III SA/Gd 947/17

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Bartłomiej Adamczak po rozpoznaniu w dniu 2 stycznia 2018 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi M. K. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 września 2017 r. nr [...] w przedmiocie wznowienia postępowania w sprawie rejestracji pojazdu postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. M. K. zaskarżył do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego z dnia 27 września 2017 r. (nr [...]) utrzymującą w mocy – wydaną po wznowieniu postępowania - decyzję Prezydenta Miasta z dnia 23 maja 2017 r. (nr [...]) o uchyleniu decyzji ostatecznej dotyczącej rejestracji samochodu ciężarowego oraz o odmowie rejestracji tego pojazdu. W skardze skarżący zawarł wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji powołując się na art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Zaznaczył, że w niniejszej sprawie nie zachodzą przesłanki nadania zaskarżonej decyzji rygoru natychmiastowej wykonalności i nie istnieją przepisy szczególne wyłączające wstrzymanie jej wykonania. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 61 § 2 pkt 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j.: Dz. U. z 2017 r., poz. 1369 ze zm. - dalej zwanej "p.p.s.a."), w razie wniesienia skargi na decyzję lub postanowienie - organ, który wydał decyzję lub postanowienie, może wstrzymać, z urzędu lub na wniosek skarżącego, ich wykonanie w całości lub w części, chyba że zachodzą przesłanki, od których w postępowaniu administracyjnym uzależnione jest nadanie decyzji lub postanowieniu rygoru natychmiastowej wykonalności albo, gdy ustawa szczególna wyłącza wstrzymanie ich wykonania. Cytowany przepis, na który powoływał się skarżący, pozwala na orzekanie w zakresie wstrzymania wykonania orzeczenia przez organ, w przypadku wniesienia skargi do sądu administracyjnego. Przepis stanowi podstawę do orzekania przez organ administracji publicznej, a nie sąd. Co jednak istotne, w niniejszej sprawie organ odwoławczy nie zajął stanowiska wobec wniosku skarżącego w zakresie wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. Podkreślić jednak należy, że po wniesieniu skargi sąd również może orzekać w kwestii wstrzymania wykonania aktu lub czynności, stosownie do art. 61 § 3 p.p.s.a. Przepis ten stanowi, że sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Mając to na uwadze, Sąd rozpoznając wniosek skarżącego o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji pragnie wyjaśnić, że zaistnienie przesłanek, które uzasadniają udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej, winno być każdorazowo wykazane przez wnioskodawcę, a dla ich wykazania nie są wystarczające same twierdzenia strony. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających uznać, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne, zaś twierdzenia te winny być poparte stosowną dokumentacją. Do wniosku powinny bowiem zostać dołączone dokumenty popierające twierdzenie o spełnieniu przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Brak natomiast należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por.: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 2 lutego 2016 r., sygn. akt II GZ 12/16; z dnia 9 lutego 2016 r., sygn. akt II GZ 35/16 - publ.: Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych – https://orzeczenia.nsa.gov.pl). W orzecznictwie sądów administracyjnych podkreśla się, że skarżący musi uprawdopodobnić, że zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Wniosek powinien zawierać spójną argumentację, popartą faktami oraz odnoszącymi się do nich dowodami, które uzasadniają wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Brak przy tym podstaw, aby żądać od sądu poszukiwania argumentów przemawiających za wstrzymaniem wykonania aktu za samą stronę (por.: postanowienie Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 15 stycznia 2015 r., sygn. akt I OZ 1236/14 - publ. j.w.). Zdaniem Sądu skarżący nie wykazał, że wykonanie zaskarżonej decyzji mogłoby wyrządzić mu znaczną szkodę lub spowodować trudne do odwrócenia skutki. Skarżący wskazał jedynie na przesłankę, która dotyczy wstrzymania wykonania aktu przez organ administracyjny. Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 61 § 3 i § 5 p.p.s.a, orzekł jak w sentencji postanowienia.