III SAB/Gd 27/05
PostanowienieWSA w Gdańsku2006-02-06
Skład orzekający: Sędzia WSA Alina Dominiak
Analiza orzeczenia
Sekcja wygenerowana przez AI na podstawie treści orzeczenia — nie stanowi cytatu.
Zagadnienie prawne
Czy skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna, jeśli strona skarżąca nie wyczerpała środków zaskarżenia przewidzianych w Kodeksie postępowania administracyjnego, w szczególności nie złożyła zażalenia na bezczynność do organu wyższego stopnia przed wniesieniem skargi do sądu?Ratio decidendi
Skarga na bezczynność organu administracji publicznej jest dopuszczalna jedynie po wyczerpaniu środków zaskarżenia, które służyły skarżącemu w postępowaniu przed organem. W przypadku bezczynności organu, środkiem tym jest zażalenie do organu wyższego stopnia na podstawie art. 37 k.p.a. Wniesienie skargi do sądu administracyjnego przed złożeniem takiego zażalenia lub przed ustosunkowaniem się do niego przez organ wyższego stopnia skutkuje odrzuceniem skargi jako niedopuszczalnej.Stan faktyczny
Skarżący Z. A. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej w przedmiocie egzekucji czynszu i opłat. Skarżący twierdził, że organ nie podjął działań po otrzymaniu dokumentacji po wyroku sądu. Sąd wezwał skarżącego do wykazania, czy przed wniesieniem skargi złożył zażalenie na bezczynność do organu wyższego stopnia. Skarżący złożył takie zażalenie po wniesieniu skargi do sądu.Rozstrzygnięcie
Odrzucono skargę.Pełny tekst orzeczenia
Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 6 lutego 2006 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi Z. A. na bezczynność Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej [...] w przedmiocie stanowiska wierzyciela w sprawie egzekucji czynszu i opłat za zajmowaną kwaterę postanawia odrzucić skargę.
Skarżący Z. A. w dniu 9 listopada 2005 r. wniósł skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Dyrektora Oddziału Regionalnego Wojskowej Agencji Mieszkaniowej [...], określoną jako "skargę na brak wykonania wyroku". W uzasadnieniu podał, że organ otrzymał kompletną dokumentację po wyroku Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku o sygn. akt III SA/Gd 5/04 i tym samym miał możliwość i obowiązek wydać odpowiednią decyzję. Wskazał, że nie odzyskał kwoty 1.099,90 zł, "wyłudzonych" przez organ tytułem wykonawczym z dnia 17 października 2003 r.
Zarządzeniem z dnia 17 stycznia 2006 r. skarżący wezwany został do podania, czy przed wniesieniem skargi wniósł zażalenie na bezczynność organu do Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej [...], a jeśli tak - do złożenia jego odpisu w terminie 7 dni pod rygorem odrzucenia skargi.
W odpowiedzi na powyższe skarżący w piśmie z dnia 26 stycznia 2006 r. podał, iż zażalenie na bezczynność organu złożył do Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej [...] w dniu 21 listopada 2005 r., dołączając jednocześnie kopię owego zażalenia (zatytułowanego skargą).
Wojewódzki Sąd Administracyjny zważył, co następuje:
Zgodnie z art. 52 § 1 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (Dz. U. nr 154, poz. 1270 ze zm.) skargę można wnieść po wyczerpaniu środków zaskarżenia, jeżeli służyły one skarżącemu w postępowaniu przed organem właściwym w sprawie, chyba że skargę wnosi prokurator lub Rzecznik Praw Obywatelskich.
Jeżeli organ administracji zobowiązany do załatwienia sprawy nie wydaje orzeczenia w prawem przewidzianym terminie, przy czym zwłoka w rozpatrzeniu sprawy jest nieuzasadniona, wówczas mamy do czynienia z bezczynnością organu. Kodeks postępowania administracyjnego przewiduje w takim wypadku możliwość podjęcia określonych działań dyscyplinujących organ do załatwienia sprawy. Przepis art. 37 ust. 1 k.p.a. stanowi, że na niezałatwienie sprawy w terminie określonym przepisami k.p.a. strona może wnieść zażalenie do organu administracji publicznej wyższego stopnia nad organem pozostającym w bezczynności.
Jeżeli działania zmierzające do usunięcia bezczynności zostały przez stronę podjęte, to znaczy wystąpiła ona z zażaleniem do organu wyższego stopnia w trybie art. 37 k.p.a., a organ ten ustosunkował się do tego wystąpienia bądź organ zobowiązany do załatwienia sprawy w wyznaczonym terminie nie dochował tego terminu, wówczas stronie przysługuje skarga do sądu na bezczynność organu, który zobowiązany był do rozpatrzenia sprawy.
Innymi słowy, wniesienie skargi do sądu na bezczynność organu jest możliwe wówczas, gdy strona wyczerpała tryb przewidziany w art. 37 k.p.a., ponieważ zażalenie, o którym mowa w tym przepisie, jest równoznaczne ze środkiem zaskarżenia w rozumieniu art. 52 § 1 powołanej ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi.
W niniejszej sprawie nie było dowodu na wyczerpanie postępowania zażaleniowego, a więc sąd zwrócił się do skarżącego o wyjaśnienie tej kwestii. W piśmie z dnia 26 stycznia 2006 r. skarżący podał, że zażalenie na bezczynność organu złożył do Prezesa Wojskowej Agencji Mieszkaniowej [...] w dniu 21 listopada 2005 r.
W tej sytuacji skarżący – o ile jego pismo uznać za zażalenie na bezczynność organu - nie wyczerpał środków odwoławczych, gdyż zażalenie złożył po wniesieniu skargi do Sądu.
Niespełnienie przez skarżącego warunku określonego w art. 52 § 1 ustawy Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi powoduje, że skargę jako niedopuszczalną należało odrzucić na podstawie art. 58 § 1 pkt 6 tej ustawy.
Mając na uwadze powyższe Sąd orzekł jak w sentencji postanowienia.
Źródło: Centralna Baza Orzeczeń Sądów Administracyjnych (orzeczenia.nsa.gov.pl), pozyskano 20.07.2026. · Źródło