III SAB/Gd 404/24

Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku w składzie następującym: Przewodniczący: Sędzia WSA Alina Dominiak po rozpoznaniu w dniu 17 stycznia 2025 r. na posiedzeniu niejawnym sprawy ze skargi A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. na bezczynność Wojewody Pomorskiego w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pracę postanawia: 1. umorzyć postępowanie, 2. zwrócić skarżącej A. Spółce z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. ze Skarbu Państwa – Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku uiszczony wpis od skargi w kwocie 100 (sto) złotych, 3. zasądzić od Wojewody Pomorskiego na rzecz skarżącej A. Spółki z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. kwotę 272,60 zł (dwieście siedemdziesiąt dwa złote sześćdziesiąt groszy) tytułem zwrotu kosztów postępowania. A. Spółka z ograniczoną odpowiedzialnością z siedzibą w G. (dalej: "skarżąca") wniosła skargę do Wojewódzkiego Sądu Administracyjnego w Gdańsku na bezczynność Wojewody Pomorskiego (dalej: "organ") w przedmiocie udzielenia zezwolenia na pracę. Skarga wpłynęła do organu w dniu 23 października 2024 r., a do sądu w dniu 25 listopada 2024 r. W odpowiedzi na skargę organ wskazał, że uwzględnił skargę w całości i decyzją z dnia 14 listopada 2024 r. udzielił zezwolenia na pracę dla cudzoziemca na terytorium Rzeczypospolitej Polskiej. Organ wniósł, w przypadku podtrzymania skargi przez skarżącą, o umorzenie postępowania na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 ustawy z dnia 30 sierpnia 2002 r. – Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi (t.j. Dz. U. z 2024 r. poz. 935 ze zm., dalej: "p.p.s.a.") oraz o odstąpienie od zasądzenia na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania ponad kwotę 200 zł z uwagi na fakt uwzględnienia skargi przez organ , stopień zawiłości sprawy, wkład pełnomocnika skarżącej i jego przyczynienie się do wyjaśnienia i rozstrzygnięcia sprawy, co uzasadnia miarkowanie kosztów należnych skarżącej, która złożyła 25 identycznych skarg. Pełnomocnik skarżącej w piśmie z dnia 27 grudnia 2024 r. oświadczył, że cofa skargę w związku z jej uwzględnieniem w całości przez organ i wydaniem zezwolenia na pracę cudzoziemcowi. Jednocześnie wniósł o zasądzenie na rzecz skarżącej zwrotu kosztów postępowania sądowoadministracyjnego, w tym kosztów zastępstwa procesowego w minimalnej stawce 480 zł, opłaty skarbowej od pełnomocnictwa w kwocie 17 zł, uiszczonego wpisu od skargi w kwocie 100 zł oraz zwrot wydatków poniesionych na koszty korespondencji pocztowej w kwocie 15,60 zł. Wojewódzki Sąd Administracyjny w Gdańsku zważył, co następuje: Zgodnie z art. 161 § 1 pkt 1 i 3 p.p.s.a. sąd wydaje postanowienie o umorzeniu postępowania, jeżeli skarżący skutecznie cofnął skargę oraz gdy postępowanie z innych przyczyn stało się bezprzedmiotowe. Stosownie do art. 60 p.p.s.a. skarżący może cofnąć skargę. Cofnięcie skargi wiąże sąd. Jednakże sąd uzna cofnięcie skargi za niedopuszczalne, jeżeli zmierza ono do obejścia prawa lub spowodowałoby utrzymanie w mocy aktu lub czynności dotkniętych wadą nieważności. W niniejszej sprawie pełnomocnik skarżącej spółki cofnął skargę, bowiem po wniesieniu skargi na bezczynność organ wydał decyzję , której dotyczyła ta skarga. W podobnym stanie faktycznym Naczelny Sąd Administracyjny wskazał ( w niepublikowanym postanowieniu z dnia 4 lipca 2019 r. , sygn. akt II OZ 591/19 ) : "W zaistniałej sytuacji doszło więc do zbiegu dwóch podstaw umorzenia postępowania sądowego wywołanego skargą na bezczynność. Z jednej strony powodem umorzenia było cofnięcie skargi, a z drugiej zaś wystąpiła bezprzedmiotowość postępowania z innych przyczyn z art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. wyrażająca się w wydaniu przez organ po wniesieniu skargi na bezczynność decyzji, której dotyczyła ta skarga. Skoro wystąpiły dwie podstawy umorzenia postępowania jednocześnie, a każda z tych podstaw przewiduje inny zakres orzeczenia o kosztach postępowania, to nie ma przeszkód aby przyjąć, że jednocześnie będzie możliwy zwrot ( ...) kosztów postępowania na zasadzie art. 201 § 1 p.p.s.a." W postanowieniu tym NSA wskazał także : "Jak podkreśla się w literaturze wydanie żądanej decyzji administracyjnej przez organ już po wniesieniu skargi do sądu na bezczynność tego organu – o ile sąd uzna, że taka bezczynność istniała w dacie wniesienia skargi oraz umorzy postępowanie sądowe jako bezprzedmiotowe na podstawie art. 161 § 1 pkt 3 p.p.s.a. – uzasadnia zasądzenie na rzecz skarżącego kosztów postępowania na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. (zob. J. Jagielski w: Hauser, Wierzbowski, Prawo o postępowaniu przed sądami administracyjnymi. Komentarz, Warszawa 2015 s. 748)". Wobec powyższego Sąd, na podstawie art. 161 § 1 pkt 1 i pkt 3 p.p.s.a., orzekł jak w punkcie 1 postanowienia. W punkcie 2. postanowienia Sąd orzekł na podstawie art. 232 § 1 pkt 1 p.p.s.a., który stanowi, że sąd z urzędu zwraca stronie cały uiszczony wpis od pisma odrzuconego lub cofniętego do dnia rozpoczęcia rozprawy. Wobec powyżej przedstawionego stanowiska zasądzenie na rzecz skarżącej pozostałych kosztów postępowania od organu powinno nastąpić na podstawie art. 201 § 1 p.p.s.a. Zgodnie z art. 205 § 2 p.p.s.a. do niezbędnych kosztów postępowania strony reprezentowanej przez adwokata lub radcę prawnego zalicza się ich wynagrodzenie, jednak nie wyższe niż stawki opłat określone w odrębnych przepisach i wydatki jednego adwokata lub radcy prawnego, koszty sądowe oraz koszty nakazanego przez sąd osobistego stawiennictwa strony. Mając powyższe na uwadze, z uwagi na zwrot wpisu od skargi, orzeczony w punkcie 2. postanowienia, Sąd w punkcie 3. postanowienia orzekł o zasądzeniu od organu na rzecz skarżącej jedynie kosztów zastępstwa procesowego, opłaty skarbowej od pełnomocnictwa oraz wydatków na koszty korespondencji. Zgodnie z art. 206 p.p.s.a., sąd może w uzasadnionych przypadkach odstąpić od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części, w szczególności jeżeli skarga została uwzględniona w części niewspółmiernej w stosunku do wartości przedmiotu sporu ustalonej w celu pobrania wpisu. W obecnym stanie prawnym uznanie, że zaistniał uzasadniony przypadek pozwalający na odstąpienie od zasądzenia zwrotu kosztów postępowania w całości lub w części nie jest uzależnione od konieczności częściowego uwzględnienia skargi. Możliwość miarkowania, a nawet odstąpienia od zasądzenia zwrotu kosztów na rzecz skarżącego od organu w postępowaniu przed sądem administracyjnym pierwszej instancji powiązano z pojęciem niedookreślonym, jakie stanowi "uzasadniony przypadek". W realiach rozpatrywanej sprawy Sąd uznał, że miarkowanie kosztów zastępstwa procesowego jest uzasadnione, co wynika z faktu wniesienia przez pełnomocnika skarżącej wielu skarg w sprawach tożsamych zarówno co do okoliczności faktycznych, jak i prawnych, przez co wymagających mniejszego nakładu pracy, przy jednoczesnym niewielkim stopniu złożoności sprawy. Wskazują na to tożsame treści wniesionych skarg, co Sądowi jest wiadome z urzędu. W orzecznictwie Naczelnego Sądu Administracyjnego podkreśla się, że wywiedzenie skarg i reprezentowanie strony w sprawach o tożsamym stanie faktycznym oraz objętych jednolitą regulacją prawną uzasadnia miarkowanie wynagrodzenia pełnomocnika, czyli dostosowanie tego wynagrodzenia do stopnia zindywidualizowania sprawy i koniecznego nakładu pracy (zob. tej materii postanowienia Naczelnego Sądu Administracyjnego: z dnia 7 czerwca 2016 r. sygn. akt I OZ 544/16, z dnia 1 lipca 2016 r. sygn. akt II GZ 668/16 oraz z dnia 25 stycznia 2019 r. sygn. akt I GZ 502/18, dostępne w Centralnej Bazie Orzeczeń Sądów Administracyjnych pod adresem internetowym http://orzeczenia.nsa.gov.pl). W tym stanie rzeczy Sąd uznał, że zbieżne zarzuty i argumentacja skarg, jednolita regulacja prawna, a także prowadzenie sprawy przez tego samego pełnomocnika uzasadniają zmniejszenie o 1/2 kosztów zastępstwa procesowego w stosunku do stawki minimalnej w wysokości 480 zł, wynikającej z § 14 ust. 1 pkt 1 lit. c) rozporządzenia Ministra Sprawiedliwości z dnia 22 października 2015 r. w sprawie opłat za czynności adwokackie (t.j. Dz. U. z 2023 r. poz. 1964 ze zm.). Mając powyższe na uwadze Sąd, na podstawie art. 201 § 1 w zw. z art. 205 § 2 i art. 206 p.p.s.a., w punkcie 3. postanowienia zasądził na rzecz skarżącej od Wojewody Pomorskiego kwotę 272,60 zł tytułem zwrotu kosztów postępowania. Na kwotę tę składają się: 240 zł z tytułu kosztów zastępstwa procesowego, opłata skarbowa od pełnomocnictwa w wysokości 17 zł oraz wydatki na koszty korespondencji w wysokości 15,60 zł.