III SA/Gd 893/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 29 listopada 2013 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. F. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 20 września 2013 r., nr [...] w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do klasyfikacji taryfowej towaru oraz podatku od towarów i usług postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. M. F. prowadzący działalność gospodarczą pod nazwą "[...]" zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Dyrektora Izby Celnej utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 2 lipca 2013 r., w której organ określił klasyfikacje taryfową towaru pozycji 2 SAD, odstąpił od retrospektywnego zaksięgowania kwoty długu celnego w wysokości 17,00 zł oraz określił podatek od towarów i usług z tytułu importu towaru objętego procedurą dopuszczenia do obrotu w wysokości 135 zł. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej w skrócie p.p.s.a.) po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie do powyżej wskazanej regulacji zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek uzasadnia wstrzymanie zaskarżonego aktu. Co istotne, zaistnienie przesłanek, które uzasadniają udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej winno być wykazane przez wnioskodawcę. W przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, albowiem wnioskodawca nie powołał się na żadne przesłanki, które pozwalałyby Sądowi zastosować art. 61 § 3 p.p.s.a. Sąd w pełni zgadza się z tezą i argumentacją przywołaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 lutego 2009 r. II FZ 39/09 (baza orzeczeń Lex nr 489786), który stwierdził, że w sytuacji, gdy skarżący nie wykazuje we wniosku ani niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, sąd nie ma obowiązku poszukiwania tych okoliczności. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia w tym zakresie uniemożliwia Sądowi dokonanie ustalenia, że wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącemu znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. W reasumpcji powyższych rozważań Sąd uznał, że wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji nie zasługuje na uwzględnienie i na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.