III SA/Gd 816/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla, Sędzia NSA Anna Orłowska (spr.), Sędzia WSA Alina Dominiak, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Kaczmar, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 22 stycznia 2015 r. sprawy ze skargi I. L. oraz B. P. na decyzję Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia [...] z dnia 8 sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie rozstrzygnięcia postępowania w sprawie zawarcia umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej oddala skargę. Zaskarżoną decyzją nr [...] z dnia 8 sierpnia 2014 r. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego Narodowego Funduszu Zdrowia, powołując w podstawie prawnej art. 154 ust.6 w zw. z art. 152 ust.1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (j.t. Dz. U. z 2008 r., Nr 164, poz.1027 ze zm., dalej jako – ustawa o świadczeniach), po rozpoznaniu wniosku z dnia 21 lipca 2014 r. wniesionego przez Przychodnię A. Spółka z o.o., ul. [...] 23F/6, [...] G. o ponowne rozpatrzenie sprawy rozstrzygniętej decyzją Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego N F Z nr [...] z dnia 14 lipca 2014 r., dotyczącą konkursu ofert nr [...] w rodzaju "ambulatoryjna opieka specjalistyczna" na obszarze powiatów [...], m .G.., m. S., postanowił: - uwzględnić wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i – przeprowadzić rokowania z odwołującym się w trybie art. 154 ust. 7 ustawy o świadczeniach. Z uzasadnienia do decyzji wynika, między innymi, co następuje: wskazaną decyzją z dnia 14 lipca 2014 r Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego N F Z oddalił odwołanie wniesione przez Przychodnię A. Spółka z o.o., od rozstrzygnięcia przedmiotowego konkursu. Celem ogłoszonego konkursu był wybór oferty na zawarcie umowy o udzielenie świadczeń opieki zdrowotnej na okres od 1.08.2014 r. do 30.06.2016 r. w rodzaju ambulatoryjna opieka specjalistyczna w zakresie leczenia bólu na obszarze w/w powiatów i miast, o wartości zamówienia na czas od 1.08.2014 r. do 31.12.2014 r. na kwotę nie wyższą niż 126.766, 26 zł . Na ogłoszone postępowanie w trybie rokowań wpłynęły w terminie trzy oferty, które – po uzupełnieniu i sprawdzeniu, zostały zakwalifikowane do części niejawnej postępowania. Komisja konkursowa w oparciu o art. 142 ust. 5 ustawy o świadczeniach podjęła decyzję o rozstrzygnięciu postępowania bez przeprowadzenia negocjacji. Wybrano 1 oferenta ( 1 miejsce udzielania świadczeń), przy czym – nie była to odwołująca się Spółka. Odwołanie Przychodni A. sp. z o.o. oddalone zostało decyzją Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ nr [...] z dnia 14 lipca 2014 r. po uznaniu, że postępowanie konkursowe przeprowadzono prawidłowo, z uwzględnieniem wszystkich obwiązujących przepisów prawa, a interes odwołującego się nie doznał uszczerbku. Na skutek podniesionych we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy zarzutów naruszenia: art. 7, 77 kpa oraz art. 152, 134, 142 i 146 ustawy o świadczeniach, Dyrektor w oparciu o akta zbadał, czy istotnie przy rozstrzygnięciu postępowania doszło do naruszenia zasad postępowania i czy w związku z tym doznał naruszenia interes prawny wnioskującego. Odnosząc się do podniesionych zarzutów, na podstawie akt (dokumentów z konkursu) stwierdzono, że komisja konkursowa dokonała oceny oferty z zastosowaniem kryteriów zawartych w zarządzeniu Prezesa NFZ nr [...] z dnia 23 stycznia 2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej. Kryterium jakość-personel w zakresie leczenia bólu oceniane było na podstawie kwalifikacji personelu określonych w załączniku nr 1 do w/w Zarządzenia – wiersz 9 i 10. W ankiecie formularza ofertowego dla kryterium jakość-personel przypisano dwa odrębne pytania: 1).nr 1.2.1.1. – "Czy w realizacji świadczeń uczestniczy fizjoterapeuta w wymiarze czasu pracy równym co najmniej 25% czasu pracy poradni? 1).nr 1.2.1.2. – "Czy w realizacji świadczeń uczestniczy psycholog kliniczny w wymiarze czasu pracy równym co najmniej 25% czasu pracy poradni? W obu przypadkach możliwe do wyboru odpowiedzi to "tak" albo "nie", przy czym za każdą odpowiedź twierdząca można było uzyskać 15 pkt., w sumie – 30 i była to maksymalna ilość punktów możliwych do uzyskania za kryterium jakość-personel. Ponieważ na etapie postępowania konkursowego komisja konkursowa przy weryfikacji ofert opierała się na oświadczeniach podpisanych przez oferentów, danych zawartych w formularzach ofertowych i załączonych dokumentach, wybrany (wygrany) oferent – B. Spółka Cywilna uzyskał za kryterium jakość-personel maksymalną ilość – 30 – punktów, co wpłynęło na uzyskanie przez tego oferenta większej ilości (79,0001) punktów niż uzyskał odwołujący się – (77,0001). W toku postępowania zainicjowanego wnioskiem o ponowne rozpatrzenie sprawy , współuczestnicząca w postępowaniu odwołująca się – tj. Przychodnia A. Spółka z o.o., ul. [...] 23F/6, [...] G. złożyła oświadczenie, w którym zarzuciła, że oferta złożona przez B. s.c. zawiera odpowiedź twierdzącą w pytaniu "czy w realizacji świadczeń uczestniczy psycholog kliniczny ?", podczas gdy z przedłożonych do akt dokumentów nie wynika, iż wykazany psycholog posiada kwalifikacje, za które przysługują tzw. punkty rankingujące. Tym samym, zdaniem wnioskującej o ponowne rozpatrzenie sprawy, wybrana oferta uzyskała większą ilość punktów za kryteria niecenowe bez podstawy prawnej, co wpłynęło wprost na wybór tej oferty. Zweryfikowano również kwalifikacje lekarzy wykazanych w ofercie B. s.c. (pozytywnie). Po przeprowadzeniu ponownie oceny ofert i odjęciu punktów w kryterium jakość personel oferentowi B. s.c. ilość przypisanych punktów wyniosła: dla B. s.c. – 64,0001, a dla Przychodni A. sp. z o.o. – 77,0001. Weryfikacja punktacji w zakresie jakość-personel, w odniesieniu do B. s.c. nastąpiła z uwagi na fakt, że – w ocenie organu – dostarczona przez oferenta dokumentacja dotycząca psychologa klinicznego uczestniczącego w realizacji świadczeń, nie potwierdza kwalifikacji tego specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia zgodnych z wymogami Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 30 września 2002 r. w sprawie uzyskiwania tytułu specjalisty w tych dziedzinach. Przypisana w toku postępowania konkursowego ilość punktów, w tym – za uczestniczenie w świadczeniach psychologa klinicznego, miała wpływ na wybór oferenta świadczeń. Ponieważ zgodnie z art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach, Fundusz zobowiązany jest do równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i powinien prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji, postanowiono jak na wstępie. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na opisaną decyzję wnieśli wspólnicy B. s.c. z siedzibą w G. – I. L. i B. P., reprezentowane przez radcę prawnego. Zaskarżanej, na podstawie art. 154 ust. 8 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych ( Dz..U. z 2008 r., Nr 164, poz. 1027 ze zm.) decyzji, zarzucono naruszenie przepisów: 1. art. 7, 77 § 1 i 80 kpa poprzez zaniechanie wyczerpującego rozważenia materiału dowodowego sprawy oraz dokonanie błędnych ustaleń polegających na przyjęciu, że wykazany w ofercie B." s.c. psycholog kliniczny nie uprawnia do otrzymania przez oferenta dodatkowych punktów rankingujących za kryterium jakość-personel, 2. Załącznika nr 1 Zarządzenia nr [...] Prezesa NFZ z dnia 23.01.2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielania świadczeń opieki zdrowotnej (wiersz 9) poprzez jego niewłaściwą wykładnię i przyjęcie, iż : a) koniecznym - dla uzyskania dodatkowych punktów rankingujących - jest wykazanie w ofercie, że uczestniczący w realizacji świadczeń psycholog kliniczny ma kwalifikacje potwierdzone zgodnie z Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 20 września 2002 r. w sprawie uzyskiwania tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia (Dz. U. Nr 173, poz.1419 ze zm.); b) z uwagi na nieposiadanie przez proponowaną psycholog kliniczną kwalifikacji potwierdzonych zgodnie z w/w Rozporządzeniem Ministra Zdrowia z dnia 20 września 2002 r. w sprawie uzyskiwania tytułu specjalisty /...../ skarżąca nie powinna otrzymać dodatkowych punktów rankingujących. 3. Załącznika nr 1 Zarządzenia nr [...] Prezesa NFZ z dnia 23.01.2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert /..../ poprzez nie przyznanie skarżącej dodatkowych punktów w kryterium jakość-personel w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy za wykazanie w ofercie psychologa klinicznego, który będzie uczestniczył w realizacji świadczeń; 4. art. 107 § 3 kpa poprzez niewyjaśnienie w uzasadnieniu do zaskarżonej decyzji, z jakich powodów organ orzekający uznał, że w składanej ofercie w celu uzyskania dodatkowych punktów rankingujących za kryterium jakość-personel koniecznym jest wykazanie w ofercie takiej osoby, która ma kwalifikacje potwierdzone zgodnie z przepisami w/w Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 września 2002 r. /.../ , pomimo tego, że w Załącznika nr 1 Zarządzenia nr [...] Prezesa NFZ z dnia 23.01.2014 r. wystarczające było wykazanie wśród personelu psychologa klinicznego; 5. Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 września 2002 r w sprawie uzyskiwania tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia poprzez przyjęcie, iż wyłącznie osoby posiadające kwalifikacje zdobyte w oparciu o w/w Rozporządzenie spełniają warunki bycia "psychologiem klinicznym", o których mowa w warunkach konkursu przeprowadzonego na podstawie Zarządzenia nr [...] Prezesa NFZ z dnia 23.01.2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert /..../; 6. art. 134 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych ( Dz. .U. z 2008 r., Nr 164, poz. 1027 ze zm.) poprzez naruszenie zasady równego traktowania i uczciwej konkurencji na skutek przyjęcia dopiero w zaskarżonej decyzji, iż w złożonej przez stronę Skarżącą ofercie, w celu uzyskania dodatkowych punktów, o jakich mowa, należy wykazać w ofercie taką osobę, która ma kwalifikacje potwierdzone w myśl w/ w Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 września 2002 r; 7.art. 148 pkt. 1 i 2 w zw. z art. 142 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej /.../ poprzez nieprzyznanie stronie skarżącej dodatkowych punktów za kryterium jakość-personel ; 8. art. 154 ust. 6 i 7 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej /.../ poprzez ich niewłaściwe zastosowanie i uwzględnienie wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy oraz przeprowadzenie rokowań z odwołującym się w trybie art. 154 ust. 7 ustawy – pomimo braku ku temu podstaw prawnych. W obszernym uzasadnieniu strona skarżąca wykazywała, że – w Jej ocenie – pozbawione podstawy prawnej i faktycznej jest, przyjęte przez organ założenie, iż "psychologiem klinicznym", spełniającym warunki do uzyskania dodatkowych punktów rankingujących w kryterium jakość-personel w ogłoszonym konkursie, musi być osoba posiadająca kwalifikacje uzyskane zgodnie z przepisami Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 września 2002 r. /.../ , podczas gdy w Zarządzeniu nr [...] Prezesa NFZ z dnia 23.01.2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert /..../ nie wyartykułowano takich wymagań, a w rzeczywistości proponowana w ofercie przez Skarżącą psycholog kliniczna ma i formalne i merytoryczne konieczne kwalifikacje. Z omawianego Zarządzenia Prezesa NFZ wynika jedynie, że oferent może uzyskać dodatkowe punkty w kategorii jakość-personel za wykazanie w ofercie, że w realizacji świadczeń będzie uczestniczył psycholog kliniczny, nie zaś "specjalista w dziedzinie psychologii klinicznej". Bycie psychologiem klinicznym nie jest tożsame z koniecznością posiadania specjalizacji w dziedzinie psychologii klinicznej. Inaczej mówiąc "psycholog kliniczny" i "specjalista w dziedzinie psychologii klinicznej" to dwie odrębne kwalifikacje zawodowe. "Psycholog kliniczny" nie musi być jednocześnie "specjalistą psychologii klinicznej". Z przedstawionej w uzasadnieniu do skargi analizy przepisów Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 20 września 2002 r. /.../ wynika, zdaniem strony skarżącej, że istnieją dwa zawody tj. "psycholog kliniczny" i "specjalista w dziedzinie psychologii klinicznej", przy czym psycholog kliniczny może, lecz nie musi być "specjalistą w dziedzinie psychologii klinicznej". Co istotne, w warunkach przeprowadzonego konkursu, nie było konieczności legitymowania się "specjalistą w dziedzinie psychologii klinicznej", lecz – dla uzyskania dodatkowych punktów rankingujących, wystarczyło wykazanie, że w realizacji świadczeń będzie uczestniczył psycholog kliniczny i taką osobę strona skarżąca zgłosiła, przy czym początkowo uzyskała dodatkowe punkty, a dopiero na etapie ponownego rozpatrywania sprawy, punkty przyznane utracił Dodatkowe punkty uzyskali w trakcie konkursu za zgłoszenie fizjoterapeuty zarówno skarżąca, jak i konkurująca spółka, a nie był to "specjalista w dziedzinie fizjoterapii" lecz – fizjoterapeuta. Dodatkowo podniesiono, że zgodnie z art. 140 ust. 1 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, przedmiot zamówienia opisuje się w sposób jednoznaczny i wyczerpujący, za pomocą dostatecznie dokładnych i zrozumiałych określeń, uwzględniając wszystkie wymagania i okoliczności mogące mieć wpływ na sporządzenie oferty. Strona skarżąca zgodnie z warunkiem (wymogami) określonym w Zarządzeniu nr [...] Prezesa NFZ z dnia 23.01.2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert /..../ przedstawiła w swojej ofercie w kryterium jakość-personel psychologa klinicznego, jako osobę uczestniczącą w realizacji świadczeń, zatem – spełniła warunek do uzyskania dodatkowych punktów. Skoro w warunkach ogłoszonego konkursu nie wskazano, że dla uzyskania punktów dodatkowych (rankingujących) koniecznym jest zgłoszenie "specjalisty w dziedzinie psychologii klinicznej", jako osoby uczestniczącej w realizacji świadczeń, to brak takiego zapisu powoduje, że powoływanie się obecnie na powyższe jest bezpodstawne i narusza w. wskazywane przepisy praw Końcowo wskazano, że interes skarżącego doznał uszczerbku wskutek pozbawienia przez Dyrektora OW NFZ dodatkowych punktów za spełnienie w złożonej ofercie wymagania posiadania psychologa klinicznego, a raczej – specjalisty w dziedzinie psychologii klinicznej, przez co skarżąca Spółka uzyskała mniejszą – od należnej – ilość punktów. W odpowiedzi na skargę Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ wniósł o jej oddalenie. Organ, ustosunkowując się kolejno do postawionych w skardze zarzutów i uznając, że są one bezzasadne, wyjaśnił, między innymi, że w związku z zarzutami postawionymi w odwołaniu przez Przychodnię A. sp. z o.o., zgodnie z wymogami art. 7 kpa, zweryfikował dokumenty potwierdzające kwalifikacje psychologa klinicznego, oferowanego w konkursie przez stronę skarżącą. Osoba ta, mimo niekwestionowanie wysokich kwalifikacji zawodowych nie wykazała, że legitymuje się kwalifikacjami psychologa klinicznego w rozumieniu przepisów Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 30 września 2002 r. w sprawie uzyskiwania tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia ( Dz. U. z 2002 r., Nr 173, poz.1419 ze zm.). Zdaniem organu potwierdza to również rozporządzenie Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 27 kwietnia 2010 r. w sprawie klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy oraz zakresu jej stosowania (Dz. U. Nr 82, poz. 537), zgodnie z którym zawód psycholog kliniczny został ujęty w grupie 263-Specjaliści z dziedzin społecznych i religijnych kod zawodu -263403-psycholog kliniczny. Natomiast fizjoterapeuta- wg. w/w klasyfikacji, ujęty został w grupie 228 – inni specjaliści ochrony zdrowia – kod zawodu 228301- Fizjoterapeuta. Zatem zawód fizjoterapeuta jest zawodem specjalistycznym w ochronie zdrowia, natomiast psycholog kliniczny takiej klasyfikacji nie posiada, dlatego celem świadczenia usług medycznych z zakresu psychologia kliniczna konieczne jest uzyskanie specjalistycznych kwalifikacji, o których mowa we wskazanym Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 30 września 2002 r. w sprawie uzyskiwania tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia ( Dz. U. z 2002 r., Nr 173, poz.1419 ze zm.). Również z informacji przedstawionych na stronie internetowej [...] Uniwersytetu Medycznego, który jest organizatorem studiów podyplomowych z zakresu psychologia kliniczna (a świadectwem ukończenia tych studiów podyplomowych legitymuje się psycholog oferowany przez stronę Skarżącą) wynika, że "Ukończenie studiów podyplomowych – psychologia kliniczna nie jest jednoznaczne z uzyskaniem specjalizacji w dziedzinie psychologii klinicznej, jest jedynie teoretycznym przygotowaniem do podjęcia stażów specjalizacyjnych, co z kolei wymaga wcześniejszego zakwalifikowania przez komisję kwalifikacyjną". O oddalenie skargi wniosła również uczestniczka postępowania – Przychodnia A. sp. z o.o. z siedzibą w G. W uzasadnieniu wniosku podniesiono, że skarga opiera się de facto na jednym zarzucie, zatem rozstrzygnięcia w sprawie wymaga przede wszystkim to, czy psycholog kliniczny wymieniony w Załączniku Nr 1 do Zarządzenia nr [...] Prezesa NFZ z dnia 23.01.2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert /..../ musi spełniać kryteria wymienione w Rozporządzeniu Ministra Zdrowia z dnia 30 września 2002 r. w sprawie uzyskiwania tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia ( Dz. U. z 2002 r., Nr 173, poz.1419 ze zm.). Zdaniem uczestniczki postępowania tak właśnie jest, co jest powszechnie i w sposób jednolity interpretowane przez środowisko branżowe, jak również przez przepisy praw Zatem uczestniczka postępowania kwestionuje w całości stanowisko strony skarżącej i uważa, że z treści Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 30 września 2002 r. jednoznacznie wynika, iż aby móc posługiwać się tytułem psychologa klinicznego koniecznym jest ukończenie specjalizacji z psychologii klinicznej. Zawodem wymaganym do podjęcia specjalizacji jest zawód psycholog Tym samym analiza treści przepisów prawa i twierdzenia strony skarżącej są błędne. Wskazano, że w Zarządzeniu nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 13 grudnia 2013 r. w sprawie określenia warunków zawierania i realizacji umów w rodzaju opieka psychiatryczna i leczenie uzależnień wskazano, iż psycholog kliniczny to psycholog, posiadający tytuł specjalisty w dziedzinie psychologia kliniczna. W ramach poradni leczenia bólu pacjenci są kierowani na sesje psychologiczne do psychologa klinicznego, są to sesje wymagające specjalistycznych uprawnień i doświadczenia w pracy, potwierdzonych i zdobytych poprzez kilkuletnie staże i praktyki odbyte w trakcie specjalizacji, bowiem dotyczą osób ciężko chorych, często nieuleczalnie. Psycholog przedstawiany w ofercie strony skarżącej posiada: tytuł magistra psychologii, stopień naukowy doktora nauk humanistycznych w dziedzinie psychologii i osoba ta ukończyła studia podyplomowe w zakresie psychologii klinicznej, co jednak nie daje uprawnień do udzielania świadczeń zdrowotnych. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 1 § 1 i § 2 ustawy z dnia 25 lipca 2002 r. - Prawo o ustroju sądów administracyjnych (j.t .Dz. U. z 2014 r., poz. 1647) sądy administracyjne sprawują wymiar sprawiedliwości przez kontrolę działalności administracji publicznej pod względem zgodności z prawem, jeżeli ustawy nie stanowią inaczej. Sąd orzekł w granicach sprawy, nie będąc związany zarzutami i wnioskami skargi oraz powołaną podstawą prawną - art. 134 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (j.t. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej – p.p.s.). W rozpatrywanej sprawie z treści z § 1.1. Zarządzenia nr [...] Prezesa NFZ z dnia 23.01.2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej, wydanego w oparciu o art. 146 ust. 1 pkt. 2 w zw. z art. 102 ust. 5 pkt. 25 ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych ( DZ. U z 2008 r. Nr 164, poz.1027 ze zm.), wynika, że oceny ofert dokonuje się według podanych kryteriów, w tym – 1) Jakości udzielanych świadczeń opieki zdrowotnej – ocenianej w szczególności poprzez a) kwalifikacje personelu, jego umiejętności oraz doświadczenie. W wierszu 9 tabeli nr 2 ( ambulatoryjna opieka specjalistyczna) przewidziano udział w udzielaniu świadczeń psychologa klinicznego. W przedmiotowym postępowaniu konkursowym przewidziano przyznanie 15 punktów rankingujących za zgłoszenie w ofercie psychologa klinicznego dostępnego co najmniej 25% czasu pracy przychodni. Biorąca udział w konkursu ofert skarżąca przedstawiła w ofercie i uzyskała w wyniku rozstrzygnięcia konkursu 15 punktów rankingujących za uczestniczenie w świadczeniach psychologa klinicznego. Na skutek odwołania, a następnie – wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wniesionych przez współuczestniczącą w konkursie Przychodnię A. sp. z o. o. Dyrektor [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ zaskarżoną decyzją z dnia 8 sierpnia 2014 r., postanowił - uwzględnić wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy i – przeprowadzić rokowania z odwołującym się w trybie art. 154 ust. 7 ustawy o świadczeniach uznając, że dostarczona przez Wspólników B. s.c. dokumentacja dotycząca psychologa klinicznego uczestniczącego w realizacji świadczeń nie potwierdza kwalifikacji tego specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia zgodnych z wymogami Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 30 września 2002 r. w sprawie uzyskiwania tytułu specjalisty w tych dziedzinach. Przypisana w toku postępowania konkursowego ilość punktów, w tym – za uczestniczenie w świadczeniach psychologa klinicznego miała wpływ na wybór oferenta świadczeń. Ponieważ zgodnie z art. 134 ust. 1 ustawy o świadczeniach Fundusz zobowiązany jest do równego traktowania wszystkich świadczeniodawców ubiegających się o zawarcie umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej i powinien prowadzić postępowanie w sposób gwarantujący zachowanie uczciwej konkurencji, postanowiono jak wyżej. Należy zgodzić się z poglądami stron, że istotą sporu jest ocena i rozstrzygnięcie, czy stanowisko Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ wyrażone w zaskarżonej decyzji odnośnie do wymagań kwalifikacyjnych psychologa klinicznego oferowanego przez stronę skarżącą, a odwołujące się do przepisów Rozporządzenia w sprawie uzyskiwania tytułu specjalisty w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia (Dz. .U nr 173, poz.1419 ze zm.) jest słuszne, bowiem odjęcie wcześniej przyznanych punktów spowodowało zmianę oceny konkursu w tym kryterium i wpłynęło na jego wynik. W związku z tym wyłaniają się dwa problemy, a mianowicie – jak przedstawiono to w skardze, - czy odwoływanie się do przepisów w/w Rozporządzenia Ministra Zdrowia z dnia 30 września 2002 r. jest uprawnione skoro nie zostało ono przywołane w Zarządzeniu nr [...] Prezesa NFZ z dnia 23.01.2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu w sprawie zawarcia umowy o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej oraz – czy istnieje uzasadnienie do przyjęcia (oceny), że psycholog kliniczny wymieniony w ofercie B. s.c. nie legitymuje się kwalifikacjami "psychologa klinicznego" w rozumieniu warunków konkursu. W ocenie Sądu w składzie orzekającym dla rozstrzygnięcia przedstawianych wątpliwości nie jest wystarczające odwołanie się do wykładni językowej stosowanych przepisów, jak sugerowano w skardze, ani też – do powszechnej interpretacji pojęcia "psychologa klinicznego" w środowisku branżowym, jak również – do klasyfikacji zawodów i specjalności na potrzeby rynku pracy przyjętej przez Ministra Pracy i Polityki Socjalnej z dnia 27 kwietnia 2010 r., chociaż każdy z tych argumentów jest przydatny przy ocenie problemu. Ponieważ w odniesieniu do ambulatoryjnej opieki specjalistycznej – poradni leczenia bólu, w myśl stosownego upoważnienia zawartego w art.31d ustawy z dn.27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych (j.t. Dz. z 2008 r., Nr 164, poz.1027) w wydanym Rozporządzeniu Ministra Zdrowia określającym warunki realizacji tego świadczenia gwarantowanego, w tym dotyczącego personelu medycznego i wyposażenia w sprzęt i aparaturę (art.31d pkt. 2 ustawy) nie odniesiono się do psychologa klinicznego, w swoich rozważaniach Sąd wziął pod uwagę, że w odniesieniu do świadczeń pokrewnych, wymagających od osób ich udzielających równie specjalistycznych kwalifikacji, zaznaczono, że psycholog kliniczny to psycholog posiadający tytuł specjalisty w dziedzinie psychologia kliniczna (patrz rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 6 listopada 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki psychiatrycznej i leczenia uzależnień -Dz. U. z dnia 27 listopada 2013 r. i rozporządzenie Ministra Zdrowia z dn. 29 października 2013 r. w sprawie świadczeń gwarantowanych z zakresu opieki paliatywnej i hospicyjnej Dz. .U. z dn. 20 listopada 2013 r.). Zauważyć również należy, że zgodnie z art. 15 ust. 1 ustawy z dnia 8 czerwca 2001 r. o zawodzie psychologa i samorządzie zawodowym psychologów (Dz. U. z 2001. r, Nr 73, poz. 763 ze zm.) psycholog może uzyskać tytuł specjalisty w określonej dziedzinie psychologii po odbyciu szkolenia, określonego programem specjalizacji i złożeniu egzaminu państwowego albo po uznaniu równorzędnego tytułu specjalisty uznanego za granicą. Powyższe uwagi mają o tyle znaczenie w okolicznościach faktycznych sprawy, że z dokumentów przedłożonych na żądanie Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ, w związku z zarzutami podniesionymi w odwołaniu i we wniosku o ponowne rozpatrzenie sprawy, wynika, że psycholog proponowany jako osoba uczestnicząca w realizacji świadczeń przez B. [...] s.c. nie legitymuje się tytułem specjalisty w dziedzinie - psychologia kliniczna, czego nie neguje strona skarżąc Akta wskazują, że pani psycholog ma ukończone studia na Uniwersytecie [...] w Instytucie Psychologii z tytułem magistra psychologii w zakresie psychologia kliniczna człowieka dorosłego, tytuł naukowy doktora nauk humanistycznych w zakresie psychologii i świadectwo ukończenia studiów podyplomowych w zakresie psychologii klinicznej w [...]. Z ogłoszenia organizatora studiów podyplomowych, załączonego do akt wynika, że, cyt.: "Ukończenie studiów podyplomowych – psychologia kliniczna nie jest jednoznaczne z uzyskaniem specjalizacji w dziedzinie psychologii klinicznej, jest jedynie teoretycznym przygotowaniem do podjęcia stażów specjalizacyjnych, co z kolei wymaga wcześniejszego zakwalifikowania przez komisję kwalifikacyjną". W tym miejscu Sąd zauważa, iż w kodeksie postępowania administracyjnego określona została rola dowodu z dokumentów w systemie środków dowodowych. Otóż dokumenty urzędowe sporządzone w przepisanej formie przez powołane do tego organy państwowe w zakresie ich działania, stanowią dowód tego co zostało w nich urzędowo stwierdzone (art. 76 § 1 i 2 k.p.). Znaczenie takiego dokumentu ( tu – świadectwa ukończenia studiów podyplomowych) w postępowaniu administracyjnym jest szczególne. Wynika to z pisemnego charakteru postępowania, a przede wszystkim z postulatu respektowania przez organy administracji publicznej dokumentów wystawionych przez inne kompetentne organy w zakresie ich właściwości. Dlatego też dokument urzędowy do czasu jego zmiany, uchylenia lub stwierdzenia nieważności przez uprawniony organ, korzysta z domniemania ważności. Świadectwo ukończenia studiów podyplomowych w [...] Uniwersytecie Medycznym przez wskazywaną w ofercie psycholog, na który powołuje się strona skarżąca, niewątpliwie posiada walor dokumentu urzędowego. Z treści tego świadectwa, w powiązaniu z ogłoszeniem organizatora studiów podyplomowych, jednoznacznie wynika, że jest on dowodem teoretycznego przygotowania do podjęcia stażów specjalizacyjnych i nie jest jednoznaczny z uzyskaniem specjalizacji w dziedzinie psychologii klinicznej. Oznacza to, że nie stanowi on dowodu na fakt posiadania przez pracownika skarżącej kwalifikacji do prowadzenia działalności leczniczej w dziedzinach mających zastosowanie w ochronie zdrowia. Należy bowiem mieć na uwadze, że stosownie do przepisów ustawy o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych, świadczenia zdrowotne to działania służące profilaktyce, zachowaniu, ratowaniu, przywracaniu lub poprawie zdrowia oraz inne działania medyczne wynikające z procesu leczenia lub przepisów odrębnych regulujących zasady ich udzielania, a świadczeniodawca to podmiot wykonujący działalność leczniczą w rozumieniu przepisów o działalności leczniczej lub osoba fizyczna inna, niż wymieniona w lit .a, która uzyskała fachowe uprawnienia do udzielania świadczeń zdrowotnych i udziela ich w ramach wykonywanej działalności gospodarczej ( patrz: art. 5 pkt.40 i 41lit. a i b ustawy). Z kolei działalność lecznicza, zgodnie z ustawą z dnia 15 kwietnia 2011 r., polega na udzielaniu świadczeń zdrowotnych ( patrz art.3 ust. 1 cyt. ustawy o działalności leczniczej – t.j. Dz. U. z 2013r., poz.217). Z wyżej cytowanych przepisów prawa i ustalonego przez organ ( a nie kwestionowanego przez stronę skarżącą ) stanu faktycznego wynika zatem, że jako uprawnione i znajdujące oparcie w przepisach prawa zakwalifikować należy działania Dyrektora [...] Oddziału Wojewódzkiego NFZ polegające na:- uznaniu, że osoba uczestnicząca w udzielaniu świadczeń medycznych (leczniczych) winna legitymować się kwalifikacjami przewidzianymi w przepisach regulujących dziedziny mające zastosowanie w ochronie zdrowia, - stwierdzeniu, że osoba przedstawiona w ofercie B. s.c. w/w kwalifikacji tych nie posiada i - orzeczenie o tym nie wymagało wcześniejszego przywoływania w ogłoszonym konkursie wszystkich przepisów prawa regulujących działalność leczniczą, skoro konkurs dotyczył tej właśnie dziedziny, a Rozporządzenie Ministra Zdrowia z dnia 6 maja 2008 r. 2 sprawie ogólnych warunków umów o udzielanie świadczeń opieki zdrowotnej (publ.j.w.) i Zarządzenie Nr [...] Prezesa Narodowego Funduszu Zdrowia z dnia 23 stycznia 2014 r. w sprawie określenia kryteriów oceny ofert w postępowaniu /.../ ma umocowanie w przepisach ustawy z dnia 27 sierpnia 2004 r. o świadczeniach opieki zdrowotnej finansowanych ze środków publicznych ( publ. jw.). Mając powyższe na uwadze Sąd oddalił skargę jako nieuzasadnioną o czym orzeczono jak w sentencji na mocy art. 151 p.p.s.a