III SA/Gd 984/13

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia NSA Anna Orłowska po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2014 r. na posiedzeniu niejawnym wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji w sprawie ze skargi A. S. na decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. z dnia 30 września 2013 r. sygn. akt [...] w przedmiocie zwrotu nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego postanawia wstrzymać wykonanie zaskarżonej decyzji. A. S. wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na w/w decyzję Samorządowego Kolegium Odwoławczego w G. nakazującą zwrot nienależnie pobranych świadczeń z funduszu alimentacyjnego. Skarżąca zawarła w skardze wniosek o wstrzymanie wykonania zaskarżonej decyzji wskazując, iż wykonanie decyzji – zwrot na rzecz Funduszu kwoty 3000 zł – byłby wydatkiem mającym bardzo poważny wpływ na zmniejszenie środków utrzymania skarżącej i Jej matki A. S., która samotnie wychowuje córkę, nie ma stałej pracy i ostatnio nie ma wpływów z alimentów. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Wskazać należy, że art. 61 § 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi ( j.t. Dz. U. 2012 r., poz. 270 ze zm., dalej w skrócie p.p.s.a.) daje sądowi administracyjnemu możliwość wstrzymania wykonania w całości lub w części zaskarżonego aktu, jeżeli zachodzi niebezpieczeństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Badaniu przez sąd administracyjny podlegają zatem przesłanki niebezpieczeństwa wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. W toku tego badania uwzględnieniu podlegają z kolei wszystkie istotne w tej materii okoliczności, nawet te nie podniesione we wniosku, o ile są możliwe do wyinterpretowania na podstawie akt sprawy. Co istotne, brak jest podstaw do oceny wniosku o wstrzymanie wykonania zaskarżonego aktu pod kątem zasadności wniesionej skargi. W postanowieniu z dnia 28 kwietnia 2005 r. (sygn. II OZ 184/05, baza Lex nr 302251) Naczelny Sąd Administracyjny podniósł, iż niezgodność decyzji z prawem, która będzie przedmiotem oceny Sądu I instancji w toku rozprawy i ochrona tymczasowa wynikająca z art. 61 ustawy – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi, to dwie różne kwestie. O ile bowiem pierwsza z nich (kontrola legalności aktu) jest celem postępowania sądowoadministracyjnego, to druga - jako poprzedzająca merytoryczne rozstrzygnięcie sądu - ma odmienną funkcję. Oparcie wniosku o ochronę tymczasową na niezgodności decyzji z prawem, a zwłaszcza rozstrzygnięcie Sądu w tym zakresie, niweczyłoby kontrolę sądową legalności zaskarżonej decyzji administracyjnej. Dla spełnienia przesłanek z powołanego przepisu p.p.s.a. wystarczające jest prawdopodobieństwo wyrządzenia znacznej szkody lub spowodowania trudnych do odwrócenia skutków. Oceniając złożony wniosek na tle okoliczności sprawy, w tym – rysującą się możliwość pozostawania przez rodzinę skarżącej bez środków utrzymania, niezależnie od wyniku postępowania sądowoadministracyjnego w niniejszej sprawie, Sąd uznał, że skarżąca dostatecznie wykazała, że wykonanie zaskarżonej decyzji może spowodować skutki, o których mowa w powołanym wyżej przepisie. Wobec powyższego, Sąd na mocy art. 61 § 3 p.p.s.a. orzekł jak w sentencji postanowienia.