III SAB/Gd 21/11

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia NSA Jacek Hyla (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Anna Orłowska, Sędzia WSA Elżbieta Kowalik-Grzanka, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Beata Kaczmar, po rozpoznaniu na rozprawie w dniu 15 grudnia 2011 r. sprawy ze skargi R. L. na bezczynność Wojewody [...] w przedmiocie wydania decyzji w sprawie informacji dotyczącej postępowania o rozgraniczenie nieruchomości postanawia: 1. odrzucić skargę; 2. zwrócić skarżącemu R. L. 100 (sto) złotych z tytułu uiszczonego wpisu sądowego. W dniu 16 czerwca 2011 r. R. L. złożył do Wojewody skargę, w której zarzucił Wojewódzkiemu Inspektorowi Nadzoru Geodezyjnego i Kartograficznego, że w piśmie z dnia 7 września 2010 r., nr [...] "udzielił kłamliwej odpowiedzi nie podając żadnych podstaw prawnych na okoliczność, że geodecie przy rozgraniczeniu działek wolno wskazywać granice za nieżyjących właścicieli". Jednocześnie żądał podania podstawy prawnej na okoliczność, że geodeta G. P. miał prawo wskazywać nowe granice działki [...] położonej w C. za nieżyjącego właściciela H. R.. Pismem z dnia 27 lipca 2011 r. Wojewoda wskazał, iż poinformował już skarżącego, że "Sąd Rejonowy w C. postanowieniem z dnia 9 czerwca 2004 r., sygn. akt Ns 359/01 ustalił granicę pomiędzy nieruchomościami położonymi w C.: działką nr [...] zapisaną w księdze wieczystej Kw nr [...] Sądu Rejonowego w C., stanowiącą własność R. L. i jego żony M. L. ustawowej wspólności majątkowej małżeńskiej, a działką nr [...] zapisaną w Kw karta [...] C. Sądu Rejonowego w C., będącą własnością H. R. jako przebiegającą odcinkami prostymi łączącymi punkty [...] oznaczonymi na mapie sporządzonej przez geodetę G. P. w dniu 17 maja 1992 r." Ponadto wskazano, że postanowienie to uprawomocniło się z dniem 8 października 2004 r., a więc jest ono wiążące dla organów administracji państwowej. Pismem z dnia 25 lipca 2011 r. R. L. i wezwał Wojewodę do udzielenia odpowiedzi na skargę z dnia 16 czerwca 20011 r. w formie decyzji administracyjnej na podstawie art. 233 k.p.a., wyjaśniającej czy zmarły właściciel działki może być stroną postępowania rozgraniczeniowego dotyczącego działki nr [...] w C.. W odpowiedzi organ wyjaśnił, że brak jest podstaw do wszczęcia postępowania jurysdykcyjnego i wydania decyzji administracyjnej na podstawie art. 233 kpa. Skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego na bezczynność Wojewody złożył R. L., zarzucając organowi pogwałcenie art. 9 k.p.a., art. 104 § 1 k.p.a. , art. 233 k.p.a. , art. 77 pkt 2 Konstytucji RP i art. 78 Konstytucji RP. Skarżący wniósł o wydanie nakazu Wojewodzie wydania skarżącemu decyzji administracyjnej oraz zasądzenie od Wojewody kosztów postępowania sądowego. W uzasadnieniu skargi skarżący wskazał, że w postępowaniu rozgraniczeniowym dotyczącym jego nieruchomości z winy geodety za stronę uznawano nieżyjących właścicieli. W ocenie skarżącego Wojewoda w swoich pismach w żaden sposób nie udzielił odpowiedzi na pytanie: czy osoby zmarłe mogą brać udział w postępowaniu administracyjnym przy rozgraniczaniu ich nieruchomości przez geodetę. Powinien zaś to uczynić tak jak żądał tego skarżący. W odpowiedzi na skargę organ odwoławczy wniósł o jej oddalenie, wskazując, że ustalenie kręgu stron postępowania rozgraniczeniowego należało do sądu prowadzącego to postępowanie. Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył co następuje: Na podstawie art. 3 § 2 pkt 8 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.), zwanej dalej p.p.s.a. kontrola działalności administracji publicznej przez sądy administracyjne obejmuje orzekanie w sprawach skarg na bezczynność organu administracji publicznej w przypadkach, w których mogą być wydawane decyzje administracyjne i określone postanowienia (art. 3 § 2 pkt 1 – 3 p.p.s.a. ) oraz w tych sprawach, w których mogą być wydawane inne akty lub podejmowane czynności z zakresu administracji publicznej dotyczące uprawnień lub obowiązków wynikających z przepisów prawa. (art. 3 § 2 pkt 4 i 4a p.p.s.a. ). Zatem nie należy do kognicji sądów administracyjnych rozpatrywanie skarg na bezczynność organów administracji w przypadkach innych niż wymienione w powołanych wyżej przepisach. Żądania skarżącego przedstawione przez niego w piśmie kierowanym do Wojewody z dnia 16 czerwca 2011 r. nie inicjowały postępowania, w którym mogły być wydane decyzje, postanowienia lub czynności albo akty o których mowa w powołanych wyżej przepisach. Pismo to stanowiło natomiast skargę w rozumieniu przepisów działu VIII k.p.a. Podzielić należy wyrażany jednolicie w orzecznictwie sądów administracyjnych pogląd, w myśl którego w razie nierozpatrzenia skargi wniesionej na podstawie art. 227 k.p.a. stronie nie służy skarga na bezczynność organu (m.in. postanowienie NSA z dnia 21 listopada 2000 r., III SAB 108/99, Lex nr 48017, postanowienie NSA z 17 września 2001 r., II SAB/Wr 17/01, Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych orzeczenia.nsa.gov.pl). Skargą do sądu nie jest bowiem objęte uproszczone postępowanie o charakterze administracyjnym dotyczące skarg i wniosków uregulowane w dziale VIII k.p.a. (art. 221-256 k.p.a.). W takim postępowaniu nie rozstrzyga się konkretnej sprawy administracyjnej. Konsekwencją tego jest, że w tym postępowaniu nie przysługuje również skarga na bezczynność. Nie przysługuje również prawo do zaskarżenia niesatysfakcjonującej odpowiedzi. Skarżący w swym kolejnym piśmie datowanym 25 lipca 2011r. domagał się wyjaśnienia, "..czy osoby zmarłe mogą brać udział w postępowaniu administracyjnym przy rozgraniczaniu ich nieruchomości przez geodetę". Stwierdzić należy, że żaden przepis prawa nie nakłada na organ administracji obowiązku wydania decyzji, postanowienia lub innego aktu w celu załatwienia tego rodzaju żądania. Obowiązki organu w tej sytuacji sprowadzają się do udzielenia zainteresowanemu pisemnej odpowiedzi zgodnie z art. 238§1 k.p.a. Z art. 233 k.p.a., powołanego jako podstawa żądania zawartego w piśmie z 25 lipca 2011r. wynika zaś, że skarga w sprawie indywidualnej, która nie była i nie jest przedmiotem postępowania administracyjnego, powoduje wszczęcie postępowania, jeżeli została złożona przez stronę. Złożona przez skarżącego skarga z 16 czerwca 2011r. jak i jego wniosek z 25 lipca 2011r. dotyczą postępowania rozgraniczeniowego, zakończonego orzeczeniem sądu powszechnego, do którego sprawę przekazał organ administracji. Pisma te nie dotyczyły zatem nowej sprawy, o której mowa w regulacji art. 233 k.p.a. Odnosząc się do zarzutu naruszenia przepisów Konstytucji RP, należy w pierwszym rzędzie przytoczyć jej art. 63, który stanowi, że każdy ma prawo składać petycje, wnioski i skargi w interesie publicznym, własnym lub innej osoby za jej zgodą do organów władzy publicznej oraz do organizacji i instytucji społecznych w związku z wykonywanymi przez nie zadaniami zleconymi z zakresu administracji publicznej. Tryb rozpatrywania petycji, wniosków i skarg określa ustawa. Regulacje ustawowe dotyczące trybu rozpatrywania petycji, wniosków i skarg zawierają przepisy działu VIII k.p.a. Tryb skargowo-wnioskowy, postępowanie administracyjne i postępowanie sądowoadministracyjne to odrębne instytucje, w różny sposób realizujące przepisy konstytucyjne. Informacja o sposobie załatwienia skargi nie jest orzeczeniem ani decyzją administracyjną. Nie wpływa również na sferę wolności i praw jednostki, a zatem niezasadne są całkowicie, zarzuty naruszenia przez organ administracji przepisów art. 77 ust. 2 i art. 78 Konstytucji RP. W związku z tym na mocy art. 58 § 1 pkt 1 ustawy - Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi wniesioną skargę należało odrzucić, gdyż sprawa nie jest objęta kognicją sądu administracyjnego. Z uwagi na powyższe orzeczono jak w sentencji postanowienia.