III SA/Gd 962/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Paweł Mierzejewski po rozpoznaniu w dniu 2 grudnia 2016 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o przywrócenie terminu do wniesienia skargi w sprawie ze skargi S. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 8 sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego oraz opłacenia składek na ubezpieczenie zdrowotne postanawia: odmówić przywrócenia terminu do wniesienia skargi. W dniu 26 października 2016 r. do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku wpłynęła skarga S. C. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w [...] z dnia 8 sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie zasiłku stałego oraz opłacenia składek na ubezpieczenie zdrowotne. W skardze zawarty został wniosek o przywrócenie terminu do jej wniesienia. Zdaniem skarżącego uchybienie terminu do wniesienia skargi wynikło z przyczyn zdrowotnych. Skarżący choruje bowiem na dnę moczanową, cukrzycę i nadciśnienie. W odpowiedzi na skargę Samorządowe Kolegium Odwoławcze w [...] wniosło o jej odrzucenie. Organ wskazał, że zaskarżona decyzja została skarżącemu skutecznie doręczona w dniu 26 sierpnia 2016 r. a zatem ostatnim dniem na wniesienie skargi był dzień 25 września 2016 r. Skarżący skargę wniósł za pośrednictwem Poczty Polskiej S.A. w dniu 28 września 2016 r., a zatem po upływie ustawowego terminu. W związku z tym wniosek o odrzucenie skargi jest w pełni zasadny. W skierowanym do Sądu piśmie z dnia 8 listopada 2016 r. skarżący ponowił wniosek o przywrócenie terminu wskazując ogólnie, że uchybienie terminu wynikło z przyczyn zdrowotnych. Skarżący jest bowiem osobą niepełnosprawną. Zarządzeniem z dnia 8 listopada 2016 r. zobowiązano skarżącego do uprawdopodobnienia okoliczności wskazujących na brak winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi, w tym do przedstawienia dokumentacji medycznej potwierdzającej okoliczności wskazane we wniosku o przywrócenie terminu. Odpowiadając na powyższe wezwanie (vide: pismo skarżącego z dnia 21 listopada 2016 r.) skarżący wskazał, że od około 10 lat cierpi na dnę moczanową powodującą niezwykle ciężkie dolegliwości bólowe stawów kolanowych uniemożliwiające poruszanie się. Do wniesionego pisma skarżący załączył zaświadczenie lekarskie z dnia 21 listopada 2016 r. potwierdzające występowanie u skarżącego dny moczanowej oraz choroby stawów powodujących okresowe trudności w poruszaniu się. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W świetle art. 86 § 1 i art. 87 § 1 i § 2 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r., poz. 718 ze zm.) przywrócenie terminu następuje na wniosek uprawnionego, złożony do Sądu, w którym czynność miała być dokonana, w terminie 7 dni od czasu ustania przyczyny uchybienia terminu. Co istotne, w składanym wniosku należy uprawdopodobnić okoliczności wskazujące na brak winy w uchybieniu terminu. Oceniając złożony wniosek w świetle powyżej określonych przesłanek normatywnych Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nie znalazł podstaw do jego uwzględnienia. Należy w pierwszej kolejności wskazać, że przywrócenie terminu ma charakter wyjątkowy, a o braku winy w niedopełnieniu obowiązku zachowania terminu do dokonania czynności procesowej można mówić tylko w przypadku stwierdzenia, że dopełnienie obowiązku stało się niemożliwe z powodu przeszkody nagłej, niezależnej od woli danego podmiotu i nie dającej się przezwyciężyć (na przykład nagła choroba, która nie pozwoliła na wyręczenie się inną osobą czy niemożliwe do przewidzenia zdarzenie losowe). Przenosząc powyższe zapatrywanie w realia rozpatrywanej sprawy stwierdzić należy, że skarżący nie uprawdopodobnił braku winy w uchybieniu terminu do wniesienia skargi. Z uzasadnienia wniosku o przywrócenie terminu nie wynika bowiem, że dochowanie terminu do wniesienia skargi było niemożliwe z uwagi na zachorowanie nagłe powodujące niespodziewane pogorszenie się stanu zdrowia skarżącego. W ocenie Sądu oświadczenia skarżącego co do stanu jego zdrowia jak i przedstawione przez skarżącego zaświadczenie lekarskie z dnia 21 listopada 2016 r. potwierdzające istnienie określonych schorzeń nie mogą automatycznie przesądzać o zasadności wniosku o przywrócenie uchybionego terminu. Skarżący nie uprawdopodobnił w żaden sposób, że nasilone dolegliwości związane z chorobą trwały właśnie w okresie biegu terminu do wniesienia skargi. Do akt nie przedłożono bowiem dokumentacji medycznej (zaświadczenia lekarskiego czy też innego dokumentu) z której wynikałoby, że nasilenie dolegliwości bólowych wykluczających dokonanie tej czynności miało miejsce w terminie do wniesienia skargi. Z przedłożonego zaświadczenia lekarskiego nie wynika ponadto, że skarżący w ustawowym terminie do wniesienia skargi (27 sierpnia – 25 września 2016 r.) pozbawiony był możliwości podejmowania jakichkolwiek czynności. Stwierdzić zatem należy, że skarżący nie wykazał, iż stan chorobowy, który wynika z jego oświadczeń i przedłożonego zaświadczenia lekarskiego uniemożliwiał mu wniesienie skargi w ustawowym terminie (zob. w tej materii m.in.: postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego z dnia 13 października 2010 r., sygn. akt I OZ 767/10 oraz z dnia 20 maja 2015 r., sygn. akt I GZ 247/15; Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych; orzeczenia.nsa.gov.pl). Przyjmując inaczej należałoby uznać, że przywrócenie terminu do dokonania określonej czynności (w realiach sprawy – przywrócenie terminu do wniesienia skargi) jest zawsze zasadne, gdy wnioskujący ma problemy zdrowotne. Z taką tezą - z oczywistych względów - nie sposób się zgodzić. Skarżący nie wykazał również, że stan chorobowy uniemożliwił mu wyręczenie się w tej sprawie inną osobą (na przykład członkiem rodziny), skutkiem czego skarga do sądu administracyjnego zostałaby wniesiona w przewidzianym przez prawo terminie. W tym stanie rzeczy, nie znajdując podstaw do uznania, że w rozpatrywanym przypadku uchybienie terminowi do wniesienia skargi było niezawinione, Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku odmówił przywrócenia uchybionego terminu, o czym orzeczono jak w sentencji postanowienia na podstawie art. 86 § 1 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.