III SA/Gd 724/18

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Janina Guść (spr.), Sędziowie Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak, Sędzia WSA Jolanta Sudoł, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Kaczmar, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 24 stycznia 2019 r. sprawy ze skargi I. M. oraz A. K.-M. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 18 września 2018 r., nr [...] w przedmiocie opłaty za pobyt w placówce opiekuńczo-wychowawczej oddala skargę. Pismami z dnia 17 listopada 2017 r., skierowanymi do I. M. i A. K.-M., Dyrektor Powiatowego Centrum Pomocy Rodzinie w K. zawiadomił o wszczęciu z urzędu postępowania administracyjnego w sprawie wydania decyzji dotyczącej opłaty za pobyt ich syna K. M. w instytucjonalnej pieczy zastępczej. Decyzją z dnia 29 czerwca 2018 r. Starosta [...] ustalił od I. M. i A. K. – M. solidarnie opłatę za pobyt K. M. w placówce opiekuńczo-wychowawczej w miesięcznej wysokości: - 2 736 złotych za okres zł od 1 grudnia 2017 r. do 31 marca 2018 r. - 2 799 złotych za okres od 1 kwietnia 2018 r. do 31 maja 2018 r. - 2 799 złotych za okres od 1 czerwca 2018 r. do 30 listopada 2018 r. (pkt 1 decyzji) W pkt 2 rozstrzygnięcia organ ustalił, że należność za okres od 1 grudnia 2017 r. do 31 maja 2018 r. w łącznej wysokości 16 542 zł należy wpłacić w terminie 7 dni od dnia otrzymania decyzji. Płatności bieżące ustalono natomiast jako płatne do dnia 20 następnego miesiąca (pkt 3 rozstrzygnięcia). Jako podstawę prawną wydania decyzji wskazano art. 193 ust. 1 pkt 2, ust. 2, ust. 6, ust. 7 a, ust. 7 b i ust. 8, art. 194 ustawy z dnia 9 czerwca o wspieraniu rodziny i systemie pieczy zastępczej (Dz.U. 2018, poz. 998 ze zm.), zwanej dalej ustawą, oraz § 5 Uchwały Nr V/44/2015 Rady Powiatu [...] z dnia 31 marca 2015 r. w sprawie określenia szczegółowych warunków umarzania w całości lub w części, łącznie z odsetkami, odroczenia terminu płatności, rozłożenia na raty lub odstępowania od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej (Dz.Urz.Woj.Pom. z dnia 24 kwietnia 2015 r. poz. 1455). Organ wskazał, że zgodnie z art. 193 ust. 1 pkt 2, ust. 2, ust. 6 cytowanej ustawy za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej rodzice ponoszą miesięczną opłatę w wysokości średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na pobyt dziecka w tego rodzaju placówce. Za ponoszenie ww. opłaty rodzice odpowiadają solidarnie. Opłatę ponoszą także rodzice pozbawieni władzy rodzicielskiej lub którym władza rodzicielska została zawieszona lub ograniczona. Z uwagi na brak współpracy stron w zakresie ustalenia ich sytuacji materialno-bytowej organ w toku postępowania wyjaśniającego wystąpił do właściwych urzędów skarbowych i zakładów pracy o wydanie stosownych zaświadczeń o ich dochodach. Na tej podstawie dla potrzeb postępowania uzyskano informację z [...] Urzędu Skarbowego [...], iż dochód A. K.-M. ze stosunku pracy w 2017 r. wyniósł 33 925, 11 zł (2 827, 09 zł w przeliczeniu na miesiąc), informację z [...] Urzędu Skarbowego [...], iż dochód I. M. ze stosunku pracy za 2017 r. wyniósł 87 902, 99 zł (średnio 7 325, 25 zł w przeliczeniu na miesiąc), pismo pracodawcy I. M., że w listopadzie 2017 r. otrzymał on wynagrodzenie za pracę w wysokości 4.681, 48 zł, informację z [...] Urzędu Skarbowego [...], że dochód A. K. – M. z tytułu prowadzonej w 2017 r. działalności gospodarczej wyniósł 133 689, 85 zł ( 11 140, 82 zł w przeliczeniu na miesiąc). Mając na uwadze powyższe dane oraz wysokość średnich miesięcznych wydatków na utrzymanie dziecka w placówce opiekuńczo wychowawczej (wynikającą z kolejnych zarządzeń Starosty [...] nr 147/2017 z dnia 13 lutego 2017 r. i nr 263/2018 z dnia 15 marca 2018 r.) organ stwierdził, że w sprawie nie mógł mieć zastosowania § 5 ust. 1 pkt 2 uchwały Nr V/44/2015 Rady Powiatu [...] z dnia 31 marca 2015 r., zgodnie z którym w przypadku przekroczenia kryterium dochodowego, kwota dochodu pozostająca osobie zobowiązanej do ponoszenia odpłatności po pomniejszeniu o opłatę nie może być niższa niż 150 % kryterium dochodowego, które wynosi 951 zł miesięcznie. Z analizy informacji uzyskanych o dochodach stron, wynika bowiem, że już sam dochód I. M. wynoszący w miesiącu listopadzie 2017 r. 4.681,48 zł, pozwala na ustalenie opłaty obojga rodziców płatnej solidarnie w wysokości określonej w pkt 1 decyzji. Ustosunkowując się do zarzutów stron dotyczących nieprawidłowości związanych ze skierowaniem dziecka do placówki opiekuńczo –wychowawczej, organ wskazał, że działania dyrektora PCPR w K. miały oparcie w przepisach prawa oraz były podejmowane w celu umieszczenia dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej wprost wskazanej w orzeczeniach sądu. Zgodnie bowiem z art. 35 ust. 1 i art. 103 ust. 2 pkt 1 cyt. ustawy, podstawą przyjęcia dziecka wnioskodawców do placówki opiekuńczo-wychowawczej było orzeczenie (postanowienie) sądu, które znajduje się w aktach sprawy. Na skutek wniesionego przez I. M. i A. K. – M. odwołania, Samorządowe Kolegium [...] decyzją z dnia 18 września 2018 r. orzekło o uchyleniu pkt 2 i 3 zaskarżonej decyzji i o umorzeniu postępowania w tym zakresie. W zakresie pkt 1 zaskarżonego rozstrzygnięcia, w którym ustalono wysokość obciążających rodziców solidarnie miesięcznych opłat za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej. Samorządowe Kolegium Odwoławcze [...] orzekło o utrzymaniu w mocy decyzji organu I instancji. Organ wskazał w uzasadnieniu, że K. M. z mocy postanowień Sądu Rejonowego w K. przebywa od 2014 r. w kolejnych placówkach opiekuńczo-wychowawczych. Skoro zaś został umieszczony w instytucjonalnej pieczy zastępczej, to w tej sytuacji niewątpliwie powstał obowiązek poniesienia przez jego rodziców za cały okres jego umieszczenia w placówce opłaty w wysokości średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na utrzymanie dziecka w takiej placówce. Jednocześnie z przepisów ustawy o pieczy zastępczej nie wynika, aby na wysokość opłaty miały wpływ inne okoliczności takie jak np. uiszczane na rzecz dziecka dobrowolne alimenty, czy zaopatrywanie go w niezbędne artykuły i ponoszenie w związku z tym określonych wydatków. Powołując się na obowiązujące przepisy prawa i ustalony w sprawie stan faktyczny, organ odwoławczy wskazał, że organ I instancji prawidłowo ustalił wobec odwołujących się solidarnie opłatę za pobyt ich syna K. w placówce opiekuńczo-wychowawczej w wysokości średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na utrzymanie dziecka od dnia 1 grudnia 2017 r. do 31 marca 2018 r. w wysokości 2736 zł miesięcznie, a od dnia 1 kwietnia do 30 listopada 2018 r. w wysokości 2799 zł miesięcznie. Organ zaznaczył, że obowiązek uiszczania opłaty przez rodziców za pobyt dziecka w placówce opiekuńczo-wychowawczej może być zniesiony tylko w wyjątkowych przypadkach określonych w przepisach prawa tj. w uchwale rady powiatu i to w odrębnym postępowaniu administracyjnym, które ma charakter uznaniowy. Organ przytoczył treść § 5 uchwały Rady Powiatu [...]ego Nr V/44/2015 z dnia 31 marca 2015 r. określającego przypadki, w których możliwe jest odstępnie od ustalania opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej i wskazał, że ze stanu faktycznego sprawy nie wynika aby jakiekolwiek z ww. warunków został spełniony, w tym w szczególności warunek z pkt 4 § 5 uchwały tj. wywiązywanie się z obowiązku alimentacyjnego przez osobę zobowiązana do opłaty. W toku postępowania rodzice dziecka przedstawili potwierdzenie dokonania 28 transakcji na rzecz placówki A. (w tytule alimenty dobrowolne na K. M.), dokonanych w okresie od 5 lipca 2018 r. do 10 września 2018 r. na łączną kwotę 3 155, 78 zł. W ocenie organu, możliwość zastosowania wobec rodziców § 5 pkt 4 uchwały tj. odstąpienia w całości lub w części od ustalenia opłaty za pobyt syna placówce, byłaby jednak zasadna dopiero w sytuacji, gdyby obowiązek alimentacyjny skarżących wobec syna został określony w postępowaniu sądowym lub w ugodzie pomiędzy zobowiązanymi, a uprawnionymi do alimentacji, a skarżący regularnie wywiązywaliby się z tak skonkretyzowanego obowiązku. Taka sytuacja nie miała jednak w przedmiotowej sprawie miejsca. Organ uznał za prawidłowe nałożenie opłaty za okres poprzedzający wydanie decyzji, wskazując, że postępowanie w sprawie opłaty wszczęto w listopadzie 2017 r., a brak współpracy stron w ustaleniu ich sytuacji dochodowej nie może skutkować przesunięciem w czasie nałożenia obowiązku uiszczania opłaty za pobyt ich syna w pieczy zastępczej. I. M. i A. K. – M. w skardze na powyższą decyzję wnieśli o uchylenie decyzji organów obu instancji. Dotyczące decyzji zarzuty zawarte w skardze, zostały uzupełnione w kolejnych składanych przez skarżących pismach procesowych (tj. piśmie z dnia 29 października 2018 r., k. 43-44 akt sądowych, z dnia 2 listopada 2018, k. 94-95 akt sądowych i z dnia 16 listopada 2018 r. k. 52-53 akt sądowych). Z treści skargi oraz ww. pism procesowych wynika, że skarżący zarzucają organom naruszenie § 5 ust. 4 uchwały Rady Powiatu [...]ego Nr V/44/2015 z dnia 31 marca 2015 r., ustalając stan faktyczny sprawy organy nie uwzględniły bowiem okoliczności, że skarżący płacą dobrowolne alimenty na rzecz syna, w związku z czym nie powinni ponosić opłaty za jego pobyt w placówce opiekuńczo-wychowawczej. Skarżący zarzucili, że wysokość opłaty została zawyżona. K. M. był bowiem wielokrotnie urlopowany, wobec czego w sprawie pominięto wystąpienie przesłanki określonej w art. 193 ust. 1 pkt 6 a ustawy. W ocenie skarżących wadliwość postępowania w przedmiocie opłaty wynika także z błędów proceduralnych, których dopuszczono się kierując ich syna do kolejnych placówek opiekuńczo-wychowawczych, w których, zdaniem skarżących, K. M. przebywa bezprawnie. Wbrew stanowisku organów do placówki opiekuńczo-wychowawczej odebrane rodzicom dziecko jest bowiem kierowane przez organ administracji, a nie sąd rodzinny. Tym samym skierowanie do tego rodzaju placówki, uwidocznione w stosownym dokumencie, nie jest czynnością materialno-techniczną, lecz decyzją administracyjną, z wszystkimi tego konsekwencjami. Z tych względów skarżący uznali, że wystawione w stosunku K. M. skierowania do placówek opiekuńczo-wychowawczych nie spełniają koniecznych warunków decyzji administracyjnych i są nieważne. Na dokumentach skierowania brak jest bowiem podpisu Starosty [...], a osoba które te skierowania wystawiła i podpisała nie posiadała w tym zakresie stosownego upoważnienia. W treści skierowań, nie wskazano ponadto, czy i w jakim trybie przysługuje odwołanie się od tego rodzaju decyzji. Skarżący zarzucili, że K. M. nie przebywa już w placówce opiekuńczo-wychowawczej A. przy ul. [...] 12 w K., prowadzonej przez Zgromadzenie Sióstr B., ale w innej placówce wychowawczej tj. B. przy ul. [...] 4 w K. (która jak wynika z przedłożonych przez skarżących wydruków z rejestru placówek opiekuńczo-wychowawczych również jest prowadzona przez Zgromadzenie Sióstr B.). Skarżący wskazali także, że rozstrzygnięcia solidarnie obciążające ich opłatą, zostały wydane pomimo tego, że jedna ze stron postępowania tj. A. K.-M. nie brała udziału w postępowaniu. Pomimo zasygnalizowania tej okoliczności Samorządowe Kolegium Odwoławcze nie rozważyło powyższej kwestii i nie dostrzegło uchybień proceduralnych, do których doszło w trakcie postępowania przed organem I instancji. W odpowiedzi na skargę, organ wniósł o jej oddalenie podtrzymując stanowisko wyrażone w zaskarżonej decyzji. W toku postępowania skarżący składali wnioski o zwieszenie postępowania, powołując się na fakt wszczęcia z ich wniosku postępowania o stwierdzenie nieważności aktu, na podstawie którego K. M. został umieszczony w placówce. Postanowieniem z dnia 24 stycznia 2018 r. wniosek ten został przez sąd oddalony. Na rozprawie, która odbyła się w dniu 24 stycznia 2018 r. skarżący złożył postanowienie SKO [...] o odmowie wszczęcia postępowania w sprawie stwierdzenia nieważności skierowania K. M. do placówki opiekuńczo-wychowawczej. Nadto oświadczył on, że w dniu 28 grudnia 2018 r. uprawomocnił się wyrok orzekający jego rozwód z A. K.-M., w którym sąd orzekł o umieszczeniu K. M. w instytucjonalnej pieczy zastępczej. W ocenie skarżącego na skutek uprawomocnienia się wskazanego wyroku wszystkie dotychczasowe postanowienia dotyczące pieczy nad K. M. i zabezpieczenia utraciły moc prawną, wobec czego postępowania powinny być umorzone. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 1 § 1 i 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. Prawo o ustroju sądów administracyjnych (Dz. U. z 2017 r. poz. 2188) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej. Kontrola ta, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej, sprawowana jest pod względem zgodności z prawem. Uwzględnienie skargi, zgodnie z art. 145 § 1 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2018 r. poz. 1302 ze zm.), powoływanej w dalszej części uzasadnienia jako p.p.s.a., następuje w przypadku stwierdzenia naruszenia przez organ przepisów prawa materialnego, które miało wpływ na wynik sprawy, naruszenia przepisów postępowania dającego podstawę do wznowienia postępowania lub innego naruszenia przepisów postępowania, które mogło mieć istotny wpływ na wynik sprawy. Wyeliminowanie zaskarżonej decyzji z obrotu prawnego mogłoby nastąpić jedynie w sytuacji, gdyby organ przy jej wydawaniu dopuścił się naruszenia przepisów prawa. W ocenie sądu, przepisy prawa procesowego jak i materialnego zostały w niniejszej sprawie przez organ zastosowane prawidłowo, a podniesione w skardze zarzuty nie zasługują na uwzględnienie. W pierwszej kolejności wyjaśnienia wymagały przesłanki oddalenia złożonego przez skarżących wniosku o zwieszenie postępowania. Zgodnie z art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. sąd może zawiesić postępowanie z urzędu jeżeli rozstrzygnięcie sprawy zależy od wyniku innego toczącego się postępowania administracyjnego, sądowoadministracyjnego, sądowego, przed Trybunałem Konstytucyjnym lub Trybunałem Sprawiedliwości Unii Europejskiej. Zastosowanie przez sąd art. 125 § 1 pkt 1 p.p.s.a. ma charakter fakultatywny. Ocena jego zasadności pozostawiona została do uznania sądu, który wydając postanowienie w tej kwestii powinien rozważyć, czy w danym przypadku celowe jest wstrzymanie biegu sprawy. Nie oznacza to jednak dowolności działania w tej mierze, bowiem dla sądu administracyjnego kwestią wstępną może być wyłącznie takie zagadnienie, którego rozstrzygnięcie jest niezbędne, aby stwierdzić czy zaskarżony akt jest zgodny z prawem. (por. postanowienie NSA z dnia 16 października 2018 r. sygn. akt II GSK 843/17). Wystąpienia przez skarżących z wnioskiem o stwierdzenie nieważności aktu skierowania dziecka do placówki opiekuńczo - wychowawczej nie tamuje możliwości rozpoznania sprawy i wydania wyroku w sprawie dotyczącej wysokości odpłatności za pobyt w placówce opiekuńczo-wychowawczej. Przede wszystkim wskazać należy, że prawidłowość zaskarżonej decyzji oceniana jest według stanu prawnego i faktycznego z daty wydania decyzji. Akt skierowania K. M. do placówki opiekuńczo-wychowawczej niewątpliwie w dacie wydawania decyzji pozostawał w obrocie prawnym. Ocena przez sąd prawidłowości wydanej decyzji winna uwzględniać tę okoliczność. Niezależnie od powyższego wskazać należy, że ewentualne wyeliminowanie z obrotu prawnego, przez stwierdzenie nieważności aktu skierowania dziecka do placówki, skutkowałoby w konsekwencji wydaniem przez organ kolejnego aktu w tym przedmiocie w miejsce dotychczasowego. Biorąc pod uwagę, że K. M. przebywa od wielu lat w placówce, a zgodnie z art. 193 ust. 1 a ustawy opłatę za pobyt dziecka w pieczy zastępczej rodzice ponoszą od dnia umieszczenia dziecka w pieczy zastępczej, ewentualny przejściowy brak w obrocie prawnym aktu skierowania do placówki nie miałby wpływu na konieczność ustalenia wysokości opłaty i obowiązku jej uiszczenia przez rodziców dziecka. Skarżący zarzucali, że jedna ze stron postępowania - A. K.-M. nie brała udziału w postępowaniu. Zarzut ten nie jest uzasadniony. Skarżącej doręczano korespondencję i składała ona pisma w toku postępowania. W szczególności doręczono jej decyzję organu I instancji, od której wniosła ona odwołanie, reprezentowana w postępowaniu odwoławczym przez pełnomocnika. Organ prawidłowo uznał, że zarzuty skarżących dotyczące wadliwości skierowania K. M. do placówki nie mają wpływu na możliwość wydania i treść decyzji. Zarzuty w tym zakresie winny być bowiem podnoszone w innym postępowaniu – postępowaniu nadzwyczajnym dotyczącym weryfikacji prawidłowości aktu skierowania do placówki. Na marginesie jedynie wskazać należy, że skarżący zarzucali, iż osoba która wystawiła i podpisała skierowanie do placówki A. nie posiadała w tym zakresie stosownego upoważnienia podpisu Starosty [...]. Skierowanie zostało podpisane przez G. G. Zgodnie z pełnomocnictwem Starosty [...] z dnia 22 października 2014 r. osoba ta posiadała umocowanie do przeniesienia dziecka do innej placówki opiekuńczo-wychowawczej tego samego typu. Skierowanie do placówki A. nastąpiło w warunkach zmiany poprzedniej placówki –C. w O., w której K. M. poprzednio przebywał, a podstawę umieszczenia w placówce stanowiło orzeczenie sądu. Skarżący zarzucali także naruszenie § 5 ust. 4 uchwały Rady Powiatu [...] Nr V/44/2015 z dnia 31 marca 2015 r. przez pominięcie okoliczności, że skarżący płacą dobrowolne alimenty na rzecz syna, w związku z czym nie powinni ponosić opłaty za jego pobyt w placówce opiekuńczo-wychowawczej. Zarzut ten nie jest uzasadniony. Zgodnie z § 5 ust. 4 cytowanej uchwały odstąpienie od ustalenia opłaty za pobyt dziecka w pieczy zastępczej może nastąpić na wniosek osoby zobowiązanej lub z urzędu, gdy osoba zobowiązana wywiązuje się z obowiązku alimentacyjnego tj. płaci alimenty dobrowolnie lub zasądzone przez sąd. Przepis ten nie formułuje warunków odstąpienia od ustalenia opłaty, pozostawiając je uznaniu organu. Działając w warunkach tego uznania organ nie naruszył cytowanego przepisu. W ocenie sądu, odstąpienie od ustalenia opłaty jest uzasadnione gdy płacone alimenty pokrywają w całości lub w znacznej części koszty pobytu dziecka w placówce. W niniejszej sprawie uiszczane alimenty jedynie w części (w 2018 r. w okresie od 5 lipca 2018 r. do 10 września 2018 r. w kwocie kwotę 3 155, 78 zł) pokryły koszty pobytu dziecka w placówce (w wysokości ponad 2 700 zł miesięcznie t.j. 32 400 zł rocznie). Okoliczność, że płacone alimenty nie zostały ustalone wyrokiem sądowym, co do zasady, nie wyłącza w świetle postanowień uchwały możliwości odstąpienia od ustalenia opłaty. W § 5 ust. 4 cytowanej uchwały jest bowiem mowa także o alimentach płaconych dobrowolnie. Niemniej, skarżący nie uiszczają alimentów w wysokości umożlwiającej pokrycie należnej opłaty, lecz w kwocie znacznie niższej. W tej sytuacji okoliczność zapłacenia alimentów pozostaje bez wpływu na obowiązek ustalenia opłaty i jej wysokość, powinna być ona natomiast uwzględniona na etapie regulowania lub egzekucji należności z tytułu ustalonej opłaty. Za niezasadny uznać należało także zarzut, że wysokość opłaty została zawyżona bowiem K. M. był wielokrotnie urlopowany, wobec czego w sprawie pominięto wystąpienie przesłanki określonej w art. 193 ust. 1 pkt 6 a ustawy. Powołany przepis stanowi, że opłaty nie ponosi się za okres, w którym dziecko umieszczone w pieczy zastępczej przebywa u rodziców. Jak wynika z jego treści, przepis ten nie dotyczy etapu ustalania opłaty lecz poboru opłaty. Organ jest zobligowany ustalić opłatę za pełny miesiąc, tym bardziej, że co do zasady ustala się ją na przyszłość, a konsekwencją braku obowiązku zapłaty opłaty za okres urlopowania jest brak konieczności wpłaty za dany miesiąc opłaty w pełnej wysokości. Zarzut skarżących, że K. M. nie przebywa w placówce opiekuńczo-wychowawczej A. przy ul. [...]12 w K., prowadzonej przez Zgromadzenie Sióstr B, ale w innej placówce wychowawczej tj. B. przy ul. [...] 4 w K. (która, jak wynika z przedłożonych przez skarżących wydruków z rejestru placówek opiekuńczo-wychowawczych jest również prowadzona przez Zgromadzenie Sióstr B.) nie zasługuje na uwzględnienie. Zarzut ten nie był przez stronę podnoszony w toku postępowania administracyjnego, w związku czym organ nie dokonywał ustaleń ani oceny w tym zakresie. Wskazać także należy, że skarżący wywodzą okoliczność zmiany miejsca pobytu syna z faktu miejsca jego zameldowania. Kwestia miejsca zameldowania nie jest przesądzającą jeśli chodzi o rzeczywiste miejsce pobytu, a z informacji zawartych w złożonym przez skarżącego piśmie dyrektora placówki A. Checz z dnia 28 sierpnia 2018 r. wynika, że K. M. w 2017 i 2018 r. był urlopowany z placówki A. Na marginesie wskazać należy, że zgodnie z zarządzeniami Starosty [...]ego w sprawie średnich miesięcznych wydatków przeznaczonych na utrzymanie dziecka w placówkach opiekuńczo-wychowawczych na terenie Powiatu [...]ego, za pobyt w obu placówkach opiekuńczo-wychowawczych, zarówno A. jak i B. ponosi się odpłatność w tej samej wysokości (zarządzenie nr 263/2018 Dz. Urz .Woj. Pom. z dnia 23 marca 2018 r. poz. 1137, zarządzenie nr 147/2017 Dz. Urz .Woj. Pom. z dnia 23 lutego 2017 r. poz. 7520). Sąd rozważył nadto, że opłata za pobyt w placówce może być ustalona z datą wsteczną, w niniejszej sprawie decyzja organu I instancji została bowiem wydana w dniu 29 czerwca 2018 r. a opłatę ustalono od dnia 1 grudnia 2017 r. Na taką możliwość, wskazuje unormowanie art. 193 ust. 1a ustawy, zgodnie z którym rodzice dziecka ponoszą opłatę od dnia umieszczenia dziecka w pieczy zastępczej. Z przepisu tego wynika zatem, że opłata ponoszona jest od daty umieszczenia dziecka w pieczy zastępczej a nie daty wydana decyzji (por. wyroki NSA z dnia 14 lutego 2017 r. sygn. I OSK 2171/16, WSA w Gliwicach z dnia 14 lipca 2016 r. sygn. akt V SA/Gl 283/16). Podnoszone przez skarżącego na rozprawie okoliczności związane z wydaniem wyroku rozwodowego nie mogły mieć znaczenia dla rozstrzygnięcia sprawy, z uwagi na zasadę orzekania przez sąd na podstawie stanu faktycznego oraz prawnego z daty wydawania decyzji. Wyrok rozwodowy został wydany w dniu 5 grudnia 2018 r. , a więc już po wydaniu decyzji organu II instancji z dnia 18 września 2018 r., fakt orzeczenia w tym wyroku o pozbawieniu rodziców władzy rodzicielskiej i umieszczeniu małoletniego w instytucjonalnej pieczy zastępczej nie mógł stanowić okoliczności podlegającej uwzględnieniu przez organ w wydawanej decyzji. Wskazać dodatkowo należy, że w świetle art. 193 ust. 6 ustawy o wspieraniu rodziny systemie pieczy zastępczej pozbawienie władzy rodzicielskiej nie zwalnia rodziców z obowiązku uiszczania opłaty za pobyt w placówce. Materiały złożone przez stronę do akt sprawy po wydaniu wyroku nie mogły być przez sąd uwzględnione, rozważeniu podlega bowiem wyłącznie materiał dowodowy znajdujący się w aktach postępowania w dacie wydawania wyroku. W związku z powyższym, sąd na podstawie art. 151 p.p.s.a. oddalił skargę jako niezasadną. Orzeczenia sądów administracyjnych powoływane w niniejszym uzasadnieniu dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem internetowym http://orzeczenia.nsa.gov.pl.