III SA/Gd 829/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 30 października 2017 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Ł. U. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 28 lipca 2017 r. nr [...] w przedmiocie cofnięcia uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów postanawia: wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. Skarżący wniósł do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku skargę na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego [...] z dnia 28 lipca 2017 r., którą utrzymano w mocy decyzję Starosty [...] z dnia 31 marca 2017 r. o cofnięciu skarżącemu uprawnienia do wykonywania badań technicznych pojazdów. Wraz ze skargą przedłożono wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Uzasadniając żądanie udzielenia ochrony tymczasowej podano, że wykonanie zaskarżonej decyzji prowadzi do pozbawienia skarżącego podstawowego źródła utrzymania siebie i rodziny – żony i dwójki małoletnich dzieci. Żona skarżącego w chwili obecnej uzyskuje bowiem jedynie dochód z pracy dorywczej, w wysokości 800 zł brutto miesięcznie (582 zł netto). Z tytułu świadczenia z programu "500+" małżonkowie, ze względu na trudną sytuację finansową, otrzymują świadczenie na oboje dzieci to jest w wysokości 1.000 zł. Skarżący ani jego żona nie posiadają żadnego majątku, który mogliby spieniężyć na bieżące utrzymanie. We wniosku podkreślono, że na utrzymanie rodziny w przypadku wykonywania pracy przez diagnostę dysponowano co miesiąc łącznie kwotą 3.102 zł. W związku z pozbawieniem skarżącego pracy na mocy decyzji organu odwoławczego łączny dochód jego rodziny spadnie zatem poniżej minimum egzystencji dla czerech osób (1.582 zł). Jednocześnie koszty utrzymania domu, wydatki na dzieci oraz na pomoc dla ojca strony, to kwota 2.410 zł. Zestawiając to ze wspólnymi dochodami w wysokości 3.102 zł, wnioskodawca zaznaczył, że obecnie rodzinie pozostaje tylko około 700 zł na zapewnienie egzystencji czterem osobom. Do wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji skarżący dołączył dokumentację źródłową odnoszącą się do okoliczności faktycznych podanych w treści wniosku. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm., dalej w skrócie jako "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie do powyżej wskazanej regulacji zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek uzasadnia wstrzymanie zaskarżonego aktu. Co istotne, zaistnienie przesłanek, które uzasadniają udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej winno być wykazane przez wnioskodawcę (zob. szerzej w tej materii: I. Makaruk, Wniosek o wstrzymanie wykonania decyzji w postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zagadnienia wybrane, Zeszyty Naukowe Sądownictwa Administracyjnego, nr 3/2016, s. 81 i n.). Skoro postępowanie w tym zakresie toczy się na wniosek strony skarżącej, to na tej stronie spoczywa bowiem obowiązek uzasadnienia wniosku, tak aby przekonać sąd o zasadności zastosowania ochrony tymczasowej w postępowaniu sądowoadministracyjnym. Dla wykazania, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie takiego wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających wywieść, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Ponadto, do wniosku powinny zostać dołączone dokumenty popierające twierdzenie o spełnieniu przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia bowiem jego merytoryczną ocenę (por. w tej materii: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 9 lutego 2016 r., sygn. akt II GZ 35/16, z dnia 2 lutego 2016 r., sygn. akt II GZ 12/16, z dnia 6 marca 2013 r., sygn. akt II GZ 87/13, z dnia 11 lipca 2013 r., sygn. akt I GSK 763/13; dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych – orzeczenia.nsa.gov.pl). Przez pojęcie szkody użyte w powołanym przepisie należy z kolei rozumieć taką szkodę, która nie będzie mogła być wynagrodzona przez późniejszy zwrot spełnionego świadczenia lub jego wyegzekwowanie, ani też nie będzie możliwe przywrócenie rzeczy do stanu pierwotnego. Natomiast trudne do odwrócenia skutki to takie skutki prawne lub faktyczne, które raz zaistniałe powodują istotną lub trwałą zmianę rzeczywistości, przy czym powrót do stanu poprzedniego może nastąpić tylko po dłuższym czasie lub przy stosunkowo dużym nakładzie sił i środków. W orzecznictwie sądowoadministracyjnym przyjmuje się również, że wykonanie zaskarżonej decyzji skutkujące zakończeniem prowadzonej działalności gospodarczej, a w konsekwencji utratą przez stronę jedynego źródła utrzymania, stanowi spełnienie przesłanek z art. 61 § 3 p.p.s.a. (zob. w tej materii m.in.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z 10 września 2013 r., sygn. akt I GSK 1148/13; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Przenosząc powyższe zapatrywania w realia rozpatrywanej sprawy Sąd uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji zasługuje na uwzględnienie. W ocenie Sądu cofnięcie uprawnień, na podstawie których skarżący wykonuje zawód diagnosty i przeprowadza badania techniczne pojazdów, a który to zawód determinuje generowanie zasadniczych i stałych dochodów zapewniających utrzymanie wnioskodawcy i jego rodzinie spowoduje wystąpienie przesłanek, o których mowa w powołanym wyżej art. 61 § 3 p.p.s.a. Wykonanie zaskarżonej decyzji i w konsekwencji cofnięcie skarżącemu omawianych uprawnień doprowadzi do utraty przez niego głównego źródła dochodu (a zatem utrzymania), co w ocenie Sądu jest wystarczającą przesłanką do stwierdzenia, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia wnioskodawcy znacznej szkody lub wyrządzenia trudnych do odwrócenia skutków, w szczególności w sytuacji. Zapatrywanie jest w ocenie Sądu uzasadnione zważywszy, że na skarżącym spoczywa główny obowiązek utrzymania czteroosobowej rodziny. Mając powyższe na względzie Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku wstrzymał wykonanie zaskarżonej decyzji, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd w tym miejscu wskazuje, że postanowienie o wstrzymaniu wykonania aktu lub czynności jest rozstrzygnięciem tymczasowym i traci moc z dniem wydania przez sąd orzeczenia uwzgledniającego skargę bądź z dniem uprawomocnienia się orzeczenia oddalającego skargę.