III SA/Gd 676/17
PostanowienieWSA w Gdańsku2017-10-06
Skład orzekający: Sędzia WSA Felicja Kajut
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy postanowienie wierzyciela dotyczące stanowiska w sprawie zgłoszonych zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym podlega kognicji sądu administracyjnego?Ratio decidendi
Sądy administracyjne nie są właściwe do rozpoznawania skarg na postanowienia wierzyciela dotyczące stanowiska w sprawie zgłoszonych zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym. Wynika to wprost z art. 3 § 2 pkt 3 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, który wyłącza takie sprawy spod właściwości sądów administracyjnych. W związku z tym, skarga w tej sprawie podlega odrzuceniu na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.Stan faktyczny
M. K. złożyła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na postanowienie Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 7 lipca 2017 r. Postanowienie to utrzymało w mocy postanowienie organu pierwszej instancji o uznaniu za nieuzasadnione zarzutów zobowiązanego (M. K.) w postępowaniu egzekucyjnym. Organ wniósł o odrzucenie skargi, argumentując brak właściwości sądu administracyjnego.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 6 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 7 lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie zarzutów w postępowaniu egzekucyjnym postanawia: odrzucić skargę.
M. K. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku postanowienie [...] Państwowego Wojewódzkiego Inspektora Sanitarnego z dnia 7 lipca 2017 r. nr [...], utrzymujące w mocy postanowienie organu pierwszej instancji o uznaniu za nieuzasadnione zarzuty zobowiązanego (M. K.) w postępowaniu egzekucyjnym.
W odpowiedzi na skargę organ wniósł o jej odrzucenie, gdyż zgodnie z art. 3 § 2 pkt 3 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, tego typu sprawy nie podlegają kognicji sądu administracyjnego.
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje:
Zakres kontroli sprawowanej przez sądy administracyjne został określony wprost w art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 1066 ze zm.). W świetle tych przepisów sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej.
W myśl art. 3 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r. poz. 1369 ze zm.) – dalej zwanej: "p.p.s.a.", kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na:
1) decyzje administracyjne;
2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty;
3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które służy zażalenie, z wyłączeniem postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu;
4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2016 r. poz. 23, 868, 996, 1579 i 2138 oraz z 2017 r. poz. 935), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2017 r. poz. 201, 648, 768 i 935), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. poz. 1947, z późn. zm.), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw;
4a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających;
5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej;
6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej;
7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego;
8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a;
9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw.
Z cytowanych przepisów wynika wprost, że właściwość sądów administracyjnych obejmuje orzekanie w sprawach skarg ściśle określonych przez ustawę.
Istotną dla niniejszej sprawy jest regulacja art. 3 § 2 pkt 3 p.p.s.a., która jednoznacznie wyłącza spod kompetencji sądu administracyjnego sprawy dotyczące postanowień wierzyciela o niedopuszczalności zgłoszonego zarzutu oraz postanowień, przedmiotem których jest stanowisko wierzyciela w sprawie zgłoszonego zarzutu.
Skoro przedmiotem skargi w niniejszej sprawie jest postanowienie wierzyciela wydane w postępowaniu egzekucyjnym w sprawie zgłoszonych zarzutów, to nie podlega ona właściwości sądu administracyjnego (por. postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 7 września 2017 r., sygn. akt II OSK 1714/17, dostępne w Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych, orzeczenia.nsa.gov.pl).
Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego.
Wniesiona skarga podlega więc odrzuceniu, o czym Sąd orzekł w oparciu o treść art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 25.07.2026. · Źródło