III SA/Gd 632/15

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Orłowska (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Felicja Kajut Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak Protokolant Starszy sekretarz sądowy Wioleta Gładczuk po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 28 stycznia 2016 r. sprawy ze skargi "A" Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością w W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 3 czerwca 2015 r. nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej towaru oraz określenie długu celnego oddala skargę. W dniu 17 sierpnia 2012 r. A. Sp. z o.o., działając jako przedstawiciel bezpośredni Spółki B. Sp. z o.o. w W. (obecnie C. Sp. z o.o. w W., dalej jako Spółka) zgłosiła do procedury dopuszczenia do obrotu na obszarze Wspólnoty towary opisane jako "elementy połączeniowe do TV kabli koncentrycznych/filtry do pakietyzacji programów", zakupione od firmy D. na podstawie faktury importowej z dnia 17 lipca 2012 r. na kwotę 123061,60 USD. Towar został przypisany przez importera do kodu 8536 90 10 00 " elementy połączeniowe, złącza do przewodów i kabli") ze stawką 0%. Zgłoszenie zostało przyjęte i zarejestrowane pod nr. [...]. W 2014 r. organy celne przeprowadziły w Spółce kontrolę dotyczącą klasyfikacji taryfowej filtrów do pakietyzacji programów TV importowanych przez Spółkę w okresie od 1 stycznia 2012 r. do 30 czerwca 2014 r. W protokole kontroli z dnia 3 października 2014 r. nr [...] opisano wyniki analizy 39 losowo wybranych zgłoszeń celnych, w tym zgłoszenia celnego nr [...]. Wskazano towar zakupiony przez Spółkę od firmy D. został przez eksportera - na wystawionej fakturze z dnia 17 lipca 2012 r. - przypisany do kodu 8517 70 90 00. Na postawie zebranych w trakcie kontroli dokumentów kontrolujący stwierdzili, że zarówno eksporter jak i importer dokonali błędnej klasyfikacji towarów w postaci filtrów do pakietyzacji programów TV, które w ocenie funkcjonariuszy Urzędu Celnego I w W. z uwagi na posiadane cechy powinny zostać objęte kodem 8548 90 90 99. W związku z ustaleniami i zebranymi w czasie kontroli dowodami Naczelnik Urzędu Celnego wszczął wobec Spółki postępowanie w sprawie kontroli taryfikacji towarów objętych ww. zgłoszeniem celnym Decyzją z dnia 2 lutego 2015 r. Naczelnik Urzędu Celnego orzekł o klasyfikacji towaru ujętego w zgłoszeniu celnym [...]– filtrów do pakietyzacji programów TV - do kodu 8529 10 80 90, określił dla tych towarów stawkę cła dla krajów trzecich 3,6 % i niezaksięgowaną kwotę należności celnych podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 15 229 zł oraz orzekł o poborze odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy Prawo Celne. W toku postępowania Spółka wyjaśniła, że filtr do pakietyzacji programów TV jest stosowany wyłącznie w telewizji kablowej (przewodowej) i służy do podłączenia abonenckiego kabla koncentrycznego z portem wyjściowym elementu pasywnego w szafce dystrybucyjnej. Filtr jest elementem całkowicie pasywnym (tzn., że nie zawiera elementów dostarczających energii do obwodu). Jest on wykonany w postaci metalowej tulei posiadającej dwa gwinty tj. ma wejście typu F-Male oraz wyjście typu F-Female. Oba gwinty służą do połączenia z przewodem. Wewnątrz filtr posiada elementy SMD (cewki, kondensatory.)Filtr nie ma właściwości tłumienia zakłóceń elektromagnetycznych. Filtry są stosowane w sieciach kablowych celem wytłumienia lub przepuszczenia kanałów telewizyjnych do abonenta. Filtr nie jest, w ocenie Spółki, częścią maszyny lub urządzenia, lecz jest częścią sieci telewizji kablowej; Cechy mechaniczne produktu tj. złącze śrubowe w standardzie F na wejściu i wyjściu ograniczają jego możliwości połączeniowe wyłącznie do struktury sieci kablowej. poza tym obszarem nie ma możliwości jakiegokolwiek innego zastosowania tego produktu. Strona przedstawiła dodatkowo sporządzoną na jej zamówienie przez Politechnikę [...] ekspertyzę z dnia 21 października 2014 r.[...], potwierdzającą, że sprzedawane przez Spółkę filtry stosuje się w sieciach kablowych w celu wytłumienia lub też przepuszczania grupy kanałów telewizyjnych do abonenta. Za ich pomocą można w prosty sposób kształtować dostęp do kanałów TV zgodnie z wykupionym abonentem. Ze względu na swoją budowę filtry mogą być instalowane przez operatora sieci bezpośrednio na kablu koncentrycznym w szafkach telekomunikacyjnych lub w szafkach abonenckich, które z reguły są instalowane w piwnicy lub w przypadku budynków wielorodzinnych na klatce schodowej. Miejsce montażu filtru musi być zamykane na klucz, aby uniemożliwić jego usunięcie przez osoby postronne. W podsumowaniu ekspertyzy stwierdzono, że na podstawie zdjęć oraz dostarczonej dokumentacji można stwierdzić, że urządzenia są wyposażone w złącza typu F o impedancji 75 omów, które są stosowane wyłącznie w systemach telewizyjnych. Urządzenia te, w ocenie Kierownika Laboratorium Anten Katedry Telekomunikacji i Teleinformatyki Politechniki [...], mogą znaleźć zastosowanie w zasadzie tylko w sieciach telewizji kablowej. Ekspertyza została dodatkowo podpisana przez Dziekana Wydziału Elektroniki. Organ zakwestionował dopuszczalność zakwalifikowania objętego zgłoszeniem towaru do kodu 8517 70 90 00 wskazanego przez eksportera. Pozycja 8517 Wspólnotowej Taryfy Celnej obejmuje bowiem aparaty telefoniczne, pozostałą aparaturę do transmisji odbioru lub odbioru głosu, obrazów lub innych danych, inną niż aparaturę nadawczą i odbiorczą objętą pozycja 8443, 8525, 8527 lub 8528. Takiej funkcji nie spełniają bowiem filtry do pakietyzacji programów telewizyjnych, nie mogą więc być objęte tą pozycją. Organ odrzucił następnie możliwość zakwalifikowania filtrów do przyjętej przez Spółkę pozycji 8536 90 10 00 - Elementy połączeniowe, złącza do przewodów i kabli. Filtr do pakietyzacji programów nie jest bowiem elementem połączeniowym, złączką do przewodów i kabli. Jest on montowany w kablach nie po to, aby je połączyć, ale w celu – jak wskazano w ekspertyzie technicznej – wytłumienia lub też przepuszczenia grupy kanałów telewizyjnych do abonenta. Organ zakwestionował także możliwość zakwalifikowania filtrów do wskazanej w protokole kontroli pozycji 8548 90 90 99, która obejmuje wszystkie części elektryczne maszyn i urządzeń inne niż te nadające się do stosowanie wyłącznie lub głównie do określonego rodzaju maszyny lub urządzenia b) części objęte wcześniejszymi pozycjami tego działu lub które są włączone uwagę 1 do sekcji XVI. Pozycją tą obejmuje się więc artykuły, które są możliwe do zidentyfikowania jako elektryczne części maszyn lub urządzeń, ale nie jako części konkretnej maszyny lub urządzenia. Mając zatem na względzie wyjaśnienia i dowody przedstawione przez stronę, jak też informacje wskazane przy pozycji 8548 organ uznał, że opisane filtry nie mogą być objęte pozycją 8548. Wskazano, że eksporter wskazał na fakturze także kod 8525, który ma zastosowanie do aparatury nadawczej do radiofonii i telewizji, kamer telewizyjnych, kamer, aparatu cyfrowej i rejestrujących kamer wideo. Zgodnie z uwagą do tej pozycji części aparatury objętej tą pozycją są klasyfikowane do pozycji 8529. Uwaga (4) do pozycji 8529 obejmująca części nadające się do stosowania wyłącznie lub głównie z aparaturą objętą pozycjami od 8525 do 8528, przewiduje, że są nią objęte filtry i separatory do anten. Analizując prawidłowość zaklasyfikowania towaru do właściwego kodu organ oparł się na regułach 1 i 6 ogólnych reguł interpretacji Nomenklatury Scalonej, wyjaśnieniach zawartych w notach wyjaśniających do pozycji 8517, 8525, 8536, 8539 i 8548, brzmieniu pozycji 8517, 8525, podpozycji 8529 10 8090, 8536 90 10 00 i 8548 90 90 99 oraz na informacjach zawartych w przekazanych przez Stronę wyjaśnieniach i dokumentach załączonych do zgłoszenia celnego oraz do protokołu kontroli. Na tej podstawie organ i instancji stanął na stanowisku, że filtry należy zakwalifikować do kodu 8529 10 80 90. Uzasadniając przyjętą klasyfikację, organ powołał się na treść uwagi 2 do sekcji XVI Taryfy celnej, gdzie wskazano, że pozycją 8529 są objęte części nadające się wyłącznie lub głównie do wykorzystania z określonymi maszynami lub urządzeniami objętymi pozycjami od 8525 do 8528, a podpozycją 8529 10 anteny i reflektory anten wszelkich typów oraz części nadające się do stosowania w nich. W dalszym rozwinięciu tej podpozycji ujęte są filtry antenowe i separatory. Na poparcie przyjętego stanowisko organ I instancji powołał się dodatkowo na Wiążące Interpretacje Taryfowe nr [...] z dnia 1 lipca 2014 r. oraz nr [...] z dnia 7 lipca 2014 r. wydane wobec innych podmiotów w sprawach dotyczących klasyfikacji filtrów antenowych. Wskazano, że choć opisane we wskazanych interpretacjach filtry antenowe do korygowania sygnałów telewizyjnych nie są identyczne z tymi objętymi zgłoszeniem celnym, to podjęte w nich ustalenia potwierdzają, że w stosunku do filtrów do pakietyzacji programów objętych fakturą nr 90470397 z dnia 17 lipca 2012 r. należy zastosować kod 8529 10 80 90. Powyższe stało się podstawą zaakcentowanego przez Spółkę w odwołaniu zarzutu niewyjaśnienia stanu faktycznego sprawy przez organ I instancji. W ocenie Spółki postępowanie zostało przeprowadzone przy naruszeniu podstawowych zasad Ordynacji podatkowej. W odwołaniu podniesiono łącznie zarzuty naruszenia przez organ art. 120 (niepodjęcie działań mających na celu umożliwienie stronie wzięcia czynnego udziału w postępowaniu, nieuwzględnienie wniosków strony i brak oceny wniesionego materiału dowodowego), art. 121 § 1 (brak obiektywizmu organu, ignorowanie wniosków dowodowych i wyjaśnień strony), art. 122 (niezbadanie okoliczności, które mogły wpłynąć na wyjaśnienie wątpliwości w sprawie braku możliwości precyzyjnego ustalenia kodu CN) i art. 187 §1 Ordynacji podatkowej (oparcie decyzji na materiale dowodowym, który nie został zebrany w sposób wyczerpujący). Decyzją z dnia 3 czerwca 2015 r. nr [...] Dyrektor Izby Celnej utrzymał w mocy zaskarżoną decyzję jako zgodną z prawem. Organ odwoławczy szczegółowo odniósł się do kolejnych, poniesionych w odwołaniu zarzutów, uznając je za nieuzasadnione. W ocenie Dyrektora Izby Celnej postępowanie zostało przeprowadzone w sposób prawidłowy, przy zachowaniu wszystkich zasad postępowania wynikających z Ordynacji podatkowej. W uzasadnieniu podkreślono w szczególności, że zaistniały w sprawie spór nie dotyczy w istocie cech, budowy i funkcji sprowadzonego towaru, ale wykładni i zastosowania przepisów prawa. Organ odwoławczy nie uwzględnił przede wszystkim zarzutu niewyjaśnienia przez organ I instancji stanu faktycznego sprawy. Formułując wskazany zarzut Spółka wskazała że zaskarżona decyzja została wydana m.in. w oparciu o WITy dotyczące całkowicie innych towarów niż sprowadzone filtry – a jednocześnie z pominięciem wagi dowodów i wyjaśnień przedłożonych przez Spółkę. W odniesieniu do tego zarzutu organ odwoławczy, tak jak wcześniej organ I instancji, podkreślił, że WITy wydane przez niemieckie władze celne nie są wiążące w niniejszej sprawie, nie były też jako takie potraktowane, a zostały przywołane przez organ I instancji jedynie jako pomoc klasyfikacyjna, nie zaś do wykazania niedochowania przez stronę jej staranności i jej zawinionego działania przy deklarowaniu danych. Organ odwoławczy zauważył, że strona także powołała się w postępowaniu na WIT nr [...] dotyczący klasyfikacji urządzenia "Mantelstromfilter" i przedłożyła ekspertyzę techniczną LTA [...] stwierdzającą, że "Mantelstromfilter" (separator galwaniczny) oraz filtry do pakietyzacji programów realizują zupełnie odmienne zadania w sieciach telewizji kablowej. Dyrektor Izby Celnej podkreślił, że nie neguje takiego stanowiska. Mając jednak na uwadze, że nie było przedmiotem postępowania wykazanie identyczności urządzeń objętych WITami nr [...] oraz nr [...] zdaniem organu odwoławczego wskazany przez stronę trzeci WIT, jak i Ekspertyza techniczna LTA [...] pozostają bez wpływu na prawidłowość klasyfikacji taryfowej dokonanej przez organ I instancji. Dokonując klasyfikacji filtrów do kodu 8529 10 80 90 organy w całości uwzględniły wyjaśnienia strony oraz przedłożoną ekspertyzę Politechniki [...] LTA [...] Organ I instancji prawidłowo uznał bowiem, że są to dowody w sposób wyczerpujący i nie budzący wątpliwości określające budowę sprowadzonych towarów, ich zastosowanie w sieciach telewizji kablowej i pełnione funkcje w tych sieciach. Skoro nie było rozbieżności w ocenie stanu towarów, to tym samym, wbrew twierdzeniom spółki, dla ustalenia tożsamości przedmiotowych filtrów nie były wymagane wiadomości specjalne, a spór w postępowania obejmował wyłącznie wykładnię i zastosowanie prawa w ustalonym stanie faktycznym, a nie ustalania tego stanu. Z tego względu brak było podstaw do stwierdzenia, aby w sprawie doszło do naruszenia zasad postępowania, wynikających z art. 120, art., 121 § 1, art. 122, art. 187 § 1 Ordynacji podatkowej. Odnosząc się zaś do odmiennej, niż ustalona w decyzjach, klasyfikacji towarów, wskazanej przez organ kontrolujący w Protokole kontroli z dnia 3 października 2014 r., Dyrektor Izby Celnej wyjaśnił, że czynności wykonywane przez Służbę Celną, polegające na podjęciu i przeprowadzeniu kontroli, mają na celu ustalenie stanu faktycznego i wskazanie uchybień, które są wskazane w protokole. Zatem protokół kontroli jest jedynie formą udokumentowania przebiegu kontroli, nie kreuje natomiast uprawnień, czy obowiązków osoby kontrolowanej. Wskazaną w Protokole przez funkcjonariuszy Urzędu Celnego I w W. podpozycję CN należy zatem traktować jedynie jako propozycję klasyfikacji taryfowej, opartą na wówczas ustalonym sanie faktycznym. W zawiadomieniu z dnia 3 listopada 2014 r. kontrolujący poinformowali spółkę, że protokół kontroli nie jest ostatecznym rozstrzygnięciem. Dopiero szczegółowa analiza materiału dowodowego przeprowadzona we wszczętym przez Naczelnika Urzędu Celnego postępowaniu pozwoliła na ustalenie prawidłowej klasyfikacji sprowadzonych towarów. Dokonana przez organ I instancji w ustalonym w sprawie stanie faktycznym wykładnia i zastosowanie przepisów skutkująca przypisaniem filtrów do kodu 8529 10 80 90, została w pełni podzielona przez organ odwoławczy. W toku postępowania odwoławczego Spółka podniosła dodatkowe argumenty, które w jej ocenie powinny skutkować uchyleniem decyzji. Pismem z dnia 13 marca 2015 r. Spółka poinformowała organ, że filtry objęte zgłoszeniem celnym wyprodukowane przez firmę D. na karaibskiej wyspie S. i N. podlegają zerowej stawce celnej jako towary pochodzące z kraju CARIFORUM na podstawie UMOWY O PARTNERSTWIE GOSPODARCZYM między państwami CARIFORUM, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi. W dacie złożenia zgłoszenia celnego tj. w dniu 17 sierpnia 2012 r. do zastosowanego przez Spółkę kodu 8536 90 10 00 Wspólna Taryfa Celna przewidywała bowiem stawkę celną ERGA OMNES w wysokości 0% oraz stawkę preferencyjną dla towarów pochodzących z krajów CARIFORUM w wysokości 0%.W ocenie Spółki sprowadzone filtry powinny być na tej podstawie preferencyjnie traktowane, gdyż spełniają wymogi UMOWY O PARTNERSTWIE GOSPODARCZYM miedzy państwami CARIFORUM a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi i wymogi wymienione w art. 14 Protokołu I do tej umowy, ponieważ produkty te nie zostały wprowadzone na jakiekolwiek inne terytorium, transportowano je bezpośrednio między krajami CAFIFORUM, a Unią Europejską. Odnosząc się do stanowiska strony, Dyrektor Izby Celnej podkreślił, że w zgłoszeniu celnym Spółka nie zadeklarowała zerowej preferencyjnej stawki celnej, której zastosowanie wymagałoby łącznego spełnienia wymogów Protokołu I (i załącznikach do niego) do UMOWY O PARTNERSTWIE GOSPODARCZYM między państwami CARIFORUM, a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi. Wybrała natomiast stawkę celną dla krajów trzecich, co potwierdza zastosowany w polu 36 zgłoszenia zapis "Preferencje kod 100" – oznaczający zastosowanie środków taryfowych ERGA OMNES. Dlatego pochodzenie sprowadzonych towarów nie było przedmiotem kontroli, a postępowanie organu I instancji, zakończone zaskarżoną decyzją, dotyczyło ustalenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej sprowadzonych towarów. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na powyższą decyzję Dyrektora Izby Celnej wniosła B. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w W., domagając się uchylenia zaskarżonej decyzji. Skarżąca zarzuciła decyzji naruszenie: – art. 121 § 1 o.p., poprzez działanie budzące wątpliwości co do zachowania obiektywizmu, w szczególności poprzez ignorowanie wyjaśnień oraz wniosków składanych przez Skarżącą i ustalenie stanu faktycznego opartego jedynie na okolicznościach niekorzystnych dla Skarżącej; – art. 122 o.p., poprzez niedokładne ustalenie stanu faktycznego, w szczególności poprzez niezbadanie okoliczności, które mogły wpłynąć na wyjaśnienie wątpliwości w sprawie precyzyjnego ustalenia kodu CN i w rezultacie wydanie decyzji obarczonej wadami prawnymi; – art. 124 o.p., poprzez niepełne wyjaśnienie przesłanek jakimi kierowano się przy załatwianiu sprawy; – art. 187 § 1 i 3 o.p., poprzez niezebranie i nierozpatrzenie w sposób wyczerpujący całego materiału dowodowego oraz nieuwzględnienie faktów znanych Organowi z urzędu; – art. 188 o.p., poprzez nieuwzględnienie wskazanych przez stronę dowodów na okoliczności mające istotne znaczenie dla sprawy w szczególności nieuwzględnienie materiału dowodowego zgromadzonego w innej sprawie, dotyczącej wysoko zbieżnych wyrobów; – art. 191 w zw. z art. 180 § 1, art. 121 § 1, art. 122 oraz art. 187 § 1 o.p., poprzez nieobiektywną i dowolną, a nie swobodną ocenę materiału dowodowego oraz niepodjęcie działań w celu dokładnego wyjaśnienia sprawy, w szczególności poprzez niepodjęcie przez organ odwoławczy w toku postępowania wszelkich niezbędnych działań w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz błędne przyjęcie, że w sprawie zgromadzono cały dostępny materiał dowodowy; W uzasadnieniu skarżąca podała, że doszło do naruszenia ww. przepisów procesowych, w szczególności poprzez znaczne zawężenie postępowania dowodowego i generalne, arbitralne uznanie zgłoszenia celnego Skarżącej za błędne. Pomimo, że zaistniałe w sprawie okoliczności, w tym szereg złożonych przez Skarżącą wyjaśnień oraz profesjonalne ekspertyzy techniczne nr [...] oraz [...] wykonane przez Politechnikę [...], nie przemawiają za takim przyjęciem. W efekcie decyzja została wydana w oparciu o błędnie ustalony stan faktyczny. Organ przeprowadził ustalenia wymagające wiedzy specjalistycznej błędnie interpretując treść opinii biegłego. W sprawie widoczny jest ponadto brak konsekwencji organów w zakresie oceny zebranego w sprawie materiału dowodowego. W ocenie skarżącej postępowanie skoncentrowało się na wykazaniu, że Spółka w sposób zawiniony i celowy błędnie zakwalifikowała sprowadzony z zagranicy towar. W rzeczywistości Spółka dołożyła wszelkich starań w celu udzielenia informacji dotyczących miejsca pochodzenia towaru, które jest objęte preferencyjnymi stawkami celnymi na podstawie umów międzynarodowych pomiędzy Unią Europejską, a państwami CARIFORUM. Organ w żaden sposób nie przedstawił natomiast dowodów potwierdzających swoją tezę, która jako miejsce pochodzenia produktów wskazuje USA. Objęte zgłoszeniem produkty nigdy nie były wprowadzone na wskazany obszar celny. Doszło zatem do uchybienia w ustaleniach stanu faktycznego także i w tym zakresie. W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej oddalenie, podtrzymując dotychczasowe stanowisko w sprawie. Pismem z dnia 22 stycznia 2016r. skarżąca uzupełniła skargę dodając, że organ drugiej instancji zamiast przeprowadzić postępowanie, ograniczył się jedynie do relacyjnego opisania przebiegu postępowania w sprawie i do oceny zarzutów zawartych w odwołaniu. Z treści uzasadnienia nie wynika, by organ odwoławczy przeprowadził postępowanie wyjaśniające. W piśmie przesłanym przez pełnomocnika skarżącej – załącznik do protokołu rozprawy z dnia 28 stycznia 2016 r. - stwierdzono, że zgłoszony towar powinien być zaklasyfikowany do kodu Taric 8536 69 10 00. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (t.j. Dz. U. z 2014r., poz. 1647 ze zm.) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Zgodnie z art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga podlega oddaleniu. Zarzuty skargi dotyczące naruszenia przez organy przepisów postępowania nie znajdują potwierdzenia w aktach sprawy. Dokonując oceny zgodności z prawem zaskarżonej decyzji, Sąd stwierdza, że została ona wydana na podstawie prawidłowo ustalonego w sprawie stanu faktycznego. Przedmiotem importu w przedmiotowej sprawie były filtry do pakietyzacji programów TV. W zgłoszeniu celnym Spółka przypisała filtry do kodu 8536 90 10 00 "elementy połączeniowe, złącza do przewodów i kabli" – opisując importowany towar jako "elementy połączeniowe do TV kabli koncentrycznych/filtry do pakietyzacji programów. Dla obliczenia wysokości cła Spółka przyjęła w zgłoszeniu stawkę celną 0 % dla krajów trzecich, wpisując w polu 36 zgłoszenia zapis "Preferencje kod 100" – oznaczający zastosowanie środków taryfowych ERGA OMNES. Jak trafnie zauważył organ odwoławczy, budowa, cechy i funkcje sprowadzonego towaru – filtrów do pakietyzacji programów TV, zostały ustalone na podstawie materiału dowodowego przedłożonego przez Spółkę, który w tym zakresie nie został zakwestionowany. Analiza akt sprawy - w pierwszej kolejności uzasadnień wydanych w sprawie decyzji celnych i kolejnych pism Spółki - jednoznacznie wskazuje, że zaistniały w przedmiotowej sprawie spór nie dotyczy w istocie tego, czym są, jak są zbudowane i do czego służą, importowane filtry. Na etapie postępowania przed organem pierwszej instancji Spółka przedłożyła Ekspertyzę Techniczną [...] z dnia 21 października 2014 r., wykonaną na zlecenie Spółki przez dr. inż. R. B. z Katedry Telekomunikacji i Teleinformatyki Politechniki [...] dotyczącą elementów Q-230/510MHZ, ULP4-395MHZ, HBR-108/510MHZ wyprodukowanych przez D., ocenionych na podstawie dokumentów dostarczonych przez Spółkę, zdjęć, kart ze specyfikacją techniczną oraz danych katalogowych dostępnych na stronie producenta. W ekspertyzie stwierdzono, że dane zawarte w katalogu określają ww. urządzenia jako filtry do zastosowania w sieciach kablowych, czyli sieciach do rozprowadzania sygnału telewizyjnego z centralnego punktu dystrybucyjnego do abonentów. Wymienione filtry stosuje się w sieciach kablowych celem wytłumienia lub też przepuszczania grup programów telewizyjnych do abonenta – w ten sposób można kształtować dostęp abonenta do kanałów TV zgodnie z wykupionym abonamentem. Ze względu na budowę filtry mogą być instalowane przez operatora sieci bezpośrednio na kablu koncentrycznym w szachtach telekomunikacyjnych lub w szafkach abonenckich, które z reguły instalowane są w piwnicy lub na klatce schodowej. Urządzenia wyposażone są w złącza typu F o impedancji 75 Ohmów, które są stosowane wyłącznie w systemach telewizyjnych. Zakres częstotliwości pracy urządzeń pokrywa się z zakresem częstotliwości wykorzystywanym w Polsce do transmisji sygnałów telewizyjnych. W ekspertyzie wskazano, że urządzenia mogą znaleźć zastosowanie w zasadzie tylko w sieciach telewizji kablowej. Wskazana ekspertyza w wyczerpujący sposób opisała budowę, cechy i przeznaczenie filtrów, co wbrew twierdzeniom strony skarżącej zostało bez zastrzeżeń uwzględnione przez organy. Organy ustalając stan faktyczny sprawy wzięły także pod uwagę kolejne przedłożone przez stronę skarżącą dokumenty, m.in. także wyjaśnienia zawarte w piśmie z dnia 8 grudnia 2014 r. W piśmie tym Spółka wskazała, że filtr do pakietyzacji programów TV jest elementem (częścią) sieci telewizji kablowej umiejscowionym w ściśle określonym punkcie jej abonenckiej części i nigdzie poza strukturą sieci nie znajduje zastosowania. Spółka wyjaśniała, że oznaczenia QBR, ULP4, HBR określają podtypy filtrów, które różnią się wielkością obudowy i częstotliwością graniczną, na której pracują, wszystkie jednak służą do pakietyzacji programów. Nie budzi wątpliwości Sądu, że organy celne uznały przestawione przez Stronę informację o cechach i funkcjach filtrów, jak również informacje o ich zastosowaniu w sieciach telewizji kablowej za rzetelne. Informacje te stały się podstawą do ustalenia przez organy kwalifikacji taryfowej odpowiadającej ww. cechom, funkcjom i zastosowaniu filtrów do pakietyzacji programów. W tej sytuacji zarzut strony skarżącej, jakoby w sprawie nie został ustalony stan faktyczny jest całkowicie niezasadny. Sąd zauważa, że formułując wskazany zarzut, strona skarżąca konsekwentnie kwestionuje wyłącznie wnioski jakie organy przyjęły na podstawie zebranego przy udziale Spółki materiału dowodowego. Wskazując, że importowany towar stanowi elementy połączeniowe, złącza do przewodów i kabli – Spółka nie kwestionuje ustaleń stanu faktycznego, ale dokonaną przez organy wykładnię mających zastosowanie w sprawie przepisów. Reasumując, Sąd podziela stanowisko Dyrektora Izby Celnej, że różnica stanowisk stron w przedmiotowej sprawie sprowadza się wyłącznie do odmiennej klasyfikacji importowanego towaru. Jednocześnie zdaniem Sądu organy dokonały prawidłowej kwalifikacji importowanego towaru do kodu 8529 10 80 90 ze stawką 3,6 % dla krajów trzecich. W myśl art. 67 Rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2913/92 z dnia 12 października 1992 r. ustanawiającego Wspólnotowy Kodeks Celny (Dz.U. UE L Nr 302 z dnia 19 października 1992 r.) datą, którą należy uwzględnić przy stosowaniu wszelkich przepisów regulujących procedurę celną, do której zgłaszane są towary, jest data przyjęcia zgłoszenia celnego. Zgodnie z art. 20 ust. 1 Wspólnotowego Kodeksu Celnego należności określane są na podstawie Taryfy Celnej Wspólnot Europejskich. W chwili przyjęcia zgłoszenia celnego nr [...] tj. w dniu 17 sierpnia 2012 obowiązywało Rozporządzenie Komisji (WE) nr 1006/2011 z dnia 27 września 2011 r. zmieniające załącznik I do rozporządzenia Rady (EWG) Nr 2658/87 w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. W przedmiotowej sprawie istotne znaczenie ma dokonanie analizy dotyczącej sekcji XVI Wspólnotowej Taryfy Celnej "Maszyny i urządzenia mechaniczne; sprzęt elektryczny; ich części; urządzenia do rejestracji i odtwarzania dźwięku, urządzenia telewizyjne do rejestracji i odtwarzania obrazu i dźwięku oraz części i wyposażenie dodatkowe do tych artykułów", w tym przede wszystkim działu 85 tej sekcji, który obejmuje: "Maszyny i urządzenia elektryczne oraz ich części; rejestratory i odtwarzacze dźwięku, rejestratory i odtwarzacze obrazu i dźwięku oraz części i akcesoria do tych artykułów." Jak wskazano wyżej, strona skarżąca przyjęła bowiem w zgłoszeniu celnym jako prawidłową dla importowanego towaru podpozycję 8536 90 10 00, natomiast organy celne – podpozycję 8529 10 80 90. Reguły kwalifikacji taryfowej mają za zadanie zapewnić klasyfikowanie danego towaru zawsze do jednej i tej samej podpozycji z wyłączeniem wszystkich innych. W myśl reguły 1 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) tytuły sekcji, działów i poddziałów mają znaczenie wyłącznie orientacyjne; dla celów prawnych klasyfikację towarów należy ustalać zgodnie z brzmieniem pozycji i uwag do sekcji lub działów ,o ile nie są one sprzeczne z treścią powyższych pozycji i uwag. Należy przy tym wyjaśnić, że brzmienie wszystkich pozycji i kodów oraz wszystkich uwag do sekcji i działów, z nim związanych jest najważniejsze, co oznacza, że ma ono podstawowe znaczenie przy ustalaniu prawidłowej klasyfikacji. W regule 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej (ORINS) postanowiono, że klasyfikacja towarów do podpozycji tej samej pozycji powinna być przeprowadzona zgodnie z ich treścią i uwagami do nich, z uwzględnieniem ewentualnych zmian wynikających z reguł 1-5, stosując zasadę, że tylko podpozycje na tym samym poziomie mogą być porównywane. Odpowiednie uwagi do sekcji i działów mają zastosowanie również do tej reguły, jeżeli treść tych uwag nie stanowi inaczej. Dokonanie klasyfikacji ułatwiają sformułowane przez ustawodawcę uwagi do poszczególnych sekcji oraz działów Wspólnotowej Taryfy Celnej. Dodatkową pomoc w kwalifikacji stanowi ponadto opracowanie "Explanatory Notes" (Noty Wyjaśniające do Zharmonizowanego Systemu Oznaczania i Kodowania Towarów), wydane i uaktualniane przez Światową Organizację Celną w Brukseli (World Customs Organization - ustanowioną w 1992 r. jako Rada Współpracy Celnej. Polska wersja językowa Not do HS (wersja 2002) została opublikowana w formie obwieszczenia Ministra Finansów z dnia 1 czerwca 2006 r. w sprawie wyjaśnień do Taryfy celnej (Monitor Polski Nr 86, poz. 880 z dnia 04.12.2006 r.). Ich dopełnienie stanowią Noty wyjaśniające do Nomenklatury Scalonej Wspólnot Europejskich, wydawane przez Komisję Europejską na mocy art. 9 § l(a) oraz art. 10 rozporządzenia Rady (EWG) nr 2658/87 z dnia 23 lipca 1987 r. w sprawie nomenklatury taryfowej i statystycznej oraz w sprawie Wspólnej Taryfy Celnej. Zastosowana przez Stronę pozycja 8536 Wspólnej taryfy celnej, zgodnie z brzmieniem, obejmuje: "Urządzenia elektryczne do przełączania lub zabezpieczania obwodów elektrycznych, lub do wykonywania połączeń w obwodach elektrycznych, lub do tych obwodów (na przykład przełączniki, przekaźniki, bezpieczniki, tłumiki przepięciowe, wtyki, gniazda wtykowe, oprawki lamp i inne złącza, skrzynki przyłączowe), do napięć nieprzekraczających 1 000 V; złącza do włókien optycznych, wiązek włókien optycznych lub kabli światłowodowych." Do podpozycji CN 8536 90 10, zgodnie z jej brzmieniem, klasyfikowane są "Elementy połączeniowe, złącza do przewodów i kabli". W Notach Wyjaśniających do Nomenklatury Scalonej (CN) uściślono, że podpozycja ta obejmuje wszystkie końcówki umieszczane na końcach przewodów lub kabli do utworzenia połączenia elektrycznego innym sposobem niż wtykanie, na przykład końcówki do zagniatania, typu śrubowego, do lutowania lub do zaciskania. Zatem klasyfikowane są tu produkty, których zadaniem jest umożliwienie połączenia elektrycznego. Mając powyższe na uwadze, Sąd po pierwsze w pełni podziela stanowisko organów, że sprowadzone przez Spółkę filtry do pakietyzacji programów TV, z uwagi posiadane przez nie dodatkowe cechy i funkcje nie mogą być przyporządkowane do wskazanego w zgłoszeniu celnym kodu 8536 90 10 00. Z zebranego w sprawie materiału dowodowego, w tym przedłożonej przez Spółkę ekspertyzy technicznej LTA 1/10/2014 wynika, że filtry nie są elementami służącymi do połączenie przewodów i kabli. Ustalono, że filtry te, montowane są na kablach koncentrycznych w sieciach telewizji kablowej nie w celu połączenia tych kabli, lecz w celu wytłumienia lub też przepuszczania grupy kanałów telewizyjnych (sygnałów o określonej częstotliwości) do abonenta. W ten sposób firmy zajmujące się telewizją kablową, kształtują dostęp do kanałów TV zgodnie z wykupionym abonamentem (pakietem). Podstawową funkcją sprowadzonych przez spółkę filtrów nie jest wiec tylko połącznie kabli w celu umożliwienia połączenia elektrycznego. Filtry te posiadają końcówki umożliwiające podłączenie do sieci, ich cechą charakterystyczną jest to, że w odróżnieniu od elementów które klasyfikuje się do podpozycji 8536 90 10, spełniają dodatkową funkcję. Zamontowanie na kablu filtru ma bowiem umożliwić pakietyzację programów. Filtr taki nie jest więc prostym elementem połączeniowym, złączką do przewodów i kabli. Jest on montowany w kablach nie po to aby je połączyć, ale w celu – jak wskazano w ekspertyzie technicznej – wytłumienia lub też przepuszczenia określonych grup kanałów telewizyjnych do odbiorcy, zgodnie z wybranym w umowie abonamentem. Po drugie, biorąc pod uwagę reguły 1 i 6 Ogólnych Reguł Interpretacji Nomenklatury Scalonej oraz właściwości i funkcje spornych towarów, zdaniem Sądu organy celne dokonały prawidłowej kwalifikacji taryfowej filtrów do pakietyzacji programów TV, przypisując je do podpozycji 8529 Wspólnej taryfy celnej obejmującej "Części nadające się wyłącznie lub głównie do aparatury objętej pozycjami od 8525 do 8528", do podpozycji 8529 10 obejmującej "Anteny i reflektory anten wszelkich typów; części nadające się do stosowania do nich", do kodu CN 8529 10 80 obejmującego zgodnie z brzmieniem "Filtry antenowe i separatory", do kodu TARIC 8529 10 80 90 "Pozostałe" z przypisaną stawką celną dla krajów trzecich równą 3,6% Uwaga 5 do Sekcji XVI Wspólnej taryfy celnej postanawia: "W niniejszych uwagach wyrażenie "maszyna" oznacza dowolną maszynę, zespół maszyn, instalację, urządzenie, aparaturę lub przyrząd wymienione w pozycjach objętych działami 84 lub 85. Zgodnie z kolei Uwagą 2 do Sekcji XVI Wspólnej taryfy celnej części maszyn (niebędące częściami artykułów objętych pozycją 8484, 8544, 8545, 8546 lub 8547) należy klasyfikować zgodnie z następującymi zasadami: a) części będące towarami objętymi dowolną pozycją w dziale 84 lub 85 (z wyłączeniem pozycji 8409, 8431, 8448, 8466, 8473, 8487, 8503, 8522, 8529, 8538 i 8548), należy we wszystkich przypadkach klasyfikować do tych pozycji; b) pozostałe części, jeśli nadają się do stosowania wyłącznie lub głównie do określonego rodzaju maszyny lub do pewnej liczby maszyn objętych tą samą pozycją (włączając maszyny objęte pozycją 8479 lub 8543), należy klasyfikować wraz z tymi maszynami lub odpowiednio do pozycji 8409, 8431, 8448, 8466, 8473, 8503, 8522, 8529 lub 8538; jednakże części, które w jednakowym stopniu nadają się do wykorzystania zarówno z towarami objętymi pozycją 8517 jak i pozycjami od 8525 do 8528, należy klasyfikować do pozycji 8517; c) wszystkie pozostałe części należy klasyfikować odpowiednio do pozycji 8409, 8431, 8448, 8466, 8473, 8503, 8522, 8529 lub 8538, lub w przypadku braku takiej możliwości, do pozycji 8487 lub 8548. Na ogół części, które nadają się do stosowania wyłącznie lub głównie z określonymi maszynami lub urządzeniami (włączając te objęte pozycją 8479 lub pozycją 8543) lub z grupy maszyn lub urządzeń objętych tą samą pozycją, są klasyfikowane do tej samej pozycji, co te maszyny lub urządzenia, pod warunkiem wyłączeni wymienionych w Części (I) powyżej. Oddzielne pozycje są jednak przewidziane m.in. dla części urządzeń objętych pozycjami od 8525 do 8528 (pozycja 8529). Pozycja 8525 obejmuje "aparaturę nadawcza do radiofonii lub telewizji, nawet zawierającą aparaturę odbiorczą lub zapisującą lub odtwarzającą dzwięk, kamery telewizyjne, kamery i aparaty cyfrowe oraz rejestrujące kamery video". Zgodnie z nota wyjaśniającą do pozycji 8525 : części do aparatury objętej ta pozycją są klasyfikowane do pozycji 8529. Pozycją 8529 objęte są części nadające się wyłącznie lub głównie do aparatury objętej pozycjami od 8525 do 8528. Filtr do pakietyzacji programów jest częścią aparatury - sieci telewizyjnej telewizji kablowej, i co do zasady nie znajduje wykorzystania poza tego rodzaju siecią, co potwierdza zebrany w sprawie materiał dowodowy, w tym przedłożona przez stronę ekspertyza techniczna dotycząca produktu. Klasyfikację towaru do pozycji 8529 potwierdza Uwaga (4) do pozycji 8529 w której przewidziano, że ww. pozycją są objęte filtry i separatory do anten. Towar został zatem prawidłowo zakwalifikowany przez organy do podpozycji 8529 10 80 obejmującego zgodnie z brzmieniem "Filtry antenowe i separatory", a dalej do kodu TARIC 8529 10 80 90 "Pozostałe" z przypisaną stawką celną dla krajów trzecich równą 3,6%. Sąd nie podzielił tym samym również stanowiska skarżącej przedstawionego w załączniku do protokołu rozprawy, że zgłoszony towar powinien być zaklasyfikowany do kodu Taric 8536 69 10 00 obejmującego: - Oprawy lamp, wtyki i gniazda wtykowe, -- Pozostałe, --- Do przewodów koncentrycznych (współosiowych). Przeciwnie, zarówno organ odwoławczy, jak i organ I instancji, wyczerpująco wytłumaczyły, z jakich względów przyjęta w decyzjach klasyfikacja do kodu 8529 10 80 90 jest właściwa. Wyjaśniły także szczegółów, z jakich względów cechy towaru nie pozwalają na przypisanie go do kodu wskazanego eksportera, ani do kodu zgłoszonego przez importera, ani też do kodu zaproponowanego w Protokole kontroli. W tym kontekście można więc mówić jedynie o rozbieżnościach co do klasyfikacji towaru przez poszczególne podmioty. Stanowisko organów celnych w tym zakresie od początku było spójne. W zaskarżonej decyzji organ odwoławczy w pełni podzielił stanowisko organu I instancji w zakresie kwalifikacji towaru do kodu 8529 10 80 90. Stanowisko to podziela także Sąd, w składzie orzekającym w przedmiotowej sprawie. Końcowo podkreślenia wymaga, że na etapie kontroli celnej i na etapie postępowania przed organem I instancji spółka wskazywała na konieczność zakwalifikowania towaru do kodu 8536 90 10 00 ze stawką 0 % dla krajów trzecich. Na etapie postępowania odwoławczego, a także w skierowanej do Sądu skardze Spółka podtrzymała stanowisko, że towar należy kwalifikować do kodu 8536 90 10 00, ale ze stawką 0 % właściwą dla towarów pochodzących z krajów CARIFORUM. Ponieważ sprowadzony towar, ze względu na posiadane cechy, nie może być kwalifikowany do kodu 8536 90 10 00, w przedmiotowej sprawie bez praktycznego znaczenia pozostaje, czy w stosunku do tego towaru powinna mieć zastosowanie preferencyjna stawka celna 0 % dla krajów trzecich, czy też preferencyjna stawka celna 0 % dla towarów pochodzących z krajów CARIFORUM. Z uwagi na zarzuty skargi, Sąd podkreśla jednak, że na importerze ciąży obowiązek wykazania w zgłoszeniu celnym prawidłowych danych dotyczących importu. To przede wszystkim importer wie od kogo kupił i skąd sprowadził zadeklarowany w zgłoszeniu celnym towar. Czynienie zarzutu, że organy nie ustaliły skąd faktycznie pochodził towar, nie podważa zaufania do działań organu, ale do działań strony skarżącej, która dopiero w toku postępowania odwoławczego zgłasza, że wykazała w zgłoszeniu celnym nieprawidłową stawkę celną. W zgłoszeniu celnym Spółka nie zadeklarowała zerowej preferencyjnej stawki celnej, której zastosowanie wymagałoby łącznego spełnienia wymogów Protokołu I (i załącznikach do niego) do UMOWY O PARTNERSTWIE GOSPODARCZYM miedzy państwami CARIFORUM a Wspólnotą Europejską i jej państwami członkowskimi. Wybrała natomiast stawkę celną dla krajów trzecich, co potwierdza zastosowany w polu 36 zgłoszenia zapis "Preferencje kod 100" – oznaczający zastosowanie środków taryfowych ERGA OMNES. Dlatego pochodzenie sprowadzonych towarów nie było przedmiotem kontroli, a postępowanie organu I instancji, zakończone zaskarżoną decyzja, dotyczyło ustalenia prawidłowej klasyfikacji taryfowej sprowadzonych towarów. Dokonanie ustalenia przez organy celne, że przedmiotowe towary należy zaklasyfikować do innego kodu, niż uczyniła to skarżąca, skutkowało określeniem niezaksięgowanej kwoty należności celnych podlegających retrospektywnemu zaksięgowaniu, jak też poborem odsetek wynikających z art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne. Określenie tych należności nastąpiło w sposób prawidłowy, podobnie jak dokonanie poboru wymienionych odsetek. Niezasadny jest zarzut skarg dotyczący naruszenia art. 65 ust. 5 ustawy Prawo celne przez jego niewłaściwe zastosowanie w wyniku dokonania błędnej subsumpcji. Skarżąca podała, że w ramach prowadzonej działalności powierzyła prowadzenie spraw celnych profesjonalnemu podmiotowi, przy czym zarówno ten podmiot, jak i kontrolerzy będący pracownikami Służby Celnej nie byli w stanie jednoznacznie wskazać prawidłowego kodu zgodnego z ustaleniami organu. Art. 65 ust. 5 prawa celnego stanowi, że organ celny pobiera odsetki, w przypadku gdy kwota wynikająca z długu celnego została zaksięgowana na podstawie nieprawidłowych lub niekompletnych danych, podanych przez zgłaszającego w zgłoszeniu celnym, chyba że dłużnik udowodni, że podanie nieprawidłowych lub niekompletnych danych było spowodowane okolicznościami niewynikającymi z jego zaniedbania lub świadomego działania. Odsetki pobierane są od niezaksięgowanej i niepobranej na podstawie zgłoszenia celnego kwoty należności wynikającej z długu celnego, od dnia następującego po dniu powstania długu celnego do dnia powiadomienia o tej kwocie. Odnosząc się do powyższego Sąd stwierdza, że podziela stanowisko wyrażone przez Naczelny Sąd Administracyjny w wyroku z dnia 28 sierpnia 2014 r., sygn. akt I GSK 434/13, że: " do obowiązków strony należy zbadanie, jakie przepisy mają zastosowanie do dokonywanej przez nią czynności oraz jakie są związane z nią należności (...). Stąd też strona, dokonując błędnej taryfikacji nie może powoływać się na dochowanie należytej staranności, gdy na podstawie powszechnie obowiązujących przepisów, prawidłowo opublikowanych, miała możliwość dokonania prawidłowej klasyfikacji taryfowej, a w razie uzasadnionych wątpliwości mogła również wystąpić o udzielenie wiążącej informacji taryfowej. Nadto, samo przeświadczenie strony o prawidłowości dokonanej klasyfikacji taryfowej, skorzystanie z usług agencji celnej, (...), nie może uzasadniać odstąpienie od poboru odsetek za zwłokę, zwłaszcza w sytuacji, gdy przy znajomości podstawowych zasad taryfikacji strona powinna mieć co najmniej wątpliwości" ( wyrok dostępny na stronie: orzeczenia.nsa.gov.pl). Z treści art. 65 ust. 5 Prawa celnego wynika jednoznacznie, że to strona ma udowodnić okoliczności zwalniające ją z poboru odsetek. Skoro skarżąca takich dowodów nie przedstawiła, zarzut o naruszeniu przywołanego przepisu należy uznać za chybiony. W związku z powyższym należy stwierdzić, że w niniejszej sprawie nie zostały naruszone przepisy prawa materialnego w sposób mający wpływ na wynik sprawy. Sąd nie dopatrzył się również naruszenia przepisów postępowania, które mogłoby mieć wpływ na wynik sprawy. W szczególności nie zostały we wskazanym powyżej zakresie naruszone wymienione w skardze przepisy: art. 121 § 1, art. 122, art. 124, art. 187 § 1 i 3, art. 188, art. 191 oraz art. 127 w związku z art. 210 § 4 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (t.j.: Dz. U. z 2015 r., poz. 613), zwanej dalej "o.p.". W przedmiotowej sprawie – w wyniku przeprowadzonego postępowania – ustalono w sposób nie budzący wątpliwości Sądu prawidłową klasyfikację towaru do właściwego kodu, zgodnie z Ogólnymi Regułami Interpretacji Nomenklatury Scalonej. Wypełniając postanowienia art. 180 ustawy - Ordynacja podatkowa, jako dowody w sprawie dopuszczone zostały wszystkie dokumenty, które winny mieć znaczenie przy ustalaniu stanu faktycznego. Zatem postępowanie prowadzone było prawidłowo, a wątpliwości dotyczące cech importowanego towaru zostały wyjaśnione i należycie uzasadnione, przy uwzględnieniu przedstawionego przez skarżącą dowodu w postaci ekspertyzy Politechniki [...] nr[...].. Prawidłowe było przy tym stanowisko organów, że ustalenia drugiej ekspertyzy Politechniki [...] nr[...], z uwagi na jej treść, pozostawały bez wpływu na prawidłowość klasyfikacji taryfowej filtrów do pakietyzacji objętych zgłoszeniami celnymi. Nie zasługuje zatem na uwzględnienie zawarty w skardze zarzut naruszenia art. 121 o.p. Organowi celnemu nie można również skutecznie zarzucić naruszenia art. 122 o.p. statuującego zasadę prawdy obiektywnej. W rozpatrywanej sprawie organy celne podjęły bowiem wszelkie niezbędne działania w celu dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego i zgromadzenia materiału dowodowego, zgodnie z zasadą zupełności materiału dowodowego określoną w art. 187 § 1 ww. ustawy. Nie zasługuje na uwzględnienie zarzut naruszenia art. 188 o.p. z uwagi na brak dopuszczenia w sprawie wnioskowanych przez skarżącą dowodów, w szczególności nieuwzględnienie materiału dowodowego zgromadzonego w innej sprawie, dotyczącej zbieżnych wyrobów. Art. 188 o.p. stanowi, że żądanie strony dotyczące przeprowadzenia dowodu należy uwzględnić, jeżeli przedmiotem dowodu są okoliczności mające znaczenie dla sprawy, chyba że okoliczności te stwierdzone są wystarczająco innym dowodem. Postanowieniem z dnia 10 marca 2015 r. organ pierwszej instancji odmówił uwzględnienia wniosku dowodowego strony dotyczącego "poddania badaniom wzorów urządzeń, będących przedmiotem toczącego się postepowania, które zostały przekazane do Naczelnika Urzędu Celnego I w W.". W uzasadnieniu organ, powołując się na ekspertyzę Politechniki [...] nr [...] stwierdził, że dowody zebrane w sprawie są wystarczające do zajęcia stanowiska w kwestii klasyfikacji taryfowej, nie ma zatem potrzeby przeprowadzenia ponownego badania filtrów. Sąd takie stanowisko organów w powyższej kwestii uznał za prawidłowe. Przypomnienia wymaga, że budowa cechy i funkcje sprowadzonego towaru zostały ustalone na podstawie materiału dowodowego przedłożonego przez Spółkę i ustalenia te nie budziły wątpliwości skarżącej, różnica stanowisk stron w przedmiotowej sprawie sprowadza się wyłącznie do odmiennej klasyfikacji importowanego towaru. Tym samym nie można również podzielić zarzutu skarżącej, że organ odwoławczy zobligowany był do przeprowadzenia – we własnym zakresie – postępowania wyjaśniającego, jak bowiem wynika z powyższego, taka potrzeba nie zachodziła. Wobec powyższego organ ten nie naruszył art. 127 w związku z art. 210 § 4 o.p. Dodać należy, że uzasadnienie zaskarżonej decyzji odpowiada wymogom określonym w art. 210 § 1 – 4 o.p. Organ w sposób przekonujący, logiczny i spójny przedstawiły swoje stanowisko w kwestii klasyfikacji taryfowej towaru, odniósł się również szczegółowo do zawartych w odwołaniu zarzutów. W ocenie Sądu nie można tym samym zarzucić organowi, że dokonana przez niego i przedstawiona w uzasadnieniu decyzji ocena zebranego w sprawie materiału jest nieobiektywna i dowolna. Nie doszło tym samym do naruszenia przez organ art. 191 o.p.. Powyższe rozważania prowadzić musiały do uznania, że zaskarżona decyzja organu odwoławczego jest zgodna z prawem. Nie znajdując zaś podstaw do stwierdzenia z urzędu, że powyższe rozstrzygnięcie wydane zostało z naruszeniem przepisów prawa (vide: art. 134 § 1 p.p.s.a.) Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku oddalił wniesioną skargę na podstawie art. 151 wskazanej ustawy, o czym orzeczono jak w sentencji wyroku.