III SAB/Gd 26/09

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący Sędzia WSA Alina Dominiak (spr.), Sędziowie Sędzia NSA Marek Gorski, Sędzia WSA Felicja Kajut, Protokolant Starszy Sekretarz Sądowy Anna Zegan, po rozpoznaniu w dniu 9 lipca 2009 r. na rozprawie sprawy ze skargi E. B. na bezczynność Komendanta Policji w przedmiocie równoważnika pieniężnego za remont lokalu mieszkalnego p o s t a n a w i a odrzucić skargę. E. B. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji w sprawie dotyczącej wydania decyzji w przedmiocie wniosku o wypłatę równoważnika za remont lokalu mieszkalnego za lata 2006- 2008, bowiem, mimo złożenia przez niego wniosku o wypłatę takiego równoważnika, decyzja nie została wydana. Skarżący (emerytowany policjant) wskazał, że w odpowiedzi na jego wniosek Naczelnik Wydziału Gospodarki Materiałowo-Technicznej Komendy Wojewódzkiej Policji poinformował, że w świetle obowiązujących przepisów emerytowanym policjantom wnioskowane świadczenie nie przysługuje. Podał, że złożył skargę również na bezczynność Komendanta Miejskiego Policji, przy czym skarga ta jest rozpatrywana w odrębnym postępowaniu. W odpowiedzi na skargę Komendant Wojewódzki Policji wniósł o odrzucenie skargi wskazując, że choć skarżący skargę wnosi na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji, to domaga się zobowiązania Komendanta Miejskiego do wydania decyzji. Podniósł, że Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku nieprawomocnym wyrokiem z dnia 14 maja 2009 r. sygn. akt III SAB/Gd 3/09 zobowiązał Komendanta Miejskiego Policji do wydania decyzji w przedmiocie równoważnika pieniężnego, wobec czego wydanie wyroku jest niedopuszczalne. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. Nr 153, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie. Przez wyczerpanie środków zaskarżenia należy rozumieć sytuację, w której stronie nie przysługuje żaden środek zaskarżenia, taki jak zażalenie, odwołanie lub wniosek o ponowne rozpatrzenie sprawy, przewidziany w ustawie( art. 52 § 2 p.p.s.a.). Zgodnie z art. 37 § 1 k.p.a. na niezałatwienie sprawy w terminie określonym w art. 35 lub ustalonym w myśl art. 36 stronie służy zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia. W sprawie niniejszej skarżącemu służyła możliwość wniesienia zażalenia na bezczynność Komendanta Wojewódzkiego Policji do organu administracji publicznej wyższego stopnia, przewidziana w art. 37 § 1 k.p.a., jednak jak wynika z akt sprawy skarżący takiego zażalenia nie składał. Zgodnie z art. 58 § 1 pkt 6 p.p.s.a. sąd odrzuca skargę, jeżeli jej wniesienie jest niedopuszczalne. Skoro skarżący nie wyczerpał środków zaskarżenia przed wniesieniem skargi, podlegała ona odrzuceniu przez Sąd na mocy art. 58 § 1 pkt 6 w zw. z art. 52 § 1 p.p.s.a.