III SA/Gd 816/19

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Jolanta Sudoł po rozpoznaniu w dniu 10 kwietnia 2020 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi E. W. na decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 11 października 2019 r., nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na niezarejestrowanych automatach postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. E. W. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Dyrektora Izby Administracji Skarbowej z dnia 11 października 2019 r., nr [...], utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika [...] Urzędu Celno-Skarbowego w G. z dnia 5 lipca 2019 r. o nałożeniu na skarżącego kary pieniężnej w kwocie 500.000 zł za urządzanie gier na niezarejestrowanych automatach. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, wskazując, że w sprawie istnieje niebezpieczeństwo wyrządzenia mu znacznej szkody oraz spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zaznaczył przy tym, że decyzja została wydana z rażącym naruszeniem prawa. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W myśl art. 61 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2019 r., poz. 2325 ze zm. -zwanej dalej "p.p.s.a."), wniesienie skargi nie wstrzymuje wykonania aktu lub czynności. Skarżący uprawniony jest do złożenia stosownego wniosku o udzielenie mu ochrony tymczasowej przez wstrzymanie wykonalności zaskarżonego aktu lub czynności. Zgodnie bowiem z art. 61 § 3 p.p.s.a. po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania które weszły w życie, chyba że ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Odmowa wstrzymania wykonania aktu lub czynności przez organ nie pozbawia skarżącego złożenia wniosku do sądu. Dotyczy to także aktów wydanych lub podjętych trudnych do odwrócenia skutków, z wyjątkiem przepisów prawa miejscowego, we wszystkich postępowaniach prowadzonych w granicach tej samej sprawy. Osoba wnioskująca o wstrzymanie wykonania decyzji jest obowiązana wykazać, że w konkretnej sprawie zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków (por. postanowienie Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku z dnia 5 września 2008 r., sygn. akt II SA/Gd 652/08, postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 25 lipca 2008 r., sygn. akt II OZ 766/08; dostępne w Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Obowiązek ten polega na uprawdopodobnieniu zaistnienia takich sytuacji. Innymi słowy, uzasadnienie wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu w całości lub w części winno odnosić się do konkretnych okoliczności świadczących o tym, że w stosunku do wnioskodawcy wstrzymanie zaskarżonej decyzji jest zasadne. W przedmiotowym wniosku wnioskodawca nie wskazał na konkretne dane dotyczące jego sytuacji majątkowej i finansowej, które można by odnieść do opisanych wyżej przesłanek wstrzymania wykonania decyzji. Niemniej jednak, w trakcie postępowania złożył on wniosek o przyznanie prawa pomocy w zakresie częściowym, obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych w całości. W oparciu o ten wniosek oraz dostarczone w toku postępowania dokumenty i oświadczenia referendarz sądowy postanowieniem z dnia 5 lutego 2020 r. przyznał prawo pomocy poprzez zwolnienie od kosztów sądowych w części obejmującej wpis od skargi ponad kwotę 500 zł (wpis sądowy w pełnej wysokości wynosił 5.000 zł.). Informacje zgromadzone w ramach postępowania o przyznanie prawa pomocy dają możliwość Sądowi oceny wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji. Jak wynika z akt sprawy wnioskodawca otrzymuje wynagrodzenie tylko z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej, nie posiada nieruchomości, rachunków bankowych, ani pojazdów mechanicznych. Z deklaracji podatkowych wynika m.in., że osiągnął w 2018 r. przychód w wysokości 99.964,74 zł oraz dochód w wysokości 2.355,65 zł. Za okres od lipca do listopada 2019 r. uzyskał przychód w wysokości 62.657,02 zł i wykazał dochód w wysokości 255,38. Można stwierdzić zatem, że majątek wnioskodawcy oraz dochody przez niego uzyskiwane z tytułu prowadzonej działalności gospodarczej są niewspółmiernie niskie do nałożonej na niego kary pieniężnej. W ocenie Sądu zostały uprawdopodobnione ustawowe przesłanki wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. W szczególności należy uznać, że wykonanie decyzji, która dotyczy nałożenia na osobę fizyczną kary pieniężnej w wysokości 500.000 zł, może doprowadzić zarówno do wyrządzenia znacznej szkody, jak i do trudnych do odwrócenia skutków. W okolicznościach sprawy zastosowanie ochrony tymczasowej na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. jest uzasadnione. Jednocześnie Sąd zwraca uwagę, że wstrzymanie zaskarżonej decyzji nie przesądza o zasadności skargi. Mając na względzie powyższe Sąd na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a. postanowił wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji.