III SA/Gd 801/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 18 października 2016 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi I. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 4 lipca 2016 r. nr [...] w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Zaskarżoną decyzją Samorządowe Kolegium Odwoławcze utrzymało w mocy decyzję Prezydenta Miasta [...] z dnia 21 sierpnia 2015 r. kierującą I. K. na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji w związku z otrzymaniem łącznie 26 punktów karnych za naruszenie przepisów ruchu drogowego. W skardze do sądu, I. K. zawarła wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji Kolegium. W uzasadnieniu wniosku skarżąca wskazała, że wykonanie decyzji ma charakter jednorazowy i nieodwracalny, jest związane z kosztami oraz koniecznością poświęcania czasu na jej wykonanie. W przypadku wykonania decyzji dalsze prowadzenie postępowania wszczętego skargą będzie w ocenie skarżącej bezcelowe. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. z 2016 r., poz. 718, dalej w skrócie p.p.s.a.) sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania decyzji jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Badaniu przez sąd administracyjny podlegają zatem przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając na uwadze podniesione przez stronę argumenty, Sąd podkreśla, że brak jest podstaw do oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu pod kątem zasadności wniesionej skargi. W postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2005 r. (sygn. akt II OZ 184/05, System Informacji Prawnej Lex nr 302251) Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, iż niezgodność danego aktu z prawem, która będzie przedmiotem oceny Sądu pierwszej instancji w toku rozprawy, i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi to dwie różne kwestie. O ile bowiem pierwsza z nich (kontrola legalności aktu) jest celem postępowania sądowoadministracyjnego, to druga - jako poprzedzająca merytoryczne rozstrzygnięcie sądu - ma odmienną funkcję. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności danego aktu z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięciu Sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności zaskarżonego aktu. Co istotne, zaistnienie przesłanek, które uzasadniają udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej winno być wykazane przez wnioskodawcę. Wnioskodawca winien zatem skonkretyzować te przesłanki, zawsze mając na uwadze okoliczności faktyczne danej sprawy. W rozpatrywanym przypadku skarżąca powinna zatem wskazać i uprawdopodobnić konkretne konsekwencje, jakie mogłyby dla niej wynikać z wykonania decyzji w przedmiocie skierowania na kontrolne sprawdzenie kwalifikacji. W ocenie Sądu skarżąca nie wykazała dostatecznie na czym miałoby polegać - w przypadku wykonania decyzji - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody. Nadto nie wykazano, na czym miałaby polegać nieodwracalność zmian powstałych w następstwie wykonania opisanej decyzji. W uzasadnieniu złożonego wniosku skarżąca wskazała jedynie, że wykonanie decyzji spowoduje poddanie się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji. Skarżąca ograniczyła się zatem do podania na czym polega wykonanie wydanej wobec niej decyzji. Nie podała natomiast jakie konkretnie niebezpieczeństwo lub trudne do odwrócenia skutki poddanie się kontrolnemu sprawdzeniu kwalifikacji może to dla niej samej spowodować. Określone w art. 61 § 3 p.p.s.a przesłanki nie zostały zatem w żaden sposób skonkretyzowane. Skarżąca nie uzasadniła możliwości ich realnego zaistnienia, a jedynie wskazała na pozostającą bez znaczenia dla oceny zasadności wniosku możliwość uwzględnienia skargi przez Sąd i utożsamiła wykonanie decyzji ze skutkiem takiego wykonania. Z powyższych względów Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a orzekł jak w sentencji postanowienia.