III SA/Gd 67/20

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 27 lutego 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w D. na decyzję [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia 29 października 2019 r. nr [...] w przedmiocie nakazu wycofania z rynku i utylizacji mięsa postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w K. z dnia 9 września 2019 r. nr [...] A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w D. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję [...] Wojewódzkiego Lekarza Weterynarii z dnia 29 października 2019 r. nr [...] wydaną w sprawie dotyczącej nakazania wycofania z rynku mięsa i jego utylizacji. W skardze zawarty został wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji oraz poprzedzającej ją decyzji Powiatowego Lekarza Weterynarii w K. z dnia 9 września 2019 r. nr [...] przez organ wydający zaskarżoną decyzję (w trybie art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi), względnie przez Sąd w trybie art. 61 § 3 tej ustawy. Uzasadniając wniosek skarżąca spółka wskazała, że brak wstrzymania wykonania decyzji spowodować może istotną zmianę w sytuacji finansowej skarżącej, to jest wystąpienie nieodwracalnych skutków rodzących poważne konsekwencje dla podmiotu sektora spożywczego. Natychmiastowa utylizacja produktów, które spełniają wymogi prawa żywnościowego nie tylko spowoduje utratę tych produktów, ale skarżąca zostanie obciążona niezasadnymi kosztami ich utylizacji. Postanowieniem z dnia 30 grudnia 2019 r. (znak [...]) [...] Wojewódzki Lekarz Weterynarii odmówił skarżącej spółce wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, że zgodnie z art. 61 § 2 pkt 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności. W ocenie organu w sprawie zaistniały przesłanki wynikające z art. 108 § 1 ustawy - Kodeks postępowania administracyjnego z uwagi na ochronę zdrowia lub życia ludzkiego lub ze względu na inny interes społeczny. Tym samym brak było podstaw do uwzględnienia wniosku skarżącej i wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm.; dalej powoływanej w skrócie jako "p.p.s.a."), po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Stosownie do powyższej regulacji zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek stanowi podstawę uzasadniającą wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Podkreślić jednakże należy, że zaistnienie przesłanek, które uzasadniają udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej, winno być wykazane przez wnioskodawcę. Skoro postępowanie w tym zakresie toczy się na wniosek podmiotu skarżącego, to właśnie na nim spoczywa obowiązek uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych, szczegółowych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu jest zasadne. Ponadto, do wniosku powinny zostać dołączone dokumenty popierające twierdzenie o spełnieniu przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę i uzasadnia odmowę wstrzymania wykonania zaskarżonego aktu (zob. w tej materii m.in.: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 2 lutego 2016 r. sygn. akt II GZ 12/16; z dnia 9 lutego 2016 r. sygn. akt II GZ 35/16; z dnia 6 marca 2013 r. sygn. akt II GZ 87/13; z dnia 11 lipca 2013 r. sygn. akt I GSK 763/13, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe zapatrywania w realia rozpoznawanej sprawy wskazać należy, że uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji nie zawiera żadnych konkretnych danych odnoszących się do przesłanek określonych w cytowanym art. 61 § 3 p.p.s.a. W ocenie Sądu wniosek strony skarżącej poparty został jedynie generalnymi twierdzeniami, które w zasadzie sprowadzają się do powołania na potencjalne straty materialne, wynikające z wykonania zaskarżonej decyzji, których w żaden sposób nie można nawet oszacować. Twierdzenia zawarte we wniosku, mające charakter ogólnikowy, nie zostały nadto poparte żadnymi dokumentami wskazującymi na zajście w chwili obecnej niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo, o którym mowa w art. 61 § 3 p.p.s.a., nie jest wystarczający sam wywód strony. Braki w argumentacji wspierającej wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji jak i brak jakiejkolwiek dokumentacji odnoszącej się do tej argumentacji uniemożliwiają wydanie postanowienia uwzględniającego złożony wniosek. Sąd ma świadomość, że wykonanie decyzji eliminującej z obrotu określone produkty może przynieść zmiany w zakresie działalności gospodarczej danego podmiotu. Mając jednakże na względzie fakt, że wydane w sprawie decyzje dotyczą produktów mogących mieć wpływ na bezpośrednie zagrożenie dla życia lub zdrowia ludzi uznać należy, że wskazywane przez skarżącą zmiany nie uzasadniają wstrzymania ich wykonania. Nie przesądzając zasadności merytorycznej skargi Sąd uważa, że wstrzymanie wykonania tego typu decyzji może nastąpić w wyjątkowych okolicznościach, których w realiach sprawy nie wykazano. Jednocześnie wskazać należy, że w sprawie dotyczącej wycofania z rynku i utylizacji partii mięsa nawet w przypadku wykonania decyzji, która następnie w wyniku uwzględnienia skargi strony zostanie wyeliminowana z obrotu prawnego, podmiot który poniósł w związku z tym straty, będzie mógł dochodzić odszkodowania na drodze cywilnoprawnej od właściwej jednostki organizacyjnej będącej statio fisci Skarbu Państwa. Mając powyższe na uwadze Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił wstrzymania wykonania wydanych w sprawie decyzji, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a.