III SA/Gd 690/15

PostanowienieWSA w Gdańsku2015-09-28

Skład orzekający: Anna Orłowska

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji administracyjnej, zawarty w skardze, wymaga odrębnego uzasadnienia i uprawdopodobnienia przesłanek z art. 61 § 3 P.p.s.a.?
Ratio decidendi
Sąd odmówił wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji, ponieważ skarżący nie wykazał we wniosku, zawartym w skardze, przesłanek określonych w art. 61 § 3 P.p.s.a., tj. niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Sąd podkreślił, że strona ma obowiązek wykazać te przesłanki konkretnymi zdarzeniami i dowodami, a samo powołanie się na ogólne skutki nie jest wystarczające.
Stan faktyczny
Skarżący G.G. złożył skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 czerwca 2015 r. o cofnięciu uprawnień do kierowania pojazdami. W ramach skargi wniósł o wstrzymanie wykonania tej decyzji, uzasadniając to koniecznością prowadzenia działalności gospodarczej i zatrudnianiem pracowników. Skarżący podniósł również, że organ nie odniósł się do jego wniosku.
Rozstrzygnięcie
Odmówiono wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 28 września 2015 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G.G. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 24 czerwca 2015 r. sygn. akt [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnień do kierowania pojazdami postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W skardze do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na wyżej opisaną decyzję skarżący wniósł o wstrzymanie jej wykonania. Wniosek został uzasadniony tym, ze skarżący prowadzi działalność gospodarczą na terenie K., E., M., G. i okolicznych wsi. Prowadzona przez skarżącego siec sklepów rozwija się prężnie. Skarżący zatrudnia kilkudziesięciu pracowników, ponosi odpowiedzialność za ich wynagrodzenia i tylko prowadzenie działalności gospodarczej pozwoli skarżącemu utrzymać te zobowiązania. Z zasad doświadczenia życiowego wynika, że do prowadzenia działalności gospodarczej koniecznym jest posiadanie prawa jazdy. Skarżący potrzebuje przemieszczać się pomiędzy poszczególnymi sklepami. Organ I instancji podjął już działania zmierzające do odebrania skarżącemu dokumentu uprawniającego do kierowania pojazdami. Organ, który zapoznał się z treścią wniosku, bowiem był on zawarty w skardze, nie odniósł się do niego. Stosownie do art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm.), zwaną dalej p.p.s.a., sąd może na wniosek skarżącego orzec o wstrzymaniu wykonania decyzji w całości lub w części, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Z konstrukcji wyżej wymienionej normy prawnej wynika, że to na stronie spoczywa obowiązek wykazania we wniosku przesłanek zawartych w powołanym przepisie, tj. przedstawienia konkretnych zdarzeń, które mogłyby uprawdopodobnić, że wykonanie zaskarżonej decyzji faktycznie spowoduje znaczną szkodę lub powstanie trudnych do odwrócenia skutków. Jak przyjęto w orzecznictwie, sąd rozpoznając wniosek nie dokonuje oceny zawartości skargi, dlatego też wniosek powinien zawierać odrębne uzasadnienie, bowiem samo powołanie się na skutki wymienione w art. 61 § 3 P.p.s.a. nie stanowi uprawdopodobnienia ich wystąpienia. Twierdzenia strony powinny również być poparte dokumentami źródłowymi. (por. postanowienie NSA z dnia 30 listopada 2004 r., GZ 121/04, niepubl.). Przesłanki uwzględnienia przez sąd wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zostały wymienione alternatywnie i w sposób wyczerpujący (niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub niebezpieczeństwo spowodowania trudnych do odwrócenia skutków). Ustalając pojęcie "znacznej szkody" w orzecznictwie sądów administracyjnych przyjmuje się, że przez pojęcie znacznej szkody należy rozumieć taką szkodę - majątkową, a także niemajątkową - która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Można o niej mówić również, jeżeli rozmiary szkody wykonaniem zaskarżonej decyzji są większe niż zwykle wywołane wykonaniem aktu tego rodzaju (por. postanowienie NSA z dnia 29 listopada 2006 r., sygn. akt I OZ 1588/06 - niepubl., postanowienie NSA z dnia 16 stycznia 2008 r., sygn. akt II OZ 1386/07, niepubl. i postanowienie NSA z 18 czerwca 2008 r., sygn. akt I OZ 386/08). Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie prawne lub faktyczne konsekwencje, które powodują trwałą zmianę, przy czym powrót do stanu poprzedniego następuje tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków (por. postanowienie WSA w Białymstoku z dnia 3 sierpnia 2006 r., sygn. akt II SA/Bk 352/06, niepubl.). W okolicznościach niniejszej sprawy skarżący, wnioskując o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, nie wykazał, na jaką szkodę zostanie narażony w razie wykonania zaskarżonej decyzji oraz jakie mogą być jej rozmiary. Nie podał również okoliczności, które mogłyby spowodować trudne do odwrócenia skutki. W tym stanie rzeczy, wobec niespełnienia przesłanek przewidzianych w art. 61 § 3 P.p.s.a. do wstrzymania zaskarżonej decyzji, należało orzec jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 24.07.2026. · Źródło