III SA/Gd 811/12

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 4 stycznia 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi K. W. i S. W. na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 20 lipca 2012 r. Nr [...] w przedmiocie odmowy stwierdzenia nieważności decyzji dotyczącej nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem prawa postanawia: odrzucić skargę. Decyzją z dnia 20 lipca 2012 r. Główny Inspektor Transportu Drogowego, po rozpatrzeniu wniosku s. W. i K. W. odmówił stwierdzenia nieważności decyzji Głównego Inspektora Transportu Drogowego z dnia 24 marca 2010 r. dotyczącej nałożenia kary pieniężnej za wykonywanie transportu drogowego z naruszeniem prawa. Decyzja organu odwoławczego zawierała błędne pouczenie o prawie do wniesienia skargi do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego w terminie 30 dni od dnia jej doręczenia. Skargę na powyższą decyzję z dnia 20 lipca 2012 r. K. W. i S. W. złożyli w dniu 30 sierpnia 2012 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Warszawie, za pośrednictwem Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Postanowieniem z dnia 26 października 2012 r. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Warszawie postanowił przekazać sprawę według właściwości do rozpoznania Wojewódzkiemu Sądowi Administracyjnemu w Gdańsku. Główny Inspektor Transportu Drogowego wniósł o odrzucenie skargi z powodu jej niedopuszczalności, wskazując, że w związku z wydaną decyzją stronie nie przysługiwała skarga do wojewódzkiego sądu administracyjnego, lecz wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Postępowanie przed sądami administracyjnymi regulowane jest przepisami ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz.U. 2012 poz. 270 ze zm.) zwanej dalej p.p.s.a. Stosownie do przepisu art. 52 § 1 p.p.s.a. skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżania, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie /.../. Brak wyczerpania środków zaskarżania przez stronę, powoduje niedopuszczalność skargi i konieczność jej odrzucenia przez sąd na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. Zgodnie z art. 52 § 2 p.p.s.a. przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy przewidziany w ustawie. W niniejszej sprawie od błędnie zaskarżonej decyzji stronie przysługiwało prawo wystąpienia z wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy przez Głównego Inspektora Transportu Drogowego. Wniosek taki nie został jednak przez stronę złożony. Reasumując, za niedopuszczalne w świetle art. 52 § 1 i 2 p.p.s.a. uznać należy wniesienie skargi na decyzję Głównego Inspektora Transportu Drogowego bez uprzedniego wyczerpania administracyjnego trybu zaskarżenia. W niniejszej sprawie warunek wyczerpania środków zaskarżenia w ramach administracyjnego toku instancji nie został spełniony, bowiem decyzja, której legalność została zakwestionowana przez skarżących, nie była uprzednio przedmiotem kontroli właściwego organu. W tym stanie rzeczy, na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a należało orzec jak w sentencji.