III SA/Gd 973/16

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Felicja Kajut po rozpoznaniu w dniu 5 grudnia 2016 na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi H. W. i R. W. na decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 26 sierpnia 2016 r. nr [...] w przedmiocie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry postanawia: odmówić wstrzymania wykonania zaskarżonej decyzji. H. W. i R. W. wspólnicy spółki cywilnej zaskarżyli do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku decyzję Dyrektora Izby Celnej z dnia 26 sierpnia 2016 r. nr [...], wydaną w sprawie wymierzenia kary pieniężnej z tytułu urządzania gier na automatach poza kasynem gry. W skardze zawarli wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji, przy czym wniosku tego nie uzasadnili. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: W świetle art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (tekst jednolity: Dz. U. z 2016 r. poz. 718 ze zm.), sąd może na wniosek skarżącego wydać postanowienie o wstrzymaniu wykonania w całości lub w części aktu lub czynności, o których mowa w § 1, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Zgodnie z tą regulacją wystąpienie chociażby jednej z wymienionych przesłanek uzasadnia wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu. Zaistnienie przesłanek, które uzasadniają udzielenie przez sąd administracyjny tzw. ochrony tymczasowej winno być wykazane przez wnioskodawcę, lecz dla ich wykazania nie jest wystarczające samo twierdzenie strony. Uzasadnienie wniosku powinno odnosić się do konkretnych okoliczności pozwalających uznać, że wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu lub czynności jest zasadne. Ponadto, do wniosku powinny zostać dołączone dokumenty popierające twierdzenie o spełnieniu przesłanek udzielenia ochrony tymczasowej. Brak należytego uzasadnienia wniosku o wstrzymanie wykonania decyzji uniemożliwia jego merytoryczną ocenę (por. postanowienia NSA: z dnia 2 lutego 2016 r. sygn. akt II GZ 12/16, z dnia 9 lutego 2016 r. sygn. akt II GZ 35/16, dostępne na stronie http://orzeczenia.nsa.gov.pl ). W rozpatrywanej sprawie skarżący nie podali żadnych okoliczności, które Sąd mógłby ocenić w odniesieniu do cytowanych wyżej przesłanek wstrzymania wykonania aktu, w związku z czym Sąd nie mógł udzielić tymczasowej ochrony. Należy jedynie dodać, że rozstrzygnięcie w kwestii wstrzymania wykonania decyzji nie przesądza o zasadności skargi. Wobec powyższego Sąd na mocy art. 61 § 3 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi orzekł jak w sentencji postanowienia.