III SA/Gd 904/14

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 28 listopada 2014 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. P. i M. N. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 25 sierpnia 2014 r., nr [...] w przedmiocie długu celnego oraz podatku od towarów i usług postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. M. P. i M. N. zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 25 sierpnia 2014 r., nr [...] utrzymującą w mocy decyzję Naczelnika Urzędu Celnego z dnia 11 czerwca 2014 r., określającą wartość celną towaru w postaci koszul męskich, objętych zgłoszeniem nr [...] w wysokości 29.655,00 zł, kwotę należności celnych podlegającą retrospektywnemu zaksięgowaniu w wysokości 1.376,00 zł oraz kwotę podatku od towarów i usług z tytułu importów w wysokości 7.777,00 zł. W skardze skarżący zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji. Wskazali przy tym na treść art. 61 § 2 pkt 1 oraz § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. W odpowiedzi na skargę Dyrektor Izby Celnej stwierdził, że rozstrzygnięcie w kwestii wstrzymania zaskarżonej decyzji pozostawia Sądowi. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2012 r., poz. 270 ze zm. dalej w skrócie "p.p.s.a.") po przekazaniu sądowi skargi sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Stosownie do powyżej wskazanej regulacji zaistnienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek uzasadnia wstrzymanie zaskarżonego aktu. Jednak zaistnienie przesłanek, które uzasadniają udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej winno być wykazane przez wnioskodawcę. W przedmiotowej sprawie brak jest podstaw do uwzględnienia wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, albowiem skarżący nie powołali się na żadne przesłanki, które pozwalałyby Sądowi zastosować art. 61 § 3 p.p.s.a. W rozpatrywanym przypadku skarżący winni zatem wskazać i uprawdopodobnić konkretne niekorzystne konsekwencje, jakie mogłyby dla nich wynikać z wykonania decyzji w przedmiocie weryfikacji zgłoszenia celnego co do wartości celnej towaru oraz podatku od towarów i usług. W ocenie Sądu w niniejszej sprawie skarżący nie wykazali, na czym miałoby polegać - w przypadku wykonania decyzji - niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody i nie wykazali, na czym miałaby polegać nieodwracalność skutków powstałych w następstwie wykonania opisywanej decyzji. Sąd w pełni zgadza się z tezą i argumentacją przywołaną przez Naczelny Sąd Administracyjny w postanowieniu z dnia 6 lutego 2009 r. II FZ 39/09 (baza orzeczeń Lex nr 489786), który stwierdził, że w sytuacji, gdy skarżący nie wykazuje we wniosku ani niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków, ani tych przesłanek w ogóle nie uzasadnia, sąd nie ma obowiązku poszukiwania tych okoliczności. Brak jakiegokolwiek uzasadnienia w tym zakresie uniemożliwia Sądowi dokonanie ustalenia, iż wykonanie zaskarżonej decyzji spowoduje niebezpieczeństwo wyrządzenia skarżącym znacznej szkody lub trudnych do odwrócenia skutków. Nadmienić ponadto należy, że brak jest podstaw do oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pod kątem zasadności wniesionej skargi. Wobec powyższego Sąd na podstawie art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.