III SA/Gd 659/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.) Sędziowie: Sędzia WSA Jolanta Sudoł Asesor WSA Maja Pietrasik po rozpoznaniu na posiedzeniu niejawnym w trybie uproszczonym w dniu 6 lutego 2025 r. sprawy ze skargi M. w S. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 21 października 2024 r. nr BP.500.23.2023.1103.GD11.630675 w przedmiocie nałożenia kary pieniężnej za naruszenie przepisów ustawy o transporcie drogowym oddala skargę. Decyzją z dnia 13 stycznia 2023 r. nr WITD.DI.0152.XI1316/1/23, wydaną na podstawie art. 92a ust. 1 w zw. z art. 93 ust. 1 ustawy z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym (t.j.: Dz. U. z 2022 r. poz. 2201 ze zm.; powoływanej dalej jako "u.t.d."), Pomorski Wojewódzki Inspektor Transportu Drogowego nałożył na M. w S. karę pieniężną w wysokości 25.000 zł za naruszenia określone pod: • lp. 5.5 zał. nr 3 do u.t.d. - skrócenie wymaganego regularnego okresu odpoczynku dziennego: - o czas do 1 godzinny (2x100 zł) - o czas powyżej 1 godziny do 2 godzin i 30 minut (4x200 zł) - za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 2 godzin i 30 minut (128x350 zł); • lp. 5.8. zał. nr 3 do u.t.d. - skrócenie regularnego okresu odpoczynku tygodniowego, jeżeli jego skrócenie nie jest dozwolone: - o czas do 3 godzin (1x150 zł) - o czas powyżej 3 godzin do 9 godzin (2x300 zł) - za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 9 godzin (41x400 zł); • lp. 5.10. zał. nr 3 do u.t.d. - przekroczenie 6 kolejnych okresów 24-godzinnych od uprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku: o czas do 12 godzin (2x550 zł); • lp. 5.12 zał. nr 3 do u.t.d. - przekroczenie dopuszczalnego dobowego 10-godzinnego czasu pracy, jeżeli praca jest wykonywana w porze nocnej: za każdą rozpoczętą godzinę od 3 godzin (1x200 zł). Organ pierwszej instancji zaznaczył, że łączna kara pieniężna za stwierdzone naruszenia podczas przeprowadzonej kontroli w przedsiębiorstwie wyniosła 64.250 zł, jednakże została ograniczona, na podstawie art. 92a ust. 5 pkt 3 u.t.d., do kwoty 25.000 zł. W odwołaniu od powyższej decyzji M. w S. zarzuciły naruszenie przepisów postępowania i przepisów prawa materialnego oraz wniosły o uchylenie zaskarżonej decyzji. Główny Inspektor Transportu Drogowego decyzją z dnia 21 października 2024 r. nr BP.500.23.2023.1103.GD11.630675 utrzymał w mocy decyzję Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego. W podstawie prawnej decyzji organ odwoławczy przywołał art. 138 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (t.j.: Dz. U. z 2024 r. poz. 572; zwanej dalej "k.p.a."), art. 4 pkt 22, art. 92b, art. 92c u.t.d., lp. 5.5, lp. 5.5.2, lp. 5.5.3, lp. 5.8.1, lp. 5.8.2, lp. 5.8.3 oraz lp. 5.10.3 zał. nr 3 do u.t.d., art. 4, art. 8, art. 9, art. 12 rozporządzenia (WE) nr 561/2006 Parlamentu Europejskiego i Rady z dnia 15 marca 2006 r. w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenia Rady (EWG) nr 3821/85 i (WE) 2135/98, jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85 (Dz. Urz. UE L 102 z 11.04.2006; zwanego dalej "rozporządzeniem 561/2006"). W uzasadnieniu decyzji organ odwoławczy w pierwszej kolejności przedstawił przebieg postępowania wskazując w tym zakresie m.in., że na podstawie upoważnienia z dnia 29 września 2022 r. przeprowadzono kontrolę w siedzibie M. w S. ( skarżący). Podmiot realizuje przewozy w ramach publicznego transportu zbiorowego w formie samorządowego zakładu budżetowego. Kontrolą objęto okres od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 sierpnia 2022 r. Kontroli poddano ewidencję czasu pracy kierowców wykonujących przewozy osób na liniach regularnych do 50 kilometrów dla skarżącego oraz ewidencję czasu pracy, wykresówki i dane cyfrowe kierowców wykonujących przewozy drogowe na liniach regularnych do i powyżej 50 kilometrów, jak również przewozy okazjonalne dla S. K. z siedzibą w S. W okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli przedsiębiorca zatrudniał 57 kierowców (średnia arytmetyczna 53 kierowców). Ustalenia kontroli utrwalono protokołem z dnia 24 października 2022 r. Następnie organ odwoławczy zacytował przepisy prawa krajowego i wspólnotowego mające zastosowanie w sprawie oraz odniósł się do poszczególnych naruszeń stwierdzonych w toku kontroli. W zakresie naruszenia polegające na skróceniu wymaganego regularnego okresu odpoczynku dziennego, tj. Ip. 5.5 zał. nr 3 do u.t.d., organ odwoławczy wskazał, że stwierdzono je w przypadku niżej wymienionych kierowców: 1. B. Ł. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 4 maja 2022 r. o godzinie 04:30 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 9 godzin i 32 minuty nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 18:58 dnia 4 maja 2022 r. do godziny 04:30 dnia 5 maja 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 28 minut. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 200 zł; 2. B. Ł. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 5 maja 2022 r. o godzinie 04:30 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 5 godzin i 49 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 22:41 dnia 5 maja 2022 r. do godziny 04:30 dnia 6 maja 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 5 godzin i 11 minut. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 1.050 zł; 3. B. Ł. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 11 maja 2022 r. o godzinie 05:00 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 9 godzin i 38 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 18:52 dnia 11 maja 2022r. do godziny 04:30 dnia 12 maja 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 22 minuty. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 200 zł; 4. B. Ł. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 12 maja 2022 r. o godzinie 04:30 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 5 godzin i 16 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 23:14 dnia 12 maja 2022 r. do godziny 04:30 dnia 13 maja 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 5 godzin i 44 minuty. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 1.400 zł; 5. B. Ł. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 13 maja 2022 r. o godzinie 04:30 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 5 godzin i 24 minuty nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 23:06 dnia 13 maja 2022 r. do godziny 04:30 dnia 14 maja 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 5 godzin i 26 minut. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 1.400 zł; 6. B. Ł. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 18 maja 2022 r. o godzinie 04:30 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 5 godzin i 30 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 23:00 dnia 18 maja 2022 r. do godziny 04:30 dnia 19 maja 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 5 godzin i 30 minut. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 1.050 zł; 7. B. Ł. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 19 maja 2022r. o godzinie 04:30 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 5 godzin i 36 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 22:54 dnia 19 maja 2022 r. do godziny 04:30 dnia 20 maja 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 5 godzin i 24 minuty. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 1.050 zł; 8. B. Ł. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 23 maja 2022 r. o godzinie 06:10 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 7 godzin i 46 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 21:05 dnia 23 maja 2022 r. do godziny 05:51 dnia 24 maja 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 3 godziny i 14 minuty. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 350 zł; 9. B. Ł. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 25 maja 2022 r. o godzinie 04:30 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 5 godzin i 49 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 22:41 dnia 25 maja 2022 r. do godziny 04:30 dnia 26 maja 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 5 godzin i 11 minut. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 1.050 zł; 10. B. Ł. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 27 maja 2022 r. o godzinie 04:30 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 10 godzin i 23 minuty nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 18:07 dnia 27 maja 2022 r. do godziny 04:30 dnia 28 maja 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 37 minut. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 100 zł; 11. B. Ł. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 30 maja 2022r. o godzinie 03:52 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 4 godziny i 58 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 22:54 dnia 30 maja 2022 r. do godziny 03:52 dnia 31 maja 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 6 godzin i 2 minuty. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 1.400 zł; 12. B. Ł. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 2 czerwca 2022 r. o godzinie 04:30 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 5 godzin i 29 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 23:01 dnia 2 czerwca 2022 r. do godziny 04:30 dnia 3 czerwca 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 5 godzin i 31 minut. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 1.400 zł; 13. B. Ł. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 9 czerwca 2022 r. o godzinie 05:00 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 5 godzin i 54 minuty nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 23:06 dnia 9 czerwca 2022 r. do godziny 05:00 dnia 10 czerwca 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 5 godzin i 6 minut. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 1.050 zł; 14. B. Ł. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 10 czerwca 2022 r. o godzinie 07:47 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 9 godzin i 48 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 18:54 dnia 10 czerwca 2022 r. do godziny 04:42 dnia 11 czerwca 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 12 minut. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 200 zł; 15. B. Ł. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 13 czerwca 2022 r. o godzinie 04:00 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 4 godziny i 46 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 23:14 dnia 13 czerwca 2022 r. do godziny 04:00 dnia 14 czerwca 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 6 godzin i 14 minut. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 1.400 zł; 16. B. Ł. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 16 czerwca 2022 r. o godzinie 04:30 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 5 godzin i 24 minuty nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 23:06 dnia 16 czerwca 2022 r. do godziny 04:30 dnia 17 czerwca 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 5 godzin i 36 minut. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 1.400 zł; 17. B. Ł. – analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 21 czerwca 2022 r. o godzinie 04:30 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 5 godzin i 50 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 22:40 dnia 21 czerwca 2022 r. do godziny 04:30 dnia 22 czerwca 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 5 godzin i 10 minut. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 1.050 zł; 18. B. Ł. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 23 czerwca 2022r. o godzinie 07:10 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 8 godzin i 13 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 21:02 dnia 23 czerwca 2022 r. do godziny 05:15 dnia 24 czerwca 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 2 godziny i 47 minut. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 350 zł; 19. B. Z. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 6 maja 2022 r. o godzinie 05:51 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 5 godzin i 15 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 23:30 dnia 6 maja 2022 r. do godziny 04:45 dnia 7 maja 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 5 godzin i 45 minut. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 1.400 zł; 20. B. Z. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 10 maja 2022 r. o godzinie 17:30 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 5 godzin i 25 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 23:00 dnia 10 maja 2022 r. do godziny 04:25 dnia 11 maja 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 5 godzin i 35 minut. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 1.400 zł; 21. B. Z. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 11 maja 2022 r. o godzinie 04:25 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 5 godzin i 25 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 23:00 dnia 10 maja 2022r. do godziny 04:25 dnia 11 maja 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 5 godzin i 35 minut. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 1.400 zł; 22. B. Z. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 16 maja 2022 r. o godzinie 04:56 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 5 godzin i 56 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 23:00 dnia 16 maja 2022 r. do godziny 04:56 dnia 17 maja 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 5 godzin i 4 minuty. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 1.050 zł; 23. B. Z. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 17 maja 2022 r. o godzinie 05:15 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 5 godzin i 42 minuty nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 23:00 dnia 17 maja 2022r. do godziny 04:42 dnia 18 maja 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 5 godzin i 18 minut. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 1.050 zł; 24. B. Z. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 18 maja 2022 r. o godzinie 04:42 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 5 godzin i 42 minuty nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 23:00 dnia 18 maja 2022r. do godziny 04:42 dnia 19 maja 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 5 godzin i 18 minut. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 1.050 zł; 25. B. Z. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 19 maja 2022 r. o godzinie 16:00 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 5 godzin i 56 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 23:00 dnia 19 maja 2022 r. do godziny 04:56 dnia 20 maja 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 5 godzin i 4 minuty. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 1.050 zł; 26. B. Z. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 20 maja 2022 r. o godzinie 04:56 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 5 godzin i 36 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 23:30 dnia 20 maja 2022 r. do godziny 05:06 dnia 21 maja 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 5 godzin i 24 minuty. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 1.050 zł; 27. B. Z. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 24 maja 2022 r. o godzinie 11:30 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 7 godzin i 40 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 23:00 dnia 24 maja 2022 r. do godziny 06:40 dnia 25 maja 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 3 godzin i 20 minut. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 350 zł; 28. B. Z. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 25 maja 2022 r. o godzinie 06:40 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 5 godzin i 42 minuty nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 23:00 dnia 25 maja 2022 r. do godziny 04:42 dnia 26 maja 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 5 godzin i 18 minut. W niniejszym Kara pieniężna wynosi 1.050 zł; 29. B. Z. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 26 maja 2022 r. o godzinie 04:42 04:42 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 5 godzin i 42 minuty nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 23:00 dnia 26 maja 2022 r. do godziny 04:42 dnia 27 maja 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 5 godzin i 18 minut. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 1.050 zł. 30. B. Z. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 13 czerwca 2022 r. o godzinie 06:11 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 5 godzin i 42 minuty nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 23:00 dnia 13 czerwca 2022 r. do godziny 04:42 dnia 14 czerwca 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 5 godzin i 18 minut. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 1.050 zł; 31. B. Z. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 14 czerwca 2022 r. o godzinie 04:42 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 5 godzin i 42 minuty nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 23:00 dnia 14 czerwca 2022 r. do godziny 04:42 dnia 15 czerwca 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 5 godzin i 18 minut. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 1.050 zł; 32. B. Z. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 22 czerwca 2022 r. o godzinie 05:51 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 5 godzin i 56 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 23:00 dnia 22 czerwca 2022 r. do godziny 04:56 dnia 23 czerwca 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 5 godzin i 4 minuty. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 1.050 zł; 33. B. Z. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 23 czerwca 2022 r. o godzinie 04:56 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 5 godzin i 15 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 23:00 dnia 23 czerwca 2022 r. do godziny 04:15 dnia 24 czerwca 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 5 godzin i 45 minut. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 1.400 zł; 34. B. Z. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 27 czerwca 2022 r. o godzinie 04:30 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 9 godzin i 43 minuty nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 18:47 dnia 27 czerwiec 2022 r. do godziny 04:30 dnia 28 czerwiwec2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 1 godzinę i 17 minut. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 200 zł; 35. B. Z. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 29 czerwca 2022 r. o godzinie 04:30 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca w tym kierowca odebrał jedynie 5 godzin i 30 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 23:00 dnia 29 czerwca 2022 r. do godziny 04:30 dnia 30 czerwca 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 5 godzin i 30 minut. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 1.050 zł; 36. C. S. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 4 maja 2022 r. o godzinie 04:42 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 5 godzin i 11 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 23:00 dnia 4 maja 2022 r. do godziny 04:11 dnia 5 maja 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 5 godzin i 49 minut. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 1.400 zł; 37. C. S. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 5 maja 2022 r. o godzinie 04:11 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11 -godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 5 godzin i 11 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 23:00 dnia 5 maja 2022 r. do godziny 04:11 dnia 6 maja 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 5 godzin i 49 minut. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 1.400 zł; 38. C. S. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 17 maja 2022 r. o godzinie 21:00 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 7 godzin i 47 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 23:00 dnia 17 maja 2022 r. do godziny 06:47 dnia 18 maja 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 3 godziny i 13 minut. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 350 zł; 39. C. S. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 19 maja 2022 r. o godzinie 05:00 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 5 godzin i 59 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 23:01 dnia 19 maja 2022 r. do godziny 05:00 dnia 20 maja 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 5 godzin i 1 minutę. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 1.050 zł; 40. C. S. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 20 maja 2022 r. o godzinie 05:00 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 10 godzin i 34 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 18:24 dnia 20 maja 2022 r. do godziny 05:00 dnia 21 maja 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 26 minut. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 100 zł; 41. C. S. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 25 maja 2022 r. o godzinie 06:31 rozpoczął się 24-godzinny kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 7 godzin i 31 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 23:00 dnia 25 maja 2022 r. do godziny 06:31 dnia 26 maja 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 3 godziny i 29 minut. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 350 zł; 42. C. S. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 21 czerwca 2022 r. o godzinie 04:30 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 6 godzin i 31 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 21:59 dnia 21 czerwca 2022 r. do godziny 04:30 dnia 22 czerwca 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 4 godziny i 29 minut. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 700 zł; 43. C. S. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 22 czerwca 2022 r. o godzinie 04:30 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 5 godzin i 16 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 23:14 dnia 22 czerwca 2022 r. do godziny 04:30 dnia 23 czerwca 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 5 godzin i 44 minuty. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 1.400 zł; 44. C. S. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 24 czerwca 2022 r. o godzinie 04:30 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 5 godzin i 30 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 23:00 dnia 24 czerwca 2022 r. do godziny 04:30 dnia 25 czerwca 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 5 godzin i 30 minuty. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 1.050 zł; 45. C. S. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 27 czerwca 2022 r. o godzinie 17:00 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 7 godzin i 31 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 23:00 dnia 27 czerwca 2022 r. do godziny 06:31 dnia 28 czerwca 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 3 godziny i 29 minut. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 350 zł; 46. S. D. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 11 maja 2022 r. o godzinie 04:11 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 5 godzin i 11 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 04:11 dnia 11 maja 2022 r. do godziny 04:11 dnia 12 maja 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 5 godzin i 49 minut. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 1.400 zł; 47. S. D. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 19 maja 2022 r. o godzinie 04:11 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11 -godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 5 godzin i 10 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 04:25 dnia 19 maja 2022 r. do godziny 04:10 dnia 20 maja 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 5 godzin i 50 minut. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 1.400 zł; 48. S. D. - analiza zawartych na nich danych wykazała, iż w dniu 29 czerwca 2022 r. o godzinie 05:24 rozpoczął się 24-godzinny okres rozliczeniowy, w ciągu którego kierowca powinien odebrać minimum 11-godzinny nieprzerwany odpoczynek. W okresie tym kierowca odebrał jedynie 6 godzin i 24 minuty nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 05:24 dnia 29 czerwca 2022 r. do godziny 05:24 dnia 30 czerwca 2022 r. Oznacza to, iż kierowca skrócił dzienny czas odpoczynku o 4 godziny i 36 minut. W niniejszym przypadku koniecznym było odebranie przez kierowcę odpoczynku w wymiarze 11 godzin. Kara pieniężna wynosi 1.050 zł. Organ odwoławczy, mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, stwierdził, że zasadne jest utrzymanie kary pieniężnej w wysokości 45.800 zł za stwierdzone naruszenia określone w lp. 5.5 zał. nr 3 do u.t.d. W zakresie naruszenia polegającego na skróceniu regularnego okresu odpoczynku tygodniowego, jeżeli jego skrócenie nie jest dozwolone, tj. lp. 5.8 załącznika nr 3 do u.t.d., organ odwoławczy wskazał, że stwierdzono je w przypadku niżej wymienionych kierowców: 1. B. Z. - analiza danych zawartych w ewidencji czasu pracy wykazała, iż kierowca w przyjętym okresie rozliczeniowym: 16.05.2022 00:00 - 22.05.2022 23:59 odebrał jedynie 17 godzin nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 23:00 dnia 18 maja 2022 r. do godziny 16:00 dnia 19 maja 2022 r., podczas gdy w niniejszym przypadku kierowca winien był odebrać minimum 35 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Oznacza to, iż kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 18 godzin. Kara pieniężna wynosi 3.600 zł; 2. B. Ł. analiza danych zawartych w ewidencji czasu pracy wykazała, iż kierowca po przyjętym okresie rozliczeniowym: 02.05.2022 00:00 - 08.05.2022 23:59 odebrał jedynie 15 godzin i 12 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 14:08 dnia 7 maja 2022 r. do godziny 05:20 dnia 05.20.2022r., podczas gdy w niniejszym przypadku kierowca winien był odebrać minimum 35 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Oznacza to, iż kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 19 godzin i 48 minut. Kara pieniężna wynosi 4.400 zł; 3. B. Ł. - analiza danych zawartych w ewidencji czasu pracy wykazała, iż kierowca po przyjętym okresie rozliczeniowym: 16.05.2022 00:00 - 22.05.2022 23:59 odebrał jedynie 18 godzin i 56 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 15:40 dnia 21 maja 2022 r. do godziny 10:36 dnia 22 maja 2022 r., podczas gdy w niniejszym przypadku kierowca winien był odebrać minimum 35 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Oznacza to, iż kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 16 godzin i 4 minuty. Kara pieniężna wynosi 3.200 zł; 4. B. Ł. - analiza danych zawartych w ewidencji czasu pracy wykazała, iż kierowca po przyjętym okresie rozliczeniowym: 06.06.2022 00:00 - 12.06.2022 23:59 odebrał jedynie 16 godzin i 37 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 21:03 dnia 7 czerwca 2022 r. do godziny 13:40 dnia 8 czerwca 2022 r., podczas gdy w niniejszym przypadku kierowca winien był odebrać minimum 35 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Oznacza to, iż kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 18 godzin i 23 minuty. Kara pieniężna wynosi 4.000 zł; 5. B. Ł. - analiza z danych zawartych w ewidencji czasu pracy wykazała, iż kierowca po przyjętym okresie rozliczeniowym: 20.06.2022 00:00 - 26.06.2022 23:59 odebrał jedynie 23 godziny i 40 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 07:30 dnia 22 czerwca 2022 r. do godziny 07:10 dnia 23 czerwca 2022 r., podczas gdy w niniejszym przypadku kierowca winien był odebrać minimum 35 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Oznacza to, iż kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 11 godzin i 20 minut. Kara pieniężna wynosi 1.200 zł; 6. C. S. - analiza z danych zawartych w ewidencji czasu pracy wykazała, iż kierowca po przyjętym okresie rozliczeniowym: 20.06.2022 00:00 - 26.06.2022 23:59 odebrał jedynie 28 godzin i 16 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 23:14 dnia 22 czerwca 2022 r. do godziny 04:30 dnia 23 czerwca 2022 r., podczas gdy w niniejszym przypadku kierowca winien był odebrać minimum 35 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Oznacza to, iż kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 6 godzin i 44 minuty Kara pieniężna wynosi 300 zł; 7. S. D. - analiza z danych zawartych w ewidencji czasu pracy wykazała, iż kierowca po przyjętym okresie rozliczeniowym: 23.05.2022 00:00 - 29.05.2022 23:59 odebrał jedynie 34 godziny i 30 minut nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 18:42 dnia 27 maja 2022 r. do godziny 05:12 dnia 29 maja 2022 r., podczas gdy w niniejszym przypadku kierowca winien był odebrać minimum 35 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Oznacza to, iż kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 30 minut. Kara pieniężna wynosi 150 zł; 8. S. D. - analiza danych zawartych w ewidencji czasu pracy wykazała, iż kierowca po przyjętym okresie rozliczeniowym: 20.06.2022 00:00 - 26.06.2022 23:59 odebrał jedynie 30 godzin nieprzerwanego odpoczynku, tj. od godziny 23:00 dnia 21 czerwca 2022 r. do godziny 05:00 dnia 23 czerwca 2022 r., podczas gdy w niniejszym przypadku kierowca winien był odebrać minimum 35 godzin nieprzerwanego odpoczynku. Oznacza to, iż kierowca skrócił tygodniowy czas odpoczynku o 5 godzin. Kara pieniężna wynosi 300 zł.  Organ odwoławczy, mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, stwierdził, że zasadne jest utrzymanie kary pieniężnej w wysokości 17.150 zł za stwierdzone naruszenia określone w lp. 5.8 zał. nr 3 do u.t.d. W zakresie naruszenia polegającego na przekroczeniu 6 kolejnych okresów 24- godzinnych od uprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku, tj. lp. 5.10 zał. nr 3 do u.t.d. organ odwoławczy wskazał, że analiza danych zawartych w wymienionych powyżej dokumentach wykazała naruszenia dotyczące przekroczenia 6 kolejnych okresów 24-godzinnych od uprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku w stosunku do niżej wymienionych kierowców: 1. C. S. - nie wykonał wymaganego przepisami prawa odpoczynku tygodniowego, koniecznego do odebrania zgodnie z art. 31c pkt 2 ustawy o czasie pracy kierowców, w okresie sześciu okresów 24 godzinnych licząc od końca poprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku, tj. od 04:30 dnia 24 czerwca 2022 r. Kierowca odebrał odpoczynek tygodniowy po okresie trwającym 163 godziny, tj. od godziny 04:30 dnia 24 czerwca 2022 r. do godziny 23:30 dnia 30 czerwca 2022 r. Oznacza to, iż kierowca rozpoczął tygodniowy odpoczynek za późno o 19 godzin. Kara pieniężna wynosi 550 zł; 2. S. D. - nie wykonał wymaganego przepisami prawa odpoczynku tygodniowego, koniecznego do odebrania zgodnie z art. 31c pkt 2 ustawy o czasie pracy kierowców, w okresie sześciu okresów 24 godzinnych licząc od końca poprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku, tj. od 05:00 dnia 23 czerwca 2022 r. Kierowca odebrał odpoczynek tygodniowy po okresie trwającym 186 godzin, tj. od godziny 05:00 dnia 23 czerwca 2022 r. do godziny 23:00 dnia 30 czerwca 2022 r. Oznacza to, iż kierowca rozpoczął tygodniowy odpoczynek za późno o 42 godziny. Kara pieniężna wynosi 550 zł. Organ odwoławczy, mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, stwierdził, że zasadne jest utrzymanie kary pieniężnej w wysokości 1.100 zł za stwierdzone naruszenia określone w lp. 5.10 zał. nr 3 do u.t.d. W zakresie naruszenia polegającego na przekroczenie dopuszczalnego dobowego 10-godzinnego czasu pracy, jeżeli praca jest wykonywana w porze nocnej, tj. lp. 5.12 zał. nr 3 do u.t.d., organ odwoławczy wskazał, że na podstawie dokumentacji czasu pracy stwierdzono, że kierowca B. Ł. wykonywał pracę od godziny 03:52 w dniu 30 maja 2022 r. do godziny 22:54 w dniu 30 maja 2022 r., łącznie przez 13 godzin i 38 minut. Czas pracy kierowcy w ww. okresie przekroczył dopuszczalny limit 10 godzin na dobę, ponieważ praca świadczona była w porze nocnej pomiędzy godziną 00:00 i godziną 04:00. Podczas kontroli nie okazano dokumentu (wykresówki/wydruku/karty dziennej), uzasadniającego odstąpienie od przestrzegania norm czasu pracy lub wymaganych przerw. Kara pieniężna wynosi 200 zł. Organ odwoławczy, mając na uwadze zgromadzony w sprawie materiał dowodowy, stwierdził, że zasadne jest utrzymanie kary pieniężnej w wysokości 200 zł za stwierdzone naruszenia określone w lp. 5.12 zał. nr 3 do u.t.d. Organ odwoławczy zważył, że łączna kara za stwierdzone naruszenia wynosi 64.250 zł, jednakże z uwagi na treść art. 92a ust. 5 pkt 3 u.t.d., została ograniczona do kary pieniężnej w wysokości 25.000 zł. Organ odwoławczy nie dopatrzył się zarzucanych w odwołaniu naruszeń przepisów postępowania i przepisów prawa materialnego. Zdaniem organu odwoławczego, organ pierwszej instancji działał na podstawie przepisów prawa, podejmując wszelkie kroki niezbędne do dokładnego wyjaśnienia stanu faktycznego oraz do załatwienia sprawy, mając na względzie interes społeczny i słuszny interes obywateli, a także czyniąc zadość obowiązkowi zebrania i rozpatrzenia całego materiału dowodowego w sposób wyczerpujący. Organ odwoławczy nie znalazł podstaw do zastosowania art. 92b u.t.d. wskazując, że strona nie wykazała, aby organizacja i wykonywanie przewozów drogowych odbywała się w sposób wykluczający naruszenie przepisów z zakresu norm czasu pracy. Jednocześnie, zdaniem organu odwoławczego, strona nie wskazała okoliczności, których nie mogła przewidzieć oraz na które nie miała wpływu. Wobec czego organ odwoławczy przyjął, że brak jest podstaw zastosowania art. 92c ust. 1 pkt 1 u.t.d. ze względu na fakt, iż do wskazanych naruszeń doszło w okolicznościach, które przedsiębiorca powinien przewidzieć i nie dopuścić do ich zaistnienia. W skardze wniesionej do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku M. w S. zarzuciły decyzji organowi odwoławczemu naruszenie przepisów mających istotny wpływ na wynik postępowania, tj. naruszenie: 1. art. 6 w zw. z art. 8 w zw. z art. 77 w zw. z art. 78 w zw. z art. 79 w zw. z art. 81 k.p.a., poprzez przesłuchanie kierowców na okoliczność stwierdzonych naruszeń po wydaniu decyzji przez organ pierwszej instancji oraz po złożeniu odwołania przez stronę skarżącą, a także niepoinformowanie strony skarżącej o czynnościach przesłuchania kierowców i tym samym uniemożliwienie stronie skarżącej brania czynnego udziału w tych przesłuchaniach; 2. art. 92a oraz art. 92b u.t.d., poprzez ich niezastosowanie i nieumorzenie postępowania administracyjnego w sytuacji, gdy strona skarżący wykazała w sposób nie budzący wątpliwości, że zapewniła właściwą organizację i dyscyplinę pracy ogólnie wymaganą w stosunku do prowadzenia przewozów drogowych, umożliwiającą przestrzeganie przez kierowców obowiązujących przepisów; 3. art. 24 ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców (t.j.: Dz. U. z 2022 r. poz. 1473) w zw. z art. 221 § 2-5 ustawy z dnia 26 czerwca 1974 r. - Kodeks pracy (t.j.: Dz. U. z 2022 r. poz. 1510), poprzez nieuznanie, że strona skarżąca zastosowała się w pełni do norm zawartych w tych przepisach, a także poprzez błędną interpretację tych przepisów; 4. art. 6 w zw. z art. 7 w zw. z art. 11 w zw. z art. 77 w zw. z art. 81a w zw. z art. 107 § 3 k.p.a., poprzez niewyjaśnienie i nie odniesienie się wszystkich istotnych i mających wpływ na wynik sprawy argumentów strony skarżącej oraz ich nieuwzględnienie oraz pominięcie części milczeniem; 5. art. 45 ust. 1 w zw. art. 49 ust. 7 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. - Prawo przedsiębiorców (t.i.: Dz. U. z 2021 r. poz. 162 ze zm.), poprzez dokonanie czynności kontrolnych wykraczających poza zakres wskazany w upoważnieniu do kontroli oraz błędne powoływanie się na treść art. 75 k.p.a. W skardze zawarto wniosek o stwierdzenie nieważności decyzji obu instancji w całości oraz umorzenie postępowania, ewentualnie o uchylenie decyzji obu instancji. W uzasadnieniu skargi zaznaczono, że zarówno przed organem pierwszej instancji, jak i w odwołaniu, strona skarżąca wykazała w sposób nie budzący wątpliwości (poprzez przedstawienie stosownych dowodów w postaci harmonogramów, ewidencji czasu pracy, regulaminu pracy oraz stosownych wymaganych prawem oświadczeń pracowników), że prawidłowo i zgodnie z obowiązującymi przepisami planowała pracę kierowców, umożliwiając im odbieranie prawidłowych odpoczynków dziennych jak i tygodniowych oraz przestrzeganie norm czasu pracy. Zdaniem strony skarżącej, zgromadzony materiał dowodowy jednoznacznie dowodzi, że każde ze stwierdzonych w protokole kontroli naruszeń było wynikiem wykonania pracy przez kierowcę w czasie, gdy zgodnie z harmonogramem i ewidencją czasu pracy w M. w S. dany kierowca odbierał odpoczynek dzienny lub tygodniowy. Strona skarżąca podkreśliła, że w czasie udzielonego przez M. w S. kierowcy odpoczynku dziennego lub tygodniowego dany kierowca wykonywał pracę na rzecz przedsiębiorstwa S. K. bez informowania o tym fakcie M. w S. W odpowiedzi na skargę Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o jej oddalenie, podtrzymując stanowisko zawarte w uzasadnieniu zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. – Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 1267 ) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem jej zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Postępowanie przed sądami administracyjnymi prowadzone jest w oparciu o przepisy ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2024 r., poz. 935 ze zm.) - dalej jako "p.p.s.a.". Zgodnie z art. 134 § 1 tej ustawy sąd rozstrzyga w granicach danej sprawy nie będąc jednak związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną. Skarga nie zasługuje na uwzględnienie. W siedzibie skarżącego M. w S., realizującego przewozy w ramach publicznego transportu zbiorowego w formie samorządowego zakładu budżetowego przeprowadzono kontrolę, której przedmiotem było przestrzeganie przez stronę obowiązków lub warunków przewozu drogowego wynikających z aktów prawnych wymienionych w art. 4 pkt 22 ustawy o transporcie drogowym. Kontrolą objęto okres od dnia 1 stycznia 2022 r. do dnia 31 sierpnia 2022 r. Przedsiębiorca zatrudniał 57 kierowców. Ustalenia kontroli utrwalono protokołem z dnia 24 października 2022 r. Zaskarżoną decyzją nałożono na skarżące przedsiębiorstwo karę pieniężną w wysokości 25.000 złotych. Podstawę faktyczną powyższego rozstrzygnięcia stanowiło: skrócenie wymaganego regularnego okresu odpoczynku dziennego: - o czas do 1 godziny; - o czas powyżej 1 godziny do 2 godzin i 30 minut; - za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 2 godzin i 30 minut; skrócenie regularnego okresu odpoczynku tygodniowego, jeżeli jego skrócenie nie jest dozwolone: - o czas do 3 godzin; - o czas powyżej 3 godzin do 9 godzin ; - za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 9 godzin; przekroczenie 6 kolejnych okresów 24-godzinnych od uprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku: - o czas od 12 godzin. Kwestie związane z przestrzeganiem obowiązków lub warunków przewozu drogowego normuje przede wszystkim ustawa z dnia 6 września 2001 r. o transporcie drogowym ( t.j. Dz.U. z 2024 r., poz.1539 ze zm., dalej także jako "u.t.d."). Stosownie do art. 92a ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego, podlega karze pieniężnej w wysokości od 50 złotych do 12 000 złotych za każde naruszenie, z tym że przedsiębiorca prowadzący pośrednictwo przy przewozie osób z naruszeniem obowiązków lub warunków przewozu drogowego podlega karze pieniężnej w wysokości od 5000 złotych do 40 000 złotych za każde naruszenie. W myśl ust 5 ww. przepisu, suma kar pieniężnych, o których mowa w ust. 1, nałożonych za naruszenia stwierdzone podczas kontroli w podmiocie wykonującym przewóz drogowy, nie może przekroczyć: 1) 15 000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w średniej liczbie arytmetycznej do 10 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli; 2) 20 000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w średniej liczbie arytmetycznej powyżej 10 do 50 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli; 3) 25 000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w średniej liczbie arytmetycznej powyżej 50 do 250 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli; 4) 30 000 złotych - dla podmiotu zatrudniającego kierowców w średniej liczbie arytmetycznej większej niż 250 w okresie 6 miesięcy przed dniem rozpoczęcia kontroli; 5) 40 000 złotych - dla podmiotu wykonującego inne czynności związane z przewozem drogowym; 6) 100 000 złotych - dla przedsiębiorcy prowadzącego pośrednictwo przy przewozie osób. Stosownie do art. 92a ust. 7 ustawy o transporcie drogowym, wykaz naruszeń obowiązków lub warunków przewozu drogowego, o których mowa w ust. 1, wysokości kar pieniężnych za poszczególne naruszenia, a w przypadku niektórych naruszeń numer grupy naruszeń oraz wagę naruszeń wskazane w załączniku I do rozporządzenia Komisji (UE) 2016/403, - popełnionych przez podmiot wykonujący przewóz drogowy określa lp. 1-9, - popełnionych przez przewoźnika drogowego w związku z wykonywaniem transportu drogowego określa lp. 10 załącznika nr 3 do ustawy. Zgodnie z art. 92b ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, nie nakłada się kary pieniężnej za naruszenie przepisów o czasie prowadzenia pojazdów, wymaganych przerwach i okresach odpoczynku, jeżeli podmiot wykonujący przewóz drogowy zapewnił: 1) właściwą organizację i dyscyplinę pracy ogólnie wymaganą w stosunku do prowadzenia przewozów drogowych, umożliwiającą przestrzeganie przez kierowców przepisów: a) rozporządzenia (WE) nr 561 /2006, b) rozporządzenia (UE) nr 165/2014, c) Umowy AETR, d) ustawy z dnia 16 kwietnia 2004 r. o czasie pracy kierowców; 2) prawidłowe zasady wynagradzania, niezawierające składników wynagrodzenia lub premii zachęcających do naruszania przepisów rozporządzenia, o którym mowa w pkt 1 lit. a, lub do działań zagrażających bezpieczeństwu ruchu drogowego. Przepis ust. 1 pkt 1 stosuje się odpowiednio w sprawach o nałożenie kary pieniężnej wobec osób, o których mowa w art. 92a ust. 2. Zgodnie z art. 92c ust. 1 ustawy o transporcie drogowym, nie wszczyna się postępowania w sprawie nałożenia kary pieniężnej, o której mowa w art. 92a ust. 1, na podmiot wykonujący przewóz drogowy lub inne czynności związane z tym przewozem, a postępowanie wszczęte w tej sprawie umarza się, jeżeli: 1) okoliczności sprawy i dowody wskazują, że podmiot wykonujący przewozy lub inne czynności związane z przewozem nie miał wpływu na powstanie naruszenia, a naruszenie nastąpiło wskutek zdarzeń i okoliczności, których podmiot nie mógł przewidzieć, lub 2) za stwierdzone naruszenie na podmiot wykonujący przewozy została nałożona kara przez inny uprawniony organ. Zgodnie z art. 189a § 2 kpa w przypadku uregulowania w przepisach odrębnych: 1) przesłanek wymiaru administracyjnej kary pieniężnej, 2) odstąpienia od nałożenia administracyjnej kary pieniężnej lub udzielenia pouczenia, 3) terminów przedawnienia nakładania administracyjnej kary pieniężnej, 4) terminów przedawnienia egzekucji administracyjnej kary pieniężnej, 5) odsetek od zaległej administracyjnej kary pieniężnej, 6) udzielania ulg w wykonaniu administracyjnej kary pieniężnej - przepisów niniejszego działu w tym zakresie nie stosuje się. W niniejszej sprawie nie miały zastosowania przepisy art. 189a § 2 pkt 1-3 kpa, bowiem kary pieniężne nakładane są na podstawie art. 92a w zw. z art. 93 ust. 1 ustawy o transporcie drogowym. Wysokość kar pieniężnych określona jest w sposób sztywny i organ nie ma możliwości miarkowania kar pieniężnych określonych w załączniku nr 3 do u.t.d. Nie znajdą też zastosowania przepisy k.p.a., normujące przesłanki odstąpienia od nałożenia kary pieniężnej oraz udzielenia pouczenia, bowiem kwestie te zostały uregulowane odrębnie przez ustawę o transporcie drogowym w art. 92c ust. 1 pkt 1 oraz art. 92b ust. 1. W ocenie Sądu ustalenia faktyczne , dokonane w niniejszej sprawie przez organy obu instancji, dotyczące naruszeń polegających na skróceniu wymaganego regularnego okresu odpoczynku dziennego, na skróceniu regularnego okresu odpoczynku tygodniowego, jeżeli jego skrócenie nie jest dozwolone, na przekroczeniu 6 kolejnych okresów 24 - godzinnych od uprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku, na przekroczeniu dopuszczalnego dobowego 10- godzinnego czasu pracy, jeżeli praca jest wykonywana w porze nocnej - są prawidłowe. Ustaleń tych dokonano w oparciu o wyniki kontroli, przeprowadzonej w skarżącym przedsiębiorstwie, podczas której sprawdzano ewidencję czasu pracy kierowców, wykonujących przewozy osób na liniach regularnych do 50 kilometrów oraz ewidencję czasu pracy, wykresówki i dane cyfrowe kierowców wykonujących przewozy drogowe na liniach regularnych do i powyżej 50 kilometrów, jak też w oparciu o ustalenia, dotyczące wykonywania przez tych kierowców przewozów okazjonalnych dla innego przedsiębiorcy- S. K. z siedzibą w S. Organy bardzo szczegółowo wskazały, ilu i jakich naruszeń dopuścili się poszczególni kierowcy, wykonując przewozy dla skarżącego, w jaki sposób ustalono poszczególne naruszenia – ze wskazaniem przepisów prawa i ich treści oraz odnosząc ustalony stan faktyczny, świadczący o dokonaniu poszczególnych naruszeń przez konkretnych kierowców, do tych unormowań. Organy prawidłowo też zastosowały przepisy załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym , wymierzając poszczególne, jednostkowe kary w oparciu o treść: - lp. 5.5 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, który sankcjonuje skrócenie wymaganego regularnego okresu odpoczynku dziennego: • lp. 5.5.1- czas do 1 godziny karą pieniężną w wysokości 100 złotych; • lp. 5.5.2 - o czas powyżej 1 godziny do 2 godzin i 30 minut- karą pieniężną w wysokości 200 złotych; • lp. 5.5.3 - za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 2 godzin i 30 minut karą pieniężną w wysokości 350 złotych. - lp. 5.8 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, który sankcjonuje skrócenie regularnego okresu odpoczynku tygodniowego, jeżeli jego skrócenie nie jest dozwolone: • Ip. 5.8.1 - o czas do 3 godzin karą pieniężną w wysokości 150 złotych; • lp. 5.8.2-0 czas powyżej 3 godzin do 9 godzin karą pieniężną w wysokości 300 złotych; • lp. 5.8.3 - za każdą rozpoczętą godzinę powyżej 9 godzin karą pieniężną w wysokości 400 złotych. -lp. 5.10 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym, która sankcjonuje przekroczenie 6 kolejnych okresów 24 godzinnych od uprzedniego tygodniowego okresu odpoczynku: • lp. 5.10.1 - o czas do mniej niż 3 godzin karą pieniężną w wysokości 350 złotych; • lp. 5.10.2 - o czas od 3 godzin do mniej niż 12 godzin karą pieniężną w wysokości 450 złotych; • lp. 5.10.3 - o czas od 12 godzin karą pieniężną w wysokości 550 złotych. - lp. 5.12 załącznika nr 3 do ustawy o transporcie drogowym z dnia 6 września 2001r., który przekroczenie dopuszczalnego dobowego 10-godzinnego czasu pracy, jeżeli praca jest wykonywana w porze nocnej sankcjonuje: • lp. 5.12.1 - o czas do 1 godziny karą pieniężną w wysokości 50,00 złotych; • lp. 5.12.2 - o czas od 1 godziny do mniej niż 3 godzin karą pieniężną w wysokości 100,00 złotych; • lp. 5.12.3 - za każdą rozpoczętą godzinę od 3 godzin karą pieniężną w wysokości 200,00 złotych. Wysokość poszczególnych kar jednostkowych ustalona została prawidłowo. Łączna kara za stwierdzone naruszenia wynosiła 64.250 zł, zasadnie zatem , z uwagi na treść art. 92a ust. 5 pkt 3 u.t.d., została ona ograniczona do kary pieniężnej w wysokości 25.000 zł. W ocenie Sądu nie można podzielić zarzutów skarżącej, że organy dokonały ustaleń stanu faktycznego z naruszeniem przepisów postępowania. W niniejszym postępowaniu kierowcy, zatrudnieni u skarżącego, nie byli przesłuchiwani w charakterze świadków, a ich zeznania nie stanowiły materiału dowodowego, ocenianego przez organy obu instancji. Kierowcy przesłuchani zostali na potrzeby innych postępowań , czego nie można utożsamiać z postępowaniem dowodowym prowadzonym w niniejszej sprawie. Zatem zarzut, że przesłuchania nastąpiły po wniesieniu odwołania przez skarżącego, który nie mógł w nich uczestniczyć , czym uniemożliwiono mu czynny udział w postępowaniu, jest chybiony. Należy podzielić stanowisko organu odwoławczego, że organy mogły w niniejszej sprawie, przy ustaleniu stanu faktycznego, oprzeć swe ustalenia także o dokumenty i dane ( ewidencja kierowców, wykresówki, dane cyfrowe ), dotyczące okresów zatrudnienia kierowców skarżącego, wykonujących także przewozy u innego przedsiębiorcy. Działanie takie było zgodne z art. 75 k.p.a. , który normuje kwestię dowodów w postępowaniu administracyjnym. Przeprowadzone postępowanie dowodowe wykazało, że wszystkie naruszenia zostały popełnione przez kierowców w czasie, gdy świadczyli pracę dla skarżącego. Stwierdzone naruszenia świadczą o tym, że kierowcy nie odbierali prawidłowo odpoczynków dziennych i tygodniowych. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie nie doszło do naruszenia art. 45 ust. 1 oraz art. 49 ust. 7 pkt 5 i 6 ustawy z dnia 6 marca 2018 r. Prawo przedsiębiorców (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 236 ze zm.). Przepis art. 45 ust.1 w/w ustawy stanowi, że kontrola działalności gospodarczej przedsiębiorców jest przeprowadzana na zasadach określonych w niniejszej ustawie, chyba że zasady i tryb kontroli wynikają z ratyfikowanych umów międzynarodowych albo bezpośrednio stosowanych przepisów prawa Unii Europejskiej. Z kolei z jej art. 49 ust.1 wynika, że czynności kontrolne mogą być wykonywane przez pracowników organu kontroli po okazaniu przedsiębiorcy albo osobie przez niego upoważnionej legitymacji służbowej upoważniającej do wykonywania takich czynności oraz po doręczeniu upoważnienia do przeprowadzenia kontroli (...). W art. 49 ust.7 pkt 5 i 6 ustawy Prawo przedsiębiorców postanowiono, że upoważnienie, o którym mowa w ust. 1, zawiera w szczególności: 5) oznaczenie przedsiębiorcy objętego kontrolą; 6) określenie zakresu przedmiotowego kontroli. Kontrola u skarżącego została przeprowadzona zgodnie z przepisami przywołanej ustawy. Kontrolowanemu doręczono imienne upoważnienie do przeprowadzenia kontroli, wystawione przez Pomorskiego Wojewódzkiego Inspektora Transportu Drogowego w dniu 29 września 2022 r., zawierające wszystkie niezbędne elementy, m.in. oznaczenie danych kontrolowanego oraz zakresu przedmiotowego kontroli, tj. przestrzeganie przez przedsiębiorcę obowiązków i warunków przewozu drogowego określonych w art. 4 pkt 22 lit. a - x ustawy o transporcie drogowym w okresie od 1 stycznia do 31 sierpnia 2022 r. Skarżący został zawiadomiony o zamiarze wszczęcia kontroli. Czynności kontrolne były wykonywane po okazaniu legitymacji służbowej oraz doręczeniu upoważnienia do przeprowadzenia kontroli. Kontroli poddano okres wskazany w upoważnieniu. Przeprowadzono ją w obecności pełnomocnika w siedzibie podmiotu w godzinach pracy kontrolowanego. Za zgodą kontrolowanego czynności prowadzono również w siedzibie organu. Ustalenia kontroli zamieszczono w protokole kontroli z dnia 24 października 2022 r. Wobec kontrolowanego równocześnie nie była prowadzona inna kontrola. Czas trwania kontroli nie był przedłużany. Możliwość nie nakładania kary pieniężnej za naruszenie przepisów o czasie prowadzenia pojazdów, wymaganych przerwach i okresach odpoczynku uzależnione jest, co wyraźnie wynika z przepisu art. 92 b ust.1 u.t.d. , od zapewnienia przez podmiot wykonujący przewóz drogowy , właściwej organizacji i dyscypliny pracy, ogólnie wymaganej w stosunku do prowadzenia przewozów drogowych, umożliwiającej przestrzeganie przez kierowców przepisów wskazanych aktów prawnych. W okolicznościach niniejszej sprawy nie można uznać, by skarżący zapewnił właściwą organizację i dyscyplinę pracy , skoro zatrudnieni przez niego pracownicy nie odbierali prawidłowo odpoczynków, pracując dodatkowo u innego przedsiębiorcy. Obowiązki pracodawcy nie ograniczają się jedynie bowiem do stworzenia formalnych uregulowań dotyczących organizacji i dyscypliny pracy, ale polegają także na kontrolowaniu przestrzegania tych uregulowań. Z ustaleń organów wynika, że skarżący w żaden sposób nie kontrolował ani nie aktualizował danych, dotyczących braku zatrudnienia kierowców u innych podmiotów, poprzestając na złożonych przez nich wiele lat temu oświadczeniach o braku takiego zatrudnienia oraz zobowiązaniach do informowania pracodawcy o zmianach w tym przedmiocie. Jednak to przede wszystkim na pracodawcy spoczywa obowiązek dysponowania aktualnymi danymi dotyczącymi pracowników. Brak podejmowania działań w tym przedmiocie nie pozwala uznać, że skarżący zapewnił właściwą organizację i dyscyplinę pracy. Wykonywanie pracy dla dwóch podmiotów dotyczyło aż czterech kierowców skarżącego. Budzi to uzasadnione wątpliwości co do twierdzeń skarżącego, że nie miał on świadomości o tym fakcie, szczególnie że wykonywanie pracy dla dwu podmiotów musiało wiązać się koordynacja takich działań, na co zwróciły uwagę organy , choćby z uwagi na ramy czasowe wykonywanej pracy ( od godziny 4 do 23) , dojazdy do i z pracy , przejazdy między pracodawcami. Podzielić zatem należy stanowisko organu odwoławczego, że zapoznanie kierowcy z regulaminem pracy świadczy jedynie o stworzeniu wstępnych warunków do przestrzegania przepisów, a odebranie oświadczenia o zapoznaniu się z tym regulaminem stanowi normalny, rutynowy środek zabezpieczający przed dopuszczaniem się przez kierowcę naruszeń. Organ zasadnie zatem wywiódł , że działanie takie nie dowodzi prawidłowej organizacji i dyscypliny pracy kierowcy. Zdaniem Sądu organy zasadnie uznały, że brak jest podstaw do zastosowania art. 92b ustawy o transporcie drogowym. Skarżący nie wykazał, aby organizacja i wykonywanie przewozów drogowych odbywały się w sposób wykluczający naruszenie przepisów dotyczących norm czasu pracy. Odpowiedzialność przedsiębiorstwa za naruszenia przepisów transportowych wynika wprost z przepisów unijnych: z rozporządzenia nr 165/2014 oraz z rozporządzenia Parlamentu Europejskiego i Rady (WE) nr 561/2006 z dnia 15 marca 2006 r., w sprawie harmonizacji niektórych przepisów socjalnych odnoszących się do transportu drogowego oraz zmieniającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3821/85 i 2135/98 jak również uchylającego rozporządzenie Rady (EWG) nr 3820/85. Należy zgodzić się ze stanowiskiem organu , że do podstawowych obowiązków przedsiębiorcy wynikających ze wskazanych aktów prawnych należy bieżący nadzór nad pracą zatrudnionych kierowców oraz pojazdami będącymi własnością przedsiębiorstwa. Podmiot wykonujący transport ma zapewnić właściwą organizację i dyscyplinę pracy ogólnie wymaganą w stosunku do prowadzenia przewozów drogowych, a nie jedynie stworzyć warunki do przestrzegania przez kierowców czasu pracy kierowcy. Samo przeszkolenie kierowców, czy zapoznanie ich z regulaminem jest niewystarczające, jeżeli przedsiębiorca tylko pozornie egzekwuje przestrzeganie ustalonych zasad. Ponadto brak było podstaw do zastosowania art. 92c ust. 1 pkt 1 ustawy o transporcie drogowym. Od zatrudnionych kierowców pobierane są przez przedsiębiorców oświadczenia m.in. o braku innego zatrudnienia, co oznacza , że jest to kwestia istotna, szczególnie z uwagi na charakter i sposób wykonywania pracy przez kierowców. Podjęcia dodatkowego zatrudnienia przez kierowcę nie można zaklasyfikować do zdarzeń i okoliczności, których podmiot go zatrudniający nie mógł przewidzieć, wobec czego choćby już z tego względu nie można mówić o spełnieniu przesłanek do zastosowania przywołanego przepisu. Mając na uwadze powyższe Sąd, nie podzielając zarzutów skargi, na podstawie art. 151 p.p.s.a. skargę oddalił.