III SA/Gd 79/22

PostanowienieWSA w Gdańsku2022-01-28

Skład orzekający: Sędzia NSA Jacek Hyla

Analiza orzeczenia

Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.

Zagadnienie prawne
Czy Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku jest właściwy miejscowo do rozpoznania skargi na postanowienie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, jeśli postanowienie zostało podpisane przez Dyrektora Delegatury UOKiK?
Ratio decidendi
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nie jest właściwy miejscowo do rozpoznania skargi na postanowienie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, gdy postanowienie zostało podpisane przez Dyrektora Delegatury działającego z upoważnienia Prezesa. Siedziba delegatury nie jest równoznaczna z siedzibą organu administracji publicznej, która stanowi podstawę do ustalenia właściwości miejscowej sądu administracyjnego. Właściwy miejscowo jest sąd, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którym w tym przypadku jest Prezes UOKiK z siedzibą w Warszawie.
Stan faktyczny
Fundacja "A" zaskarżyła postanowienie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów stwierdzające niedopuszczalność zażalenia. Postanowienie zostało podpisane przez Dyrektora Delegatury UOKiK działającego z upoważnienia Prezesa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku rozpoznał sprawę i stwierdził swoją niewłaściwość miejscową.
Rozstrzygnięcie
Przekazano sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako miejscowo właściwemu.

Pełny tekst orzeczenia

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Jacek Hyla po rozpoznaniu w dniu 28 stycznia 2022 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Fundacji "A" z siedzibą w W. na postanowienie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 25 października 2021 r., nr (...) w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności zażalenia postanawia: przekazać sprawę Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Warszawie jako miejscowo właściwemu. Fundacja "A" z siedzibą w W. zaskarżyła do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku postanowienie Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów z dnia 25 października 2021 r., nr (...) w przedmiocie stwierdzenia niedopuszczalności wniesienia zażalenia. Zgodnie z dyspozycją art. 13 § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. – dalej jako "p.p.s.a.") do rozpoznania sprawy właściwy jest wojewódzki sąd administracyjny, na którego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej, którego działalność została zaskarżona. Natomiast z art. 29 ustawy z dnia 16 lutego 2007 r. o ochronie konkurencji i konsumentów (t.j. Dz.U. z 2021 r., poz. 275 ze zm.), powoływanej dalej jako ustawa, wynika, że Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów jest centralnym organem administracji rządowej właściwym w sprawach ochrony konkurencji i konsumentów, który wykonuje swoje zadania przy pomocy Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów. Stosownie do powyższego należało stwierdzić, że do rozpoznania niniejszej sprawy właściwy miejscowo jest Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie, gdyż to na jego obszarze właściwości ma siedzibę organ administracji publicznej – Prezes Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów – którego postanowienie zostało zaskarżone. Postanowienie to podpisane zostało wprawdzie przez Dyrektora Delegatury w G., lecz jak wynika z treści postanowienia i widniejącej pod nim pieczęci, działał on wyłącznie z upoważnienia Prezesa Urzędu. Urząd Ochrony Konkurencji i Konsumentów, przy pomocy którego organ wykonuje swoje zadania, składa się z Centrali w Warszawie, delegatur urzędu oraz laboratoriów (art. 33 ustawy). Prezes Urzędu kieruje nim między innymi przy pomocy dyrektorów delegatur Urzędu (§ 2 pkt 1 załącznika statutu urzędu ochrony konkurencji i konsumentów M.P.2019.1198). Delegatury te stanowią jedynie aparat pomocniczy Prezesa Urzędu Ochrony Konkurencji i Konsumentów, służący wykonywaniu jego zadań. Dyrektor delegatury Urzędu może być podmiotem upoważnionym do wydawania decyzji administracyjnych (postanowień) jedynie w imieniu organu administracji publicznej - Prezesa Urzędu. W tej sytuacji nie można siedziby delegatury utożsamić z siedzibą organu administracji publicznej, stanowiącej podstawę do ustalenia miejscowej właściwości sądu administracyjnego (por. postanowienie NSA z dnia 24 września 2009r., sygn. akt II GZ 211/09). Z uwagi na powyższe Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na mocy art. 59 § 1 w związku z art. 13 § 2 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji.

Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 23.07.2026. · Źródło