III SAB/Gd 13/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Asesor WSA Maja Pietrasik po rozpoznaniu w dniu 2 kwietnia 2024 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi G. K. na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w Czarnem w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej postanawia odrzucić skargę. W dniu 28 grudnia 2024 r. do tutejszego Sądu wpłynęła skarga G. K. na bezczynność Dyrektora Zakładu Karnego w Czarnem w przedmiocie udostępnienia informacji publicznej. W skardze datowanej na dzień 18 grudnia 2023 r. skarżący wskazał, że Dyrektor Zakładu Karnego w Czarnem pozostaje w bezczynności ponieważ nie publikuje na stronie Biuletynu Informacji Publicznej (dalej w skrócie "BIP") wszystkich informacji, które w ocenie skarżącego powinny być tam zamieszczone. Skarżący zarzucił organowi naruszenie przepisów ustawy z dnia 6 września 2001 r. o dostępie do informacji publicznej (t.j. Dz. U. z 2022 r. poz. 902, dalej jako "u.d.i.p."), zasad zawartych w tej ustawie, naruszenie art. 23 u.d.i.p., a także art. 61 Konstytucji RP poprzez nieopublikowanie informacji na stronie BIP. W treści skargi w 17 punktach skarżący wyszczególnił, jakich informacji Dyrektor Zakładu Karnego nie udostępnia na stronie BIP, pomimo, że jest do tego w ocenie skarżącego zobowiązany, to jest: 1. "zarządzenia, które wydał w tutejszym Zakładzie Karnym w związku z realizacją swoich zadań ustawowych, co podlega publicznemu udostępnieniu w realizacji zadań administracji publicznej"; 2. "ilość złożonych skarg na działalność tutejszego Zakładu Karnego oraz jego funkcjonariuszy oraz odpowiedzi na te skargi, które były zasadne oraz niezasadne"; 3. "o zadłużeniu tutejszego Zakładu Karnego oraz jakie środki finansowe otrzymuje ten Zakład Karny od Skarbu Państwa do realizacji swoich zadań ustawowych"; 4. "informacje o zgonach osadzonych w tutejszym Zakładzie Karnym oraz próbach samobójczych osadzonych"; 5. "jakie inwestycje zostały zaplanowane w tutejszym Zakładzie Karnym oraz jakie zostały zrealizowane na jaką kwotę pieniędzy i czego one dotyczyły"; 6. "jakie programy resocjalizacyjne są realizowane dla skazanych i czego one dotyczą oraz na jaką kwotę finansową w tutejszym Zakładzie Karnym"; 7. "ilość zatrudnionych pracowników w tutejszym Zakładzie Karnym oraz ich wynagrodzenia za pracę według ich stanowisk pracy"; 8. "z jakimi fundacjami i stowarzyszeniami współpracuje tutejszy Zakład Karny w realizacji swoich zadań ustawowych"; 9. "ilość decyzji o umieszczeniu osadzonego w celi monitorowanej i co było tego powodem umieszczenia"; 10. "ilość skarg złożonych przez osadzonych w trybie art. 7 k.k.w do sądu penitencjarnego, które były zasadne lub niezasadne"; 11. "gospodarowanie majątkiem tutejszego Zakładu Karnego i sposób gospodarowania tym majątkiem"; 12. "ile zastosowano środków przymusu bezpośredniego wobec osadzonych i czego one dotyczyły"; 13. "jakiej pomocy postpenitencjarnej udzielił tutejszy Zakład Karny osadzonym na jaką kwotę oraz w jakiej formie"; 14. "jakie kontrole przeprowadzono w tutejszym Zakładzie Karnym i czego one dotyczyły z dokładnymi opisami tych kontroli"; 15. "w jaki sprzęt medyczny zaopatrzony jest tutejszy szpital więzienny oraz jakiej specjalizacji zatrudnia lekarzy oraz ile udzielono świadczeń zdrowotnych osadzonym oraz jakie to były świadczenia z jakiego zakresu", 16. "ilu osadzonych jest zatrudnionych odpłatnie oraz nieodpłatnie w tutejszym Zakładzie Karnym na jakich stanowiskach pracy"; 17. "ilu osadzonych w tutejszym Zakładzie Karnym ma założoną kartę samobójcy oraz przyczyn założenia tej karty". Skarżący zaznaczył, że to tylko przykładowe dane, które powinny zostać udostępnione, ponieważ Zakład Karny w Czarnem nie publikuje także innych danych. Skarżący przyznał przy tym, że "faktem jest, że tutejszy Zakład Karny udostępnia takie dane na wniosek zainteresowanego wnioskodawcy lecz zawsze, aby nie udostępnić takich danych celowo zalicza takie informacje jako informacje przetworzone, gdzie wprowadza każdego wnioskodawcę w błąd lub obciąża każdego wnioskodawcę opłatą za te informacje publiczne, aby celowo nie udostępnić takich informacji publicznych, aby ograniczyć prawa do informacji każdego obywatela, co świadczy o tym dlaczego takie informacje nie są opublikowane na stronie BIP Zakładu Karnego Czarne a społeczeństwa ma prawo wiedzieć wszystko na temat działalności tutejszego Zakładu Karnego". Dyrektor Zakładu Karnego w Czarnem dopuścił się zatem w ocenie skarżącego bezczynności w udostępnieniu informacji publicznej nie publikując ww. danych na stronie Zakładu Karnego oraz nieutworzenie strony BIP ewentualnie przez późniejsze udostępnienie informacji publicznej np. w wyniku wyroku sądu administracyjnego. Skarżący podkreślił, że prawem każdego obywatela jest zapoznanie się z informacją publiczną bezpłatnie. W odpowiedzi na skargę organ podniósł, że wszelkie dane, które zgodnie z art. 8 u.d.i.p. powinny znaleźć się na stronie BIP Zakładu Karnego w Czarnem zostały tam udostępnione. Organ stwierdził, że ustawa nie nakłada na zakład karny obowiązku umieszczenia w BIP informacji takich jak w szczególności: zarządzenia wydane przez Dyrektora jednostki, informacji o ilości złożonych skarg oraz ich odpowiedzi, informacji o zgonach osadzonych w jednostce, realizowanych programach resocjalizacyjnych, ilości zatrudnionych pracowników oraz ich wynagrodzenia, podmiotów współpracujących z jednostką, ilości decyzji wydawanych wobec osadzonych o umieszczeniu ich w celi monitorowanej, ilości zastosowanych środków przymusu bezpośredniego czy rodzaju udzielonej pomocy postpenitencjarnej. Takie dane mogą zostać udzielone w trybie wnioskowym. Organ wniósł o oddalenie skargi. Postanowieniem z dnia 3 stycznia 2024 r., sygn. akt III SPP/Gd 176/23 referendarz sądowy przyznał G. K. w przedmiotowej sprawie prawo pomocy w zakresie całkowitym obejmującym zwolnienie od kosztów sądowych oraz ustanowienia adwokata. W piśmie procesowym z dnia 13 lutego 2024 r. wyznaczony z urzędu pełnomocnik zgłosił się do udziału w sprawie, podtrzymując twierdzenia i wnioski przedstawione dotychczas przez skarżącego i wnosząc o uwzględnienie skargi złożonej w sprawie o sygn. akt III SAB/Gd 13/24. Poza zarzutami podniesionymi przez skarżącego, pełnomocnik dokonał uzupełnienia skargi, wskazując, że w BIP brak także innych informacji o charakterze publicznym, które powinny być w tym trybie opublikowane, to jest: 1/ informacji o regulaminie organizacyjnym określającym organizację wewnętrzną i szczegółowy zakres zadań komórek organizacyjnych Zakładu Karnego w Czarnem co stanowi informację publiczną, o której mowa w art. 6 ust. 1 pkt 2 lit c) i d) u.d.i.p.; 2/ informacji o budżecie Zakładu Karnego w Czarnem, co stanowi informację publiczną, o której mowa w art. 6 ust 1 pkt 5 u.d.i.p.; 3/ informacji o zadaniach Zakładu Karnego w Czarnem, co stanowi informację publiczną, o której mowa w art. 6 ust 1 pkt 1 lit c) oraz pkt 3 lit b) u.d.i.p.; 4/ dokumentacji i przebiegu i efektów kontroli w Zakładzie Karnym w Czarnym oraz wystąpieniach, stanowiskach, wniosków i opinii podmiotów ją przeprowadzających, co stanowi informację publiczną, o której mowa w art 6 ust. 1 pkt 4 lit. a tiret drugie u.d.i.p. Z związku z nieudostępnieniem ww. informacji publicznej w BIP podniesiono zarzut naruszenia przez Dyrektora Zakładu Karnego w Czarnem art. 8 ust. 3 u.d.i.p. Dodatkowo pełnomocnik podniósł także zarzut naruszenia art. 3 ust. 1 pkt 1 u.d.i.p. poprzez nieudzielanie skarżącemu informacji wskazanych w skardze z uwagi na kwalifikowanie ich przez organ jako informacji przetworzonej. W tym zakresie pełnomocnik wskazał, że z lektury skargi skarżącego można się dowiedzieć, że G. K. niejednokrotnie zwracał się do organu o udostępnienie informacji, o których wspomina w skardze, jednakże organ odmawiał ich udzielania argumentując, że stanowią one informacje przetworzone. Pełnomocnik wskazał, że przetworzenie należy odróżnić od przekształcenia. Takie więc czynności jak skopiowanie dokumentów, czy anonimizacja nie świadczą o przetworzeniu informacji. Pełnomocnik wniósł o zobowiązanie organu do udostępnienia wnioskowanych informacji w BIP w terminie 14 dni od uprawomocnienie się orzeczenia, stwierdzenie, że bezczynność organu miała miejsce z rażącym naruszeniem prawa, przyznanie na rzecz skarżącego od organu sumy pieniężnej w wysokości 6 000 zł, rozpoznanie sprawy w trybie uproszczonym, przeprowadzenie dowodu z wydruku BIP organu załączonego do skargi na wykazanie faktu nieudostępnienia wszystkich informacji wymaganych przepisem art. 8 ust. 3 u.d.i.p. oraz rozstrzygnięcie w orzeczeniu, że wnioskowane przez skarżącego informacje nie są informacją przetworzoną. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył co następuje: Skarga podlega odrzuceniu. Należy wskazać, że merytoryczne rozpatrzenie zasadności skargi poprzedzone jest badaniem dopuszczalności jej wniesienia. Stosownie do art. 58 § 1 pkt 1 ustawy z 30 sierpnia 2002 r. prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1634 z późn. zm.), dalej p.p.s.a., jeżeli sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego skarga podlega odrzuceniu. Zgodnie z treścią art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na: 1) decyzje administracyjne; 2) postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty; 3) postanowienia wydane w postępowaniu egzekucyjnym i zabezpieczającym, na które przysługuje zażalenie; 4) inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw; 4 a) pisemne interpretacje przepisów prawa podatkowego wydawane w indywidualnych sprawach, opinie zabezpieczające i odmowy wydania opinii zabezpieczających; 4 b) opinie, o których mowa w art. 119zzl § 1 ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa, i odmowy wydania tych opinii; 5) akty prawa miejscowego organów jednostek samorządu terytorialnego i terenowych organów administracji rządowej; 6) akty organów jednostek samorządu terytorialnego i ich związków, inne niż określone w pkt 5, podejmowane w sprawach z zakresu administracji publicznej; 7) akty nadzoru nad działalnością organów jednostek samorządu terytorialnego; 8) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a; 9) bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w sprawach dotyczących innych niż określone w pkt 1-3 aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczących uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw. Ponadto sądy administracyjne orzekają także w sprawach sprzeciwów od decyzji wydanych na podstawie art. 138 § 2 ustawy z 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego oraz w sprawach, w których przepisy ustaw szczególnych przewidują sądową kontrolę, i stosują środki określone w tych przepisach (art. 3 § 2a i § 3 p.p.s.a.). Z powyższych przepisów wynika, że zaskarżenie bezczynności jest dopuszczalne w takim zakresie, w jakim dopuszczalne jest zaskarżenie decyzji, postanowienia, innych aktów lub czynności z zakresu administracji publicznej oraz pisemnych interpretacji przepisów prawa podatkowego. Bezczynność organu następuje wówczas, gdy organ zobowiązany do podjęcia określonych czynności, wynikających z przepisów prawa, nie wykonuje ich w terminie przez te przepisy określonym. W rozpoznawanej sprawie skarżący złożył skargę, w której zamieścił katalog informacji, poszerzony później przez pełnomocnika, które powinny zostać, w ocenie strony, zamieszczone na stronie BIP przez Dyrektora Zakładu Karnego w Czarnem. Skarga w przedmiotowej sprawie została złożona na ogólną bezczynność organu, jakiej w ocenie strony dopuszcza się organ poprzez brak publikacji różnorodnych informacji publicznych na stronie BIP i jako taka nie podlega rozpatrzeniu przez sądy administracyjne. Kontroli Sądu podlegają wnioski złożone przez indywidualnie oznaczone podmioty o udzielenie informacji publicznej, gdyż inicjują one sprawę administracyjną. Zamieszczanie informacji publicznych w BIP nie dotyczy ani uprawnień strony, ani też jej obowiązków, przez co czynności te nie podlegają kontroli sądu administracyjnego. Podkreślenia wymaga, że skarżący sam zaznaczył w skardze, że podany przez niego katalog informacji publicznych jakie powinny być, w jego ocenie, opublikowane w BIP przez Dyrektora Zakładu Karnego w Czarnem ma charakter przykładowy. Skarżący bowiem w istocie generalnie wskazuje, że w jego ocenie Dyrektor Zakładu Karnego w Czarnem w sposób nieprawidłowy prowadzi BIP w celu, aby określonych informacji w ogóle nie udostępniać, ponieważ faktycznie skarżący nie może również uzyskać dostępu do informacji poprzez składane wnioski, gdzie składane przez niego żądania są kwalifikowane jako informacja przetworzona. W istocie skarżący nie wskazał aby w każdej z wyszczególnionych 17 spraw wystąpił o udzielenie informacji publicznej i aby taka informacja nie została mu udzielona przez co wskazywałby na bezczynność organu w rozpoznaniu jego indywidualnej sprawy. Co istotne, katalog spraw, które powinny być w ocenie strony opublikowane w BIP przez Dyrektora Zakładu Karnego w Czarnem został później także poszerzony przez pełnomocnika. Potwierdza to ogólny charakter wniesionej skargi, jako wymierzonej w nieprawidłowe prowadzenie BIP przez określony podmiot. Rzeczą sądu administracyjnego nie jest jednak ogólna kontrola prowadzenia stron BIP przez organy. W tej sprawie skarżący jedynie ogólnie powołał się na fakt wcześniejszego składnia wniosków o udzielenie informacji publicznej, która powinna być zamieszczona w BIP a tam jej nie umieszczono i to tylko wynika z lektury jego skargi. W szczególności G. K. nie wskazał konkretnie tych wniosków, ani konkretnych pism organu, w których odmówiono mu udzielenia informacji lub kwalifikowano żądaną informację jako informację przetworzoną. Sąd wyjaśnia w oparciu o wiedzę posiadaną z urzędu, że tego rodzaju skargi, gdzie skarżący wprost wskazuje jakim wnioskiem, z jakiej daty wystąpił o udzielenie informacji publicznej, której nie umieszczono w BIP licznie wpływają do tutejszego Sądu i jako podlegające właściwości wynikającej z przywołanych wyżej przepisów p.p.s.a. podlegają rozpoznaniu, jeżeli nie zawierają braków formalnych. Takiemu rozpoznaniu nie może zaś podlegać ogólna skarga na nieudostępnienie określonych informacji społeczeństwu w BIP, nie jest to bowiem skarga na bezczynność w rozpoznaniu indywidualnej sprawy skarżącego w rozumieniu art. 3 § 2 p.p.s.a. Sąd w pełni podziela w tym zakresie stanowisko wyrażone w wyroku NSA z dnia 10 lutego 2023 r., sygn. akt III OSK 6942/21 i przyjmuje je za własne, gdzie NSA w punkcie 4 wyroku odrzucił skargę na bezczynność w części w jakiej dotyczyła bezczynności w nieudostępnieniu określonych informacji w BIP. W tym zakresie wskazano na niedopuszczalność skargi argumentując, że wszelkie akty i czynności podejmowane przez organy w związku z prowadzeniem BIP, jak i bezczynność w tym zakresie nie podlegają kontroli sądu administracyjnego. Należy zauważyć, że zgodnie z art. 3 § 2 p.p.s.a., kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje m.in. orzekanie w sprawach skarg na: decyzje administracyjne (art. 3 § 2 pkt 1), postanowienia wydane w postępowaniu administracyjnym, na które służy zażalenie albo kończące postępowanie, a także na postanowienia rozstrzygające sprawę co do istoty (art. 3 § 2 pkt 2), a także inne niż określone w pkt 1-3 akty lub czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa, z wyłączeniem aktów lub czynności podjętych w ramach postępowania administracyjnego określonego w ustawie z dnia 14 czerwca 1960 r. - Kodeks postępowania administracyjnego (Dz. U. z 2018 r. poz. 2096 oraz z 2019 r. poz. 60, 730, 1133 i 2196), postępowań określonych w działach IV, V i VI ustawy z dnia 29 sierpnia 1997 r. - Ordynacja podatkowa (Dz. U. z 2019 r. poz. 900, z późn. zm.), postępowań, o których mowa w dziale V w rozdziale 1 ustawy z dnia 16 listopada 2016 r. o Krajowej Administracji Skarbowej (Dz. U. z 2019 r. poz. 768, 730, 1520, 1556 i 2200), oraz postępowań, do których mają zastosowanie przepisy powołanych ustaw (art. 3 § 2 pkt 4). W doktrynie podkreśla się, że wskazane w art. 3 § 2 pkt 4 p.p.s.a., akty administracji publicznej, aby mogły zostać poddane kontroli sądowej, muszą dotyczyć spraw indywidualnych, skierowanych do określonych adresatów, których praw i obowiązków dotyczą, zaś uprawnienie lub obowiązek, którego czynność dotyczy, musi być określone w przepisie prawa powszechnie obowiązującego (por. B. Adamiak, J. Borkowski. Kodeks postępowania administracyjnego. Komentarz. s. 455 i 456, J.P. Tarno, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz. s. 22). Regulacja taka stanowi bowiem istotne uzupełnienie sądowej kontroli administracji w sprawach indywidualnych, zapobiegając unikaniu przez organ kontroli sądowej spraw indywidualnych niezakończonych w drodze decyzji administracyjnej. Stąd też wyłączone spod zakresu stosowania art. 3 § 2 pkt 4 P.p.s.a., są akty o charakterze generalnym. Także Naczelny Sąd Administracyjnego w uchwale z 4 lutego 2008 r. (sygn. I OPS 3/07), wskazał, że "po pierwsze, w przepisie tym jest mowa o aktach lub czynnościach z zakresu administracji publicznej innych niż decyzje i postanowienia wydawane w administracyjnych postępowaniach jurysdykcyjnych. To zdaje się wyraźnie wskazywać, że chodzi o sprawy indywidualne, podobnie jak w przypadku spraw załatwianych w drodze decyzji administracyjnej, tyle tylko, że w sprawach tych nie orzeka się w drodze decyzji administracyjnej, lecz mogą być podejmowane akty lub czynności dotyczące określonych adresatów. Jak decyzja czy postanowienie administracyjne są kierowane do konkretnych podmiotów, tak akt lub czynność, o których mowa w art. 3 § 2 pkt 4, są kierowane przez organ administracji publicznej również do konkretnych podmiotów. Z omawianego przepisu można wnosić, iż wolą ustawodawcy było objęcie kontrolą sądu administracyjnego tych prawnych form działania administracji publicznej, które mogą być i są podejmowane przez organy administracji publicznej w stosunku do podmiotów administrowanych, w sprawach, dla których załatwienia nie jest przewidziana forma decyzji lub postanowienia administracyjnego. Akt lub czynność podejmowane są w sprawie indywidualnej w tym znaczeniu, że jej przedmiotem jest określony i zindywidualizowany stosunek administracyjny (uprawnienie lub obowiązek), którego źródłem jest przepis prawa powszechnie obowiązującego." Zatem prawo złożenia skargi do sądu administracyjnego nie przysługuje na wszystkie podejmowane przez organy administracji publicznej akty lub czynności, gdyż kontroli dokonywanej przez sąd administracyjny nie będą podlegać akty skierowane do nieoznaczonych indywidualnie adresatów. Dotyczy to również zakresu stosowania art. 3 § 2 pkt 8 p.p.s.a., w myśl którego kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadkach określonych w pkt 1-4 lub przewlekłe prowadzenie postępowania w przypadku określonym w pkt 4a. Przenosząc powyższe rozważania na grunt regulacji dotyczącej dostępu do informacji publicznej wskazać należy, że art. 2 ust. 1 u.d.i.p. stanowi, że każdemu przysługuje prawo dostępu do informacji publicznej, a zasadnicze formy jej udostępniania wskazano w art. 7 i są nimi: 1. ogłaszanie informacji publicznej, w tym dokumentów urzędowych, w Biuletynie Informacji Publicznej, o którym mowa w art. 8; 2. udostępnianie, o którym mowa w art. 10 i art. 11, tj. na wniosek oraz w formie wyłożenia lub wywieszenia, bądź poprzez zainstalowanie w miejscach ogólnie dostępnych urządzenia umożliwiającego zapoznanie się z informacją; 3. wstępu na posiedzenia organów i udostępnianie materiałów, w tym audiowizualnych i teleinformatycznych, dokumentujących te posiedzenia. O ile złożenie przez indywidualnie oznaczony podmiot wniosku o udostępnienie informacji publicznej inicjuje sprawę administracyjną, której zakończenie podlega kontroli sądu administracyjnego, o tyle zupełnie inny charakter ma publikowanie informacji publicznej w BIP. "Szczególny charakter ustawodawca nadał dotychczas nieznanej (w Polsce na gruncie prawnym) procedurze udostępniania informacji, czyli zamieszczenia jej w Biuletynie Informacji Publicznej. Ten urzędowy teleinformatyczny publikator ma spełniać funkcję instytucji powszechnego udostępniania informacji publicznej w postaci ujednoliconego systemu stron w sieci teleinformatycznej." (Biuletyn Informacji Publicznej. Informatyzacja administracji. Michał Bernaczyk, Mariusz Jabłoński, Krzysztof Wygoda, s. 40). Zatem BIP stanowi, w swoim założeniu, platformę zapoznawania się z informacją dotyczącą spraw publicznych przez nieograniczony krąg adresatów i stąd też obowiązek umieszczenia informacji w Biuletynie nie rodzi po stronie jego potencjalnych odbiorców uprawnienia do żądania dokonania publikacji, lub jej usunięcia. Wszak sama czynność utworzenia biuletynu, czy też czynność zamieszczenia w nim określonej informacji publicznej, nie dotyczy ani uprawnień strony, ani też jej obowiązków. W konsekwencji wszelkie akty i czynności podejmowane przez organy administracji w związku z prowadzeniem BIP, jak i bezczynność w tym zakresie, nie mogą podlegać kontroli sądu administracyjnego. Tym bardziej, że w ustawie o dostępie do informacji publicznej nie istnieje żaden przepis prawa, który wskazywałby na uprawnienia strony do żądania zamieszczenia, bądź też usunięcia określonych informacji publicznej w BIP. Konstatacja ta nie prowadzi do naruszenia konstytucyjnej zasady prawa do sądu oraz wyrażonego w art. 61 Konstytucji RP prawa obywateli do uzyskiwania informacji o działalności administracji publicznej, gdyż nieumieszczenie informacji w Biuletynie Informacji Publicznej daje, zgodnie z art. 10 ust. 1 u.d.i.p., uprawnienie dla każdego do złożenia wniosku o udostępnienie informacji publicznej, a rozpatrzenie z kolei takiego wniosku, podlega kontroli sądu administracyjnego. Ponadto ewentualna skarga na prowadzenie BIP może przybrać jedynie formę skargi w trybie działu VIII Kodeksu postępowania administracyjnego. Skoro skarga na prawidłowość prowadzenia BIP znajduje się poza kognicją sądów administracyjnych, bowiem nie dotyczy czynności związanych z prawami i obowiązkami indywidualnych podmiotów, to tym samym nie jest dopuszczalne wniesienie skargi na bezczynność organu polegającą na braku publikacji w Biuletynie żądanych informacji, czyli na sposób prowadzenia Biuletynu, który jest przez stronę postępowania uznawany za niewyczerpujący czy nieprawidłowy i stanowisko to jest ugruntowane w orzecznictwie sądow administracyjnych (por. np. postanowienie NSA z 21 grudnia 2005 r. sygn. akt I OSK 1210/05, wyroki NSA z 20 listopada 2008 r., sygn. akt I OSK 611/08 i z 7 stycznia 2009 r., sygn. akt I OSK 169/09, postanowienie NSA z 23 listopada 2018 r. sygn. akt I OSK 110/17). Skoro zatem nie istnieje przepis prawa, który uprawniałby skarżącego do żądania zamieszczenia w BIP informacji publicznej, to jego skarga wniesiona do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność polegającą na nieumieszczeniu przez Dyrektora Zakładu Karnego w Czarnem określonych informacji w BIP przez organ, jest niedopuszczalna, bowiem sprawa nie należy do właściwości sądu administracyjnego. Wobec powyższego Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku na podstawie art. 58 § 1 pkt 1 p.p.s.a. odrzucił skargę. Powołane w treści niniejszego uzasadnienia orzeczenia sądów administracyjnych dostępne są w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl).