedur obowiązujących przy wykorzystaniu środków pochodzących z budżetu UE nie oznacza automatycznie obowiązku stosowania korekt i zwrotu środków unijnych. Konieczna jest bowiem ocena skutków tego naruszenia w kontekście uregulowań określonych rozporządzeniu nr 1303/2013 z dnia 17 grudnia 2013 r., ustanawiającego wspólne przepisy dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności, Europejskiego Funduszu Rolnego na rzecz Rozwoju Obszarów Wiejskich oraz Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz ustanawiające przepisy ogólne dotyczące Europejskiego Funduszu Rozwoju Regionalnego, Europejskiego Funduszu Społecznego, Funduszu Spójności i Europejskiego Funduszu Morskiego i Rybackiego oraz uchylające rozporządzenie Rady (WE) nr 1083/2006 (Dz. Urz. UE L 347 z 20.12.2013, powoływanego dalej jako rozporządzenie nr 1303/2013. Środki unijne podlegają zatem zwrotowi wówczas, gdy wykorzystano je z naruszeniem procedur, które to naruszenie stanowi "nieprawidłowość" w rozumieniu art. 2 pkt 36 ww. rozporządzenia – co oznacza każde naruszenie prawa unijnego lub prawa krajowego dotyczącego stosowania prawa unijnego, wynikające z działania lub zaniechania podmiotu gospodarczego zaangażowanego we wdrażanie EFSI, które ma lub może mieć szkodliwy wpływ na budżet Unii poprzez obciążenie budżetu Unii nieuzasadnionym wydatkiem. Wymieniona "nieprawidłowość" ma miejsce zarówno w sytuacji, gdy wskutek naruszenia procedur doszło do powstania szkody, jak i w sytuacji, gdy mogłoby dojść do jej powstania w budżecie ogólnym UE. Możliwość powstania szkody należy rozumieć jako możliwość uszczuplenia środków unijnych. Dla uznania zatem, że doszło do powstania "nieprawidłowości" w rozumieniu art. 2 pkt 36 rozporządzenia nr 1303/2013 wystarczy ustalenie, że wskutek naruszenia procedur obowiązujących przy wydatkowaniu środków unijnych powstała hipotetyczna możliwość powstania szkody w budżecie ogólnym UE. Celem korekt finansowych jest spowodowanie sytuacji, w której wszystkie wydatki deklarowane do finansowania ze środków unijnych będą wydatkowane zgodne z prawem i odpowiednimi zasadami i przepisami krajowymi oraz unijnymi. Korekta finansowa jest zatem kwotą nienależnie wypłaconą ze środków budżetu UE. Wysokość korekty finansowej jest determinowana wysokością szkody poniesionej przez fundusz w związku z nieprawidłowością, w tym także szkody potencjalnej. Szkodą w interesach finansowych Unii Europejskiej jest finansowanie z funduszy unijnych nieuzasadnionego wydatku, a nieuzasadniony wydatek to taki, który poniesiony został z naruszeniem podstawowych zasad prawa unijnego lub krajowego; wystarczy stwierdzenie możliwości wystąpienia "potencjalnej" szkody w budżecie Unii Europejskiej. Stwierdzenie wystąpienia szkody "rzeczywistej" nie ma podstawowego znaczenia (por. wyrok NSA z dnia 10 września 2015 r., sygn. akt II GSK 175/15). Naruszenie procedury to realizowanie projektu niezgodnie z zasadami określonymi w umowie o dofinansowanie oraz wytycznymi będącymi dokumentami regulującymi procedury wydatkowania środków europejskich (por. wyrok NSA z 28 maja 2020 r. sygn. akt I GSK 1820/19, wyrok NSA z 16 stycznia 2020 r. sygn. akt I GSK 1607/18, wyrok NSA z 14 listopada 2019 r. sygn. akt I GSK 1452/18, wyrok NSA z 17 października 2019 r. sygn. akt I GSK 1384/18). Stanowisko organu, że skarżącą dopuściła się nieprawidłowości w rozumieniu art. 2 pkt 36 rozporządzenia nr 1303/2013 poprzez brak zastosowania zasady konkurencyjności jest prawidłowe. Organ zasadnie stwierdził, że brak zachowania zasady konkurencyjności skutkował nałożeniem korekty finansowej w wysokości 100 % wartości zamówienia. Skarżąca nie zastosowała obowiązującej zasady konkurencyjności przy zawieraniu mów z kontrahentami. Niewątpliwe charakter tego naruszenia i jego waga są znaczne. W przypadku zaniechania trybu konkurencyjności dochodzi do pominięcia szeregu oferentów, co może skutkować szkodą budżetu unijnego, polegającą na zawarciu umów przewidujących zawyżone ceny usług. Działanie skarżącej godziło w zasady uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców, przejrzystości, niedyskryminacji i proporcjonalności - umożliwiającej wydajne i skuteczne zarządzanie zasobami oraz zapewnienie dostępu do zamówień wszystkim podmiotom, będącym w stanie je zrealizować za najkorzystniejszą cenę. Możliwość powstania szkody w budżecie UE w przypadku naruszenia zasady konkurencyjności, jest oczywista. Okoliczność, że strona nie dokonała prawidłowego upublicznienia oferty, prowadziła do ryzyka pominięcia oferty najlepszej, która na skutek działań strony nie mogła zostać zgłoszona. Okoliczność, że zawarte umowy nie przekraczały maksymalnych stawek zawartych w Taryfikatorze nie może mieć znaczenia dla odmiennej oceny w tym zakresie. Zawarcie umowy przewidujących wstawki wyższe stanowiłoby odrębne naruszenie warunków zawartej umowy. Natomiast beneficjent miał obowiązek przeprowadzić postępowanie z zachowaniem zasady konkurencyjności, która pozwala na wybór najkorzystniejszych ofert. Oferty te musiały pozostawać w granicach stawek maksymalnych, jednak wysokość cen usług mogła być od stawek maksymalnych znacznie niższa. Z uwagi na charakter stwierdzonej nieprawidłowości, związanej z naruszeniem zasady konkurencji przy udzielaniu zamówienia finansowanego ze środków unijnych, precyzyjne określenie skutków finansowych tego naruszenia nie jest możliwe. Zgodnie z art. 24 ust. 7 ustawy z dnia 11 lipca 2014 r. o zasadach realizacji programów w zakresie polityki spójności finansowanych w perspektywie finansowej 2014-2020, korekty finansowej w tym przypadku dokonuje się z uwzględnieniem przepisów wydanych na podstawie ust. 13, zgodnie z art. 143 ust. 2 rozporządzenia ogólnego. Przepisami wydanymi na podstawie ust. 13 art. 24 ustawy wdrożeniowej są przepisy rozporządzenia Ministra Rozwoju z dnia 29 stycznia 2016 r. w sprawie warunków obniżania wartości korekt finansowych oraz wydatków poniesionych nieprawidłowo związanych z udzielaniem zamówień (Dz.U. z 2018 r. poz. 971). Zgodnie § 2 tego rozporządzenia, wartość korekty finansowej związanej z nieprawidłowością indywidulaną stwierdzoną w danym zamówieniu jest równa wartości wydatków objętych współfinansowaniem UE poniesionych w ramach tego zamówienia; wartość pomniejszenia związanego z nieprawidłowością indywidualną stwierdzoną w danym zamówieniu jest równa kwocie wydatków kwalifikowalnych poniesionych w ramach tego zamówienia. Załącznik do rozporządzenia przewiduje w lp. 2, że sztuczny podział zamówienia i niedopełnienie w jego wyniku obowiązku upublicznienia zapytania ofertowego zgodnie z warunkami wynikającymi z umowy o dofinansowanie projektu albo decyzji o dofinansowaniu projektu, przewidziana została korekta finansowa w wysokości 100%, z możliwością jej obniżenia do 25%. Zgodnie z § 3 cytowanego rozporządzenia wartość korekty finansowej lub pomniejszenia może zostać obniżona, jeżeli anulowanie całości współfinansowania UE lub całości wydatków kwalifikowalnych poniesionych w ramach zamówienia jest niewspółmierne do charakteru i wagi nieprawidłowości indywidualnej; charakter i wagę nieprawidłowości indywidualnej ocenia się odrębnie dla każdego zamówienia, biorąc pod uwagę stopień naruszenia zasad uczciwej konkurencji, równego traktowania wykonawców, przejrzystości i niedyskryminacji. W niniejszej sprawie skarżąca nie wykazała istnienia okoliczności uzasadniających odstąpienie od zastosowania podstawowej wysokości korekty finansowej (100%). Przestrzeganie zasad przejrzystości, jawności i uczciwej konkurencji mają zasadnicze znaczenie przy realizacji projektów dofinansowanych z UE, zaś ich nieprzestrzeganie pociąga za sobą konieczność zastosowania korekt finansowych. Stwierdzona w sprawie nieprawidłowość polegająca na niedozwolonym podziale zamówienia i niezastosowaniu zasady konkurencyjności miała charakter naruszenia godzącego w podstawowe zasady rządzące wydatkowaniem środków unijnych i zasadnie organ nie dokonał miarkowania korekty. Skarżąca przy realizacji umowy dopuściła się także szeregu innych nieprawidłowości, szczegółowo opisanych w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Skarżąca kwestionowała dopuszczenie się nieprawidłowości związanych z kwalifikowalnością części uczestników programu. Wnioski kilku wskazanych przez organ uczestników zostały wypełnione w sposób świadczący o tym, że nie spełniają oni warunków udziału w szkoleniach. Niewątpliwym jest, że obowiązkiem skarżącej była weryfikacja poprawności formalnej złożonych wniosków i merytoryczna kontrola na podstawie treści wniosków, czy wnioskodawcy spełniają warunki do zakwalifikowania na szkolenia. Skarżąca mimo wskazanych we wnioskach informacji uniemożliwiających zakwalifikowanie na szkolenie, zakwalifikowała wnioskodawców do programu szkoleń. Organ zasadnie uznał, że skarżąca nie wykonała prawidłowo obowiązków wynikających z zawartej umowy i regulaminu. Podnoszone przez skarżącą okoliczności, że wnioskodawcy błędnie wypełnili formularze nie mogły mieć znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, skarżąca przedstawiła prawidłowo sporządzone w tym zakresie dokumenty dopiero w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Zakres dokumentów, których złożenie warunkowało możliwość objęcia wsparciem został określony przez beneficjenta w regulaminie rekrutacji. Oparcie procesu rekrutacji uczestników projektu o wskazany regulamin zostało przewidziane w treści wniosku o dofinansowanie stanowiącym, jako załącznik, integralną część umowy o dofinansowanie. Pomimo wezwania do uzupełnienia wadliwych dokumentów skarżąca takich prawidłowych dokumentów nie złożyła. Wskazać także należy, że co zasady kontrola prawidłowości realizacji programu opiera się na gromadzonych przez beneficjenta dokumentach, do dokumentów tych należą m.in. dokumenty stanowiące podstawę weryfikacji uczestników programu oraz dokumenty potwierdzające przeprowadzenie ich weryfikacji przez beneficjenta. Postępowanie kontrolne dotyczące prawidłowości wykorzystania funduszy unijnych jest postępowaniem szczególnym. Beneficjent korzystający z takich funduszy ma obowiązek z należytą starannością gromadzić dokumentację potwierdzającą prawidłową realizację zawartej umowy. Skarżąca niewątpliwe zaniechała realizacji tego obowiązku. Skarżąca zakwalifikowała do paragramu osoby, które nie spełniały, zgodnie z treścią złożonych wniosków podstawowych warunków kwalifikacyjnych. Nie spełniła ona zarówno obowiązku starannej kontroli składnych dokumentów, jak i obowiązku prawidłowej kwalifikacji uczestników programu. Skarżąca wskazała, że nie można czynić jej zarzutu, że zarówno termin, jak i obszar realizacji poszczególnych szkoleń wykraczał poza pierwotnie założony, skoro nie mogła ona przewidzieć, iż z uwagi na brak wystarczającej ilości uczestników projektu, konieczne będzie rozszerzenie jego obszaru i okresu realizacji, nadto rozszerzenie zakresu szkolenia elektrycznego o jedną jego podkategorię, tj. do 1 kV, również nie stanowi istotnej zmiany zamówienia. Stanowisko skarżącej nie jest uzasadnione. Zmiana warunków umowy winna znaleźć odzwierciedlenie w treści zawartego przez strony aneksu do umowy i nie mogła nastąpić przez jednostronną zmianę tych warunków przez beneficjenta pomocy. Organ prawidłowo uznał za niekwalifikowalne wydatki poniesione na koszty dojazdu uczestników szkoleń, które nie zostały udokumentowane. Stwierdził, że niekwalifikowalne są koszty związane z wkładem rzeczowym w postaci sal na spotkania uczestników projektu w zakresie dotyczącym osób, które nie były uczestnikami projektu, uznał za niekwalifikowalne wydatki, które nie zostały udokumentowane, a poniesione na poradnictwo w stosunku do osób, co do których stwierdzono brak ich kwalifikowalności jako uczestników projektu, zakwestionował niezasadnie przekazaną do ZUS zawyżoną w stosunku do należnej kwotę, uznał za niekwalifikowalne 25% koszty pośrednie, należne od wskazanych wyżej niekwalifikowalnych wydatków, uznał za niekwalifikowalne wydatki na wynagrodzenia osób zatrudnionych niezgodnie z warunkami wynikającymi z Wytycznymi w zakresie kwalifikowalności wydatków – pkt 14 Podrozdziału 6.16 oraz pkt 2 Podrozdziału 6.16, Sekcji 6.16.2 (zatrudnienie na umowę zlecenia pracownika partnera oraz pracownika zatrudnionego u siebie na umowę o pracę), zakwestionował wydatki zaksięgowane podwójnie na podstawie tego samego dokumentu księgowego, uznał za niekwalifikowalne wydatki na wynagrodzenie personelu nieposiadającego kwalifikacji i doświadczenia wymaganego przez beneficjenta określonego we wniosku o dofinansowanie oraz przepisach prawa krajowego, uznał za niekwalifikowalne wydatki związane z udziałem w projekcie 4 osób, które zamieszkiwały poza obszarem objętym projektem oraz poza obszarem o ponadprzeciętnym zagrożeniem wykluczeniem społecznym (na obszarze Gminy wiejskiej M.), uznał za niekwalifikowalne wydatki związane z udziałem w projekcie 3 osób, które nie spełniały warunków udziału w Projekcie, nie były bowiem osobami bezrobotnymi ani biernymi zawodowo, co wskazały w Formularzu zgłoszeniowym od projektu, uznał za niekwalifikowalne wydatki związane z udziałem w projekcie 2 osób, które nie uzyskały merytorycznego wsparcia w okresie udziału w projekcie, uznał za niekwalifikowalne wydatki poniesione przed przystąpieniem przez uczestników projektu do udziału w projekcie. Powyższe uchybienia mieszczą się w pojęciu "nieprawidłowości" w rozumieniu art. 2 pkt 36 rozporządzenia nr 1303/2013 i w konsekwencji musiały skutkować nałożeniem określonych w zaskarżonej decyzji sankcji finansowych. Działanie strony skarżącej stanowiące opisane wyżej naruszenie procedur spowodowało bowiem ryzyko wystąpienia szkody w budżecie UE. Sąd stwierdził, że w sprawie brak było podstaw do domagania się dokumentacji dotyczącej korzystania ze świadczeń z pomocy społecznej. Uczestnicy programu nie wskazywali bowiem, że korzystają ze świadczeń pomocy społecznej, a tylko w takim przypadku powstawał obowiązek złożenia dokumentacji obrazującej zakres tej pomocy. Stanowisko organu nie miało jednak wpływu na wynik sprawy. Koszty uczestników programu nie zostały bowiem uznane za niekwalifikowalne i podlegające zwrotowi jedynie na tej podstawie. Sąd uznał za niezasadne podniesione w skardze zarzuty naruszenia przepisów prawa procesowego. Organ, zgodnie z art. 7 i art. 77 § 1 k.p.a. podjął wystarczające kroki do wyjaśnienia sprawy, zebrał i rozpatrzył w wyczerpujący sposób materiał dowodowy, a następnie dokonał jego właściwej oceny (art. 80 k.p.a.). W świetle zgromadzonego materiału dowodowego nie było podstaw do uznania zasadności zarzutów skargi dotyczących naruszenia art. 7, art. 77 i art. 80 k.p.a. Uzasadnienie decyzji odpowiada wymogom wynikającym z art. 107 § 3 k.p.a. W ponownie wydanej decyzji organ ustosunkował się do zarzutów odwołania. Za niezasadne sąd uznał także zarzuty naruszenia prawa materialnego - przepisów ustawy o finansach publicznych oraz rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013. Organ dokonał prawidłowej wykładni i prawidłowo zastosował unormowania art. 207 ust. 1 pkt 2 oraz ust. 9 w zw. z art. 184 ust. 1 u.f.p. oraz art. 2 pkt 36 Rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (UE) nr 1303/2013. Biorąc pod uwagę powyższe, Sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a, oddalił skargę jako niezasadną.